این داروی ترکیبی، دو مکانیسم اثر متفاوت و مکمل را برای مدیریت وضعیت متابولیک بیماران فراهم میکند. امپاگلیفلوزین به عنوان یک مهارکننده بازجذب گلوکز در کلیه و متفورمین به عنوان یک حساسکننده به انسولین در کبد، ترکیبی قدرتمند را تشکیل میدهند.
موارد مصرف تایید شدهدر این بخش، موارد مصرفی که توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی تایید شدهاند، با نگاهی به کاربرد بالینی توضیح داده میشوند:
1. کنترل قند خون در دیابت نوع دو
- این دارو برای بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو، در کنار اصلاح رژیم غذایی و فعالیت بدنی تجویز میشود. از نظر بالینی، این ترکیب هم قند خون ناشتا و هم قند خون بعد از غذا را هدف قرار میدهد. استفاده از این ترکیب باعث کاهش شاخص هموگلوبین ای وان سی به شکل معنادارتری نسبت به مصرف هر یک از داروهای تکی میشود.
2. کاهش خطر مرگ و میر قلبی عروقی
- یکی از مهمترین دلایل تجویز این دارو توسط پزشکان، وجود امپاگلیفلوزین است که تاییدیه کاهش خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو و بیماریهای قلبی شناخته شده دارد. این دارو بار کاری قلب را کاهش داده و از طریق دفع سدیم و قند، فشار خون را نیز به طور ملایم کنترل میکند.
3. مدیریت بیماران دارای نارسایی قلبی
- بر اساس مطالعات گسترده بینالمللی، این ترکیب برای بیماران دیابتی که همزمان دچار نارسایی قلبی با کسر تخلیه کاهش یافته هستند، بسیار سودمند است. این دارو خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی را به شدت کاهش میدهد.
4. جایگزینی در درمانهای ترکیبی
- برای بیمارانی که پیش از این هر دو داروی امپاگلیفلوزین و متفورمین را به صورت جداگانه مصرف میکردند، این محصول ترکیبی برای افزایش پایبندی بیمار به درمان و کاهش تعداد قرصهای مصرفی روزانه توصیه میشود.
موارد مصرف خارج برچسبپزشکان در شرایط خاص بالینی و بر اساس شواهد موجود در منابع معتبر، ممکن است این دارو را در موارد زیر نیز تجویز کنند:
1. پیشگیری و مدیریت بیماریهای مزمن کلیوی
- اگرچه متفورمین در نارساییهای شدید کلیوی منع مصرف دارد، اما در مراحل اولیه بیماری مزمن کلیوی، بخش امپاگلیفلوزین این دارو میتواند به کاهش سرعت پیشرفت بیماری کلیوی و کاهش دفع پروتئین در ادرار کمک کند. پزشکان از این اثر برای محافظت طولانیمدت از کلیهها در بیماران پرخطر استفاده میکنند.
2. مدیریت وزن در بیماران دیابتی دارای اضافه وزن
- هر دو جزء این دارو پتانسیل کاهش وزن را دارند. امپاگلیفلوزین از طریق دفع کالری ادراری و متفورمین از طریق کاهش اشتها و بهبود حساسیت به انسولین، به کاهش وزن بیمار کمک میکنند. در بالین، این دارو برای بیمارانی که با سایر داروهای دیابت دچار افزایش وزن شدهاند، یک گزینه عالی محسوب میشود.
3. کبد چرب غیرالکلی
- شواهد علمی نوظهور نشان میدهند که مهارکنندههای بازجذب گلوکز در کلیه همراه با متفورمین میتوانند محتوای چربی کبد را کاهش داده و سطح آنزیمهای کبدی را در بیماران مبتلا به کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک بهبود ببخشند.
4. سندرم تخمدان پلیکیستیک در بیماران مقاوم به انسولین
- در مواردی که بیمار مبتلا به این سندرم دچار مقاومت شدید به انسولین و عدم تحمل گلوکز است، برخی پزشکان از این ترکیب برای بهبود وضعیت متابولیک و کمک به کاهش وزن در کنار درمانهای تخصصی زنان استفاده میکنند.
نکات کلیدی برای پزشکان در تجویز بالینی - ارزیابی عملکرد کلیه: پیش از شروع درمان و به صورت دورهای، اندازه گیری نرخ فیلتراسیون گلومرولی الزامی است. متفورمین در نرخ فیلتراسیون کمتر از سی میلیلیتر در دقیقه منع مصرف مطلق دارد.
- پایش وضعیت هیدراتاسیون: به دلیل اثر دیورتیک اسموتیک امپاگلیفلوزین، بیماران مسن یا کسانی که داروهای ادرارآور مصرف میکنند باید از نظر افت فشار خون وضعیتی و کمآبی بدن پایش شوند.
- پیشگیری از کتواسیدوز: در بیماران تحت استرس شدید، جراحی یا بیماریهای حاد، باید مصرف دارو موقتاً قطع شود تا خطر کتواسیدوز دیابتی با قند خون نرمال کاهش یابد.
- بهداشت فردی: به دلیل افزایش دفع قند در ادرار، آموزش به بیمار در خصوص پیشگیری از عفونتهای قارچی دستگاه تناسلی ضروری است.
