این فرآورده روشن کننده و ضد لک با مهار آنزیم تیروزیناز، فرآیند تبدیل تیروزین به ملانین را در ملانوسیت ها مهار کرده و نقشی محوری در درمان اختلالات پیگمانتاسیون پوستی ایفا می کند.
موارد مصرف تایید شدهدرمان ملاسما
- ملاسما یا لک های متقارن قهوه ای صورت یکی از اصلی ترین اندیکاسیون های درمانی تایید شده هیدروکینون است. در بالین، تجویز هیدروکینون با غلظت های دو تا چهار درصد به صورت یک یا دو بار در روز روی نواحی دارای رنگدانه اضافه توصیه می شود. برای دستیابی به حداکثر پاسخ بالینی، استفاده همزمان و مداوم از ضد آفتاب های وسیع الطیف الزامی است، زیرا نور خورشید می تواند اثر درمانی را خنثی کند. دوره درمانی استاندارد معمولا چهار تا هشت هفته بوده و ارزیابی مجدد پس از سه ماه برای پیشگیری از عوارض جانبی موضعی ضروری است.
تیرگی ناشی از التهاب پوستی
- هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب که در اثر آکنه، اگزما، پسوریازیس، سوختگی یا آسیب های پوستی ایجاد می شود، با مصرف هیدروکینون بهبود می یابد. در بیماران با تیپ های پوستی تیره تر، خطر بروز این عارضه بیشتر است. پزشک باید توجه داشته باشد که شروع درمان با هیدروکینون باید پس از فروکش کردن کامل التهاب فعال اولیه صورت گیرد تا از تحریک مجدد پوست و تشدید تیرگی جلوگیری شود.
کک و مک و لکه های پیری ناشی از آفتاب
- کک و مک ها و لنتیگوهای آفتابی که در اثر تجمع پیگمان های ملانین ناشی از تابش اشعه ماوراء بنفش خورشید ایجاد می شوند، پاسخ بالینی مناسبی به هیدروکینون نشان می دهند. تجویز موضعی این فرآورده در نقاط هدف باعث کاهش سنتز رنگدانه و روشن شدن یکنواخت پوست می گردد. پایش مداوم بیمار برای بررسی عدم بروز تحریکات موضعی در طول دوره درمان اهمیت دارد.
کلوآسما
- تیرگی های موضعی پوست که در اثر تغییرات هورمونی در دوران بارداری یا مصرف داروهای خوراکی پیشگیری از بارداری ایجاد می شوند، تحت عنوان کلوآسما پاسخ بالینی خوبی به هیدروکینون نشان می دهند. قطع یا اصلاح عامل هورمونی در کنار مصرف موضعی هیدروکینون به عنوان راهکار درمانی مکمل موثر است.
موارد مصرف خارج برچسبپیشگیری و درمان تیرگی پس از اقدامات درمانی پوستی
- پیش از انجام پیلینگ های شیمیایی عمیق، لیزر درمانی یا میکرونیدلینگ در بیماران با تیپ پوستی تیره، تجویز هیدروکینون به مدت دو تا چهار هفته پیش از اقدام درمانی می تواند خطر بروز تیرگی پس از عمل را به شدت کاهش دهد. همچنین در صورت بروز هایپرپیگمانتاسیون پس از لیزر، مصرف موضعی هیدروکینون با کنترل دقیق التهاب موضعی توصیه می شود.
تیرگی دور چشم با منشاء ملانینی
- در مواردی که تیرگی اطراف چشم ناشی از تجمع پیگمان ملانین در لایه اپیدرم باشد، استفاده از هیدروکینون با غلظت های پایین تر و تحت نظارت دقیق پزشک موثر است. پزشک باید هشدار دهد که از تماس فرآورده با مخاط چشم و پلک ها اکیدا خودداری شود، زیرا ریسک تحریک شدید موضعی وجود دارد.
آکانتوزیس نیگریکانس
- اگرچه درمان اصلی آکانتوزیس نیگریکانس اصلاح مقاومت به انسولین و کاهش وزن است، اما استفاده از هیدروکینون به عنوان درمان کمکی موضعی برای کاهش ضخامت و تیرگی چین های پوستی در نواحی گردن و زیر بغل به کار می رود.
ملانوز ریهل و لیکنس پلانوس پیگمانتوزوس
- در اختلالات پیگمانتاسیون منتشر ناشی از درماتیت تماسی یا لیکنس پلانوس پیگمانتوزوس، مصرف هیدروکینون ترکیب شده با سایر داروهای موضعی مانند کورتیکواستروئیدها و رتینوئیدها می تواند روند بازگشت رنگدانه های طبیعی پوست را تسریع کند.