زاک زیدیم پلاس یک آنتیبیوتیک بیمارستانی قوی برای درمان عفونتهای باکتریایی پیچیده و مقاوم است. اطلاعات کامل درباره کاربردها، عوارض جانبی و هشدارات مصرف این دارو را بخوانید.
پودر برای تزریق زاک زیدیم پلاس یک آنتیبیوتیک قوی است که از طریق رگ وارد بدن میشود. این دارو برای درمان عفونتهای جدی و مقاوم به کار میرود.
مصرف این دارو معمولا در بیمارستان انجام میشود و برای درمان خودسرانه عفونتهای ساده مناسب نیست.
زاک زیدیم پلاس برای سرماخوردگی یا عفونتهای ویروسی کاربرد ندارد. انتخاب آن فقط بر اساس شدت بیماری و آزمایشهای پزشکی انجام میشود.
زاک زیدیم پلاس به شکل پودر است که با مایع مخصوص مخلوط شده و به بیمار تزریق میشود.
نام علمی این دارو ترکیب سفتازیدیم و آویباکتام است.
آویباکتام به سفتازیدیم کمک میکند تا در برابر بتالاکتاماز (مادهای که باکتریها برای خنثی کردن اثر دارو میسازند) مقاومت کند.
زاک زیدیم پلاس برای درمان عفونتهای باکتریایی سخت و پیچیده استفاده میشود. این دارو زمانی تجویز میشود که باکتری به داروهای معمولی مقاوم باشد.
تصمیمگیری برای استفاده از این دارو به نتیجه آنتیبیوگرام (آزمایشی که نشان میدهد میکروب با چه دارویی از بین میرود) بستگی دارد.
این دارو فقط روی باکتریهای حساس به آن اثر میگذارد. مصرف بیمورد آن باعث میشود میکروبها قویتر شوند.
پزشک ممکن است این دارو را برای عفونتهای شدید کلیه یا عفونتهای ریوی ناشی از دستگاه تنفس مصنوعی تجویز کند.
این دارو معمولا برای عفونتهای ساده پوستی استفاده نمیشود، مگر اینکه پزشک بر اساس آزمایش آن را ضروری بداند.
این دارو با ترکیب دو ماده مختلف، باکتریهای عامل عفونت را از بین میبرد.
سفتازیدیم دیواره محافظ باکتری را خراب میکند تا باکتری نتواند زنده بماند.
آویباکتام نیز جلوی ترشحات دفاعی باکتری را میگیرد تا داروی اصلی بتواند کار خود را به خوبی انجام دهد.
این دارو به هیچ وجه خوراکی نیست و فقط به صورت تزریق وریدی (تزریق مستقیم و آرام به داخل رگ) مصرف میشود.
آماده کردن این دارو باید حتما توسط پرستار و در شرایط کاملا تمیز و استریل انجام شود.
اگر قبلا به پنیسیلین یا آنتیبیوتیکهای دیگر حساسیت داشتهاید، حتما به پزشک یا پرستار اطلاع دهید.
همچنین بیماریهای کلیوی، سابقه تشنج یا بارداری باید قبل از تزریق به کادر درمان گفته شود.
مقدار مصرف این دارو برای همه یکسان نیست و پزشک آن را بر اساس وزن، سن و وضعیت کلیههای بیمار تعیین میکند.
دوز معمول برای بزرگسالان سالم، هر ۸ ساعت یک بار است. اما در بیماران کلیوی این مقدار باید کمتر شود.
اگر کلیهها خوب کار نکنند، دارو در بدن جمع میشود و ممکن است عوارض خطرناکی ایجاد کند.
دارو بلافاصله پس از ورود به رگ کار خود را شروع میکند، اما قطع شدن تب و درد ممکن است چند روز طول بکشد.
اگر دارو را زودتر از دستور پزشک قطع کنید، ممکن است عفونت دوباره برگردد.
این کار باعث میشود باکتریها قویتر شوند و دفعه بعد با این دارو از بین نروند.
همه داروها ممکن است عوارضی داشته باشند. شدت عوارض به وضعیت بدن بیمار بستگی دارد.
اگر علائم زیر را دیدید، باید فورا به پرستار یا پزشک اطلاع دهید:
مصرف همزمان این دارو با برخی داروهای دیگر ممکن است مشکلساز شود. لیست تمام داروهای خود را به پزشک بدهید.
استفاده همزمان با داروهای ادرارآور قوی یا داروهایی مثل وارفارین (داروی رقیقکننده خون) نیاز به مراقبت و آزمایشهای بیشتر دارد.
این دارو کاملا تخصصی است و فقط باید تحت نظر کادر درمان مصرف شود.
اگر سابقه حساسیت شدید و شوک به آنتیبیوتیکها داشتهاید، مصرف این دارو برای شما ممنوع و بسیار خطرناک است.
مصرف این دارو در دوران بارداری فقط در صورتی مجاز است که پزشک تشخیص دهد خطر عفونت برای مادر و جنین بیشتر از خطر داروست.
مقدار کمی از دارو ممکن است وارد شیر مادر شود. اگر نوزاد شیرخوار دچار اسهال یا بیقراری شد، حتما به پزشک اطلاع دهید.
قطع زودهنگام دارو میتواند باعث شکست درمان شود. تصمیمگیری برای قطع یا تغییر دارو فقط به عهده پزشک است.
انتخاب داروی جایگزین به نوع میکروب و وضعیت بیمار بستگی دارد. داروهای خوراکی مثل سفیکسیم جایگزین این داروی بیمارستانی نیستند.
تجربه بیماران از این دارو متفاوت است و نباید مبنای تصمیمگیری شما باشد.
درد یا ورم خفیف در محل تزریق طبیعی است، اما اگر محل تزریق داغ و بسیار متورم شد، باید بررسی شود.
همچنین تهوع خفیف ممکن است رخ دهد، اما اسهال شدید و خونی به هیچ وجه طبیعی نیست و نیاز به مراجعه فوری دارد.
بروز کهیر یا خارش پس از تزریق ممکن است نشانه حساسیت باشد. اگر این خارش با تنگی نفس یا افت فشار همراه بود، نیاز به اقدام اورژانسی کادر درمان دارد.
خیر. این دارو فقط برای عفونتهای شدید باکتریایی است و روی ویروسهای سرماخوردگی اثری ندارد.
خیر. این دارو باید در محیط درمانی و تحت نظر پرستار یا پزشک از طریق رگ تزریق شود تا در صورت بروز حساسیت، اقدامات لازم انجام شود.
باید بلافاصله پرستار یا پزشک بخش را مطلع کنید. این علائم ممکن است نشانه واکنش حساسیتی خطرناک باشد و تزریق باید فورا متوقف شود.
این دارو نباید سریع تزریق شود. معمولا دارو را در سرم حل میکنند تا طی یک زمان مشخص و به آرامی وارد رگ شود.
