با قرص لگزوپرام (اسسیتالوپرام) و نقش آن در بهبود افسردگی، پانیک و وسواس آشنا شوید. در این مطلب عوارض، تداخلات، تأثیر بر وزن و روش صحیح قطع مصرف را بررسی کردهایم.
لگزوپرام یکی از داروهای شناختهشده برای مدیریت و بهبود اختلالات خلقی است. این دارو به گروهی از ترکیبات دارویی به نام «مهارکنندههای بازجذب انتخابی سروتونین» تعلق دارد (داروهایی که با تنظیم سطح ماده شیمیایی سروتونین در مغز، باعث ایجاد آرامش و بهبود روحیه میشوند). ماده اصلی و فعال این قرص، اسسیتالوپرام نام دارد که در بازار دارویی ایران با نام تجاری لگزوپرام عرضه میشود.
زمانی که تعادل انتقالدهندههای عصبی در مغز دچار اختلال میشود، فرد ممکن است با مشکلاتی نظیر اضطراب شدید یا افسردگی مواجه شود. لگزوپرام با بازگرداندن این تعادل شیمیایی، به کاهش درگیریهای ذهنی و استرس کمک میکند. این دارو معمولاً به دلیل داشتن کارایی بالا و سازگاری مناسب با بدن، توسط متخصصان به عنوان گزینه اول درمان انتخاب میشود.
پزشکان از این دارو برای کنترل و درمان طیف وسیعی از چالشهای روحی و روانی استفاده میکنند:
مقدار دوز دارو (یعنی قدرت هر قرص بر اساس وزن ماده مؤثر آن) توسط پزشک بر اساس شدت علائم شما تعیین میشود. معمولاً دوز ۵ میلیگرم برای شروع درمان در نظر گرفته میشود تا بدن به آرامی با دارو سازگار شود. دوز ۱۰ میلیگرم رایجترین مقدار برای درمان اصلی است و دوز ۲۰ میلیگرم در موارد شدیدتر یا زمانی که بدن به مقادیر کمتر پاسخ نداده باشد، استفاده میشود. تغییر خودسرانه این مقادیر میتواند روند درمان را مختل کند.
برای رسیدن به بهترین نتیجه، لگزوپرام را هر روز در زمان مشخصی میل کنید. تداوم در زمان مصرف، سطح دارو را در خون شما پایدار نگه میدارد. این قرص را میتوانید همراه با غذا یا بدون آن مصرف کنید.
تأثیرات لگزوپرام آنی نیست. شما نباید توقع داشته باشید بلافاصله پس از اولین دوز، حالتان تغییر کند. معمولاً حدود ۲ هفته طول میکشد تا بدن به دارو واکنش نشان دهد و اثرات واقعی و مثبت آن پس از ۴ تا ۶ هفته نمایان میشود. این دارو دارای نیمهعمر مناسبی است (یعنی مدت زمان ماندگاری آن در جریان خون طولانی است)، بنابراین مصرف یک بار در شبانهروز برای اثرگذاری آن کافی خواهد بود.
مانند هر داروی دیگری، ممکن است در ابتدا با برخی واکنشهای ناخواسته روبرو شوید که معمولاً با گذشت زمان و عادت کردن بدن، کمرنگ میشوند:
برخی افراد در شروع درمان دچار اسهال، نفخ یا درد خفیف معده میشوند. این موضوع به این دلیل است که سروتونین علاوه بر مغز، در سیستم گوارش هم نقش دارد. برای مدیریت این حالت، مصرف دارو را به همراه غذا امتحان کنید. این عوارض گوارشی معمولاً گذرا هستند و پس از مدتی کوتاه ناپدید میشوند.
رابطه این دارو با وزن در هر فرد متفاوت است. بر اساس مستندات علمی، برخی افراد در ابتدای دوره درمان به دلیل تهوع ممکن است کمی وزن کم کنند. با این حال، با بهبود وضعیت روانی و بازگشت اشتها، احتمال کمی افزایش وزن در بلندمدت وجود دارد. این موضوع به دلیل تأثیر دارو بر سوختوساز بدن و افزایش تمایل به مصرف غذاست که با ورزش و رژیم غذایی صحیح قابل کنترل است.
مصرف لگزوپرام همزمان با برخی داروها میتواند خطرآفرین باشد. حتماً در موارد زیر با پزشک مشورت کنید:
در صورت داشتن سوابق زیر، پیش از شروع دارو پزشک را مطلع سازید:
استفاده از اسسیتالوپرام در دوران بارداری باید با حساسیت بالایی انجام شود. استفاده از این دارو در اواخر بارداری ممکن است باعث شود نوزاد پس از تولد علائمی مانند تحریکپذیری یا مشکلات تنفسی زودگذر داشته باشد. همچنین مقدار کمی از دارو از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل میشود. قطع یا ادامه مصرف در این دوران تنها باید با نظر پزشک متخصص انجام گردد.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را میل کنید. اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموش شده را نادیده بگیرید. هرگز برای جبران زمان از دست رفته، دو قرص را همزمان مصرف نکنید، زیرا خطر مسمومیت دارویی (اوردوز) وجود دارد.
قطع ناگهانی لگزوپرام میتواند باعث بروز حالاتی شود که به آن «سندرم ترک» میگویند. این حالت شامل سرگیجه، احساس شوک الکتریکی در سر، اضطراب شدید و اختلال در خواب است. همیشه برای کنار گذاشتن دارو باید دوز مصرفی را طی یک برنامه چند هفتهای و تحت نظر پزشک به آرامی کاهش دهید.
ریزش مو یک عارضه بسیار نادر است و در لیست عوارض شایع این دارو قرار ندارد. در صورت مشاهده این موضوع، ممکن است علت دیگری وجود داشته باشد که نیاز به بررسی توسط پزشک دارد.
لگزوپرام از نظر علمی اعتیادآور محسوب نمیشود، به این معنی که فرد ولع مصرف پیدا نمیکند. اما به دلیل تأثیری که بر شیمی مغز دارد، بدن نباید به یکباره از آن محروم شود.
این دو دارو از یک خانواده هستند، اما لگزوپرام (اسسیتالوپرام) ساختار دقیقتر و خالصتری دارد. این موضوع باعث میشود که معمولاً با دوز کمتر، اثری قویتر و عوارض جانبی کمتری نسبت به سیتالوپرام قدیمی داشته باشد.
خیر، الکل میتواند عوارض جانبی مانند سرگیجه و خوابآلودگی را تشدید کرده و از سوی دیگر، اثرات مثبت دارو را در درمان افسردگی و اضطراب به کلی خنثی کند.
بله، به دلیل اینکه یکی از عوارض جانبی این دارو تأخیر در انزال است، گاهی از آن برای درمان این مشکل استفاده میشود. البته این تأثیر دائمی نیست و معمولاً با قطع دارو از بین میرود.
