آمپول آلتبرل برای کنترل روماتیسم مفصلی و پسوریازیس تجویز میشود. با نحوه تزریق زیرجلدی، دوز ۲۵ و ۵۰، شرایط نگهداری، تداخل دارویی و عوارض شایع آن آشنا شوید.
آلتبرل یک داروی بیولوژیک است که برای کاهش التهاب در بیماریهای خودایمنی و التهابی مزمن تجویز میشود. این دارو توسط شرکت آریوژن فارمد تولید میشود و ماده مؤثره آن اتانرسپت است. آلتبرل کورتون نیست و به دلیل اثر بر سیستم ایمنی، ممکن است احتمال بروز برخی عفونتها را افزایش دهد.
آلتبرل یک فرآورده بیولوژیک مشابه زیستی است. هنگام بررسی دوز، شکل دارویی و شرایط نگهداری، باید بروشور همان فرآورده ملاک قرار گیرد.
بر اساس کاتالوگ، آلتبرل به صورت فرآورده ۲۵ میلیگرمی و سرنگ آماده ۵۰ میلیگرمی عرضه میشود.
آلتبرل پروتئینی به نام عامل نکروز توموری آلفا را مهار میکند که در ایجاد التهاب نقش دارد. با این کار، التهاب مفاصل، خشکی صبحگاهی و درد کاهش پیدا میکند.
نیمهعمر آلتبرل پس از تزریق زیرجلدی ۲۵ میلیگرم، به طور میانگین حدود ۱۰۲ ساعت است.
آلتبرل برای کنترل بیماریهای مزمن التهابی تجویز میشود؛ بهویژه وقتی درمانهای دیگر پاسخ کافی ندادهاند. این دارو بیماری را ریشهکن نمیکند، اما میتواند فعالیت التهاب و آسیب بافتی را کاهش دهد.
آلتبرل در درمان آرتریت روماتوئید (بیماری التهابی مفاصل) کاربرد دارد و ممکن است تنها یا همراه با متوترکسات تجویز شود.
در آرتریت پسوریاتیک، آلتبرل به کاهش التهاب، درد و خشکی مفاصل کمک میکند و روند آسیب مفصلی را کم میکند.
اسپوندیلیت آنکیلوزان بیماری التهابی مزمن ستون فقرات و مفاصل لگن است که باعث درد و خشکی میشود. آلتبرل در بیماران واجد شرایط به کاهش درد و بهبود حرکت کمک میکند.
آلتبرل در بزرگسالان و کودکان واجد شرایط مبتلا به پسوریازیس پلاکی متوسط تا شدید کاربرد دارد. این دارو ممکن است وسعت ضایعات، خارش و التهاب پوستی را کاهش دهد.
پسوریازیس مزمن است و کاهش ضایعات به معنی درمان قطعی نیست.
انتخاب شکل دارویی، مقدار و فاصله تزریق آلتبرل به نوع بیماری، سن، وزن و نظر پزشک بستگی دارد. تغییر خودسرانه دوز میتواند اثربخشی را کم یا عوارض را بیشتر کند.
تفاوت اصلی این دو در مقدار ماده مؤثره است و نباید بدون دستور پزشک جایگزین یکدیگر شوند.
در برخی برنامهها، مقدار هفتگی با یک تزریق ۵۰ میلیگرمی یا دو تزریق ۲۵ میلیگرمی تأمین میشود. در کودکان، مقدار بر اساس وزن تعیین میشود.
اگر مقدار بیشتری تزریق شد، حتی بدون علامت، باید در اسرع وقت با پزشک تماس گرفت. برای جبران نوبت فراموششده نیز نباید مقدار اضافی تزریق کرد.
بروز تنگی نفس، تورم صورت، تب، لرز یا ضعف شدید به ارزیابی فوری پزشکی نیاز دارد.
آلتبرل برای تزریق زیرجلدی (در بافت چربی زیر پوست) استفاده میشود و نباید داخل رگ یا عضله تزریق شود. نخستین تزریق باید توسط پزشک یا پرستار آموزشدیده انجام شود.
آلتبرل باید در فاصلههای منظم و مطابق برنامه پزشک تزریق شود. انتخاب یک روز ثابت در هفته به منظم ماندن برنامه کمک میکند.
در صورت فراموشی، با پزشک یا داروساز مشورت کنید. برای جبران، دو دوز را همزمان تزریق نکنید.
آلتبرل یک فرآورده پروتئینی حساس است و حفظ زنجیره سرد برای نگهداری صحیح آن اهمیت دارد.
آلتبرل ممکن است با عوارض خفیف یا جدی همراه شود. نوع و شدت عوارض در افراد مختلف یکسان نیست.
قرمزی، خارش، تورم، درد یا سوزش در محل تزریق نسبتاً شایع است و طی چند روز کاهش مییابد. اگر این علائم باقی بماند یا با تب و ترشح همراه شود، به پزشک اطلاع دهید.
تورم صورت یا لبها، تنگی نفس یا کهیر گسترده نشانه حساسیت شدید است و به ارزیابی فوری نیاز دارد.
آلتبرل با مهار بخشی از مسیر التهاب، توان دفاعی بدن در برابر برخی عفونتها را کاهش میدهد.
سردرد، خستگی، سرگیجه و علائم شبیه سرماخوردگی ممکن است در طول درمان دیده شود. تغییر در آنزیمهای کبدی یا شمارش سلولهای خون نیز ممکن است در آزمایشها دیده شود.
تنگی نفس جدید، تورم پاها، زردی پوست یا چشم، خونریزی غیرمعمول یا ضعف شدید نیازمند تماس سریع با پزشک است.
پیش از شروع آلتبرل، فهرست همه داروها، واکسنها و مکملهای مصرفی را به پزشک بدهید.
آلتبرل در برخی بیماران همراه با متوترکسات تجویز میشود و این ترکیب الزاماً ممنوع نیست. مصرف همزمان با متوترکسات یا کورتون میتواند احتمال عفونت را بیشتر کند.
آلتبرل جایگزین خودکار کورتون یا متوترکسات نیست و تغییر دوز آنها باید با نظر پزشک باشد.
مصرف همزمان آلتبرل با داروهای بیولوژیک دیگر مانند آناکینرا و آباتاسپت معمولاً توصیه نمیشود. درباره داروهایی مانند سیکلوفسفامید نیز باید پزشک را مطلع کرد.
واکسنهای زنده نباید همزمان با آلتبرل تزریق شوند، مگر با دستور پزشک. وضعیت واکسیناسیون بهتر است پیش از آغاز درمان بررسی شود.
پیش از شروع آلتبرل، سابقه سل، هپاتیت ب، عفونتهای مکرر، دیابت، نارسایی قلبی، بیماریهای عصبی و بدخیمی را به پزشک اطلاع دهید.
تصمیم درباره مصرف آلتبرل در بارداری باید بر اساس شدت بیماری و مقایسه فایده و خطر انجام شود.
اگر آلتبرل در ماههای پایانی بارداری مصرف شده، پزشک کودک را پیش از تجویز واکسن زنده نوزاد در جریان بگذارید.
مقدار بسیار کمی از اتانرسپت وارد شیر مادر میشود و جذب آن توسط نوزاد بسیار کم است. با این حال، درباره شروع یا ادامه درمان با پزشک مشورت کنید.
آلتبرل در برخی کودکان مبتلا به آرتریت ایدیوپاتیک جوانان یا پسوریازیس با مقدار متناسب با وزن استفاده میشود.
در سالمندان به دلیل افزایش احتمال عفونت و بیماریهای همزمان، پایش علائم با دقت بیشتری انجام میشود.
مدت درمان با آلتبرل به نوع بیماری، میزان پاسخ، عوارض و نتایج آزمایشها بستگی دارد.
کاهش التهاب و بهبود خشکی یا درد ممکن است از هفتههای نخست آغاز شود، اما ارزیابی کامل پاسخ معمولاً به حدود ۱۲ هفته زمان نیاز دارد.
باقی ماندن درد همیشه به معنی بیاثر بودن آلتبرل نیست و ممکن است علتهای دیگری داشته باشد.
پس از قطع آلتبرل، علائم بیماری ممکن است دوباره ظاهر شوند. زمان شروع دوباره یا انتخاب درمان جایگزین باید توسط پزشک تعیین شود.
آلتبرل داروی مخدر نیست و وابستگی روانی یا اعتیاد جسمی ایجاد نمیکند. بازگشت درد پس از قطع دارو به فعال شدن دوباره بیماری مربوط است، نه اعتیاد.
داروهای بیولوژیک از نظر ساختار، شیوه اثر، شکل تزریق و کاربرد با یکدیگر تفاوت دارند. انتخاب میان آنها بر اساس نوع بیماری و پاسخ بیمار انجام میشود.
آلتبرل و انبرل داروهای همگروه هستند و آلتبرل به عنوان فرآورده مشابه زیستی انبرل شناخته میشود. این به معنی یکسان بودن بستهبندی یا دستور نگهداری آنها نیست.
اگر بیمار از انبرل به آلتبرل یا برعکس تغییر میکند، این جابهجایی باید با هماهنگی پزشک باشد.
سینورا حاوی داروی بیولوژیک از گروهی متفاوت با آلتبرل است و ممکن است در برخی بیماریهای روماتیسمی یا پوستی کاربرد داشته باشد.
انتخاب آلتبرل، سینورا یا هر درمان دیگر باید بر اساس تشخیص دقیق و پاسخ فردی بیمار انجام شود.
تجربه بیماران از آلتبرل میتواند از کاهش درد تا پاسخ ناکافی یا بروز عوارض متفاوت باشد. تجربه شخصی، اثربخشی دارو را برای همه بیماران پیشبینی نمیکند.
تزریق زیرجلدی آلتبرل ممکن است درد کوتاهمدت، سوزش یا خارش در محل تزریق ایجاد کند. همدما شدن فرآورده با دمای اتاق و تغییر منظم محل تزریق میتواند ناراحتی را کم کند.
برخی بیماران بهبود اولیه را در چند هفته نخست گزارش میکنند، اما پاسخ کاملتر ممکن است تا حدود ۱۲ هفته زمان ببرد. اگر پس از دوره ارزیابی بهبودی ایجاد نشود، پزشک باید تشخیص و گزینههای دیگر را بررسی کند.
خستگی، سردرد یا احساس ناخوشی شبیه سرماخوردگی ممکن است در برخی بیماران دیده شود، اما تب و لرز پایدار را نباید عارضه معمول تزریق فرض کرد.
در صورت مشاهده تغییر آنزیمهای کبدی در آزمایشها، بررسی توسط پزشک ضروری است.
تزریق آلتبرل معمولاً با درد کوتاهمدت یا سوزش گذرا همراه است. اگر درد یا تورم محل تزریق تشدید شود یا با تب و ترشح همراه باشد، به پزشک اطلاع دهید.
پیش از شروع آلتبرل، پزشک باید بیمار را از نظر سل فعال یا نهفته ارزیابی کند. بررسی هپاتیت ب، شمارش سلولهای خون و آزمایشهای کبدی نیز ممکن است لازم باشد.
آلتبرل میتواند درد، تورم و خشکی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد، اما تضمینی برای قطع کامل درد یا درمان قطعی بیماری وجود ندارد.
شواهد قطعی برای اثر منفی آلتبرل بر باروری یا میل جنسی وجود ندارد، اما دادههای انسانی محدود است. در صورت برنامهریزی برای بارداری، با پزشک مشورت کنید.
تب، لرز، سرفه یا تنگی نفس میتواند نشانه عفونت باشد. در این وضعیت در اسرع وقت با پزشک تماس بگیرید و پیش از تصمیم درباره نوبت بعدی، وضعیت را با او در میان بگذارید.
باسلام و عرض ادب آیا تزریق آمپول آلتبرل در زمان بارداری مجاز است؟ و برای جنین عوارض دارد؟
سلام.اگر ضرورت و منافع مهمی برای استفاده از آن وجود دارد،تحت نظر متخصص زنان بصورت مقطعی قابل استفاده است.
با سلام ، بنده چند سال پیش برای درمان اسپوندیلیت انبرل فایزر استفاده میکردم، بعد از مدتی بنا بر اصرار پزشکم آلتبرل استفاده نمودم ، که متاسفانه بعد از حدود یک الی دو ماه موجب بالا رفتن آنزیم های کبدی من شد و دکتر دارو رو قطع کرد.این مشکل برای یک بیمار دیگه هم اتفاق افتاده بود . امان از این محصولات تولید ملی، نمیدونم چه اصراری هست که پا جا پای بزرگان بزاریم . به قیمت جون آدمها. امیدوارم پستم منتشر بشه.
من روماتیسم دارم و این آمپول رو مصرف میکنم حالم بهتره میخواستم ببینم از این قوی تر هست
سلام . آمپول آلتبرل بیماری پسوریازیس را کاملا خوب میکنه ؟؟ یا این که امکان داره دوباره برگرده؟؟
این بیاری با آلتبرل کنترل می شود ولی درمان نمی شود
آیا آمپول آلتبرل کورتون داره؟
تقریبا دو ساله که دارم از التبریل استفاده می کنم و تقریبا 30 ساله که اسپاندولیت دارم در ابتدا فقط قرص اندومتاسین می خوردم و حالم تقربا خوب بود قرص ایندونتاسین هم قابل دسترس تر و هم ارزانتر و هم کم عارضه تر بود و بنظرم بمراتب بهتر از التبریل هست ...اما متاسفانه با اصرار دکتر اللتبریل مصرف کردم ...و واقعا نتیجه چندانی نگرفتم و شدت درد درون استخوانها بیشتر شده و احساس می کنم خشکی بدن بیشتر متاسفانه دانش پزشکها در مورد بیماری ASبسیار کم هست و تقریبا هیچی از این بیماری نمیدونند جز اسمش
اصولا بیماری های خودایمنی یکی از چالش های اصلی علم پزشکی امروز است. آلتبرل عامل التهاب در بدن را کاهش می دهد.