سفتازیدیم + آویباکتام چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

سفتازیدیم آویباکتام چیست؟

سفتازیدیم آویباکتام یک داروی تزریقی برای درمان بعضی عفونت‌های جدی است. این دارو برای عفونت‌هایی استفاده می‌شود که عامل آن‌ها میکروب است، نه ویروس. بنابراین برای سرماخوردگی، آنفلوآنزا یا بیشتر گلودردهای ویروسی کاربرد ندارد.

این دارو از دو بخش ساخته شده است. سفتازیدیم بخش اصلی ضد میکروب دارو است. آویباکتام ماده‌ای است که کمک می‌کند بعضی میکروب‌ها نتوانند اثر سفتازیدیم را خنثی کنند. به زبان ساده، آویباکتام به سفتازیدیم کمک می‌کند در برابر برخی میکروب‌های مقاوم بهتر عمل کند.

سفتازیدیم آویباکتام برای چیست و چه زمانی تجویز می‌شود؟

این دارو معمولاً برای عفونت‌های ساده و خفیف تجویز نمی‌شود. پزشک زمانی ممکن است سفتازیدیم آویباکتام را انتخاب کند که عفونت شدید، پیچیده یا مقاوم باشد؛ یعنی احتمال بدهد داروهای معمولی‌تر به‌خوبی اثر نمی‌کنند.

این دارو بیشتر در بیمارستان یا زیر نظر تیم درمان استفاده می‌شود، چون نحوه تزریق، مقدار مصرف، وضعیت کلیه و پاسخ بدن بیمار باید بررسی شود.

سفتازیدیم و آویباکتام هر کدام چه نقشی دارند؟

سفتازیدیم به از بین رفتن بعضی میکروب‌ها کمک می‌کند. آویباکتام خودش نقش اصلی در کشتن میکروب ندارد، اما به دارو کمک می‌کند اثرش حفظ شود؛ چون بعضی میکروب‌ها موادی می‌سازند که می‌تواند داروهای ضد میکروب را بی‌اثر کند.

به همین دلیل، ترکیب این دو ماده در بعضی عفونت‌های سخت‌تر می‌تواند مفید باشد. با این حال، این دارو برای همه عفونت‌ها مناسب نیست و فقط باید با تشخیص پزشک مصرف شود.

این دارو روی چه نوع عفونت‌هایی اثر دارد؟

سفتازیدیم آویباکتام روی بعضی میکروب‌هایی اثر دارد که می‌توانند باعث عفونت‌های شدید ادراری، کلیوی، شکمی یا ریوی شوند. اما روی ویروس‌ها و قارچ‌ها اثر درمانی ندارد.

گاهی پزشک برای اطمینان از مناسب بودن دارو، آزمایش کشت و بررسی حساسیت میکروب به دارو را درخواست می‌کند (یعنی آزمایشی که نشان می‌دهد میکروب عامل عفونت با کدام دارو بهتر از بین می‌رود).

موارد مصرف سفتازیدیم آویباکتام در عفونت‌های مختلف

سفتازیدیم آویباکتام بیشتر برای عفونت‌هایی به کار می‌رود که جدی هستند، درمان آن‌ها ساده نیست یا احتمال مقاومت میکروب وجود دارد. تصمیم درباره مصرف این دارو به محل عفونت، شدت بیماری، سن بیمار، وضعیت کلیه و نتیجه آزمایش‌ها بستگی دارد.

کاربرد سفتازیدیم آویباکتام در عفونت ادراری، کلیه و مثانه

این دارو ممکن است برای عفونت‌های شدید یا پیچیده ادراری استفاده شود؛ به‌ویژه وقتی عفونت به کلیه رسیده باشد، بیمار تب و درد پهلو داشته باشد یا میکروب به داروهای معمولی جواب نداده باشد.

عفونت ساده مثانه در بسیاری از افراد با داروهای سبک‌تر درمان می‌شود. بنابراین سفتازیدیم آویباکتام معمولاً انتخاب اول برای هر سوزش ادرار یا تکرر ادرار نیست.

مصرف سفتازیدیم آویباکتام برای عفونت شدید ریه در بیمارستان

این دارو گاهی برای عفونت شدید ریه در بیمارستان استفاده می‌شود، به‌ویژه وقتی بیمار با دستگاه کمک‌تنفسی نفس می‌کشد یا احتمال می‌رود میکروب به داروهای معمولی جواب ندهد.

در عفونت ریه، پزشک فقط به نام دارو نگاه نمی‌کند؛ بلکه وضعیت تنفس، تب، نتیجه آزمایش‌ها، سابقه بستری، داروهای قبلی و شرایط کلی بیمار را هم بررسی می‌کند.

سفتازیدیم آویباکتام در عفونت‌های شکمی و عفونت‌های مقاوم

در بعضی عفونت‌های جدی داخل شکم، سفتازیدیم آویباکتام ممکن است همراه داروی دیگری تجویز شود. علت این است که عفونت‌های شکمی گاهی چند نوع میکروب دارند و یک دارو به‌تنهایی برای همه آن‌ها کافی نیست.

در عفونت‌های مقاوم، یعنی زمانی که میکروب به داروهای رایج جواب نمی‌دهد، پزشک ممکن است بر اساس آزمایش حساسیت میکروب به دارو، سفتازیدیم آویباکتام را انتخاب کند.

شکل دارویی، نام‌های تجاری و ترکیبات سفتازیدیم آویباکتام

سفتازیدیم آویباکتام به شکل داروی تزریقی وجود دارد. این دارو قرص، کپسول یا شربت معمول برای مصرف خوراکی ندارد و نباید مانند داروهای خانگی و ساده مصرف شود.

شکل تزریقی سفتازیدیم آویباکتام

این دارو معمولاً به صورت پودر در شیشه دارویی عرضه می‌شود. پیش از مصرف، پودر باید با مایع مناسب آماده شود و سپس به شکل تزریق آهسته داخل رگ داده شود (یعنی دارو آرام‌آرام از راه رگ وارد بدن می‌شود).

آماده کردن و تزریق این دارو باید توسط فرد آموزش‌دیده انجام شود. اگر قرار باشد بیمار در خانه دارو را دریافت کند، باید روش نگهداری، آماده‌سازی، تزریق و دور انداختن وسایل مصرف‌شده به‌طور دقیق آموزش داده شود.

نام‌های تجاری سفتازیدیم آویباکتام

این دارو ممکن است با نام‌های تجاری مختلفی شناخته شود. آویکاز و زاویسفتا از نام‌های تجاری شناخته‌شده آن هستند. این نام‌ها ممکن است در کشورها یا شرکت‌های دارویی مختلف تفاوت داشته باشند.

مهم‌ترین نکته، ماده اصلی دارو یعنی سفتازیدیم آویباکتام است. بیمار نباید فقط بر اساس نام تجاری، دارو را با داروی دیگری جایگزین کند. این کار باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.

تفاوت سفتازیدیم با سفتازیدیم آویباکتام

سفتازیدیم یک داروی ضد میکروب است، اما سفتازیدیم آویباکتام ترکیبی از سفتازیدیم و آویباکتام است. وجود آویباکتام باعث می‌شود دارو در برابر بعضی میکروب‌های مقاوم بهتر عمل کند.

بنابراین سفتازیدیم و سفتازیدیم آویباکتام همیشه قابل جایگزینی با هم نیستند. تغییر دارو بدون نظر پزشک می‌تواند باعث کم‌اثر شدن درمان یا برگشت عفونت شود.

نحوه مصرف، دوز و روش تزریق سفتازیدیم آویباکتام

مقدار مصرف سفتازیدیم آویباکتام برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک مقدار دارو را بر اساس سن، وزن، نوع عفونت، شدت بیماری، وضعیت کلیه و پاسخ بدن به درمان مشخص می‌کند.

این دارو نباید خودسرانه شروع، قطع، کم یا زیاد شود. حتی اگر بیمار زودتر احساس بهبودی کند، کامل کردن دوره درمان طبق دستور پزشک مهم است.

سفتازیدیم آویباکتام چگونه تزریق می‌شود؟

این دارو معمولاً از راه رگ و به صورت آهسته تزریق می‌شود. تزریق آهسته به این معناست که دارو در مدت مشخص و نه یک‌باره وارد بدن می‌شود. این روش کمک می‌کند مقدار مناسبی از دارو در خون باقی بماند.

تزریق این دارو معمولاً در بیمارستان، درمانگاه مجهز یا با نظارت پرستار انجام می‌شود. تزریق خودسرانه یا آماده کردن دارو بدون آموزش می‌تواند خطرناک باشد.

مقدار مصرف سفتازیدیم آویباکتام بر چه اساسی تعیین می‌شود؟

یکی از مهم‌ترین نکات در تعیین مقدار مصرف، وضعیت کلیه است؛ چون بخش زیادی از دارو از راه کلیه از بدن خارج می‌شود. اگر کلیه خوب کار نکند، ممکن است دارو در بدن بیشتر بماند و خطر عوارض بالا برود.

در کودکان، مقدار دارو معمولاً بر اساس وزن و سن تعیین می‌شود. در سالمندان نیز چون احتمال ضعیف‌تر شدن عملکرد کلیه بیشتر است، پزشک ممکن است آزمایش‌های بیشتری درخواست کند.

فراموشی دوز و مصرف بیش از حد سفتازیدیم آویباکتام

اگر یک نوبت دارو فراموش شود، نباید مقدار بعدی خودسرانه دو برابر شود. در این وضعیت باید با پزشک، پرستار یا داروساز تماس گرفته شود تا زمان نوبت بعدی مشخص شود.

دریافت مقدار بیش از حد دارو ممکن است باعث گیجی، تشنج، کاهش هوشیاری یا بدتر شدن عوارض شود؛ به‌ویژه در بیمارانی که مشکل کلیه دارند. در صورت تزریق اشتباه مقدار زیاد یا بروز علائم شدید، مراجعه فوری به مرکز درمانی لازم است.

عوارض سفتازیدیم آویباکتام و علائمی که باید جدی گرفت

همه بیماران با مصرف سفتازیدیم آویباکتام دچار عارضه نمی‌شوند، اما مانند هر داروی دیگری، احتمال بروز عوارض وجود دارد. بعضی عوارض خفیف هستند و بعضی نیاز به پیگیری سریع دارند.

اگر بیمار هنگام مصرف دارو دچار علامت جدید، شدید یا نگران‌کننده شد، بهتر است موضوع را به پزشک یا پرستار اطلاع دهد.

آیا سفتازیدیم آویباکتام باعث تهوع، اسهال، استفراغ یا دل‌درد می‌شود؟

بله، این دارو ممکن است باعث تهوع، استفراغ، دل‌درد، یبوست یا اسهال شود. این علائم در بسیاری از موارد خفیف هستند، اما اگر شدید یا طولانی شوند باید بررسی شوند.

اسهال شدید، آبکی یا خونی، به‌خصوص اگر همراه تب یا درد شکم باشد، مهم است. این حالت می‌تواند نشانه التهاب روده پس از مصرف داروهای ضد میکروب باشد (یعنی روده به‌دلیل به‌هم خوردن تعادل میکروب‌های طبیعی بدن دچار التهاب شده است).

حساسیت، خارش، کهیر و واکنش آلرژیک به سفتازیدیم آویباکتام

حساسیت به این دارو ممکن است با خارش، کهیر، قرمزی پوست، تورم لب یا صورت، تنگی نفس، خس‌خس سینه یا سرگیجه شدید دیده شود. این علائم باید جدی گرفته شوند.

اگر بیمار قبلاً به پنی‌سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها (گروهی از داروهای ضد میکروب که سفتازیدیم هم جزو آن‌هاست) یا داروی تزریقی مشابه حساسیت داشته، باید پیش از تزریق به پزشک اطلاع دهد.

عوارض مهم مانند تشنج، گیجی، اسهال شدید و مشکلات کلیوی

تشنج، گیجی شدید، توهم، کاهش هوشیاری، لرزش غیرعادی، اسهال شدید، زردی پوست یا چشم، کاهش ادرار یا ورم غیرعادی از علائمی هستند که باید سریع بررسی شوند.

احتمال بعضی عوارض در بیمارانی که کلیه آن‌ها خوب کار نمی‌کند بیشتر است. به همین دلیل ممکن است پزشک در طول درمان آزمایش خون و بررسی عملکرد کلیه را درخواست کند.

تداخل دارویی سفتازیدیم آویباکتام

تداخل دارویی یعنی مصرف همزمان چند دارو باعث شود اثر یکی از داروها تغییر کند یا احتمال عوارض بیشتر شود. پیش از شروع درمان، بیمار باید همه داروها، مکمل‌ها و داروهای گیاهی مصرفی خود را به پزشک یا داروساز بگوید.

سفتازیدیم آویباکتام با چه داروهایی تداخل دارد؟

یکی از داروهایی که باید هنگام مصرف سفتازیدیم آویباکتام به آن توجه شود، پروبنسید است. این دارو می‌تواند روی دفع بعضی داروها از راه کلیه اثر بگذارد و مقدار دارو را در بدن تغییر دهد.

داروهایی که می‌توانند روی کلیه اثر بگذارند نیز باید با احتیاط بررسی شوند، چون سفتازیدیم آویباکتام تا حد زیادی از راه کلیه از بدن خارج می‌شود.

تداخل با داروهای رقیق‌کننده خون و داروهای اثرگذار بر کلیه

اگر بیمار داروی رقیق‌کننده خون مصرف می‌کند، باید این موضوع را به پزشک بگوید. مصرف داروهای ضد میکروب، تغییر رژیم غذایی، عفونت شدید یا تغییر عملکرد کلیه و کبد می‌تواند روی کنترل خونریزی و لخته شدن خون اثر بگذارد.

همچنین اگر بیمار داروهای ادرارآور (داروهایی که باعث افزایش ادرار می‌شوند) یا داروهای دیگری مصرف می‌کند که ممکن است به کلیه فشار بیاورند، ممکن است نیاز به آزمایش و مراقبت بیشتر باشد.

مصرف همزمان با واکسن، الکل و مکمل‌ها

مصرف بعضی داروهای ضد میکروب ممکن است اثر برخی واکسن‌های زنده را کمتر کند (یعنی واکسن‌هایی که از شکل بسیار ضعیف‌شده عامل بیماری ساخته شده‌اند). بنابراین اگر بیمار قرار است واکسن بزند، بهتر است پزشک را در جریان مصرف این دارو بگذارد.

الکل ممکن است در زمان عفونت، تب، کم‌آبی یا مصرف چند دارو حال عمومی بیمار را بدتر کند. مصرف مکمل‌ها و داروهای گیاهی نیز باید به پزشک گفته شود، چون گاهی با داروهای اصلی تداخل دارند.

هشدارها، موارد منع مصرف و گروه‌های خاص

سفتازیدیم آویباکتام باید با احتیاط و فقط با تجویز پزشک مصرف شود. پیش از شروع درمان، بیمار باید درباره حساسیت دارویی، بیماری کلیه، سابقه تشنج، اسهال شدید پس از مصرف داروهای ضد میکروب، بارداری یا شیردهی به پزشک اطلاع دهد.

مصرف سفتازیدیم آویباکتام در بارداری و شیردهی

مصرف این دارو در بارداری فقط زمانی انجام می‌شود که پزشک تشخیص دهد درمان عفونت برای مادر ضروری است. عفونت شدید در بارداری می‌تواند خطرناک باشد، بنابراین تصمیم‌گیری باید با بررسی سود و خطر انجام شود.

در دوران شیردهی، بخشی از دارو ممکن است وارد شیر شود. اگر مادر شیرده این دارو را دریافت می‌کند، بهتر است نوزاد از نظر اسهال، برفک دهان (لکه‌های سفید داخل دهان که می‌تواند نشانه رشد قارچ باشد) یا بی‌قراری غیرعادی بررسی شود.

سفتازیدیم آویباکتام برای کودکان، سالمندان و بیماران کلیوی

این دارو در بعضی کودکان و در شرایط مشخص قابل استفاده است، اما مقدار آن باید دقیقاً بر اساس سن، وزن و وضعیت کودک تعیین شود. استفاده از مقدار بزرگسالان برای کودک خطرناک است.

در سالمندان، احتمال ضعیف‌تر بودن عملکرد کلیه بیشتر است. در بیمارانی که کلیه آن‌ها خوب کار نمی‌کند یا با دستگاه، مواد زائد خونشان پاک‌سازی می‌شود (روشی که وقتی کلیه‌ها خوب کار نمی‌کنند برای پاک کردن خون انجام می‌شود)، مقدار دارو باید با دقت بیشتری تنظیم شود.

احتیاط در حساسیت دارویی، التهاب روده و بیماری‌های زمینه‌ای

اگر بیمار سابقه حساسیت به داروهای ضد میکروب، به‌خصوص پنی‌سیلین‌ها یا داروهای هم‌خانواده سفتازیدیم دارد، باید قبل از تزریق به پزشک اطلاع دهد.

همچنین اگر بیمار سابقه التهاب روده بزرگ دارد (یعنی روده دچار التهاب و اسهال شدید می‌شود) یا قبلاً بعد از مصرف داروی ضد میکروب اسهال شدید گرفته است، باید این موضوع را مطرح کند.

زمان اثر، آزمایش‌ها، نگهداری و قطع مصرف سفتازیدیم آویباکتام

زمان اثر این دارو در همه بیماران یکسان نیست. بعضی افراد طی چند روز کاهش تب، کمتر شدن درد یا بهتر شدن حال عمومی را احساس می‌کنند، اما در عفونت‌های شدید ممکن است به زمان بیشتری نیاز باشد.

سفتازیدیم آویباکتام چند روزه اثر می‌کند و چقدر در بدن می‌ماند؟

بهبود علائم ممکن است بعد از چند روز شروع شود، اما این موضوع به شدت عفونت، نوع میکروب، وضعیت بدن بیمار و درست مصرف شدن دارو بستگی دارد. بهتر شدن علائم به معنی اجازه قطع خودسرانه دارو نیست.

این دارو بیشتر از راه کلیه از بدن خارج می‌شود. اگر کلیه خوب کار نکند، دارو ممکن است مدت بیشتری در بدن بماند و پزشک باید مقدار یا فاصله تزریق را تغییر دهد.

تاثیر سفتازیدیم آویباکتام بر آزمایش خون، کلیه، کشت ادرار و بررسی حساسیت میکروب به دارو

پزشک ممکن است در طول درمان آزمایش خون، آزمایش کلیه، کشت ادرار یا کشت خون درخواست کند. کشت یعنی نمونه‌ای از ادرار، خون یا ترشحات بدن بررسی می‌شود تا مشخص شود چه میکروبی باعث عفونت شده است.

گاهی هم بررسی حساسیت میکروب به دارو انجام می‌شود (یعنی آزمایشی که نشان می‌دهد کدام دارو روی میکروب بهتر اثر دارد). این دارو ممکن است روی بعضی آزمایش‌ها اثر بگذارد، بنابراین بیمار باید به پزشک و آزمایشگاه بگوید که سفتازیدیم آویباکتام دریافت می‌کند.

قطع زودهنگام درمان و مقاومت دارویی

اگر دارو زودتر از زمان تعیین‌شده قطع شود، ممکن است عفونت دوباره برگردد یا میکروب‌ها قوی‌تر شوند و دفعه بعد سخت‌تر از بین بروند. به این حالت مقاومت دارویی گفته می‌شود (یعنی دارو دیگر مثل قبل روی میکروب اثر نمی‌کند).

اگر بیمار دچار عارضه شد یا احساس کرد دارو اثر ندارد، نباید خودسرانه درمان را قطع کند. باید با پزشک تماس بگیرد تا ادامه درمان، تغییر دارو یا انجام آزمایش بررسی شود.

شرایط نگهداری سفتازیدیم آویباکتام

شیشه دارویی بازنشده باید طبق دستور روی بسته‌بندی و دور از گرما، رطوبت و نور مستقیم نگهداری شود. دارو باید دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی باشد.

بعد از آماده شدن دارو، مدت نگهداری آن محدود است و به نوع محلول و شرایط آماده‌سازی بستگی دارد. اگر محلول تغییر رنگ داد، کدر شد یا ذره‌ای در آن دیده شد، نباید استفاده شود.

نظرات و تجربیات بیماران ترکیب سفتازیدیم و آویباکتام

تجربه بیماران از مصرف سفتازیدیم آویباکتام یکسان نیست. چون این دارو بیشتر برای عفونت‌های جدی استفاده می‌شود، حال عمومی بیمار، شدت بیماری، سن، بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای همزمان روی تجربه او اثر دارد.

تجربه تزریق سفتازیدیم آویباکتام در بیمارستان

بسیاری از بیماران این دارو را در بیمارستان و از راه رگ دریافت می‌کنند. ممکن است دارو در ساعت‌های مشخص داده شود و همزمان تب، فشار خون، وضعیت تنفس و آزمایش‌های بیمار بررسی شود.

گاهی بیمار در محل رگ احساس درد، سوزش یا ناراحتی دارد. اگر درد شدید، ورم زیاد، قرمزی یا نشت دارو دیده شود، باید به پرستار اطلاع داده شود.

تجربه بهبود علائم عفونت بعد از مصرف سفتازیدیم آویباکتام

برخی بیماران بعد از شروع درمان، کاهش تب، بهتر شدن حال عمومی، کمتر شدن درد پهلو، کاهش سوزش ادرار یا بهتر شدن تنفس را تجربه می‌کنند. البته سرعت بهبود در همه افراد یکسان نیست.

اگر علائم بهتر شد، باز هم نباید دارو خودسرانه قطع شود. کامل کردن دوره درمان طبق دستور پزشک برای جلوگیری از برگشت عفونت مهم است.

تجربه عوارضی مانند تهوع، خارش یا اسهال بعد از تزریق

بعضی بیماران ممکن است تهوع، دل‌درد، اسهال خفیف، سردرد، سرگیجه یا خارش را تجربه کنند. این علائم باید به تیم درمان گفته شود، به‌خصوص اگر شدید یا رو به افزایش باشند.

تنگی نفس، تورم صورت یا گلو، کهیر گسترده، اسهال خونی، گیجی شدید یا تشنج علامت‌های مهمی هستند و نیاز به رسیدگی فوری دارند.

سوالات پرتکرار ترکیب سفتازیدیم و آویباکتام

آیا سفتازیدیم آویباکتام همان چرک‌خشک‌کن است؟

بله، در زبان عمومی به داروهای ضد میکروب گاهی چرک‌خشک‌کن گفته می‌شود. سفتازیدیم آویباکتام یک چرک‌خشک‌کن تزریقی قوی‌تر برای بعضی عفونت‌های جدی است، اما برای هر تب، سرماخوردگی یا گلودرد مناسب نیست.

آیا سفتازیدیم آویباکتام خواب‌آور است؟

خواب‌آلودگی اثر اصلی این دارو نیست، اما بعضی افراد ممکن است دچار سرگیجه یا گیجی شوند. اگر بیمار چنین حالتی داشت، بهتر است تا زمان بهتر شدن از رانندگی یا کارهای خطرناک خودداری کند.

آیا سفتازیدیم آویباکتام قرص یا شربت دارد؟

خیر، شکل رایج این دارو تزریقی است. معمولاً به صورت دارویی آماده می‌شود که آهسته از راه رگ وارد بدن می‌شود.

سفتازیدیم آویباکتام بهتر است یا مروپنم؟

هیچ‌کدام برای همه بیماران بهتر نیستند. انتخاب دارو به نوع عفونت، نوع میکروب، نتیجه آزمایش حساسیت میکروب به دارو، وضعیت کلیه و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد.

مقاومت به سفتازیدیم آویباکتام یعنی چه؟

یعنی میکروب عامل عفونت به این دارو خوب جواب نمی‌دهد و دارو نمی‌تواند مثل انتظار عفونت را کنترل کند. این موضوع معمولاً با آزمایش مشخص می‌شود.

سفتازیدیم آویباکتام برای عفونت ادراری خوب است؟

این دارو ممکن است برای عفونت‌های شدید یا پیچیده ادراری مناسب باشد، اما برای عفونت ادراری ساده معمولاً اولین انتخاب نیست. پزشک باید بر اساس شرایط بیمار تصمیم بگیرد.

سفتازیدیم آویباکتام برای عفونت ریه استفاده می‌شود؟

بله، در بعضی عفونت‌های شدید ریه، به‌خصوص در بیمارستان یا در بیمارانی که با دستگاه کمک‌تنفسی نفس می‌کشند، ممکن است استفاده شود.

سفتازیدیم آویباکتام هر چند ساعت تزریق می‌شود؟

فاصله تزریق برای همه یکسان نیست. در بعضی برنامه‌های درمانی دارو هر چند ساعت یک بار داده می‌شود، اما زمان دقیق باید بر اساس دستور پزشک باشد.

آیا سفتازیدیم آویباکتام باعث اسهال می‌شود؟

بله، اسهال می‌تواند از عوارض این دارو باشد. اگر اسهال شدید، آبکی، خونی یا همراه تب و دل‌درد باشد، باید سریع به پزشک اطلاع داده شود.

آیا سفتازیدیم آویباکتام اعتیادآور است؟

خیر، این دارو اعتیادآور نیست. اما مصرف بی‌دلیل یا قطع زودهنگام آن می‌تواند باعث سخت‌تر شدن درمان عفونت‌های بعدی شود.

آیا سفتازیدیم آویباکتام در بارداری مجاز است؟

مصرف آن در بارداری فقط با نظر پزشک انجام می‌شود. پزشک باید خطر عفونت و فایده درمان را با هم بررسی کند.

آیا سفتازیدیم آویباکتام در شیردهی قابل استفاده است؟

ممکن است در شرایط لازم و با نظر پزشک استفاده شود. اگر مادر شیرده این دارو را دریافت می‌کند، باید به علائمی مانند اسهال یا برفک دهان در نوزاد توجه شود.

آیا سفتازیدیم آویباکتام برای کودکان استفاده می‌شود؟

بله، در بعضی عفونت‌های جدی کودکان ممکن است تجویز شود. مقدار دارو باید دقیقاً بر اساس سن، وزن و وضعیت کودک تعیین شود.

اگر سفتازیدیم آویباکتام اثر نکرد چه باید کرد؟

اگر تب، درد، تنگی نفس، علائم ادراری یا حال عمومی بیمار بهتر نشد، باید پزشک بیمار را دوباره بررسی کند. ممکن است نیاز به آزمایش، تغییر دارو یا بررسی محل عفونت وجود داشته باشد.

آیا سفتازیدیم آویباکتام باعث عفونت قارچی می‌شود؟

مصرف داروهای ضد میکروب گاهی تعادل طبیعی بدن را تغییر می‌دهد و ممکن است باعث برفک دهان یا عفونت قارچی شود. لکه سفید در دهان، خارش یا ترشح غیرعادی باید به پزشک گفته شود.

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف

داروی ترکیبی سفتازیدیم و آویباکتام یکی از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف و حیاتی در مدیریت عفونت های مقاوم به درمان است. سفتازیدیم یک سفالوسپورین نسل سوم است و آویباکتام یک مهار کننده بتالاکتاماز غیر بتالاکتامی است که از تخریب سفتازیدیم توسط آنزیم های مقاوم جلوگیری می کند. این ترکیب دارویی به طور خاص برای مقابله با باکتری های گرم منفی که آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف و کارباپنماز تولید می کنند، طراحی شده است. در ادامه موارد مصرف تایید شده و خارج از برچسب این دارو بر اساس معتبرترین منابع بین المللی پزشکی شرح داده شده است.

موارد مصرف تایید شده

عفونت های پیچیده داخل شکمی

• این دارو در ترکیب با مترونیدازول برای درمان عفونت های پیچیده داخل شکمی در بیماران بزرگسال و اطفال بالای سه ماه تایید شده است. از نظر بالینی، پزشکان باید این رژیم را زمانی در نظر بگیرند که خطر بالایی برای حضور پاتوژن های مقاوم گرم منفی مانند گونه های انتروباکتریاسه تولید کننده بتالاکتاماز وسیع الطیف یا کلِبسیلا پنومونیه تولید کننده کارباپِنمِاز وجود داشته باشد. مترونیدازول برای پوشش باکتری های بی هوازی به این رژیم اضافه می شود تا طیف درمانی کامل گردد.

عفونت های پیچیده مجاری ادراری شامل پیلونفریت

• استفاده از این دارو برای عفونت های پیچیده ادراری که گزینه های درمانی جایگزین برای آنها محدود است یا وجود ندارد، بسیار ارزشمند است. در محیط بالینی، این دارو یک خط نجات برای بیمارانی است که دچار عفونت های ادراری ناشی از باکتری های مقاوم به کارباپنم شده اند. اثربخشی بالای دارو در پاکسازی پاتوژن ها از مجاری ادراری، آن را به انتخابی ایده آل در عفونت های عود کننده یا مرتبط با کاتتر در حضور میکروب های مقاوم تبدیل کرده است.

پنومونی اکتسابی از بیمارستان و پنومونی مرتبط با دستگاه تنفس مصنوعی

• در محیط های مراقبت ویژه، عفونت های تنفسی ناشی از سودوموناس آئروژینوزا مقاوم به چند دارو یا انتروباکتریاسه های مقاوم، چالشی بزرگ برای پزشکان است. این ترکیب دارویی توانایی نفوذ مناسب به بافت ریه را دارد و می تواند پاتوژن های عامل پنومونی بیمارستانی را به طور موثری ریشه کن کند. پزشکان باید پیش از تجویز، الگوهای مقاومت میکروبی بخش مراقبت های ویژه بیمارستان خود را بررسی کنند.

موارد مصرف خارج برچسب

عفونت جریان خون و باکتریمی ناشی از میکروب های مقاوم

• اگرچه به طور رسمی برای باکتریمی تایید نشده است، اما مطالعات بالینی متعدد و دستورالعمل های انجمن های بیماری های عفونی، استفاده از این دارو را برای درمان عفونت های خون ناشی از انتروباکتریاسه های مقاوم به کارباپنم به شدت توصیه می کنند. در بیماران دچار سپسیس که منشا عفونت نامشخص است اما سابقه کلونیزاسیون با باکتری های مقاوم دارند، این دارو می تواند به عنوان درمان تجربی و نجات بخش مورد استفاده قرار گیرد.

عفونت های سیستم عصبی مرکزی و مننژیت

• نفوذ آنتی بیوتیک ها به سد خونی مغزی همواره یک محدودیت بزرگ است. با این حال، داده های بالینی نشان می دهد که این دارو در صورت وجود التهاب در مننژ، می تواند غلظت درمانی مناسبی در مایع مغزی نخاعی ایجاد کند. در موارد مننژیت های پس از جراحی مغز و اعصاب یا عفونت های مرتبط با شنت که توسط باکتری های گرم منفی مقاوم مانند کلِبسیلا یا سودوموناس ایجاد شده اند، این دارو یک گزینه خارج برچسب اما بسیار حیاتی محسوب می شود.

عفونت های استخوان و مفاصل و استئومیلیت

• در عفونت های مزمن استخوانی که به دلیل تروما یا جراحی های ارتوپدی ایجاد می شوند و کشت ترشحات حاکی از وجود پاتوژن های گرم منفی مقاوم به چند دارو است، دوره های طولانی مدت درمان با این دارو در برخی مراکز درمانی تخصصی استفاده می شود. پزشکان باید پایش دقیق عملکرد کلیوی را در این دوره های درمانی طولانی مدت مد نظر قرار دهند.

مکانیسم اثر

این دارو از دو جزء فعال تشکیل شده است که به صورت هم افزا عمل می کنند:

عملکرد جزء سفتازیدیم

• سفتازیدیم یک آنتی بیوتیک باکتری کش از خانواده سفالوسپورین های نسل سوم است. این ماده با اتصال به پروتئین های متصل شونده به پنی سیلین در دیواره سلولی باکتری، آنزیم های مسئول سنتز پپتیدوگلیکان را مهار می کند. توقف این فرآیند باعث تضعیف دیواره سلولی، تورم، پارگی و در نهایت مرگ باکتری می شود. سفتازیدیم به تنهایی در برابر بسیاری از باکتری های گرم منفی موثر است، اما توسط آنزیم های بتا لاکتاماز تخریب می شود.

عملکرد جزء آویباکتام

• آویباکتام یک مهار کننده بتا لاکتاماز غیر بتا لاکتامی است. بر خلاف مهار کننده های قدیمی تر مانند کلاوولانات یا تازوباکتام، آویباکتام ساختار متفاوتی دارد که به آن اجازه می دهد طیف وسیع تری از آنزیم های مخرب را خنثی کند. آویباکتام با اتصال برگشت پذیر به آنزیم های بتا لاکتاماز کلاس آ، کلاس سی و برخی از آنزیم های کلاس دی (مانند اوکساسیلیناز ۴۸)، از تخریب سفتازیدیم جلوگیری می کند.

نکته بالینی مهم برای پزشکان: آویباکتام قادر به مهار متالو بتا لاکتامازهای کلاس بی (مانند نیودهلی متالو بتا لاکتاماز) نیست. بنابراین، پیش از شروع درمان امپایریک در بیماران بدحال، توجه به الگوهای مقاومت محلی و نتایج کشت میکروبی برای رد کردن حضور این دسته از آنزیم ها الزامی است.

فارماکوکینتیک

جذب

• از آنجا که این ترکیب دارویی منحصرا به صورت تزریق داخل وریدی تجویز می شود، فراهمی زیستی آن صد در صد است و بلافاصله پس از پایان انفوزیون به حداکثر غلظت پلاسمایی خود می رسد.

توزیع در بافت ها

• هر دو جزء دارو دارای اتصال پروتئینی بسیار پایینی هستند (سفتازیدیم حدود ده درصد و آویباکتام حدود هشت درصد). این ویژگی باعث می شود که دارو به راحتی از رگ ها خارج شده و در مایعات خارج سلولی و بافت های مختلف از جمله مایع پوششی آلوئول های ریوی، بافت روده و مجاری ادراری نفوذ کند. حجم توزیع هر دو دارو تقریبا مشابه و در حدود بیست و دو لیتر در یک فرد بالغ سالم است.

متابولیسم

• سفتازیدیم عملا در بدن متابولیزه نمی شود. آویباکتام نیز متابولیسم کبدی بسیار ناچیزی دارد و در مطالعات انسانی هیچ گونه متابولیت فعالی از آن در جریان خون مشاهده نشده است. این موضوع نشان می دهد که تداخلات دارویی مبتنی بر آنزیم های سیتوکروم پی ۴۵۰ کبدی برای این ترکیب مطرح نیست.

دفع و نیمه عمر

• مسیر اصلی دفع هر دو جزء دارو از طریق کلیه ها است. سفتازیدیم عمدتا از طریق فیلتراسیون گلومرولی دست نخورده دفع می شود، در حالی که آویباکتام علاوه بر فیلتراسیون گلومرولی، ترشح توبولار نیز دارد. نیمه عمر حذفی هر دو دارو در بیماران با عملکرد طبیعی کلیه حدود دو تا سه ساعت است.

نکته کاربردی دوزینگ: به دلیل دفع غالب کلیوی، پاکسازی هر دو جزء دارو وابستگی مستقیمی به کلیرانس کراتینین بیمار دارد. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی متوسط تا شدید و همچنین بیماران تحت همودیالیز، کاهش دوز و افزایش فواصل تجویز برای جلوگیری از تجمع دارو و بروز سمیت عصبی ناشی از سفتازیدیم قطعا الزامی است. دارو و بخش قابل توجهی از آن در طول جلسات همودیالیز از خون پاک می شود، بنابراین دوز دارو باید پس از پایان دیالیز تجویز گردد.

منع مصرف

موارد منع مصرف در بیماری

منع مصرف مطلق در حساسیت مفرط

• بیماران با سابقه حساسیت شدید یا آنافیلاکسی به سفتازیدیم، آویباکتام یا سایر سفالوسپورین ها به هیچ وجه نباید این دارو را دریافت کنند. پزشکان باید در بیمارانی که سابقه حساسیت به پنی سیلین ها یا کارباپنم ها دارند، با احتیاط بسیار عمل کنند زیرا خطر واکنش های متقاطع آلرژیک به شدت بالا است و در صورت بروز واکنش حساسیتی، مصرف دارو باید فورا قطع شود.

خطر سمیت عصبی در بیماران کلیوی

• سفتازیدیم می تواند باعث بروز عوارض سیستم عصبی مرکزی از جمله انسفالوپاتی، میوکلونوس، کما و تشنج شود. این خطر در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی که دوز دارو در آن ها تنظیم نشده است، بسیار بیشتر است. در صورت عدم اصلاح دوز بر اساس کلیرانس کراتینین، مصرف این دارو منع بالینی دارد و در صورت بروز تشنج در طول درمان، قطع دارو و ارزیابی های عصبی الزامی است.

احتیاط در سابقه بیماری های گوارشی

• مانند سایر آنتی بیوتیک های وسیع الطیف، استفاده از این دارو می تواند فلور طبیعی روده را تغییر داده و منجر به رشد بیش از حد باکتری ها و بروز اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل شود. در بیماران با سابقه بیماری های گوارشی به ویژه کولیت، تجویز دارو باید با احتیاط فراوان همراه باشد و در صورت بروز اسهال شدید و خونی، دارو باید قطع شده و درمان مناسب آغاز گردد.

موارد منع مصرف بارداری و شیر دهی

دوران بارداری

• بر اساس مطالعات معتبر بین المللی، شواهد مستقیمی مبنی بر آسیب به جنین در آزمایشات حیوانی وجود ندارد، اما مطالعات کنترل شده و کافی در زنان باردار در دسترس نیست. بنابراین، تجویز این ترکیب در دوران بارداری منع نسبی دارد و تنها در صورتی مجاز است که عفونت به شدت تهدید کننده حیات مادر باشد و مزایای درمان به طور واضح بر خطرات احتمالی برای جنین غلبه کند. بررسی دقیق جایگزین های دارویی ایمن تر پیش از تجویز این آنتی بیوتیک ضروری است.

دوران شیر دهی

• سفتازیدیم به طور قطعی در شیر مادر ترشح می شود. در مورد آویباکتام نیز مطالعات نشان دهنده ورود آن به شیر در مدل های حیوانی است. مصرف این دارو در مادران شیرده می تواند با خطر اختلال در فلور طبیعی روده نوزاد، بروز واکنش های حساسیتی و مقاومت میکروبی همراه باشد. پزشک باید تصمیم بگیرد که آیا شیر دهی موقتا متوقف شود یا درمان آنتی بیوتیکی تغییر کند. این تصمیم گیری بالینی باید بر اساس ضرورت مصرف دارو برای مادر اتخاذ شود و نظارت بالینی بر شیر خوار از نظر بروز عوارضی مانند اسهال یا برفک دهان اکیدا توصیه می شود.

موارد منع مصرف کودکان

نوزادان کمتر از سه ماه

• مراجع دارویی و عفونی بین المللی مصرف این دارو را برای نوزادان کمتر از سه ماه تایید نکرده اند. به دلیل عدم تکامل سیستم های متابولیک و دفعی کلیوی در نوزادان و همچنین عدم وجود اطلاعات بالینی کافی برای تایید ایمنی و اثربخشی، استفاده از این دارو در این گروه سنی پایین به طور کامل منع می شود.

کودکان بالای سه ماه

• برای نوزادان و کودکان بالای سه ماه مبتلا به عفونت های پیچیده داخل شکمی یا عفونت های ادراری مقاوم، دارو قابل تجویز است اما مصرف دوزهای استاندارد بزرگسالان در آن ها ممنوع می باشد. تجویز دارو در این گروه سنی نیاز به تنظیم بسیار دقیق دوز بر اساس ماهیت عفونت، سن کودک، وزن دقیق و عملکرد کلیوی او دارد.

کودکان با نارسایی کلیه

• در اطفال و کودکان مبتلا به اختلال عملکرد کلیه، به دلیل خطر بالای تجمع خونی دارو و بروز سمیت عصبی، مصرف دارو بدون پایش دقیق آزمایشگاهی ممنوع است. کلیرانس کراتینین کودک باید پیش از شروع درمان ارزیابی شده و دوز دارو و فواصل تجویز به شدت کاهش یابد.

عوارض جانبی

عوارض سیستم گوارشی

• شایع ترین عوارض گزارش شده در کارآزمایی های بالینی به دستگاه گوارش تعلق دارد. اسهال با شیوع هشت تا پانزده درصد در صدر این عوارض قرار دارد که نیازمند ارزیابی از نظر احتمال بروز عفونت های ثانویه است. حالت تهوع در حدود چهار تا هفت درصد بیماران و استفراغ در یک تا شش درصد موارد بروز می کند. عوارضی مانند یبوست و دردهای شکمی نیز شیوع کمتری داشته و به طور میانگین در دو تا پنج درصد بیماران مشاهده می شوند.

عوارض سیستم عصبی مرکزی

• در بررسی سیستم عصبی، سردرد یکی از عوارض نسبتا شایع است که در پنج تا هشت درصد از دریافت کنندگان این دارو ثبت شده است. سرگیجه با شیوع بسیار کمتری همراه بوده و تنها در حدود یک تا دو درصد موارد رخ می دهد. پزشکان باید توجه داشته باشند که بروز عوارض عصبی شدیدتر مانند تشنج، عمدتا به دلیل عدم تنظیم دقیق دوز دارو در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی اتفاق می افتد و شیوع آن در صورت رعایت استانداردهای تجویز بسیار نادر است.

تغییرات پارامترهای آزمایشگاهی و آنزیم های کبدی

• در طول دوره درمان با این ترکیب دارویی، پزشک باید به تغییرات بیوشیمیایی خون بیمار توجه داشته باشد. افزایش آنزیم آلانین آمینوترانسفراز در حدود دو تا چهار درصد موارد و افزایش آسپارتات آمینوترانسفراز در یک تا سه درصد بیماران محتمل است. همچنین افزایش سطح آلکالین فسفاتاز خون در حدود یک تا دو درصد بیماران گزارش شده است. این تغییرات آنزیمی معمولا فاقد علامت بالینی مشخص هستند اما نیازمند پایش مستمر می باشند.

عوارض پوستی و واکنش های محل تزریق

• با توجه به این که داروی مذکور منحصرا به صورت وریدی تجویز می شود، واکنش های موضعی در محل تزریق شامل درد، التهاب وریدی و قرمزی در یک تا دو درصد بیماران ایجاد می شود. عوارض حساسیتی عمومی تر مانند راش و بثورات جلدی در حدود دو تا چهار درصد بیماران به ثبت رسیده است. خارش عمومی پوست نیز عارضه دیگری است که در یک تا دو درصد موارد در محیط های بالینی مشاهده می شود.

عفونت های فرصت طلب و عوارض عمومی

• به دلیل طیف اثر بسیار گسترده این دارو، تغییر در فلور طبیعی بدن و بروز عفونت های ثانویه دور از انتظار نیست. عفونت های قارچی مانند کاندیدیازیس با شیوع یک تا سه درصد بروز می کنند. تب به عنوان یک عارضه عمومی سیستمیک در دو تا پنج درصد بیماران گزارش می شود. همچنین شیوع اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل کمتر از یک درصد است، اما به دلیل ماهیت تهدید کننده حیات، پزشکان باید هرگونه اسهال آبکی و پایدار را با حساسیت بالا پیگیری کنند.

تداخلات دارویی

تداخلات دارویی
شناخت تداخلات دارویی این ترکیب آنتی بیوتیکی برای جلوگیری از بروز سمیت یا کاهش اثربخشی درمان بسیار حیاتی است. در ادامه دارو های تداخل کننده و نوع تداخل آن ها بررسی شده است:

پروبنسید

• نوع تداخل در این مورد از نوع فارماکوکینتیک است. پروبنسید با مهار ترشح فعال لوله ای در کلیه ها، باعث کاهش دفع آویباکتام می شود. این امر به افزایش قابل توجه سطح خونی و نیمه عمر آویباکتام منجر می گردد. به همین دلیل، تجویز همزمان پروبنسید با ترکیب سفتازیدیم و آویباکتام از نظر بالینی توصیه نمی شود و باید از آن اجتناب کرد.

کلرامفنیکل

• نوع تداخل در این مورد فارماکودینامیک و آنتاگونیستی است. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که کلرامفنیکل می تواند با اثرات باکتری کشی سفتازیدیم مقابله کند. پزشکان باید از تجویز همزمان این دو آنتی بیوتیک خودداری کنند تا اثربخشی درمان عفونت های پیچیده و مقاوم کاهش نیابد.

آمینوگلیکوزید ها و دارو های ادرار آور قوس هنله

• نوع تداخل در این دسته، تشدید عوارض جانبی و سمیت اندام ها است. مصرف همزمان دوز های بالای سفالوسپورین ها مانند سفتازیدیم با دارو هایی که سمیت کلیوی دارند مانند آمینوگلیکوزید ها یا دارو های ادرار آور قوی مانند فورزماید، می تواند خطر بروز اختلالات و نارسایی کلیوی را افزایش دهد. در صورت نیاز به تجویز همزمان، پایش دقیق و مستمر عملکرد کلیه ها الزامی است.

تداخل با غذا
با توجه به این که ترکیب سفتازیدیم و آویباکتام منحصرا به صورت تزریق وریدی تجویز می شود و عبور گوارشی ندارد، هیچ گونه تداخل شناخته شده ای با مصرف مواد غذایی برای آن وجود ندارد. پزشکان می توانند بدون نگرانی از تداخلات تغذیه ای، این دارو را در زمان بندی بالینی مشخص شده برای بیمار تزریق کنند.

تداخل در آزمایشات
مصرف این دارو می تواند در نتایج برخی از آزمایش های تشخیصی اختلال ایجاد کند و منجر به نتایج کاذب شود. آگاهی پزشک از این موارد برای جلوگیری از تشخیص ها و مداخلات اشتباه ضروری است:

آزمایش کومبس مستقیم

• مصرف ترکیب سفتازیدیم و آویباکتام می تواند باعث مثبت شدن کاذب تست کومبس مستقیم شود. این موضوع ممکن است در آزمایش های سازگاری خون برای انتقال خون یا در ارزیابی های بالینی مرتبط با کم خونی همولیتیک اختلال ایجاد کند.

آزمایش قند ادرار

• این ترکیب دارویی ممکن است در آزمایش های اندازه گیری قند ادرار که بر پایه روش های احیای مس انجام می شوند، واکنش مثبت کاذب ایجاد کند. توصیه می شود برای اندازه گیری دقیق قند ادرار در بیماران تحت درمان با این آنتی بیوتیک، منحصرا از روش های تشخیصی مبتنی بر آنزیم گلوکز اکسیداز استفاده شود.

هشدار ها

هشدارهای بالینی جامع و کاربردی

واکنش های حساسیتی و آنافیلاکسی

• پیش از شروع درمان، پزشک باید سابقه دقیق بیمار را از نظر حساسیت به پنی سیلین ها، سفالوسپورین ها یا کارباپنم ها بررسی کند. خطر بروز واکنش های متقاطع آلرژیک و آنافیلاکسی کشنده وجود دارد. در صورت بروز هرگونه علامت حساسیت پوستی، تنفسی یا افت فشار خون، تجویز دارو باید فورا قطع شده و اقدامات احیا و تجویز اپی نفرین آغاز شود.

سمیت سیستم عصبی مرکزی

• تجویز مقادیر بالای سفتازیدیم بدون تنظیم دوز در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی می تواند به شدت سمی باشد. این سمیت عصبی خود را با علائمی مانند انسفالوپاتی، کاهش سطح هوشیاری، میوکلونوس و تشنج نشان می دهد. ارزیابی دقیق عملکرد کلیه و کلیرانس کراتینین پیش از شروع درمان و در طول آن برای جلوگیری از این عارضه حیاتی است.

کاهش اثربخشی در نارسایی متوسط کلیوی

• در کارآزمایی های بالینی مشاهده شده است که بیماران دارای کلیرانس کراتینین بین ۳۰ تا ۵۰ میلی لیتر در دقیقه، پاسخ بالینی ضعیف تری نسبت به بیماران با عملکرد طبیعی کلیه نشان می دهند. در این گروه از بیماران، پایش روزانه عملکرد کلیه و تنظیم دقیق دوز برای حفظ غلظت درمانی دارو در خون کاملا ضروری است.

اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل

• استفاده از این آنتی بیوتیک وسیع الطیف می تواند فلور طبیعی روده را از بین برده و شرایط را برای تکثیر کلستریدیوم دیفیسیل فراهم کند. این وضعیت می تواند از یک اسهال خفیف تا کولیت با غشای کاذب و تهدید کننده حیات متغیر باشد. در صورت بروز اسهال شدید و آبکی، دارو باید قطع شود و درمان اختصاصی عفونت روده ای آغاز گردد. از تجویز داروهای ضد حرکات روده در این شرایط باید اکیدا خودداری شود.

مسمومیت سفتازیدیم و آویباکتام و پروتکل درمان

علائم بالینی مسمومیت

• مصرف بیش از حد این ترکیب دارویی، به ویژه در بیمارانی که دچار اختلال عملکرد کلیه هستند و دوز مناسب را دریافت نکرده اند، عمدتا منجر به تشدید عوارض عصبی می شود. اوردوز با علائمی نظیر لرزش شدید، تحریک پذیری عصبی، میوکلونوس، تشنج های مکرر، کما و در مواردی افت شدید فشار خون تظاهر پیدا می کند.

مدیریت و درمان مسمومیت

• هیچ پادزهر اختصاصی برای مسمومیت با سفتازیدیم و آویباکتام وجود ندارد. مدیریت اوردوز کاملا حمایتی و بر اساس حفظ علائم حیاتی بیمار است. در صورت بروز تشنج، استفاده از داروهای ضد تشنج استاندارد و حفظ راه هوایی در اولویت قرار دارد. با توجه به این که هر دو جزء این دارو قابلیت خروج از طریق دیالیز را دارند، در موارد اوردوز شدید یا در بیمارانی که دچار نارسایی حاد کلیه شده اند، انجام همودیالیز می تواند بخش قابل توجهی از دارو را از گردش خون سیستمیک خارج کرده و به بهبود سریع تر علائم عصبی کمک کند.

توصیه های دارویی

توصیه های دارویی بیمار
از آن جا که این دارو به صورت انفوزیون وریدی در مراکز درمانی و بیمارستان ها تجویز می شود، آموزش های زیر باید توسط کادر درمان به بیمار داده شود:

گزارش علائم حساسیت

• بیمار باید فورا هر گونه بثورات پوستی، خارش، تورم صورت، گلو یا مشکلات تنفسی را به پزشک یا پرستار اطلاع دهد.

توجه به مشکلات گوارشی

• بروز اسهال شدید یا آبکی در حین درمان یا حتی هفته ها پس از قطع آن، می تواند نشانه ای از عفونت روده ای باشد. بیمار نباید به هیچ عنوان خودسرانه از دارو های متوقف کننده اسهال استفاده کند.

گزارش علائم عصبی

• در صورت بروز هر گونه پرش عضلانی، تشنج، گیجی یا تغییر در وضعیت ذهنی، بیمار یا همراهان او باید فورا تیم پزشکی را مطلع سازند.

اطلاع از سوابق پزشکی

• بیمار باید سابقه هر گونه حساسیت دارویی به ویژه حساسیت به پنی سیلین ها یا سایر آنتی بیوتیک ها را پیش از شروع تزریق به پزشک معالج اطلاع دهد.

توصیه های دارویی مخصوص پزشک
نکات بالینی زیر برای مدیریت ایمن و اثربخش درمان عفونت های مقاوم با سفتازیدیم و آویباکتام برای پزشکان ضروری است:

ارزیابی عملکرد کلیه

• پیش از شروع درمان و به صورت منظم در طول دوره مصرف، عملکرد کلیوی بیمار به ویژه بررسی میزان پاک سازی کراتینین باید پایش شود. در بیمارانی که میزان پاک سازی کراتینین آن ها کمتر از پنجاه میلی لیتر در دقیقه است، تنظیم دوز دارو الزامی است تا از تجمع دارو در بدن و بروز سمیت جلوگیری شود.

مدیریت خطر سمیت عصبی

• عدم تنظیم دقیق دوز در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی می تواند به عوارض عصبی جدی از جمله انسفالوپاتی، کما، تشنج و لرزش منجر شود. در صورت بروز این علائم، باید دوز دارو بازبینی گردد.

پایش عفونت های ثانویه

• در صورت بروز اسهال شدید و مقاوم به درمان، باید به اسهال مرتبط با باکتری کلستریدیوم دیفیسیل شک کرد. در صورت تایید این تشخیص بالینی، مصرف این آنتی بیوتیک باید فورا قطع شده و درمان مناسب برای کنترل عفونت روده ای آغاز شود.

واکنش های حساسیت متقاطع

• تجویز این دارو در بیمارانی که سابقه واکنش های حساسیتی شدید به پنی سیلین ها یا سایر آنتی بیوتیک های بتا لاکتام دارند، نیازمند احتیاط فراوان است. در صورت بروز واکنش آنافیلاکسی، دارو باید بلافاصله قطع شده و اقدامات احیای اورژانسی انجام گیرد.

پوشش بی هوازی در عفونت های شکمی

• برای درمان عفونت های پیچیده داخل شکمی، این ترکیب آنتی بیوتیکی باید حتما به همراه مترونیدازول تجویز شود تا پوشش کامل و کافی علیه باکتری های بی هوازی فراهم گردد.

نحوه صحیح تزریق

• دارو باید حتما به صورت انفوزیون وریدی آهسته و در مدت زمان مشخص شده که معمولا طی دو ساعت است تزریق شود تا اثربخشی باکتری کشی آن به حداکثر برسد و خطرات ناشی از تزریق سریع کاهش یابد.