راهنمای کامل کپسول دالاکپ (کلیندامایسین ۱۵۰ و ۳۰۰) برای درمان آبسه دندان و عفونت‌های باکتریایی؛ نحوه بلع صحیح، هشدار روده، عوارض جانبی و تداخلات به زبان ساده.
کپسول دالاکپ یک داروی ضدباکتری (آنتی‌بیوتیک) خوراکی با نام ژنریک کلیندامایسین است که توسط شرکت داروسازی پارس دارو در ایران تولید می‌شود. این فرآورده در دسته آنتی‌بیوتیک‌های لینکوزامیدی قرار دارد و در مقادیر ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی‌گرم عرضه می‌گردد.
دالاکپ برای مهار و از بین بردن عفونت‌های ناشی از باکتری‌های حساس به کار می‌رود و هیچ‌گونه اثری بر بیماری‌های ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفلوانزا ندارد. مصرف این دارو منحصراً نیازمند تجویز پزشک است تا از شکست درمان و بروز مقاومت باکتریایی جلوگیری شود.
این دارو با صلاحدید پزشک برای درمان عفونت‌های باکتریایی در بخش‌های مختلف بدن تجویز می‌شود:
کپسول را همراه با یک لیوان کامل آب میل کنید. برای جلوگیری از تحریک مری و آسیب به گلو، کپسول را در حالت ایستاده یا نشسته ببلعید و پس از مصرف حداقل به مدت ۳۰ دقیقه دراز نکشید. از باز کردن پوکه کپسول یا جویدن پودر داخل آن خودداری فرمایید.
این دارو را می‌توان همراه غذا یا با معده خالی مصرف نمود، اما مصرف آن همراه غذا به کاهش دل‌پیچه و تهوع کمک می‌کند. فاصله‌های زمانی میان نوبت‌ها باید کاملاً منظم و در ساعات مشخص در طول شبانه‌روز رعایت شوند.
در صورت فراموش کردن یک نوبت، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ مگر اینکه به زمان نوبت بعدی نزدیک شده باشید. برای جبران نوبت فراموش‌شده، هرگز دو کپسول را هم‌زمان میل نکنید.
اثر ضدباکتریایی دارو پس از جذب سریع در دستگاه گوارش آغاز می‌شود، اما فروکش کردن نشانه‌های واضح بالینی مانند تب، درد و ورم معمولاً نیازمند ۴۸ تا ۷۲ ساعت مصرف منظم است. ماندگاری اثر هر دوز در بدن بسته به مقدار تجویزشده حدود ۶ تا ۸ ساعت است؛ به همین دلیل معمولاً به صورت ۳ یا ۴ نوبت در طول شبانه‌روز تجویز می‌گردد.
کلیندامایسین به ساختار پروتئین‌ساز درون سلول باکتری (ریبوزوم‌های سلولی) متصل می‌شود و فرآیند ساخت زنجیره‌های پروتئینی حیاتی را مسدود می‌سازد. با متوقف شدن پروتئین‌سازی، رشد و تکثیر باکتری‌ها مهار شده و سیستم ایمنی بدن توانایی پاک‌سازی کامل عفونت را پیدا می‌کند.
مصرف این فرآورده در شرایط زیر مجاز نیست:
مهم‌ترین هشدار این دارو خطر بروز اسهال شدید ناشی از باکتری کلستریدیوم دیفیسیل (التهاب بسیار شدید و آسیب به مخاط روده) است که می‌تواند حتی تا چند هفته پس از پایان درمان ظاهر شود. با بروز هرگونه اسهال آبکی، درد شدید شکم یا تب، باید مصرف دارو را فوراً متوقف و به پزشک اطلاع داد.
همچنین این فرآورده ممکن است تعادل باکتری‌های مفید بدن را به هم زده و باعث ایجاد برفک دهان یا عفونت‌های قارچی واژن شود. در طول درمان طولانی‌مدت، انجام آزمایش‌های دوره‌ای کبد و کلیه توسط پزشک الزامی است.
عوارض این دارو به دو دسته تقسیم می‌شوند:
پیش از مصرف دارو باید فهرست کامل داروهای مصرفی به پزشک اطلاع داده شود. مهم‌ترین موارد تداخل عبارتند از:
در افراد مبتلا به نارسایی‌های شدید کبدی، سرعت تجزیه دارو کاهش می‌یابد؛ بنابراین تنظیم دوز با فواصل طولانی‌تر و پایش مداوم آنزیم‌های کبد الزامی است. در نارسایی خفیف تا متوسط کلیه معمولاً نیازی به تعدیل دوز وجود ندارد.
مصرف دالاکپ در دوران بارداری باید تنها در صورت تشخیص قطعی ضرورت درمان توسط پزشک متخصص صورت گیرد. این دارو به شیر مادر منتقل می‌شود و ممکن است باعث اسهال، خون در مدفوع یا برفک دهانی در شیرخوار گردد؛ بنابراین استفاده از آن حین شیردهی نیازمند نظارت دقیق پزشک بر نوزاد است.
کپسول برای کودکانی که قادر به بلع ایمن نیستند مناسب نیست و دوز در این گروه صرفاً بر مبنای وزن دقیق کودک محاسبه می‌شود. افراد سالمند به دلیل حساسیت بیشتر به کم‌آبی بدن ناشی از اسهال و احتمال بالاتر ابتلا به التهاب روده، نیازمند مراقبت بیشتری هستند.
مصرف مقادیر فراتر از دستور پزشک باعث بروز مسمومیت حاد دارویی، استفراغ مکرر، دل‌پیچه بسیار شدید، اسهال حاد و اختلال در عملکرد کبد و کلیه می‌شود. در صورت مصرف بیش از حد، بدون وادار کردن فرد به بالا آوردن، بیمار را فوراً همراه با بسته دارو به نزدیک‌ترین مرکز اورژانس برسانید.
این فرآورده اعتیادآور نیست و وابستگی جسمی ایجاد نمی‌کند. با این حال، قطع زودهنگام دارو به محض احساس بهبودی، باعث زنده ماندن باکتری‌های مقاوم، بازگشت شدیدتر عفونت و بی‌اثر شدن آنتی‌بیوتیک می‌شود؛ بنابراین دوره درمان باید به طور کامل تا آخرین کپسول مصرف شود.
کپسول‌ها را درون بسته‌بندی اصلی، در محیط خشک و خنک (دمای کمتر از ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد) و دور از تابش مستقیم آفتاب، گرما و رطوبت نگهداری فرمایید. دارو را همیشه دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید.
دالاکپ حاوی کلیندامایسین است و در مقایسه با آموکسی‌سیلین، نفوذ بافتی بسیار بالاتری در استخوان‌ها، فک و دندان‌ها دارد و گزینه‌ای مناسب برای افراد حساس به پنی‌سیلین محسوب می‌شود. نسبت به آزیترومایسین، دالاکپ تعداد دفعات مصرف بیشتری در روز دارد، اما در کنترل عفونت‌های شدید دهانی ناشی از باکتری‌های بی‌هوازی اثرگذاری قوی‌تری از خود نشان می‌دهد.
بررسی گزارش‌ها و تجربیات افرادی که دوره درمان با این دارو را گذرانده‌اند نشان‌دهنده نکات زیر است:
خیر؛ دالاکپ عفونت را کنترل می‌کند، اما علت فیزیکی آبسه (مانند پوسیدگی یا تخریب ریشه) را برطرف نمی‌سازد و انجام اقدامات دندان‌پزشکی الزامی است.
این کپسول خاصیت تحریک‌کنندگی شدید دارد و در صورت گیر کردن در مری، می‌تواند باعث ایجاد زخم‌های دردناک و سوزش در ناحیه گلو و سینه شود.
تنها تفاوت آن‌ها در میزان ماده مؤثره در هر کپسول است و دوز ۳۰۰ میلی‌گرم برای عفونت‌های شدیدتر یا با فواصل زمانی متفاوت تجویز می‌شود.
بدون مصرف خودسرانه داروهای ضداسهال، مصرف کپسول را متوقف کرده و فوراً با پزشک تماس بگیرید تا از نظر عوارض روده‌ای بررسی شوید.
این دارو اثر مستقیم چشمگیری بر قرص ضدبارداری ندارد، اما در صورت بروز اسهال یا استفراغ ناشی از دارو، جذب هورمون‌ها مختل شده و استفاده از روش کمکی توصیه می‌شود.
بعد از خوردن این قرص معدم درد میگیره حالا سوزش و ترشیدگی داره
دکتر گل بشیر زاده نفیسه - داروساز، مؤسس / مسئول فنی داروخانه (1402/5/8)
با سلام داروهای آنتـی بیوتیک بخاطر مکلات گوارشی بهتر هست با معده پر مصرف بشه.
پیوند انگشت زدم بخیه ام جوش سفید دراورده دالاکپ و سیپروکسیر عفونتشو خشک میکنه?
سلام حتما به متخصص تون مراجعه کنید