موارد مصرف تایید شده تنها مورد مصرف اصلی و تایید شده این دارو توسط مراجع معتبر بینالمللی، مدیریت و درمان سندرم مثانه بیشفعال است.
مثانه بیشفعال همراه با علائم تکرر ادرار، فوریت ادرار و بیاختیاری فوریتی:
- هدف از تجویز این دارو، کاهش انقباضات غیرارادی عضله دترسور در فاز پر شدن مثانه است. پزشک باید پیش از شروع درمان، احتباس ادراری و حجم باقیمانده ادرار پس از تخلیه را ارزیابی کند تا از عدم وجود انسداد مجرای خروجی مثانه اطمینان حاصل شود.
- از نظر بالینی، این دارو به دو فرم پیوسته رهش و فوری رهش در دسترس است. دوز استاندارد فرم پیوسته رهش معمولا 4 میلیگرم یک بار در روز است. دوز فرم فوری رهش 2 میلیگرم دو بار در روز تجویز میشود. در بیماران مبتلا به نارسایی اختلال عملکرد کبد یا نارسایی شدید کلیوی، دوز دارو باید به نصف کاهش یابد (یعنی 222 میلیگرم در روز برای فرم پیوسته رهش یا 1 میلیگرم دو بار در روز برای فرم فوری رهش). پاسخ بالینی معمولا پس از 4 تا 8 هفته درمان مداوم به حداکثر خود میرسد و پزشک باید اثربخشی و عوارض آنتیکولینرژیک (مانند خشکی دهان و یبوست) را در این بازه ارزیابی کند.
موارد مصرف خارج برچسب علاوه بر موارد تایید شده، پزشکان در شرایط بالینی خاص و بر اساس شواهد علمی موجود، از این دارو برای موارد زیر نیز استفاده میکنند:
۱. مدیریت علائم مرتبط با استنت حالب:
- بیمارانی که دارای استنت حالب هستند، اغلب از علائمی نظیر تکرر ادرار، فوریت ادرار و درد ناحیه پهلو شکایت دارند که ناشی از تحریک مکانیکی عضله دترسور توسط انتهای استنت است. تجویز این دارو میتواند به طور قابلتوجهی اسپاسمهای مثانه را کاهش داده و کیفیت زندگی بیمار را تا زمان خروج استنت بهبود بخشد. معمولا در این شرایط از فرم پیوسته رهش با دوز 4 میلیگرم در روز استفاده میشود.
۲. بیشفعالی عصبی عضله دترسور:
- در بیماران مبتلا به ضایعات نخاعی یا بیماریهای پیشرونده عصبی مانند اماس، این دارو میتواند برای کاهش فشار داخل مثانه و جلوگیری از آسیب به دستگاه ادراری فوقانی تجویز شود. اگرچه در این موارد اغلب دوزهای بالاتر یا ترکیبی از داروهای آنتیکولینرژیک نیاز است، اما این دارو به دلیل پروفایل عوارض جانبی نسبتا مطلوب، یکی از گزینههای درمانی محسوب میشود. پایش دقیق حجم باقیمانده ادرار در این بیماران به شدت توصیه میگردد.
۳. شبادراری و مثانه بیشفعال در کودکان:
- در صورتی که درمانهای خط اول (مانند رفتاردرمانی و داروهای اختصاصی شبادراری) با شکست مواجه شوند و شواهدی از اسپاسمهای دترسور وجود داشته باشد، متخصصان اطفال ممکن است از این دارو استفاده کنند. دوز مصرفی در این گروه سنی باید بر اساس وزن و با احتیاط فراوان جهت جلوگیری از عوارض سیستمیک آنتیکولینرژیک تنظیم شود. معمولا دوز پایه از 1 تا 2 میلیگرم در روز تجاوز نمیکند.
