قرص رستین حاوی پرامی‌پکسول برای کنترل علائم پارکینسون و سندرم پاهای بی‌قرار تجویز می‌شود. اطلاعات کامل درباره نحوه مصرف، دوز ۰.۱۸ و ۰.۷، تداخلات دارویی و عوارض شایع رستین را اینجا بخوانید.
قرص رستین محصول داروسازی اسوه در ایران است و به عنوان نام تجاری داروی پرامی‌پکسول تولید می‌شود.
این دارو به گروه آگونیست‌های دوپامین (ترکیباتی که عملکرد ماده دوپامین را در مغز تقلید و فعال می‌کنند) تعلق دارد.
پزشک متخصص گاهی ممکن است از این دارو برای بهبود برخی مشکلات رفتاری خاص یا اختلالات عملکردی ناشی از داروهای دیگر نیز استفاده کند.
رستین یک داروی تخصصی مغز و اعصاب است و کاربردی در درمان بیماری‌های دستگاه ادراری ندارد.
این دارو با شبیه‌سازی فعالیت پیام‌رسان شیمیایی دوپامین در مسیرهای عصبی مغز عمل می‌کند.
با تحریک این مراکز عصبی، سفتی عضلات برطرف می‌شود، لرزش اندام‌ها مهار می‌گردد و هماهنگی حرکات طبیعی بدن بهبود می‌یابد.
رستین هیچ اثر مستقیمی بر بافت یا عضلات سیستم ادراری ندارد و نباید با داروهای مرتبط با مثانه اشتباه گرفته شود.
داروهای مهارکننده تکرر ادرار یا مثانه بیش‌فعال، به صورت مستقیم بر گیرنده‌های عضلانی مجاری ادراری اثر می‌گذارند.
در مقابل، رستین تنها بر گیرنده‌های اعصاب مرکزی اثر دارد و از نظر عملکردی هیچ شباهتی با داروهای دستگاه ادراری ندارد.
خیر، داروی رستین برای درمان اختلالات مجاری ادراری یا کنترل مثانه بیش‌فعال تجویز نمی‌شود.
هدف درمانی این دارو صرفاً برطرف کردن اختلالات حرکتی و عصبی وابسته به کمبود دوپامین در مغز است.
شواهد علمی معتبری مبنی بر اثرگذاری رستین بر درمان فوریت یا بی‌اختیاری ادرار وجود ندارد.
بررسی این مشکلات نیازمند مراجعه به پزشک متخصص کلیه و مجاری ادراری است و نباید خودسرانه مصرف شود.
رستین نقشی در برطرف کردن شب‌ادراری یا اختلالات مرتبط با کنترل دفع شبانه ندارد.
تنها اثر مثبت این دارو در هنگام خواب، کاهش پرش‌ها و بی‌قراری شبانه پاها در مبتلایان به سندرم پاهای بی‌قرار است.
این دارو توسط داروسازی اسوه به شکل قرص خوراکی در دو مقدار ۰.۱۸ میلیگرم و ۰.۷ میلیگرم عرضه می‌شود.
رستین دوزهای یک یا دو میلی‌گرمی ندارد و دوز دقیق دارو باید حتماً بر اساس نسخه تجویزی مصرف شود.
تعیین دوز روزانه منحصراً بر عهده پزشک معالج است و برای هر فرد بر اساس نوع بیماری، سن و کارکرد کلیه‌ها تعیین می‌شود:
قرص رستین را می‌توان همراه با وعده غذایی یا با معده خالی استفاده کرد.
اگر با مصرف دارو با معده خالی دچار حالت تهوع می‌شوید، مصرف آن را همراه با یک وعده غذایی سبک یا میان‌وعده کم‌چرب انجام دهید.
قرص را به صورت کامل همراه یک لیوان آب ببلعید و از جویدن، شکستن یا خرد کردن آن خودداری فرمایید.
به محض به خاطر آوردن، نوبت فراموش‌شده را مصرف کنید.
اگر زمان کمی تا نوبت بعدی مصرف دارو باقی مانده است، نوبت قبلی را مصرف نکنید و طبق برنامه عادی پیش بروید.
هرگز برای جبران نوبت از دست‌رفته، دو قرص را هم‌زمان یا در فاصله کوتاه استفاده نکنید.
مصرف مقادیر بیشتر از دستور پزشک باعث تحریک شدید دستگاه عصبی می‌شود.
نشانه‌های مسمومیت و مصرف بیش از حد عبارتند از:
در صورت مشاهده این علائم، فوراً بیمار را به اورژانس برسانید.
در سندرم پاهای بی‌قرار، مناسب‌ترین زمان مصرف دارو حدود یک تا سه ساعت قبل از خواب شبانه است.
در بیماری پارکینسون، دارو باید در ساعت‌های دقیق و تعیین‌شده در طول شبانه‌روز استفاده شود تا سطح پایداری در بدن داشته باشد.
اثر هر وعده دارویی معمولاً طی یک تا دو ساعت پس از بلعیدن آغاز می‌شود.
با این حال، رسیدن به کنترل کامل و پایدار علائم بیماری، نیازمند مصرف مداوم، منظم و سر وقت دارو است.
خشکی دهان از عوارض رایج این دارو است که با نوشیدن منظم آب در طول روز یا مصرف آب‌نبات‌های بدون قند کاهش می‌یابد.
برخی افراد ممکن است دچار تاری دید گذرا یا یبوست شوند که در صورت شدت گرفتن یا تداوم، باید با پزشک در میان گذاشته شود.
خواب‌آلودگی ناگهانی از عوارض مهم این دارو است؛ تا مشخص نشدن اثر دارو بر بدنتان، از رانندگی و کار با وسایل خطرناک بپرهیزید.
افت فشار خون وضعیتی (کاهش سریع فشار خون هنگام بلند شدن ناگهانی از وضعیت خوابیده یا نشسته) می‌تواند موجب سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم شود.
در موارد نادر، اختلالات کنترل تکانه (تمایلات شدید و غیرمنطقی مانند رفتارهای وسواسی، ولخرجی و خریدهای مکرر، یا تمایل به قمار) ممکن است دیده شود که گزارش فوری آن به پزشک ضروری است.
در صورت بروز هر یک از این نشانه‌ها مصرف دارو را متوقف کرده و فوراً به مراکز فوریت‌های پزشکی مراجعه فرمایید:
رستین داروی تخصصی برای کاهش یا افزایش وزن نیست و اثر مستقیمی بر وزن ندارد.
نوسان وزن گاهی به علت کم‌اشتهایی موقت ناشی از حالت تهوع رخ می‌دهد، یا در مواردی نادر بر اثر تمایلات رفتاری خاص به پرخوری پدید می‌آید.
این تغییرات با نظارت منظم پزشک و تنظیم مناسب دوز دارو برطرف می‌شوند.
حالت تهوع شایع‌ترین شکایت گوارشی در هفته‌های آغازین درمان با این دارو است.
پزشکان عموماً برای جلوگیری از این حالت، دارو را با کمترین دوز آغاز کرده و به تدریج مقدار آن را بالا می‌برند.
مصرف هم‌زمان رستین با آنتاگونیست‌های دوپامین (داروهایی مانند برخی ضدجنون‌ها و داروهای ضدتهوع مانند متوکلوپرامید) اثر رستین را کاهش می‌دهد.
همچنین مصرف این دارو با آرام‌بخش‌ها یا داروهای خواب‌آور، می‌تواند احساس گیجی و خواب‌آلودگی را تشدید کند.
داروهایی که همانند رستین دفع کلیوی دارند، نظیر سایمتیدین، ممکن است میزان رسوب و غلظت داروی رستین را در خون بالا ببرند.
پیش از مصرف هم‌زمان هر نوع آنتی‌بیوتیک یا داروی تجویزی دیگر، داروساز یا پزشک خود را در جریان بگذارید.
مصرف رستین در دوران بارداری توصیه نمی‌شود، مگر اینکه شرایط خاص بیمار استفاده از آن را با تجویز مستقیم پزشک ایجاب کند.
این دارو به دلیل احتمال مهار هورمون پرولاکتین (هورمون مسئول ترشح شیر) می‌تواند ترشح شیر را متوقف کند؛ بنابراین مصرف آن در شیردهی مجاز نیست.
مصرف این دارو برای کودکان و افراد زیر هجده سال مورد تأیید نیست.
سالمندان نسبت به عوارض افت فشار خون، گیجی و بروز توهم حساس‌تر بوده و نیاز به احتیاط بیشتری دارند.
در افراد مبتلا به نارسایی کلیه، تنظیم مقادیر مصرف دارو بر اساس آزمایش‌های دوره‌ای کارکرد کلیه الزامی است.
رستین وابستگی جسمانی اعتیادآور به همراه ندارد.
با این حال به دلیل اثرگذاری بر ساختارهای شیمیایی مغز، تغییر مقدار یا پایان دوره مصرف آن صرفاً باید با صلاح‌دید پزشک باشد.
قطع مصرف ناگهانی رستین می‌تواند باعث عوارض جدی نظیر سندرم ترک آگونیست دوپامین (حالتی همراه با اضطراب شدید، حملات پانیک، دردهای عضلانی و تعریق) شود.
همچنین قطع ناگهانی ممکن است به بازگشت شدید علائم حرکتی منجر شود؛ از این رو کم کردن دارو باید به صورت تدریجی انجام پذیرد.
دارو را درون جعبه اصلی خود در محیطی خشک، خنک و در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری کنید.
از قرار دادن دارو در مجاورت نور مستقیم خورشید یا رطوبت بالا (مانند فضای داخلی حمام) خودداری نمایید.
قرص را در محلی دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید.
مصرف قرص بلافاصله پس از میان‌وعده‌ای ساده و سبک، از مواردی است که بسیاری از مراجعان برای کاهش تهوع ابتدای درمان مفید دانسته‌اند.
برای کنترل خشکی دهان، نوشیدن پیوسته و کم‌حجم آب و جویدن آدامس‌های بدون قند از راهکارهای موثر گزارش شده است.
تغییرات ادراری به ندرت به خود دارو مربوط است و اغلب ناشی از سایر بیماری‌های زمینه‌ای یا سن بالا است.
در صورت مشاهده تغییر در تکرر یا روال دفع ادرار، مراجعه به متخصص مجاری ادراری توصیه می‌شود.
در سندرم پاهای بی‌قرار، بهبودی نسبی معمولاً در همان شب‌های ابتدایی شروع مصرف مشاهده می‌شود.
در بیماری پارکینسون، برای آشکار شدن نتایج درمانی و تنظیم مناسب دوز، نیاز به چند هفته زمان خواهد بود.
این دارو میل جنسی را تضعیف نمی‌کند و در موارد اندک به دلیل اثر بر دوپامین، ممکن است تمایلات به شکل غیرمعمول افزایش یابد.
در صورت بروز هرگونه رفتار تکانشی یا ناخواسته، حتماً پزشک معالج را مطلع سازید.
بند آمدن ادرار یک وضعیت کاملاً اورژانسی است و نباید به داروی اعصاب نسبت داده شود.
در چنین شرایطی بلافاصله به نزدیک‌ترین مرکز فوریت‌های پزشکی مراجعه کرده و فهرست داروهای مصرفی را ارائه دهید.
خیر، تغییر یا تعویض این دارو با سایر داروها بدون دستور پزشک می‌تواند عواقب خطرناکی داشته باشد.
هرگونه تغییر در نام تجاری، دوز یا نوع داروی مصرفی فقط با تجویز مستقیم پزشک مجاز است.
سلام. آیا این قرص در بی قراری پاها کاربرد دارد یا نه؟ ممنون
قرص رستین کدوم بیماران مصرف می کند
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1398/4/13)
برای کنترل بیماری پارکینسون کاربرد دارد
سلام همسرم همین که قرص را مصرف کرد تا صبح استفراغ داشت علتش چیه