قطره چشمی بریموگان ۰.۲ برای کنترل فشار چشم و آب سیاه تجویز می‌شود. نحوه مصرف صحیح، عوارض شایع مانند سوزش و تاری دید، و تداخلات دارویی مهم بریموگان را بشناسید.
قطره چشمی بریموگان ۰٫۲ درصد محصول داروسازی سینا دارو در ایران است و برای کاهش و کنترل فشار داخل چشم تجویز می‌شود.
ماده مؤثر این قطره بریمونیدین تارتارات است و در هر میلی‌لیتر آن ۲ میلی‌گرم از این ماده وجود دارد.
بریمونیدین یک آگونیست انتخابی گیرنده‌های آلفا-۲ آدرنرژیک (دارویی که با تحریک گیرنده‌های ویژه در چشم، ترشح مایع چشمی را کم می‌کند) به شمار می‌رود.
در ساخت این محصول از بنزالکونیوم کلراید به‌عنوان ماده نگه‌دارنده استفاده شده است تا مانع رشد میکروب‌ها در ظرف دارو شود.
این ترکیب ممکن است در افراد حساس باعث تحریک، قرمزی یا خشکی ملایم سطح قرنیه شود.
بریموگان یک داروی نسخه‌ای است و مقدار مصرف یا طول دوره درمان باید زیر نظر مستقیم چشم‌پزشک تعیین شود.
بریموگان یک داروی تخصصی برای کاهش فشار داخل کره چشم است و مستقیماً روی تولید و خروج مایع چشمی اثر می‌گذارد.
در مقابل، اشک مصنوعی فقط یک فرآورده روان‌کننده برای مرطوب نگه داشتن سطح چشم و رفع سوزش موقت است و فشاری را درمان نمی‌کند.
استفاده خودسرانه از بریموگان برای خشکی معمولی یا رفع خستگی چشم خطرساز است و ممکن است به بافت چشم آسیب بزند.
اگر پزشک هم‌زمان هر دو قطره را برای شما تجویز کرده است، حتماً بین چکاندن آن‌ها فاصله زمانی مشخص را رعایت کنید.
کاربرد اصلی این دارو، درمان بیماری آب سیاه یا گلوکوم زاویه باز (افزایش مزمن فشار چشم ناشی از اختلال در تخلیه مایع) است.
بالا ماندن طولانی‌مدت فشار داخل چشم می‌تواند به رشته‌های عصب بینایی آسیب بزند و به مرور میدان دید را محدود کند.
بریموگان به تثبیت فشار چشم کمک می‌کند و مانع پیشرفت آسیب به رشته‌های بینایی می‌شود، اما دید از‌دست‌رفته را برنمی‌گرداند.
پزشکان ممکن است این قطره را به‌عنوان درمان مستقل یا در کنار سایر قطره‌های کاهنده فشار تجویز کنند.
برخی جراحی‌ها و اقدامات لیزری مانند ترابکولوپلاستی (لیزردرمانی بافت شبکه‌ای چشم برای بهبود خروج مایع) ممکن است باعث جهش ناگهانی فشار چشم شوند.
چشم‌پزشکان برای مهار این افزایش ناگهانی فشار، از بریموگان پیش از عمل یا بلافاصله پس از آن استفاده می‌کنند.
این دارو همچنین با ایجاد انقباض ملایم در مردمک چشم، از باز شدن بیش از اندازه آن در تاریکی پس از جراحی لیزیک جلوگیری می‌کند.
این اثر می‌تواند به کاهش پخش نور و هاله‌های مزاحم در دید شب کمک کند، اما استفاده از آن فقط با صلاحدید جراح مجاز است.
بریموگان با عملکردی دوگانه و هماهنگ، تعادل مایع زلالیه داخل کره چشم را برقرار می‌کند:
این عملکرد دوگانه باعث تخلیه حجم اضافی مایع شده و فشار داخل چشم را در بازه‌ای مطمئن نگه می‌دارد.
بخشی از مایع دارو ممکن است از مسیر مجرای گوشه چشم جذب مخاط بینی و جریان عمومی خون شود.
بستن آرام چشم و فشردن ملایم گوشه داخلی آن پس از چکاندن، از ورود دارو به جریان خون جلوگیری می‌کند.
کاهش فشار چشم معمولاً بین یک تا دو ساعت پس از مصرف آغاز می‌شود و ظرف دو تا سه ساعت به اوج اثر خود می‌رسد.
مدت اثربخشی یک قطره محدود است و برای حفظ ثبات فشار، مصرف منظم دارو با فواصل زمانی مشخص ضرورت دارد.
اگر دارو در ساعات تعیین‌شده مصرف نشود، نوسان فشار داخل چشم مجدداً عصب بینایی را در معرض آسیب قرار می‌دهد.
دستور مصرف معمول در اغلب بیماران، چکاندن یک قطره در چشم آسیب‌دیده با فاصله زمانی هر هشت ساعت است.
برای پیشگیری از آلودگی ظرف و به حداقل رساندن جذب عمومی دارو، مراحل زیر را گام‌به‌گام دنبال کنید:
در صورت فراموش کردن یک نوبت، به محض یادآوری قطره را بچکانید، مگر آنکه زمان مصرف نوبت بعدی نزدیک شده باشد.
اگر به نوبت بعدی نزدیک هستید، دوز فراموش‌شده را رها کنید و طبق برنامه از پیش تعیین‌شده پیش بروید.
هرگز برای جبران نوبت فراموش‌شده، دوز دارو را دو برابر نکنید یا چند قطره متوالی نچکانید.
اگر پزشک قطره‌های چشمی دیگری برایتان تجویز کرده، میان مصرف بریموگان و داروی بعدی حداقل ۵ تا ۱۰ دقیقه فاصله بگذارید.
پیش از استفاده از بریموگان، حتماً لنزهای تماسی نرم را از داخل چشم خارج کنید.
ماده نگه‌دارنده موجود در قطره می‌تواند جذب لنز شود و به ساختار آن و سلامت قرنیه صدمه بزند.
حداقل ۱۵ دقیقه پس از مصرف دارو صبر کنید و در صورت نبود قرمزی یا سوزش شدید، لنز را مجدداً در چشم قرار دهید.
شایع‌ترین نشانه‌های مصرف دارو در چشم شامل سوزش، خارش مختصر، قرمزی سطحی و احساس جسم خارجی است.
این حالت‌ها معمولاً چند دقیقه پس از چکاندن قطره آرام می‌گیرند و به تدریج برطرف می‌شوند.
در صورت بروز واکنش‌های حساسیتی مقاوم نظیر ورم شدید پلک، خارش مفرط یا قرمزی مداوم، وضعیت را به پزشک گزارش دهید.
پس از ریختن قطره، تاری موقت دید یا ناتوانی گذرا در تمرکز ممکن است رخ دهد.
تا زمان رفع کامل تاری دید، از رانندگی، کار در ارتفاع و کار با دستگاه‌های صنعتی حساس اجتناب کنید.
همچنین حساسیت به نور شدید ممکن است به وجود آید که استفاده از عینک آفتابی استاندارد به کنترل آن کمک می‌کند.
به دلیل جذب سیستمیک مقادیر ناچیز بریمونیدین از مخاط اشکی، عوارض عمومی زیر ممکن است مشاهده شود:
فشردن گوشه چشم در دو دقیقه نخست مصرف، مانع از حرکت قطره به سمت مخاط حلق و بروز این حالت‌ها می‌شود.
بریموگان می‌تواند در افراد حساس باعث افت ملایم فشار خون یا کند شدن ریتم ضربان قلب شود.
احساس سبکی سر یا سرگیجه موقع برخاستن ناگهانی از نشانه‌های این تغییرات در گردش خون است.
افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی باید در صورت بروز سرگیجه شدید یا احساس ضعف پایدار با پزشک مشورت کنند.
سردردهای خفیف، احساس گرفتگی در مجاری بینی و خشکی گلو در روزهای نخست درمان ممکن است ایجاد شوند.
این علائم معمولاً با گذشت چند روز از آغاز مصرف و سازگار شدن بافت‌ها به مرور خفیف‌تر می‌شوند.
با این حال، بروز علائم حساسیتی تنفسی شدید مانند خس‌خس سینه یا تنگی نفس نیازمند مداخله فوری درمانی است.
مطالعات و مدارک فارماکولوژی نشان می‌دهند این قطره اثری بر ترشح هورمون‌های جنسی یا به هم ریختن چرخه قاعدگی ندارد.
تغییرات قاعدگی در طول مصرف این دارو غالباً به دلیل استرس ناشی از بیماری چشمی یا عوامل زمینه‌ای دیگر است.
مصرف هم‌زمان این قطره با داروهای بازدارنده مونوآمین اکسیداز (داروهای قدیمی ضدافسردگی مانند ترانیل‌سیپرومین) ممنوع است.
همچنین داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (داروهایی مانند آمی‌تریپتیلین یا نورتریپتیلین) می‌توانند اثر کاهنده فشار چشم بریموگان را مهار کنند.
پیش از مصرف دارو، پزشک باید از تمام داروهای اعصاب و روان مصرفی شما مطلع باشد.
استفاده هم‌زمان بریموگان با برخی داروها می‌تواند اثربخشی آن‌ها را تشدید کند یا تغییر دهد:
از مصرف نوشیدنی‌های الکلی در دوره مصرف این قطره چشمی جداً پرهیز کنید.
پزشکان برای کنترل گلوکوم پیشرفته غالباً بریموگان را همراه با قطره‌هایی نظیر تیمولول یا لاتانوپروست نسخه می‌کنند.
همراهی این داروها باعث کاهش مؤثرتر فشار چشم می‌شود و عصب بینایی را در سطح ایمن‌تری محافظت می‌کند.
تنها نکته ضروری، رعایت فاصله دست‌کم ده‌دقیقه‌ای میان چکاندن هر قطره است تا داروی قبلی از چشم شسته نشود.
مصرف این قطره چشمی را به هیچ وجه نباید بدون مشورت قبلی با پزشک به طور ناگهانی متوقف کرد.
قطع مصرف می‌تواند باعث جهش دوباره فشار چشم (بالا رفتن بازگشتی و سریع فشار داخل کره چشم) شود.
نبود درد یا داشتن دید واضح نشانه کنترل دائمی آب سیاه نیست و نباید دلیلی برای قطع خودسرانه باشد.
اگر چشم به ترکیبات دارو واکنش حساسیتی نشان دهد، پزشک داروی دیگری با سازوکار متفاوت جایگزین خواهد کرد.
جایگزینی دارو معمولاً طبق یک برنامه مشخص انجام می‌شود تا در طول دوره تعویض، کنترل فشار چشم مختل نشود.
بریموگان هیچ‌گونه ماده وابستگی‌آور ندارد و در مصرف بلندمدت ایجاد اعتیاد جسمی یا روانی نمی‌کند.
نیاز مداوم به مصرف آن صرفاً به این دلیل است که بیماری آب سیاه یک وضعیت ماندگار و مزمن چشمی است.
در برخی افراد پس از ماه‌ها استفاده، اثربخشی دارو تا حدی کم می‌شود که پزشک با تنظیم مجدد داروها مشکل را برطرف می‌کند.
اطلاعات کافی درباره عبور قطره چشمی بریموگان از جفت و بی‌خطری کامل آن در دوره بارداری ثبت نشده است.
پزشک تنها زمانی این دارو را نسخه می‌کند که نجات عصب بینایی مادر بر خطرات احتمالی جنین اولویت داشته باشد.
همچنین مشخص نیست چه میزان از دارو وارد شیر مادر می‌شود، بنابراین مصرف آن در دوره شیردهی نیازمند بررسی دقیق پزشک است.
مصرف این قطره در نوزادان و کودکان زیر دو سال به دلیل جذب سیستمیک شدید، اکیداً ممنوع و بسیار خطرناک است.
ورود بریمونیدین به گردش خون نوزاد می‌تواند زمینه‌ساز بروز خطرات جدی زیر باشد:
در کودکان بالای دو سال نیز تجویز دارو منحصراً با ارزیابی دقیق چشم‌پزشک اطفال و با پایش کامل هوشیاری انجام می‌شود.
سالمندان بیشتر در معرض گیجی، سستی عضلات و افت تعادل پس از استفاده از قطره قرار دارند.
این افراد هنگام جابه‌جایی یا ایستادن پس از چکاندن دارو باید مراقب حفظ تعادل و خطر زمین‌خوردن باشند.
به دلیل سوخت‌وساز کبدی و دفع کلیوی دارو، در بیماران دچار نارسایی کلیه یا آسیب کبدی پایش دقیق‌تری مد نظر قرار می‌گیرد.
الفاگان نام تجاری داروی اصلی بریمونیدین در بازارهای جهانی است و بریموگان معادل ایرانی باکیفیت آن محسوب می‌شود.
هر دو دارو دارای غلظت ۰٫۲ درصد از ماده مؤثر بریمونیدین تارتارات هستند و اثر درمانی یکسانی دارند.
تفاوت جزئی آن‌ها در ترکیبات فرمولاسیون غیرفعال است که در اکثر بیماران تفاوت بالینی چشمگیری نشان نمی‌دهد.
داروهای مختلف کاهنده فشار چشم با مکانیسم‌ها و برنامه‌های متفاوتی عمل می‌کنند:
ترکیب و انتخاب این داروها بسته به شرایط قرنیه و بیماری‌های قلبی زمینه‌ای توسط چشم‌پزشک صورت می‌گیرد.
بریموگان «پی» حاوی ماده نگه‌دارنده خالص‌تری به نام پیوریت است که پس از تماس با اشک به آب و نمک تجزیه می‌شود.
این فرمولاسیون برای بیمارانی که دچار خشکی مفرط یا حساسیت شدید به بنزالکونیوم هستند ملایم‌تر است.
کوسوپت نیز یک داروی ترکیبی متشکل از تیمولول و دورزولامید است و قدرتی مضاعف برای مهار فشارهای سرکش چشم دارد.
گزارش‌های دوره‌ای بیماران نشان می‌دهد پایبندی منظم به ساعت مصرف، نقش کلیدی در کنترل پایدار فشار چشم دارد.
مصرف‌کنندگانی که فواصل زمانی هشت‌ساعته را دقیق رعایت می‌کنند، در معاینات شاهد پایداری میدان دید هستند.
تثبیت فشار چشم عارضه‌ای بدون علامت است، بنابراین بهبود آن با معاینه با دستگاه‌های اپتومتری ارزیابی می‌شود نه حس فردی.
بسیاری از بیماران سوزش خفیف یا اشک‌ریزش در چند دقیقه ابتدایی پس از استفاده را تجربه کرده‌اند.
این تحریک معمولاً پس از دو هفته استفاده و تطابق سلول‌های چشمی با دارو به شکل محسوسی کمتر می‌شود.
اگر سوزش ادامه پیدا کرد یا به خارش خسته‌کننده بدل شد، چشم‌پزشک احتمال حساسیت به ماده نگه‌دارنده را بررسی می‌کند.
احساس سستی، خستگی عضلانی یا خمیازه‌های مکرر از شکایات پرتکرار مصرف‌کنندگان این قطره است.
بستن کامل پلک‌ها و مسدود کردن مجرای اشکی گوشه چشم با نوک انگشت، تا حدود زیادی مانع بروز این حالت می‌شود.
اگر کار روزمره شما نیازمند تمرکز دقیق است، برنامه ریختن قطره را طوری تنظیم کنید که با کارهای پرخطر هم‌زمان نشود.
این قطره ساخت شرکت داروسازی سینا دارو در ایران است و حاوی بریمونیدین ۰٫۲ درصد می‌باشد.
سوزش ملایم به دلیل نمک‌های دارویی و ماده نگه‌دارنده قطره است و معمولاً زودگذر می‌باشد.
در صورت ماندگاری قرمزی و سوزش شدید، ممکن است حساسیت دارویی ایجاد شده باشد که نیاز به معاینه دارد.
بله، در دقایق نخست پس از ریختن قطره ممکن است تاری دید موقتی ایجاد شود.
بهتر است تا برطرف شدن کامل این وضعیت و بازگشت شفافیت دید، از رانندگی خودداری فرمایید.
دارو را در دمای بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد، دور از تابش مستقیم آفتاب و در محیط خشک نگهداری کنید.
پس از هر بار استفاده درپوش را محکم ببندید و حداکثر تا یک ماه پس از باز شدن ظرف، آن را دور بیندازید.
مدت زمان استفاده از این دارو تا زمانی است که پزشک معالج کنترل فشار چشم شما را به آن وابسته بداند.
درمان آب سیاه روندی مداوم است و مصرف دارو نباید بدون دستور و صلاحدید پزشک قطع شود.
عمل پیوند قرنیه انجام داده ام فشار چشمم بالا بوده قطره زایلومول وقرص استازولامید استفاده میکردم دکتر قرص استا زولامید را حذف کرد به جای ان قطره بریموگان داده است ولی زمان استفاده به نور حساس شده ام خواهش میکنم راهنماییم کنید