قرص آلوپورینول پارس دارو 300 میلی گرم

مدیریت نقرس و هایپراوریسمی مزمن

• الوپورینول به عنوان خط اول درمان برای کاهش سطح اسید اوریک خون در بیماران مبتلا به نقرس مزمن استفاده می شود. هدف بالینی، کاهش سطح اسید اوریک به کمتر از 666 میلی گرم در دسی لیتر است تا از تشکیل رسوبات اورات جلوگیری شده و توفی های موجود حل شوند. توجه بالینی مهم این است که شروع مصرف این دارو در طول یک حمله حاد نقرس توصیه نمی شود، زیرا نوسانات سطح اسید اوریک می تواند حمله را تشدید کند. درمان باید پس از فروکش کردن التهاب حاد آغاز شود و معمولا در ماه های اول همراه با کلشی سین یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی تجویز می شود.

پیشگیری از نفروپاتی اسید اوریک در شیمی درمانی

• در بیماران مبتلا به لوسمی، لنفوم یا سایر بدخیمی ها که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند، تخریب سریع سلول های تومور منجر به ازادسازی مقادیر زیادی اسید اوریک می شود که به سندرم لیز تومور معروف است. الوپورینول برای پیشگیری از رسوب اسید اوریک در کلیه ها و نارسایی حاد کلیوی ناشی از ان، پیش از شروع شیمی درمانی و در حین ان تجویز می گردد. هیدراتاسیون مناسب بیمار در کنار تجویز این دارو برای اثربخشی کامل ضروری است.

مدیریت سنگ های کلیوی اگزالات کلسیم عود کننده

• در بیمارانی که سابقه دفع سنگ های اگزالات کلسیم دارند و به صورت همزمان دچار دفع بیش از حد اسید اوریک در ادرار هستند، این دارو کاربرد دارد. با کاهش دفع اورات، هسته سازی اولیه برای تشکیل کریستال های اگزالات کلسیم مهار می شود که این امر به طور موثری از عود مجدد سنگ های کلیوی جلوگیری می کند.

بهینه سازی درمان بیماری های التهابی روده

• یکی از کاربردهای بالینی مهم و خارج از برچسب این دارو، استفاده همزمان ان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند ازاتیوپرین یا مرکاپتوپورین است. الوپورینول مسیرهای متابولیک این داروها را تغییر داده و تولید متابولیت های فعال درمانی را افزایش می دهد، در حالی که متابولیت های ایجاد کننده سمیت کبدی را کاهش می دهد. این استراتژی در بیمارانی که به درمان استاندارد پاسخ نمی دهند یا دچار سمیت کبدی شده اند، بسیار کارامد است. پزشک باید دوز داروی سرکوب کننده ایمنی را به شدت کاهش دهد تا از سرکوب شدید مغز استخوان جلوگیری شود.

بیماری ایسکمیک قلبی و انژین صدری

• مطالعات بالینی نشان داده اند که مصرف این دارو در دوزهای بالا می تواند استرس اکسیداتیو در اندوتلیوم عروق را کاهش داده و عملکرد اندوتلیال را بهبود بخشد. این مکانیسم باعث افزایش تحمل به ورزش و کاهش زمان بروز ایسکمی در بیماران مبتلا به انژین صدری مزمن می شود. هرچند این کاربرد جایگزین درمان های استاندارد قلبی نیست، اما به عنوان یک درمان کمکی در بیماران علامت دار مورد توجه قرار گرفته است.

بیماری لیشمانیوز

• در برخی مناطق اندمیک، از این دارو به عنوان درمان کمکی در کنار ترکیبات انتیموان برای درمان لیشمانیوز جلدی و احشایی استفاده شده است. این دارو با تداخل در متابولیسم پورین در انگل، باعث مهار رشد ان می شود، اگرچه کاربرد ان امروزه با وجود داروهای موثرتر بسیار محدود شده است.