قرص روماهالت 200 میلی گرم
ROMAHALT 200 MG Tablet
موارد مصرف قرص روماهالت 200 میلی گرم
موارد مصرف تایید شده داروی هیدروکسی کلروکین درمان و پیشگیری از بیماری مالاریا
- هیدروکسی کلروکین برای پیشگیری و درمان حملات حاد مالاریای بدون عارضه ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم مالاریه، پلاسمودیوم اوواله و سویه های حساس به کلروکین پلاسمودیوم فالسیپاروم تایید شده است. از نظر بالینی، این دارو در مناطقی که مقاومت به کلروکین گزارش شده است نباید به عنوان خط اول درمان تجربی استفاده شود. برای پیشگیری، تجویز دارو باید یک تا دو هفته قبل از سفر به منطقه آلوده آغاز شده، در طول مدت اقامت ادامه یابد و تا چهار هفته پس از خروج از منطقه مصرف شود تا انگل های مرحله اریتروسیتی به طور کامل ریشه کن گردند.
لوپوس اریتماتوی سیستمیک
- هیدروکسی کلروکین سنگ بنای درمان دارویی در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوی سیستمیک در تمام سطوح شدت بیماری است. این دارو موجب کاهش دفعات عود بیماری، پیشگیری از آسیب پایدار به ارگان های حیاتی، کاهش ترومبوز و بهبود بقای کلی بیماران می شود. حداکثر دوز نگهدارنده توصیه شده برای جلوگیری از سمیت چشمی نباید از پنج میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن واقعی بدن در روز فراتر رود. شروع اثر بالینی این دارو ممکن است هشت تا دوازده هفته به طول بینجامد، بنابراین ارزیابی پاسخ درمانی نباید زودتر از این زمان انجام گیرد.
لوپوس اریتماتوی پوستی مزمن و دیسکوئید
- این دارو درمان استاندارد و تایید شده برای ضایعات پوستی مقاوم ناشی از لوپوس دیسکوئید و ساب اکیوت است. هیدروکسی کلروکین به طور موثری التهاب پوستی، اسکار های ناشی از ضایعات و حساسیت به نور را مهار می کند و باعث کاهش نیاز به کورتیکواستروئید های سیستمیک و عوارض جانبی آن ها می گردد.
آرتریت روماتوئید حاد و مزمن
- هیدروکسی کلروکین به عنوان یک داروی ضد روماتیسمی اصلاح کننده سیر بیماری در درمان آرتریت روماتوئید در مراحل اولیه یا به عنوان بخشی از درمان های ترکیبی چند دارویی تایید شده است. این دارو به تنهایی در اشکال خفیف بیماری بدون فرسایش مفصلی کاربرد دارد و در ترکیب با متوترکسات اثرات هم افزایی بالینی بسیار خوبی در کاهش فعالیت التهابی مفاصل و کنترل سرعت پیشرفت بیماری نشان می دهد.
موارد مصرف خارج برچسب داروی هیدروکسی کلروکینسندرم شوگرن اولیه
- هیدروکسی کلروکین به صورت خارج برچسب به طور گسترده ای برای کنترل علائم خارج غددی در سندرم شوگرن از جمله دردهای مفصلی، التهاب مفاصل، دردهای عضلانی، راش های پوستی و خستگی شدید مزمن استفاده می شود. اگر چه ممکن است این دارو اثربخشی محدودی بر خشکی چشم و دهان داشته باشد، اما در مهار فرآیندهای التهابی سیستمیک و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به شوگرن نقش بالینی چشمگیری ایفا می کند.
سندرم آنتی فسفولیپید
- در بیمارانی که مبتلا به لوپوس همراه با سندرم آنتی فسفولیپید اولیه یا ثانویه هستند، افزودن هیدروکسی کلروکین به رژیم های ضد انعقاد خطر رخداد حوادث ترومبوتیک شریانی و وریدی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. این دارو دارای خواص ضد پلاکتی، مهار کننده اتصال کمپلکس های آنتی فسفولیپید و اثرات محافظت کننده بر سلول های اندوتلیال عروقی است.
سارکوئیدوز با درگیری های پوستی و عضلانی اسکلتی
- در موارد سارکوئیدوز پوستی مقاوم به درمان، سارکوئیدوز استخوانی و مفصلی، و همچنین جهت مدیریت ناهنجاری های متابولیسم کلسیم و هایپرکلسمی ناشی از تولید بیش از حد ویتامین دی فعال توسط گرانولوم ها، هیدروکسی کلروکین به عنوان داروی خط دوم بسیار موثر واقع می شود و به کاهش وابستگی بیمار به کورتیکواستروئید ها کمک می کند.
استئوآرتریت فرسایشی دست
- در مواردی از استئوآرتریت مفاصل بین بند انگشتی دست که همراه با التهاب موضعی شدید، تورم مفاصل و فاز های دردناک پیشرونده است، هیدروکسی کلروکین به عنوان یک گزینه خارج برچسب برای سرکوب التهاب بافت سینوویال و تسکین علائم ناتوان کننده بیماران تجویز می گردد.
بیماری ها و اختلالات پوستی حساس به نور
- این دارو به شکل خارج برچسب در درمان پورفیری کوتانئا تاردا با دوزهای پایین، راش های پلی مورفیک نوری مقاوم، لایه برداری ها و ضایعات ناشی از درماتومیوزیت که به داروهای موضعی پاسخ نداده اند، مورد استفاده بالینی قرار می گیرد و سبب افزایش مقاومت پوست به اشعه های مضر نوری می شود.
نفروپاتی مرتبط با آنتی بادی ایمونوگلوبولین آ
- مطالعات بالینی جدید نشان می دهند که افزودن هیدروکسی کلروکین به درمان استاندارد مهار کننده های سیستم رنین آنژیوتانسین در بیماران مبتلا به نفروپاتی با دفع پایدار پروتئین در ادرار، می تواند پروتئینوری را بدون عوارض کلیوی شدید کاهش داده و سرعت افت عملکرد کلیه را کند نماید.