کپسول استراموکس داروی غیرمحرک برای درمان بیش فعالی و بهبود تمرکز است. نکات مهم نحوه مصرف، عوارض شایع، تداخلات دارویی و تفاوت استراموکس با ریتالین را بخوانید.
کپسول استراموکس دارویی غیرمحرک است که برای درمان اختلال نقص توجه و بیشفعالی تولید میشود. این دارو بر پایه ماده مؤثر آتوموکستین توسط داروسازی تدبیر کالای جم عرضه شده است.
این فرآورده با مهار انتخابی بازجذب پیامرسان عصبی نوراپینفرین، سطح نوراپینفرین و دوپامین را در بخش پیشپیشانی مغز بالا میبرد و به بهبود توجه و مهار تکانهها کمک میکند.
این دارو برای کودکان بالای ۶ سال، نوجوانان و بزرگسالان دارای معیارهای بالینی بیشفعالی تجویز میشود. ارزیابی تخصصی روانپزشکی پیش از مصرف الزامی است؛ زیرا حواسپرتی یا افت درسی موقت دلیلی بر مصرف این دارو نیست.
این دارو با تقویت مسیرهای بازدارنده در مغز، رفتارهای تکانشگری (اقدامات ناگهانی، هیجانی و بدون فکر) را مهار میکند و به دلیل ماهیت غیرمحرک، تنش و برانگیختگی کمتری به همراه دارد.
پزشکان گاهی از این دارو در موارد خاص افسردگی مقاوم برای کاهش خستگی مفرط و افت تمرکز بهره میگیرند. همچنین شواهدی از اثربخشی کمکی آن در بهبود پرخوری عصبی و شبادراری گزارش شده است.
استراموکس در ۵ مقدار متنوع ۱۰، ۱۸، ۲۵، ۴۰ و ۶۰ میلیگرم تولید میشود تا امکان تنظیم تدریجی و دقیق دارو بر مبنای وزن و پاسخ بدن فراهم باشد.
سقف مجاز مصرف در وزن زیر ۷۰ کیلوگرم، ۱٫۴ میلیگرم بر کیلوگرم (حداکثر ۱۰۰ میلیگرم در روز) است. در افراد بالای ۷۰ کیلوگرم نیز حداکثر دوز مصرفی ۱۰۰ میلیگرم در روز بوده و مصرف فراتر از آن خطر عوارض قلبی به همراه دارد.
این دارو را میتوان همراه یا بدون غذا میل کرد. مصرف دارو همراه با وعده غذایی، عوارضی همچون تهوع، سوزش و سنگینی معده را کاهش میدهد. کپسول باید به طور کامل با یک لیوان پر آب بلعیده شود.
پوکه کپسول هرگز نباید باز، شکسته یا جویده شود؛ زیرا پودر درون آن به شدت محرک بوده و بافت مخاطی مری و گلو را دچار سوزش و آسیب میکند.
تماس پودر دارو با چشم باعث التهاب شدید و آسیب قرنیه میشود. در صورت تماس تصادفی، چشم را بلافاصله با جریان آب روان شسته و سریعاً به مرکز درمانی مراجعه کنید.
در صورت فراموشی، به محض یادآوری دوز را مصرف کنید؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، از نوبت فراموششده صرفنظر نمایید. دو برابر کردن مقدار مصرف در یک نوبت به هیچ عنوان مجاز نیست.
دارو را میتوان به شکل تکدوز در صبح یا در دو نوبت مجزا (صبح و اواخر بعدازظهر) مصرف کرد تا از بار عوارض گوارشی کاسته شود.
غلظت خونی استراموکس ظرف ۱ تا ۲ ساعت پس از مصرف به نقطه اوج میرسد، اما ایجاد تغییرات رفتاری و مهار پایدار علائم نیازمند تنظیم تدریجی مسیرهای عصبی در طول زمان است.
بهبود علائم بالینی بیشفعالی روندی تدریجی دارد و تثبیت کامل اثرات درمانی عموماً بین ۴ تا ۸ هفته زمان میبرد؛ بنابراین نباید دارو را به دلیل کندی روند بهبودی زودهنگام قطع کرد.
نیمهعمر دفع دارو (مدتزمان لازم برای پاکسازی نیمی از غلظت خونی دارو) در اغلب افراد حدود ۵ ساعت است، با این حال کنترل علائم به صورت ۲۴ ساعته و پایدار در طول شبانهروز حفظ میشود.
در روزهای ابتدایی ممکن است سردرد، سرگیجه، خشکی دهان، تهوع، احساس خستگی و نوسانات خلقی گذرا بروز کند. در صورت مشاهده کهیر یا ورم لب و گلو، مصرف دارو باید فوراً قطع شده و به اورژانس مراجعه شود.
در هفتههای آغازین درمان، خطر تشدید افکار خودکشی در کودکان و نوجوانان وجود دارد. در صورت مشاهده نشانههای زیر، باید فوراً به پزشک معالج اطلاع داده شود:
در طول درمان، اندازهگیری پیوسته قد و وزن کودکان برای پایش رشد الزامی است. مسمومیت ناشی از مصرف بیش از حد دارو با تپش قلب شدید، خوابآلودگی عمیق، گشادی مردمک و تشنج همراه است و نیازمند مداخله فوری پزشکی است.
کاهش اشتها و احساس سیری زودهنگام از عوارض رایج است. مصرف دارو همراه با وعدههای غذایی مناسب، دردهای شکمی، تهوع و یبوست را به خوبی کنترل میکند.
این فرآورده میتواند موجب افزایش مختصر تعداد ضربان قلب و ارقام فشار خون شود؛ بنابراین پایش دورهای فشار خون و نبض ضروری است.
در مواردی نادر، احتمال صدمه حاد کبدی وجود دارد. با مشاهده نشانههای زیر مصرف دارو باید فوراً قطع شده و آزمایش کبد انجام گیرد:
کاهش میل جنسی یا اختلال نعوظ در برخی از مردان گزارش شده است که معمولاً به دوز دارو وابسته بوده و با اصلاح آن زیر نظر پزشک بهبود مییابد.
این دارو اثر ساختاری بر هورمونها یا باروری زنان ندارد و بینظمیهای خفیف دوره ماهانه معمولاً به دلیل تغییرات اشتها و نوسانات وزن رخ میدهد.
اطلاعات کافی درباره بیخطری کامل دارو در دوران بارداری در دست نیست و تجویز آن صرفاً بر مبنای ضرورت قطعی با دستور پزشک انجام میشود. مصرف دارو در دوران شیردهی نیز توصیه نمیگردد.
ایمنی و اثربخشی این فرآورده در کودکان کمتر از ۶ سال اثبات نشده و مصرف آن در این رده سنی اکیداً ممنوع است.
مصرف همزمان با داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز (مانند سلژیلین یا ترانیلسیپرومین) اکیداً ممنوع است و سبب بحران فشار خون و سندرم سروتونین (مسمومیت خطرناک همراه با تب و سفتی عضلات) میشود. رعایت فاصله زمانی دستکم ۱۴ روز میان قطع و شروع این داروها الزامی است.
داروهایی نظیر فلوکستین و پاروکستین با مسدود کردن مسیر تجزیه کبدی استراموکس، غلظت خونی آن را بالا میبرند و نیازمند تنظیم مجدد دوز هستند.
این فرآورده هیچگونه وابستگی جسمی، کشش روانی یا پتانسیل اعتیاد مشابه محرکها ایجاد نمیکند.
قطع یکباره دارو علائم خماری به همراه ندارد، اما سبب بازگشت سریع علائم بیشفعالی و تحریکپذیری میشود؛ بنابراین دوز دارو باید طی چند هفته به تدریج کاهش یابد.
طول دوره درمان توسط متخصص معین میشود و پزشک در فواصل ۶ تا ۱۲ ماه وضعیت اثربخشی، رشد و ضرورت ادامه مصرف را بازبینی میکند.
هر دو فرآورده حاوی ماده مؤثره آتوموکستین هستند و از لحاظ درمانی عملکرد یکسانی دارند؛ تفاوت آنها در شرکت سازنده و شرایط دسترسی در بازار دارویی است.
مودافینیل محرک بیداری در نارکولپسی و بوپروپیون داروی ضدافسردگی با اثرات جانبی بر تمرکز است؛ در حالی که استراموکس داروی اختصاصی تاییدشده برای اختلال نقص توجه و بیشفعالی به شمار میرود.
بیماران عموماً پس از ۴ هفته مصرف منظم، بهبود نظم فردی در انجام تکالیف و کاهش حواسپرتیهای محیطی را گزارش کردهاند.
نشانههایی مانند تهوع و کماشتهایی در هفتههای آغازین معمولاً پس از ۲ تا ۳ هفته فروکش میکنند. مصرف دارو بلافاصله پس از وعده غذایی اصلی بهترین راهکار مهار سوزش معده است.
خیر؛ تحویل این دارو در داروخانهها تنها با ارائه نسخه معتبر روانپزشک یا پزشک مجاز است.
خیر؛ این فرآورده در آزمایشهای معمول تشخیصی اعتیاد نتیجه مثبت کاذب ایجاد نمیکند.
این دارو اثر خوابآوری ندارد، اما با فرونشاندن تنشهای ناشی از بیشفعالی سبب آرامش ذهنی فرد میشود.
پودر دارو به شدت محرک بافت مخاطی است و تماس آن با گلو، مری یا بافت چشم سبب سوختگی، التهاب شدید و آسیب قرنیه میشود.
دارو باید در دمای ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد، در محیطی خشک، دور از نور مستقیم و حرارت و کاملاً دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
ایمنی مصرف در سنین بالای ۶۵ سال تأیید نشده و نیازمند بررسی دقیق کارکرد قلب، کلیه و کبد است.
هرگز پوکه کپسول را باز نکنید؛ در این شرایط باید با روانپزشک جهت تغییر شکل دارویی یا برنامه درمانی مشورت نمایید.
مصرف همزمان کافئین زیاد میتواند لرزش دست، اضطراب و تپش نامنظم قلب را تشدید کند و باید محدود شود.
سلام پسرم ۶سالشه کپسول استراموکس ۴۰خورده ازدیروزدلش میگه دردمیکنه چیکارکنم بنظرتون ازکپسوله؟
سلام بله ممکنه از غوارض دارو باشه
دارو واقعا کمک میکنه بعد از یکی دو ماه مصرف وقتی یکی بخوری دقیقا مثل ریتالینه
پسرم همش ميگه با خوردن كپسول حالم بد ميشه و هر شب سر خوردن كپسول مشكل داريم
با سلام برای فرزندم که ۷ سالشه استراموکس ۴۰ تجویز شده،دارو رو نمیخوره ،بهر روشی متوصل شدم ولی اینقدر گریه میکنه که نزدیکه ضعف کنه،باز کردن کپسول هم عوارض داره، لطفا بگید چیکار کنم؟
سلام مشکلشون چیه؟وزنشون چقدره؟