این دارو با کاهش التهاب و تسکین درد به بهبود وضعیت بیمار کمک می کند. در تسکین دردهایی نظیر آرتریت روماتوئید (التهاب مفاصل) ، دردهاي استئوآرتریت ، دردهاي استخوانی و عصبی كاربرد دارد.
سلکوکسیب برای کاهش علائم چند بیماری و وضعیت دردناک کاربرد دارد:
اگر زانو درد ناشی از آرتروز یا التهاب باشد، پزشک ممکن است مدوکسیب را تجویز کند. دارو می تواند درد و خشکی را کم کند، اما درمان آرتروز معمولا به مجموعه ای از اقدامات نیاز دارد:
برای مصرف ایمن، این نکات را رعایت کنید:
مقادیر زیر، مقدارهای معمول سلکوکسیب در منابع معتبر هستند و جایگزین نسخه شخصی بیمار نیستند:
مقدار ۱۰۰ میلی گرم یک بار در روز که در متن اولیه برای آرتروز آمده است، مقدار معمول استاندارد این بیماری نیست؛ هرچند پزشک ممکن است برای شرایط خاص مقدار متفاوتی انتخاب کند.
عوارض احتمالی عبارت اند از:
در مطالعات مقایسه ای سلکوکسیب برای بیماری های مفصلی، سوءهاضمه حدود ۸٫۸ درصد، درد شکم ۴٫۱ درصد، اسهال ۵٫۶ درصد، نفخ ۲٫۲ درصد، ورم محیطی ۲٫۱ درصد و سرگیجه ۲ درصد گزارش شده اند.
این درصدها مربوط به مطالعات سلکوکسیب هستند، نه مطالعه اختصاصی مدوکسیب ۱۰۰ میلی گرم. مشاهده یک مشکل در زمان مطالعه نیز همیشه به معنی اثبات رابطه مستقیم آن با دارو نیست.
در صورت بروز موارد زیر، دارو را مصرف نکنید و فوری کمک پزشکی بگیرید:
برای علائم سکته، حمله قلبی یا حساسیت شدید با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و خودتان رانندگی نکنید. اگر قلم آدرنالین برای حساسیت شدید برای شما تجویز شده است، مطابق آموزش قبلی استفاده کنید.
سلکوکسیب ممکن است نسبت به بعضی ضدالتهاب های دیگر، خطر گوارشی کمتری داشته باشد، اما همچنان می تواند باعث زخم، خونریزی یا سوراخ شدن دستگاه گوارش شود.
خطر در این افراد بیشتر است:
پزشک ممکن است برای افراد پرخطر، داروی محافظ معده تجویز کند. مصرف همراه غذا جایگزین این ارزیابی نیست.
مدوکسیب می تواند باعث نگهداری نمک و آب در بدن، ورم و افزایش فشار خون شود. همچنین ممکن است اثر بعضی داروهای فشار خون و ادرارآور را کاهش دهد.
اگر فشار خون دارید:
موارد مهم منع مصرف یا نیاز به اجتناب عبارت اند از:
خونریزی فعال گوارشی، بیماری شدید کلیه یا کبد و نارسایی قلبی شدید نیز نیازمند ارزیابی تخصصی هستند و اغلب موجب انتخاب درمان جایگزین می شوند. جزئیات منع مصرف رسمی باید از بروشور همان محصول استخراج شود.
فهرست همه داروها، مکمل ها و فرآورده های گیاهی را به داروساز ارائه دهید.
تداخل به معنی ممنوع بودن همه این ترکیب ها نیست؛ برخی با پایش و تنظیم درمان قابل استفاده اند.
در مقدارهای معمول، محدودیت غذایی ویژه ای برای سلکوکسیب وجود ندارد. مهم ترین نکات عبارت اند از:
در درمان طولانی یا در بیماران پرخطر، پزشک ممکن است موارد زیر را بررسی کند:
تغییر نتایج آزمایش ها بیشتر می تواند ناشی از اثر واقعی دارو بر بدن باشد؛ تداخل مستقیم و شایع با روش اندازه گیری آزمایش ها برای سلکوکسیب شناخته نشده است.
مصرف بیش از مقدار تجویز شده ممکن است باعث تهوع، استفراغ، درد شکم، خواب آلودگی یا خونریزی شود. در موارد شدید، آسیب کلیه و اختلال هوشیاری نیز ممکن است رخ دهد.
اگر مقدار اضافی مصرف شده است:
برای کاهش درد و التهاب، به ویژه در بعضی بیماری های مفصلی و دردهای حاد تجویز می شود. علت درد و شرایط بیمار تعیین می کند که دارو مناسب باشد یا نه.
خیر. سلکوکسیب یک ضدالتهاب غیراستروئیدی است و در گروه کورتون ها قرار ندارد.
در زانو درد ناشی از آرتروز یا التهاب ممکن است موثر باشد، اما درد همراه با تب، تورم ناگهانی یا آسیب باید معاینه شود.
دفعات مصرف به نسخه بستگی دارد. برای آرتروز، مقدار معمول سلکوکسیب ۱۰۰ میلی گرم دو بار در روز یا ۲۰۰ میلی گرم یک بار در روز است؛ شرایط خاص می تواند نسخه را تغییر دهد.
مصرف همراه غذا ممکن است ناراحتی معده را کمتر کند. در مقدارهای معمول، مصرف بدون غذا نیز امکان پذیر است.
داروی خواب آور نیست، اما ممکن است سرگیجه یا خواب آلودگی ایجاد کند. در این صورت رانندگی نکنید.
ژلوفن معمولا حاوی ایبوپروفن است. مصرف آن همراه مدوکسیب توصیه نمی شود، چون خطر خونریزی و آسیب کلیه افزایش می یابد.
خیر. احتمال بعضی عوارض گوارشی ممکن است کمتر از برخی ضدالتهاب ها باشد، اما زخم و خونریزی همچنان ممکن است رخ دهد.
ممکن است فشار خون را بالا ببرد، ورم ایجاد کند یا اثر بعضی داروهای فشار خون را کاهش دهد.
خیر، وابستگی مشابه مسکن های مخدر ایجاد نمی کند. با این حال، مصرف بی رویه یا طولانی آن می تواند آسیب جدی ایجاد کند.
برای پارگی رباط دادن
مسکن هست ارتباط مستقیم واتساپ 09332901272 اینستا گرام Dr.zhila_sadat_sadri
ایا این قرص برای در رفتگی دیسک نیز موثر است
سلام، این دارو مسکن هستش و میتونه درد و التهاب رو تا حدی کمتر کنه.