قرص ستریکیم برای حساسیت، خارش، کهیر، آبریزش بینی و عطسه مصرف می‌شود. با نحوه مصرف قرص ستریکیم، عوارضی مانند خواب‌آلودگی و خشکی دهان، تداخل با الکل و داروهای خواب‌آور و نکات مصرف در بارداری آشنا شوید.
قرص ستریکیم یک داروی خوراکی ضدحساسیت از گروه داروهای ضدحساسیت است که شرکت داروسازی حکیم آن را در ایران تولید می‌کند. هر قرص حاوی ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین است. این دارو برای کاهش علائم آلرژی مانند عطسه، آبریزش بینی، خارش، کهیر و قرمزی آلرژیک چشم به کار می‌رود. ستریکیم ممکن است در بعضی افراد خواب‌آلودگی ایجاد کند. همچنین جایگزین درمان فوری واکنش‌های شدید آلرژیک نیست.
ستریکیم نام تجاری ستیریزین است. ستیریزین ماده مؤثر این دارو است که اثر ماده‌ای به نام هیستامین را در بدن کم می‌کند. هیستامین ماده‌ای در بدن است که میتواند باعث خارش، عطسه، آبریزش بینی و بعضی علائم آلرژی شود. ستریکیم با کاهش اثر این ماده، بعضی از علائم آلرژی را کنترل می‌کند، اما علت اصلی حساسیت را از بین نمی‌برد.
اثرهای خشک‌کننده ستریکیم معمولاً از داروهای ضدحساسیت قدیمی کمتر است. این اثرها می‌توانند باعث خشکی دهان، تاری دید یا دشواری در دفع ادرار شوند. با این حال، خشکی دهان، سرگیجه، خواب‌آلودگی یا کاهش تمرکز همچنان ممکن است هنگام مصرف ستریکیم رخ دهد.
بله. ماده مؤثره قرص ستریکیم ۱۰، ستیریزین با دوز ۱۰ میلی‌گرم است. با این حال، ترکیبات جانبی، شکل دارویی و شرکت سازنده ممکن است در فرآورده‌های مختلف ستیریزین با هم فرق داشته باشند.
افرادی که سابقه حساسیت به ستیریزین، هیدروکسی‌زین، داروهای ضدحساسیت مشابه یا ترکیبات جانبی فرآورده دارند، باید پیش از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
ستریکیم برای کنترل علائم آلرژی مصرف می‌شود، اما بیماری یا عامل اصلی حساسیت را درمان نمی‌کند. اگر علائم با تنگی نفس، درد قفسه سینه یا ترشحات چرکی همراه شوند، باید علت اصلی آن‌ها بررسی شود.
ستریکیم میتواند علائم حساسیت فصلی یا دائمی بینی را کاهش دهد. از جمله این علائم می‌توان به عطسه، آبریزش شفاف بینی، خارش بینی و گلو، اشک‌ریزش و خارش چشم اشاره کرد. گرفتگی شدید بینی یا طولانی شدن علائم ممکن است به بررسی یا درمان دیگری نیاز داشته باشد.
ستریکیم میتواند خارش پوست و برجستگی‌های ناشی از کهیر را کمتر کند. این دارو ممکن است قرمزی، خارش و اشک‌ریزش ناشی از حساسیت چشم را هم کاهش دهد. درد چشم، کاهش دید، ترشح چرکی یا حساسیت شدید به نور از علائم معمول آلرژی ساده نیستند و باید بررسی شوند.
اگر کهیر با تورم لب، زبان یا گلو، خس‌خس، دشواری تنفس، ضعف شدید یا احساس غش همراه باشد، وضعیت اورژانسی است. در چنین شرایطی نباید برای اثر کردن ستریکیم منتظر ماند.
ستریکیم بیشتر برای آبریزش بینی و عطسه‌ای مفید است که منشأ آلرژیک دارند. اگر سرفه بر اثر حساسیت یا ترشحات پشت حلق ایجاد شده باشد، کنترل آلرژی ممکن است به کاهش آن کمک کند. با این حال، ستریکیم داروی اختصاصی درمان سرفه نیست.
سرفه مداوم یا همراه با خس‌خس، تنگی نفس، تب، درد قفسه سینه یا خلط خونی نیازمند بررسی پزشکی است.
ستریکیم به شکل‌های خوراکی، از جمله قرص ۱۰ میلی‌گرمی و شربت ۵ میلی‌گرم در ۵ میلی‌لیتر، عرضه می‌شود. مقدار مناسب دارو به سن، علت مصرف، شدت علائم، کارکرد کلیه و کبد و نظر پزشک بستگی دارد. شربت باید با سرنگ خوراکی یا پیمانه مدرج اندازه‌گیری شود، چون قاشق‌های معمولی خانگی دقت کافی ندارند.
بر اساس اطلاعات فرآورده، مقدار معمول برای بزرگسالان و افراد ۶ سال به بالا ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم، یک بار در روز است. حداکثر مقدار معمول برای بزرگسالان ۱۰ میلی‌گرم در ۲۴ ساعت است، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
در اختلال کارکرد کلیه یا کبد ممکن است مقدار دارو کمتر شود یا فاصله میان نوبت‌ها تغییر کند. تعیین این تغییرات بر عهده پزشک است. باقی ماندن علائم، دلیل مناسبی برای افزایش خودسرانه مقدار دارو یا تکرار زودهنگام مصرف نیست.
قرص و شربت ستریکیم هر دو حاوی ستیریزین هستند. مصرف هم‌زمان آن‌ها ممکن است مقدار کل داروی دریافتی را ناخواسته بالا ببرد. هر ۵ میلی‌لیتر شربت ستریکیم حاوی ۵ میلی‌گرم ستیریزین است و این مقدار باید در محاسبه دوز روزانه در نظر گرفته شود.
استفاده هم‌زمان از قرص و شربت فقط باید بر اساس مقدار مشخص‌شده از سوی پزشک انجام شود. ترکیبات داروهای دیگر حساسیت و فرآورده‌های سرماخوردگی هم باید بررسی شوند تا ستیریزین یا داروی ضدحساسیت دیگری به‌طور تکراری مصرف نشود.
قرص ستریکیم باید مطابق دستور پزشک یا راهنمای فرآورده، معمولاً یک بار در روز، با آب و در ساعت نسبتاً ثابتی مصرف شود. مصرف منظم در یک ساعت مشخص میتواند احتمال فراموشی را کمتر کند. افزایش مقدار یا تعداد دفعات مصرف ممکن است خواب‌آلودگی، گیجی، خشکی دهان و تپش قلب را بیشتر کند.
ستریکیم را می‌توان با معده خالی یا همراه غذا مصرف کرد. غذا ممکن است شروع جذب دارو را کمی به تأخیر بیندازد، اما معمولاً مقدار کلی جذب را به‌طور قابل توجه تغییر نمی‌دهد. اگر دارو باعث ناراحتی معده شد، مصرف آن همراه غذا، آب یا شیر ممکن است تحمل گوارشی را بهتر کند.
اگر یک نوبت فراموش شود، می‌توان آن را پس از یادآوری مصرف کرد؛ مگر اینکه زمان نوبت بعدی نزدیک باشد. در این حالت، نوبت فراموش‌شده کنار گذاشته می‌شود و برنامه معمول ادامه پیدا می‌کند. برای جبران نوبت فراموش‌شده نباید مقدار بعدی دو برابر شود.
مصرف بیش از مقدار توصیه‌شده ممکن است با خواب‌آلودگی شدید، بی‌قراری، گیجی، لرزش، تپش قلب، دشواری در دفع ادرار یا اختلال تنفس همراه باشد. در چنین شرایطی باید بی‌درنگ با اورژانس یا مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم تماس گرفته شود. ایجاد استفراغ یا انجام درمان خانگی بدون دستور متخصص ایمن نیست.
زمان مناسب مصرف برای همه افراد یکسان نیست. الگوی بروز علائم، میزان خواب‌آلودگی و نظر پزشک در انتخاب زمان مصرف نقش دارند. ثابت نگه داشتن ساعت مصرف میتواند به نظم درمان کمک کند.
اگر ستریکیم موجب خواب‌آلودگی یا کاهش تمرکز شود، پزشک ممکن است مصرف شبانه را مناسب بداند. با این حال، خواب‌آلودگی در بعضی افراد تا صبح روز بعد ادامه پیدا می‌کند. بنابراین مصرف شبانه به‌تنهایی به معنای ایمن بودن رانندگی در صبح نیست.
اگر دارو بر هوشیاری اثر محسوسی نداشته باشد و علائم بیشتر در روز بروز کنند، مصرف روزانه ممکن است مناسب باشد. تغییر ساعت مصرف باید با حفظ فاصله مناسب میان نوبت‌ها و بدون دو برابر کردن مقدار دارو انجام شود.
ستریکیم معمولاً از داروهای ضدحساسیت قدیمی خواب‌آلودگی کمتری ایجاد می‌کند، اما واکنش افراد به آن متفاوت است. بعضی افراد پس از مصرف دچار خواب‌آلودگی، خستگی، گیجی یا کندی واکنش می‌شوند. کمبود خواب، الکل و داروهای آرام‌بخش می‌توانند این اثر را بیشتر کنند.
بله، ستریکیم ممکن است خواب‌آور باشد. بخشی از دارو میتواند بر گیرنده‌های هیستامین در دستگاه عصبی اثر بگذارد و موجب خواب‌آلودگی یا کاهش تمرکز شود. شدت این حالت به مقدار مصرف، حساسیت فردی، سن، کارکرد کلیه و داروهای هم‌زمان بستگی دارد.
تا زمانی که اثر دارو بر هوشیاری فرد مشخص نشده است، باید از رانندگی، کار در ارتفاع و کار با ابزار یا دستگاه‌های خطرناک خودداری شود. در صورت خواب‌آلودگی، سرگیجه، تاری دید، گیجی یا کاهش تمرکز، رانندگی ایمن نیست.
زمان شروع اثر و مدت ماندگاری ستریکیم در همه افراد دقیقاً یکسان نیست. شدت آلرژی، سن، کارکرد کلیه و مصرف هم‌زمان غذا یا داروهای دیگر می‌توانند بر این زمان اثر بگذارند.
اثر ضدحساسیت ستریکیم معمولاً حدود ۲۰ تا ۶۰ دقیقه پس از مصرف آغاز می‌شود. ممکن است کاهش خارش، عطسه یا آبریزش در بعضی افراد زودتر و در برخی دیگر دیرتر احساس شود. اگر علائم فوراً بهتر نشوند، نباید دوز دیگری با فاصله کوتاه مصرف شود.
تنگی نفس، تورم زبان یا گلو، خس‌خس شدید یا احساس غش نیازمند اقدام اورژانسی است و نباید برای شروع اثر ستریکیم منتظر ماند.
اثر یک دوز معمول ستریکیم در بسیاری از افراد نزدیک به ۲۴ ساعت باقی می‌ماند. به همین دلیل، دارو اغلب یک بار در روز تجویز می‌شود. اگر اثر دارو به‌طور مکرر زودتر از زمان نوبت بعدی کاهش یابد، برنامه درمان باید توسط پزشک بررسی شود.
مدت زمانی که مقدار دارو در بدن به حدود نصف می‌رسد، در بسیاری از بزرگسالان حدود ۸ تا ۱۰ ساعت است. با این حال، در سالمندان و افراد مبتلا به بیماری کلیوی، ماندگاری دارو بیشتر می‌شود و احتمال تجمع آن و بروز خواب‌آلودگی افزایش پیدا می‌کند.
عوارض ستریکیم به مقدار مصرف، سن، حساسیت فردی، کارکرد کلیه و کبد و داروهای هم‌زمان بستگی دارند. عوارض شدید، مداوم یا رو به بدتر شدن باید بررسی شوند.
خواب‌آلودگی، خستگی، خشکی دهان، سردرد و سرگیجه از عوارض شناخته‌شده ستریکیم هستند. نوشیدن آب کافی و بلند شدن آهسته از حالت نشسته یا خوابیده میتواند کمک‌کننده باشد. تاری دید، گیجی شدید، کاهش ادرار یا سردرد غیرمعمول نیازمند ارزیابی پزشکی است.
تهوع، ناراحتی معده، درد شکم، افزایش اشتها، تعریق، تپش قلب و افزایش ضربان قلب ممکن است رخ دهند. مصرف دارو همراه غذا میتواند ناراحتی معده را کمتر کند. ضربان سریع یا نامنظم، درد قفسه سینه، تنگی نفس یا احساس غش نیازمند رسیدگی فوری است.
مصرف طولانی‌مدت ستریکیم باید از نظر نیاز واقعی به درمان، کارکرد کلیه و عوارضی مانند خواب‌آلودگی و خشکی دهان بررسی شود. بثورات پوستی، کهیر جدید، تورم صورت یا دشواری تنفس میتواند نشانه حساسیت دارویی باشد. در صورت تورم گلو یا اختلال تنفس باید فوراً خدمات اورژانسی دریافت شود.
الکل، داروهای خواب‌آور، آرام‌بخش‌ها، مسکن‌های مخدر و بعضی داروهای ضدافسردگی می‌توانند خواب‌آلودگی و اختلال هوشیاری را بیشتر کنند. داروهای دارای اثر خشک‌کننده هم ممکن است خشکی دهان، تاری دید، یبوست یا احتباس ادرار را افزایش دهند.
بسیاری از فرآورده‌های سرماخوردگی داروی ضدحساسیت دارند و مصرف هم‌زمان آن‌ها با ستریکیم میتواند باعث دریافت تکراری دارو و افزایش خواب‌آلودگی شود. ستریکیم با همه داروهای ضدعفونت تداخل یکسانی ندارد، اما نوع داروی ضدعفونت و وضعیت کلیه و کبد باید بررسی شود.
بین ستریکیم و استامینوفن ساده در دوزهای معمول، تداخل مهمی شناخته نشده است. با این حال، فرآورده‌های ترکیبی سرماخوردگی ممکن است داروی ضدحساسیت یا مواد دیگری هم داشته باشند. در بیماری کبدی، مصرف الکل یا استفاده از چند فرآورده حاوی استامینوفن، خطر آسیب کبدی را بیشتر می‌کند.
مصرف ستریکیم در بارداری و شیردهی باید پس از سنجش فایده و خطر و با نظر پزشک انجام شود. این شرایط دلیل مناسبی برای شروع یا قطع خودسرانه دارو نیست.
اطلاعات موجود در انسان افزایش واضح خطر ناهنجاری‌های عمده را با مصرف معمول ستریکیم نشان نداده‌اند، اما این اطلاعات محدود هستند. در سه‌ماهه اول بارداری، مصرف دارو فقط در صورت نیاز و با توصیه پزشک انجام می‌شود. اگر دارو پیش از اطلاع از بارداری مصرف شده باشد، باید زمان و مقدار مصرف به پزشک اطلاع داده شود و دارو بدون مشورت قطع یا تکرار نشود.
مقداری از ستیریزین وارد شیر مادر می‌شود. پزشک باید احتمال خواب‌آلودگی، بی‌قراری، مکیدن ضعیف یا تغییر وزن‌گیری شیرخوار را در نظر بگیرد. درباره نوزاد نارس یا شیرخوار دارای بیماری زمینه‌ای، احتیاط بیشتری لازم است.
مقدار مناسب دارو در این گروه‌ها به سن، شکل دارویی، وزن، کارکرد کلیه و کبد و داروهای هم‌زمان بستگی دارد.
در نارسایی کلیه یا کبد، کودکان زیر ۶ سال نباید بدون نظر پزشک مصرف کنند و کودکان بزرگ‌تر ممکن است به دوز کمتر از ۵ میلی‌گرم نیاز داشته باشند. شربت برای اندازه‌گیری دوزهای کمتر مناسب‌تر است.
در سالمندان، کاهش کارکرد کلیه میتواند ماندگاری دارو را بیشتر کند. سرگیجه، گیجی، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، تاری دید و دشواری در دفع ادرار ممکن است بیشتر رخ دهند و خطر زمین خوردن را افزایش دهند. بزرگی پروستات، انسداد مثانه، آب‌سیاه چشم و مصرف داروهای آرام‌بخش باید به پزشک اطلاع داده شود.
بیماری کلیه و کبد میتواند مقدار مناسب و مدت ماندگاری ستریکیم را تغییر دهد. نارسایی شدید هر کدام نیازمند ارزیابی دقیق پزشکی است.
بخش مهمی از ستیریزین از راه کلیه دفع می‌شود. در صورت کاهش کارکرد کلیه، ممکن است مقدار دارو کمتر شود یا فاصله مصرف بیشتر شود. بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیه یا افرادی که دیالیز می‌شوند، نباید بدون نظر پزشک از ستریکیم استفاده کنند.
در بیماری کبدی، به‌ویژه اگر اختلال کلیه هم وجود داشته باشد، ممکن است مقدار کمتری از دارو لازم باشد. بر اساس اطلاعات فرآورده، ۵ میلی‌گرم در روز برای بعضی بیماران در نظر گرفته می‌شود، اما مقدار نهایی را پزشک تعیین می‌کند.
ستریکیم معمولاً اعتیادآور نیست و قطع آن در بیشتر افراد علائم ترک معمول ایجاد نمی‌کند. بازگشت خارش یا علائم آلرژی بیشتر به ادامه بیماری مربوط است. مصرف طولانی‌مدت و روزانه باید به‌صورت دوره‌ای از نظر نیاز به ادامه درمان بررسی شود.
پس از قطع دارو، عطسه، آبریزش بینی، کهیر یا خارش ممکن است دوباره برگردند. در مصرف طولانی‌مدت، به‌ندرت خارش شدید چند روز پس از قطع گزارش شده است. قطع و شروع دوباره یا تغییر برنامه درمان بدون نظر پزشک مناسب نیست.
ستریکیم باعث سرخوشی، میل اجباری به مصرف یا وابستگی شناخته‌شده نمی‌شود. نیاز روزانه به دارو معمولاً به ادامه آلرژی یا کهیر مربوط است، نه اعتیاد. با این حال، مصرف طولانی باید از نظر ضرورت درمان بررسی شود.
بازگشت خارش میتواند به دلیل برگشت کهیر یا حساسیت باشد. اگر خارش شدید و منتشر باشد یا با تورم صورت، لب و زبان، تنگی نفس یا احساس غش همراه شود، ارزیابی فوری پزشکی لازم است.
اثر مستقیم ستریکیم بر باروری، عملکرد جنسی یا قاعدگی به‌طور قطعی ثابت نشده است. بیماری زمینه‌ای، اضطراب، خستگی و داروهای هم‌زمان هم می‌توانند در این موارد نقش داشته باشند.
در دوزهای معمول، اثر منفی مشخصی بر باروری زنان یا مردان در انسان گزارش نشده است، اما اطلاعات مربوط به مصرف طولانی‌مدت محدود است. افرادی که برای بارداری اقدام می‌کنند یا تحت درمان ناباروری هستند، باید مصرف دارو را به پزشک اطلاع دهند.
این مشکلات از عوارض شایع ستریکیم نیستند، اما خواب‌آلودگی و خستگی ممکن است به‌طور غیرمستقیم بر آن‌ها اثر بگذارند. اگر این علائم ادامه پیدا کنند، داروهای هم‌زمان و بیماریهای زمینه‌ای باید بررسی شوند.
نامنظمی قاعدگی از عوارض معمول ستریکیم نیست. بارداری، استرس، تغییر وزن، اختلال تیروئید و سندرم تخمدان پلی‌کیستیک از علت‌های دیگر هستند. خونریزی شدید یا احتمال بارداری نیازمند ارزیابی پزشکی است.
انتخاب داروی ضدحساسیت به شدت علائم، پاسخ فرد، میزان خواب‌آلودگی، کارکرد کلیه و کبد و داروهای هم‌زمان بستگی دارد.
ستریکیم معمولاً برای خارش و کهیر مؤثر است، اما ممکن است در بعضی افراد خواب‌آلودگی بیشتری از فکسوفنادین و گاهی از لوراتادین ایجاد کند. فکسوفنادین معمولاً خواب‌آلودگی کمتری ایجاد می‌کند، اما آب‌میوه‌هایی مانند گریپ‌فروت، پرتقال و سیب و بعضی داروهای ضداسید می‌توانند جذب آن را کم کنند.
تلفست حاوی فکسوفنادین است. هیچ‌کدام از این داروها برای همه افراد بهترین انتخاب نیستند. پاسخ درمانی، میزان خواب‌آلودگی، بیماری کلیوی و داروهای هم‌زمان باید در انتخاب دارو در نظر گرفته شوند. جایگزینی یا مصرف هم‌زمان این داروها بدون نظر پزشک مناسب نیست.
لوراتادین، دسلوراتادین، فکسوفنادین و لووستیریزین از گزینه‌های مشابه هستند، اما دوز، تداخل‌ها و محدودیت‌های مصرف آن‌ها با هم فرق دارد. اگر علائم با درمان کنترل نشوند، ممکن است به بررسی علت یا درمان دیگری نیاز باشد.
تجربه افراد از مصرف ستریکیم یکسان نیست و گزارش شخصی نمی‌تواند جای تشخیص یا توصیه پزشکی را بگیرد.
بعضی افراد حدود یک ساعت پس از مصرف، کاهش خارش و کهیر را احساس می‌کنند و اثر دارو ممکن است نزدیک به یک شبانه‌روز باقی بماند. اگر علائم به‌طور مکرر زود برگردند، بهتر است موضوع با پزشک مطرح شود.
خواب‌آلودگی و کاهش تمرکز در بعضی افراد رخ می‌دهد و ممکن است با الکل، کم‌خوابی، داروهای آرام‌بخش، سن بالا یا بیماری کلیوی بیشتر شود. تا زمانی که واکنش بدن به دارو مشخص نشده است، نباید رانندگی کرد.
«سیتریکیم» معمولاً شکل نوشتاری یا تلفظ متفاوت «ستریکیم» است. برای اطمینان، نام تجاری، ماده مؤثره، دوز، شکل دارویی و شرکت سازنده روی بسته‌بندی بررسی شود.
ستریکیم ویروس سرماخوردگی را درمان نمی‌کند و مدت بیماری را کوتاه نمی‌کند، اما ممکن است آبریزش بینی یا عطسه را کمتر کند. مصرف آن همراه فرآورده‌های ترکیبی سرماخوردگی باید با بررسی ترکیبات انجام شود تا داروی ضدحساسیت به‌طور تکراری مصرف نشود.
در بعضی موارد مانند حساسیت مداوم بینی یا کهیر مزمن، پزشک ممکن است مصرف روزانه را برای یک دوره مشخص توصیه کند. سن، مقدار دارو، کارکرد کلیه و کبد، میزان خواب‌آلودگی و داروهای هم‌زمان باید در نظر گرفته شوند. افزایش مقدار یا ادامه نامحدود مصرف بدون ارزیابی پزشکی مناسب نیست.
سلام چندوقتی هست ازین قرص استفاده میکنم و دائما خوابم میگیره تقریباً بی حال میشم.. ممکنه عوارض این قرص باشه؟؟؟
دکتر زهرا طاهری - پزشک عمومی. (1401/7/25)
سلام و احترام..حالات شما میتواند ناشی ازاین دارو بوده باشد..درباره ادامه مصرف آن با پزشک تجویزکننده مشورت کنید.
سلام قرص بسیار خوبی برای آلرژی است فقط خیلی آدم را بی حال میکنه_(۲)_خواستم بپرسم برای دستگاه جنسی ما آقایان تاثیر منفی داره؟؟؟ __(سپاسگذارم)
چند روز بعلت حساسیت شدید ، از داروهای مشابه استفاده میکردم، نتیجه ضعیف بود ، وشبها خواب خوبی هم نداشتم ، ولی ٢ شب فقط از قرص ستریکیم 10 میلی گرم"استفاده کردم ، بسیار خوب خوابیدم و نتیجه اش برام عالی بود