پودر برای تزریق ودآریو 300 میلی گرم

درمان کولیت اولسراتیو فعال با شدت متوسط تا شدید

• این دارو به عنوان یک آنتی بادی مونوکلونال هدفمند برای درمان بیماران بزرگسال مبتلا به کولیت اولسراتیو با فعالیت متوسط تا شدید تایید شده است. این اندیکاسیون شامل بیمارانی می شود که به درمان های متداول نظیر کورتیکواستروئیدها، آمینوسالیسیلات ها، داروهای سرکوب کننده ایمنی مانند آزاتیوپرین یا مرکاپتوپورین، و مهارکننده های فاکتور نکروز تومور آلفا پاسخ ناکافی داده اند، پاسخ درمانی خود را از دست داده اند یا دچار عدم تحمل به این داروها شده اند.
• توضیحات بالینی و اهداف درمانی در کولیت اولسراتیو: هدف از درمان با این دارو، القای پاسخ بالینی، دستیابی به بهبودی بالینی پایدار، بهبود و ترمیم بافت مخاطی روده در ارزیابی اندوسکوپیک، و امکان قطع موفقیت آمیز و ایمن مصرف کورتیکواستروئیدها است. این دارو به دلیل اثر اختصاصی بر سیستم ایمنی دستگاه گوارش، عوارض سرکوب عمومی سیستم ایمنی را در مقایسه با سایر داروهای بیولوژیک به طور چشمگیری کاهش می دهد. پروتکل تجویز وریدی شامل سیصد میلی گرم در هفته صفر، هفته دوم و هفته ششم به عنوان فاز القایی و سپس سیصد میلی گرم هر هشت هفته یک بار به عنوان درمان نگهدارنده است. همچنین امکان استفاده از فرم تزریق زیرجلدی به صورت صد و هشت گرم هر دو هفته یک بار پس از القای موفق وریدی وجود دارد.

درمان بیماری کرون فعال با شدت متوسط تا شدید

• این دارو برای درمان بیماران بزرگسال مبتلا به بیماری کرون فعال با شدت متوسط تا شدید که پاسخ ناکافی یا عدم تحمل نسبت به کورتیکواستروئیدها، داروهای سرکوب کننده ایمنی یا آنتاگونیست های فاکتور نکروز تومور آلفا نشان داده اند تایید گردیده است.
• توضیحات بالینی و اهداف درمانی در کرون: در بیماری کرون، دستیابی به پاسخ بالینی با این دارو ممکن است اندکی طولانی تر از کولیت اولسراتیو باشد؛ از این رو در صورتی که بیمار تا هفته دهم علائم بهبودی نشان ندهد، می توان یک دوز القایی اضافی در هفته دهم تجویز نمود و پاسخ نهایی را در هفته چهاردهم بررسی کرد. اهداف بالینی شامل کاهش فعالیت بیماری، دستیابی به بهبودی بدون نیاز به کورتون و کمک به ترمیم مخاطی و کنترل ترشحات فیستول ها در کنار سایر اقدامات است.

درمان بیماری پیوند علیه میزبان حاد گوارشی

• این دارو به عنوان درمان کمکی یا خط دوم در بیماران دچار بیماری پیوند علیه میزبان با درگیری شدید دستگاه گوارش به کار می رود که پس از پیوند سلول های بنیادی آلوژنیک به کورتیکواستروئیدها پاسخ نداده اند و اصطلاحا مقاوم به کورتون هستند.
• توضیحات بالینی در پیوند علیه میزبان: با توجه به اینکه بیماری پیوند علیه میزبان روده ای ناشی از مهاجرت لنفوسیت های تی دهنده به مخاط روده است، مهار اختصاصی این مسیر توسط این دارو می تواند بدون ایجاد سرکوب شدید سیستم ایمنی در سایر بافت ها، التهاب گوارشی را کنترل نموده و اسهال شدید، خونریزی گوارشی و خطر مرگ را در این بیماران پرخطر کاهش دهد. دوزهای تجویزی معمولا مشابه فاز القای بیماری های التهابی روده است.

درمان پاوچیت مزمن و راجعه مقاوم به آنتی بیوتیک

• در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو که تحت عمل جراحی تخلیه کامل روده بزرگ و بازسازی مخزن ایلئومی مقعدی قرار گرفته اند و دچار التهاب مکرر و مزمن این مخزن شده اند و به دوره های مکرر آنتی بیوتیک درمانی پاسخ نمی دهند، به کار می رود.
• توضیحات بالینی در پاوچیت مزمن: مطالعات بالینی معتبر نشان داده اند که مصرف این دارو در بیماران مبتلا به پاوچیت مقاوم موجب کاهش التهاب بافتی مخزن، کاهش دفعات دفع مدفوع، بهبود کیفیت زندگی و کاهش وابستگی به مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک ها می گردد.

درمان کولیت های ناشی از داروهای مهارکننده وارسی ایمنی در درمان سرطان

• بیماران سرطانی تحت درمان با داروهای ایمونوتراپی مانند مهارکننده های ایمنی ممکن است دچار عارضه جانبی کولیت شدید خودایمنی و مقاوم به دوزهای بالای کورتیکواستروئید شوند.
• توضیحات بالینی در انتروکولیت ایمنی: تجویز این دارو در این شرایط بالینی می تواند التهاب روده را به طور اختصاصی مهار کند بدون آنکه اثر درمانی و ضد توموری داروهای سرطان را به صورت سیستمیک از بین ببرد، بنابراین انتخابی مطلوب در مقایسه با سرکوب کننده های عمومی ایمنی محسوب می شود.

درمان سندرم روده تحریک پذیر التهابی و انتروپاتی های خودایمنی نادر

• در موارد بسیار نادر انتروپاتی های ایمنی مقاوم به درمان و بیماری های التهابی پیشرفته روده کوچک که سایر رویکردهای درمانی بی پاسخ مانده اند، از این دارو با هدف کنترل تهاجم لنفوسیتی استفاده می شود.