قرص آرتیبت برای کنترل فشار خون، تپش قلب، آنژین صدری و نارسایی قلبی تجویز میشود. درباره دوزهای ۲٫۵، ۵ و ۱۰، زمان مصرف، عوارض، تداخل دارویی، بارداری و عوارض قطع ناگهانی بخوانید.
قرص آرتیبت یک داروی قلبی است که در ایران توسط شرکت داروسازی مداوا تولید میشود. این دارو به شکل قرص روکشدار در سه دوز ۲٫۵، ۵ و ۱۰ میلیگرم موجود است.
مادهٔ مؤثر قرص آرتیبت، بیزوپرولول فومارات نام دارد. این ماده با کاهش ضربان قلب و کمکردن فعالیت آن، فشار وارد بر قلب را کاهش میدهد و نیاز قلب به اکسیژن را کمتر میکند.
بله، مادهٔ مؤثر قرص آرتیبت دقیقاً بیزوپرولول است. این دارو با آهستهکردن ضربان قلب، به کاهش کار قلب کمک میکند.
مقدار مصرف آرتیبت برای هر شخص متفاوت است و به بیماری، ضربان قلب، فشار خون و شرایط عمومی فرد بستگی دارد. بنابراین تنها پزشک میتواند دوز مناسب را تعیین کند.
بله. آرتیبت در گروه داروهای بتابلوکر (داروهایی که اثر پیامهای تحریککننده بر قلب را کاهش میدهند) قرار دارد.
این دارو با کندکردن ضربان قلب، به کنترل فشار خون، کاهش درد قفسه سینه (آنژین) و بهبود عملکرد قلب در نارسایی قلبی کمک میکند.
پزشکان معمولاً آرتیبت را برای درمان نارسایی قلبی پایدار، فشار خون بالا و آنژین صدری (درد قفسه سینه) تجویز میکنند.
در نارسایی قلبی، این دارو معمولاً همراه با سایر داروها مصرف میشود و دوز آن به تدریج افزایش مییابد.
آرتیبت با کاهش ضربان قلب، میتواند به کنترل برخی از انواع تپش قلب کمک کند. اما هر تپش قلبی نیاز به این دارو ندارد.
عواملی مانند کمخونی، پرکاری تیروئید، اضطراب، تب یا اختلالات ریتم قلب نیز میتوانند باعث تپش شوند. بنابراین علت اصلی باید توسط پزشک مشخص شود و هرگز نباید آرتیبت را خودسرانه برای تپش قلب مصرف کنید.
آنژین صدری به دردی گفته میشود که در اثر کاهش خونرسانی به عضله قلب ایجاد میشود. آرتیبت با کاهش ضربان قلب و نیاز قلبی به اکسیژن، میتواند تعداد و شدت این حملات را کم کند.
اگر درد جدید، شدید یا مداومی در قفسه سینه دارید، بهویژه اگر همراه با تعریق یا تهوع باشد، باید سریعاً به پزشک مراجعه کنید.
در نارسایی قلبی، قلب توانایی پمپاژ کافی خون را ندارد و علائمی مانند تنگی نفس و تورم پاها ایجاد میشود. آرتیبت با کاهش ضربان قلب، بار کاری قلب را کم میکند.
درمان با آرتیبت معمولاً با دوز کم شروع میشود و به تدریج افزایش مییابد. اگر علائم نارسایی قلبی تشدید شود، پزشک ممکن است مصرف دارو را تنظیم یا قطع کند.
آرتیبت میتواند به عنوان بخشی از برنامهٔ درمانی فشار خون بالا تجویز شود. این دارو با کاهش فعالیت قلب و گشاد شدن رگها، فشار خون را کاهش میدهد.
معمولاً آرتیبت همراه با سایر داروهای فشار خون مصرف میشود و پاسخ هر فرد به آن متفاوت است.
آرتیبت با کمکردن ضربان قلب و کاهش مقدار خونی که قلب در هر دقیقه پمپ میکند (برونده قلبی)، به پایین آمدن فشار خون کمک میکند.
پزشک بر اساس فشار خون، ضربان قلب و سایر بیماریها، تصمیم میگیرد که درمان با آرتیبت ادامه یابد یا تنظیم شود.
افت فشار خون از عوارض احتمالی آرتیبت است. این حالت ممکن است با سرگیجه، ضعف، تاری دید یا احساس سبکی سر همراه باشد. در صورت بروز این علائم، به پزشک اطلاع دهید.
مانند هر داروی دیگری، آرتیبت نیز ممکن است در برخی افراد عوارضی ایجاد کند. البته همهٔ مصرفکنندگان دچار عارضه نمیشوند و شدت عوارض به مقدار مصرف و شرایط فرد بستگی دارد.
برخی از عوارض گزارششده عبارتند از: خستگی، ضعف، سرگیجه، سردرد، سردی یا بیحسی دستها و پاها. همچنین ممکن است تهوع، استفراغ، اسهال یا یبوست رخ دهد.
این علائم معمولاً در ابتدای درمان یا پس از افزایش دوز بیشتر احساس میشوند. اگر عوارض شدید یا پایدار بودند، حتماً به پزشک بگویید.
آرتیبت ممکن است ضربان قلب را بیش از حد کند کند یا فشار خون را به مقدار زیادی پایین بیاورد. در صورت بروز ضعف شدید، سرگیجه شدید، احساس غش یا تپش غیرعادی، باید سریعاً به پزشک مراجعه کنید.
هرگز برای رفع این عوارض، دارو را خودسرانه قطع نکنید.
در افراد مبتلا به آسم یا بیماری ریوی، آرتیبت ممکن است تنگی نفس را تشدید کند. تورم پا نیز ممکن است نشانهٔ بدتر شدن نارسایی قلبی باشد و باید بررسی شود.
اختلال خواب، افسردگی، واکنشهای حساسیتی، زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، بثورات پوستی شدید و ریزش مو از دیگر عوارض نادر گزارششده هستند. در صورت بروز تنگی نفس شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
قرص آرتیبت را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید. این دارو معمولاً به صورت طولانیمدت تجویز میشود و در ابتدای درمان یا هنگام افزایش دوز، نیاز به بررسی منظم فشار خون و ضربان قلب دارد.
قرص را با یک لیوان آب کامل ببلعید و آن را نجوید یا خرد نکنید.
آرتیبت را میتوان همراه با غذا یا بدون آن مصرف کرد. در راهنمای این محصول، مصرف آن در صبح توصیه شده است. بهتر است هر روز در یک زمان مشخص مصرف شود تا سطح دارو در بدن یکنواخت بماند.
معمولاً مصرف آرتیبت در صبح توصیه میشود، اما پزشک ممکن است زمان دیگری را با توجه به شرایط شما تعیین کند. در ابتدای درمان یا هنگام افزایش دوز، از رانندگی یا کار با دستگاههای خطرناک خودداری کنید، زیرا ممکن است دچار سرگیجه یا کاهش هوشیاری شوید.
دوز مناسب آرتیبت به نوع بیماری، پاسخ بدن، ضربان قلب، فشار خون، عملکرد کلیه و کبد و میزان تحمل فرد بستگی دارد. هرگز بدون مشورت پزشک، دوز را تغییر ندهید.
این دوز معمولاً در شروع درمان نارسایی قلبی یا هنگام افزایش تدریجی دارو استفاده میشود. مقدار و مدت مصرف باید طبق برنامهٔ پزشک باشد.
این دوز ممکن است برای فشار خون بالا، آنژین صدری یا به عنوان مرحلهای از افزایش دوز در نارسایی قلبی تجویز شود. در درمان فشار خون، پزشک معمولاً با ۵ میلیگرم شروع کرده و در صورت نیاز افزایش میدهد. حداکثر دوز روزانه معمولاً ۲۰ میلیگرم است، اما برای همه مناسب نیست.
دوز ۱۰ میلیگرم میتواند برای فشار خون بالا، آنژین صدری یا به عنوان دوز نگهدارنده در نارسایی قلبی استفاده شود. در نارسایی قلبی، دوز نگهدارنده معمولاً ۱۰ میلیگرم در روز است، اما برخی بیماران به دوز کمتری نیاز دارند.
در بیماران با بیماری شدید کلیوی یا کبدی، دوز روزانه معمولاً نباید از ۱۰ میلیگرم بیشتر شود، مگر با نظر پزشک. افزایش دوز در نارسایی قلبی به صورت مرحلهای (مثلاً ۱٫۲۵، ۲٫۵، ۳٫۷۵، ۵، ۷٫۵ و ۱۰ میلیگرم) انجام میشود و برنامهٔ دقیق آن فقط توسط پزشک تعیین میگردد.
اثر دارو بر ضربان قلب ممکن است از روزهای اول شروع شود، اما کاهش پایدار فشار خون یا بهبود علائم نارسایی قلبی معمولاً به چند روز تا چند هفته مصرف منظم نیاز دارد. در نارسایی قلبی، ارزیابی پاسخ درمانی زمانبر است.
آرتیبت معمولاً یک بار در روز مصرف میشود و اثر آن برای بیشتر شبانهروز ادامه مییابد. مدت اثر دقیق به دوز، سن، عملکرد کبد و کلیه و سایر عوامل بستگی دارد. برای حفظ اثر درمانی، زمان مصرف را بدون مشورت با پزشک تغییر ندهید.
برخی داروها در صورت مصرف همزمان با آرتیبت، ممکن است فشار خون یا ضربان قلب را بیش از حد کاهش دهند یا بر نظم قلب تأثیر بگذارند. بنابراین فهرست همه داروهای مصرفی خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
آرتیبت ممکن است علائم هشداردهنده افت قند خون (مانند تپش قلب) را در افراد دیابتی پنهان کند. بنابراین پایش قند خون و توجه به علائمی مانند تعریق، لرزش، گرسنگی و گیجی اهمیت دارد.
داروهای قلبی و فشار خون مانند آمیودارون، آملودیپین، کلونیدین، دیگوکسین و برخی دیگر، در صورت مصرف با آرتیبت ممکن است باعث افت شدید فشار یا کندی ضربان شوند. همچنین داروهای ضدافسردگی، برخی داروهای روانپزشکی و داروهای بیهوشی نیز باید به پزشک اطلاع داده شوند.
مصرف همزمان آرتیبت با وراپامیل یا دیلتیازم (از داروهای مسدودکننده کلسیم) میتواند ضربان قلب را به شدت کاهش دهد و باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند ایبوپروفن و ناپروکسن)، برخی داروهای آسم، داروهای چشمی، آدرنالین، ریفامپیسین و برخی دیگر نیز ممکن است با آرتیبت تداخل داشته باشند.
اگر به هر یک از اجزای آرتیبت حساسیت دارید، یا دچار آسم شدید، فشار خون بسیار پایین، ضربان قلب بسیار کند، نارسایی قلبی حاد، اسیدوز متابولیک (افزایش اسید خون) یا برخی اختلالات خاص هستید، مصرف آرتیبت باید با احتیاط و نظر پزشک انجام شود.
همچنین در صورت داشتن دیابت، بیماری تیروئید، مشکلات کبدی یا کلیوی، پسوریازیس، یا اختلالات گردش خون، پزشک را مطلع کنید. اگر قصد جراحی یا بیهوشی دارید، مصرف آرتیبت را به پزشک و متخصص بیهوشی اطلاع دهید.
افراد مبتلا به آسم یا بیماری مزمن ریوی باید قبل از مصرف آرتیبت با پزشک مشورت کنند، زیرا ممکن است تنگی نفس تشدید شود. در صورت بروز تنگی نفس شدید یا خسخس، سریعاً به پزشک مراجعه کنید.
آرتیبت ممکن است بر نتایج برخی آزمایشهای کبدی تأثیر بگذارد. زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، بیاشتهایی یا درد شکم را به پزشک گزارش دهید.
مصرف آرتیبت در بارداری باید تنها با تشخیص و نظارت پزشک انجام شود. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، قبل از شروع یا ادامه درمان به پزشک اطلاع دهید.
میزان ورود آرتیبت به شیر مادر به طور کامل مشخص نیست. در دوران شیردهی، مصرف دارو باید با مشورت پزشک صورت گیرد و در صورت بروز هرگونه تغییر در وضعیت نوزاد، به پزشک اطلاع دهید.
سالمندان معمولاً نسبت به اثرات آرتیبت بر فشار خون و ضربان قلب حساستر هستند. درمان معمولاً با کمترین دوز ممکن شروع میشود و فشار خون، ضربان قلب و احتمال زمینخوردن تحت نظر قرار میگیرد.
مصرف آرتیبت در کودکان توصیه نمیشود و این دارو نباید برای کودکان، حتی با علائم مشابه، بدون تشخیص پزشک متخصص تجویز شود.
کاهش توانایی جنسی، از جمله اختلال نعوظ، به عنوان یک عارضهٔ نادر گزارش شده است. عوامل دیگری مانند بیماری قلبی، فشار خون، دیابت و اضطراب نیز میتوانند در این مشکل نقش داشته باشند. در صورت بروز، با پزشک مشورت کنید و خودسرانه دارو را قطع نکنید.
آرتیبت ممکن است بر میل یا عملکرد جنسی تأثیر بگذارد، اما این عارضه در همه رخ نمیدهد. در صورت بروز، پزشک میتواند سایر علل را بررسی کند.
قطع ناگهانی آرتیبت، به ویژه در افرادی که آن را برای آنژین یا نارسایی قلبی مصرف میکنند، میتواند باعث افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، تشدید درد قفسه سینه و اختلال در ریتم قلب شود.
هرگز آرتیبت را بدون مشورت پزشک قطع نکنید. در صورت نیاز به قطع، پزشک معمولاً دوز را به تدریج کاهش میدهد.
آرتیبت اعتیادآور نیست، اما قطع ناگهانی آن ممکن است باعث تپش قلب، لرزش، اضطراب، تعریق، سردرد و افزایش فشار خون شود. این علائم نشانهٔ ترک نیست، بلکه بازگشت اثر بیماری است. حتماً برنامهٔ کاهش دوز را زیر نظر پزشک دنبال کنید.
خیر، آرتیبت باعث وابستگی روانی یا میل اجباری به مصرف مانند مواد مخدر نمیشود. نیاز به ادامه مصرف آن برای کنترل بیماری قلبی یا فشار خون است، نه به دلیل اعتیاد.
با این حال، قطع خودسرانه آن میتواند علائم قلبی را تشدید کند، بنابراین اعتیادآور نبودن به معنای بیخطر بودن قطع ناگهانی نیست.
هر دو دارو برای نارسایی قلبی استفاده میشوند، اما مکانیسم اثر و شرایط مصرف آنها متفاوت است. کارودیلول علاوه بر اثر بر گیرندههای بتا، بر گیرندههای آلفا نیز اثر میگذارد و رگها را گشاد میکند. انتخاب بین این دو بر عهدهٔ پزشک است.
کنکور معمولاً نام تجاری دیگر بیزوپرولول است؛ بنابراین هر دو یک مادهٔ مؤثر دارند. اما شرکت سازنده، مواد جانبی و شکل دارویی ممکن است متفاوت باشد. تغییر بین این دو فقط با تأیید پزشک امکانپذیر است.
هیچ جایگزین گیاهی تأییدشدهای برای آرتیبت در درمان نارسایی قلبی یا فشار خون وجود ندارد. برخی گیاهان ممکن است با داروهای قلبی تداخل داشته باشند. تغییر دارو به هر نوع مکمل یا گیاهی بدون نظر پزشک میتواند خطرناک باشد.
تغذیه مناسب، کاهش نمک، کنترل وزن و ورزش میتوانند در کنار درمان مؤثر باشند، اما جایگزین دارو نیستند.
برخی افراد پس از مصرف آرتیبت، کاهش تپش قلب و کنترل بهتر فشار خون را تجربه میکنند. اما این اثر در همه یکسان نیست و به علت زمینهای و دوز مصرفی بستگی دارد.
تجربهٔ شخصی نمیتواند مبنای تصمیمگیری برای دیگران باشد. ارزیابی اثر درمان باید بر اساس اندازهگیری منظم فشار خون و ضربان قلب و نظر پزشک انجام شود.
برخی مصرفکنندگان در ابتدای درمان یا پس از افزایش دوز، دچار خستگی، سرگیجه، ضعف یا سردی دست و پا میشوند. این علائم معمولاً با ادامه درمان کاهش مییابند، اما اگر شدید یا پایدار بودند، باید به پزشک گزارش شوند.
برخی افراد پس از قطع ناگهانی آرتیبت، افزایش تپش، اضطراب، لرزش یا بالا رفتن فشار خون را تجربه کردهاند. برخی دیگر علامت خاصی نداشتهاند، اما نبود علامت به معنی بیخطر بودن قطع ناگهانی نیست. هرگونه تغییر در مصرف باید تحت نظر پزشک باشد.
آرتیبت یک داروی قلبی از گروه بتابلوکرهاست که مادهٔ مؤثر آن بیزوپرولول فومارات است. این دارو در دوزهای ۲٫۵، ۵ و ۱۰ میلیگرم برای درمان نارسایی قلبی، فشار خون بالا و آنژین صدری تجویز میشود.
برای افرادی که پزشک آن را برایشان تجویز کرده، میتواند داروی مؤثری باشد. اما مناسب بودن آن به تشخیص پزشک، دوز مصرفی، وضعیت قلب، فشار خون، بیماریهای همراه و سایر داروها بستگی دارد و نمیتوان برای همه یکسان قضاوت کرد.
آرتیبت مانند هر دارویی ممکن است عوارضی مانند کندی ضربان، افت فشار، خستگی، سرگیجه، تهوع و سردی دستوپا ایجاد کند. بروز غش، تنگی نفس شدید، درد قفسه سینه یا ضربان بسیار کند نیاز به پیگیری فوری پزشکی دارد.
سلام وقت بخیر ایا درسته که جریان خون رو کاهش میده و باعث سردی دست و پا میشه؟
سلام، بله درسته.