کپسول ایترامدازول برای قارچ پوست، ناخن، دهان و عفونت قارچی واژن تجویز میشود. با عوارض کپسول ایترامدازول، نحوه مصرف با غذا، دوز، مدت مصرف، تداخل دارویی و نکات مصرف در بارداری و شیردهی آشنا شوید.
کپسول ایترامدازول یک داروی ضدقارچ است که در تمام بدن اثر میکند (به چنین داروهایی در علم پزشکی، داروی «سیستمیک» میگویند). این دارو توسط شرکت داروسازی مداوا در ایران تولید میشود.
هر کپسول ایترامدازول حاوی ۱۰۰ میلیگرم ایتراکونازول (مادهٔ مؤثر دارو) است و به شکل کپسول ژلاتینی شامل دانههای ریز دارویی (به اصطلاح «پلت») عرضه میشود.
پزشک ممکن است ایترامدازول را برای درمان بعضی عفونتهای قارچی پوست، ناخن، واژن، دهان، چشم و اندامهای داخلی تجویز کند. مقدار و مدت مصرف آن به نوع عفونت و شرایط بیمار بستگی دارد.
ایترامدازول نام تجاری این دارو و ایتراکونازول مادهٔ مؤثر آن است. بنابراین، تمام اطلاعات علمی که دربارهٔ ایتراکونازول وجود دارد، برای کپسول ایترامدازول که ۱۰۰ میلیگرم از این ماده را دارد نیز کاربرد دارد.
فرآوردههای مختلف ایتراکونازول ممکن است از نظر مواد غیرفعال، شکل دانههای ریز دارویی (پلت) و میزان جذب در بدن با یکدیگر تفاوت داشته باشند. به همین دلیل، جایگزین کردن ایترامدازول با محصول دیگری باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
ایترامدازول یکی از فرآوردههای ایرانی حاوی ایتراکونازول است. فرآوردههای مختلف این دارو ممکن است از نظر مقدار مادهٔ مؤثر، شکل دارویی و نحوهٔ جذب در بدن با یکدیگر تفاوت داشته باشند.
به همین دلیل، نباید فرآوردههای حاوی ایتراکونازول را بدون مشورت با پزشک یا داروساز جایگزین یکدیگر کرد.
کپسول ایترامدازول برای درمان بعضی عفونتهای ناشی از قارچها و مخمرها به کار میرود. پزشک ممکن است آن را برای موارد زیر تجویز کند:
انتخاب این دارو به نوع قارچ، محل و شدت عفونت، وضعیت دفاعی بدن، عملکرد کبد و کلیه و داروهای دیگری که همزمان مصرف میشوند، بستگی دارد.
هر خارش، لکهٔ پوستی، ترشح غیرطبیعی یا تغییر رنگ و شکل ناخن ناشی از قارچ نیست. به همین دلیل، تشخیص بیماری پیش از شروع درمان اهمیت دارد.
ایترامدازول میتواند بعضی عفونتهای قارچی را درمان کند؛ اما نتیجهٔ درمان به تشخیص درست، حساس بودن قارچ به دارو و کامل کردن دورهٔ مصرف بستگی دارد.
بهتر شدن علائم بهتنهایی نشان نمیدهد که عفونت کاملاً برطرف شده است. اگر علائم باقی ماندند یا برگشتند، باید علت آنها توسط پزشک بررسی شود.
پزشک ممکن است ایترامدازول را برای بعضی عفونتهای قارچی پوست، کچلی، قارچ پا و برخی عفونتهای قارچی دهان تجویز کند.
مدت درمان به محل درگیری و شدت بیماری بستگی دارد. نباید فقط بر اساس ظاهر ضایعهٔ پوستی، مقدار مصرف یا مدت درمان را تغییر داد.
ایترامدازول در برخی موارد برای درمان قارچ ناخن دست یا پا استفاده میشود. مقدار و مدت آن توسط پزشک تعیین میشود.
بهبود ظاهر ناخن معمولاً تدریجی است؛ زیرا رشد ناخن سالم زمان میبرد. باقی ماندن تغییر رنگ یا ضخامت ناخن، بلافاصله پس از درمان، لزوماً به معنای شکست درمان نیست.
پزشک ممکن است ایترامدازول را برای بعضی عفونتهای قارچی واژن تجویز کند. درمان عفونت میتواند به کاهش خارش، سوزش و ترشح کمک کند.
این علائم همیشه به دلیل قارچ ایجاد نمیشوند. اگر دوباره برگشتند، باید علت آنها بررسی شود.
کپسول ایترامدازول معمولاً همراه غذا مصرف میشود تا جذب آن در بدن بهتر انجام شود. کپسول را کامل و با آب ببلعید.
کپسول را نجوید، خرد نکنید و باز نکنید؛ مگر اینکه پزشک یا داروساز دستور دیگری داده باشد.
ایترامدازول را فقط برای عفونتی مصرف کنید که برای آن تجویز شده است و دارو را در اختیار فرد دیگری قرار ندهید.
اگر پس از مصرف دچار سرگیجه، تاری دید، دوبینی یا کاهش شنوایی شدید، رانندگی نکنید و با دستگاههای خطرناک کار نکنید.
فاصلهٔ بین نوبتهای مصرف به نوع عفونت و دستور پزشک بستگی دارد. دارو را در زمانهای مشخص مصرف کنید.
تعداد نوبتها یا مقدار مصرف را بدون هماهنگی با پزشک تغییر ندهید.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، بهمحض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموششده را کنار بگذارید و برنامهٔ معمول را ادامه دهید.
برای جبران نوبت فراموششده، مقدار مصرف را دو برابر نکنید.
اگر بهاشتباه دو کپسول را همزمان یا بیشتر از مقدار تجویزشده مصرف کردید، با پزشک، داروساز یا مرکز اطلاعرسانی داروها و سموم تماس بگیرید.
مقدار مصرفشده و زمان مصرف را هنگام تماس اعلام کنید.
مقدار مصرف ایترامدازول برای همهٔ افراد و عفونتها یکسان نیست. پزشک مقدار مصرف را بر اساس نوع و محل عفونت، سن، عملکرد کبد و کلیه و داروهای همزمان تعیین میکند.
در بزرگسالان، مقدار مصرف برای برخی عفونتها ممکن است ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیگرم در روز باشد. در عفونتهای عمقی یا شدید، پزشک ممکن است مقدار یا برنامهٔ متفاوتی تجویز کند.
در عفونتهای قارچی عمیق یا شدید (مانند عفونتهای داخلی)، مقدار و مدت درمان باید فقط توسط پزشک تعیین شود.
مقدارهای ذکرشده برای همهٔ بیماران مناسب نیستند. مقدار مصرف را بر اساس تجربهٔ فرد دیگر یا نسخهٔ قبلی تعیین نکنید.
بیخطری (ایمنی) و تأثیرگذاری (اثربخشی) کپسول ایترامدازول در کودکان بهطور کامل مشخص نشده است. بنابراین مقدار مصرف برای کودک را خودتان تعیین نکنید.
مصرف این دارو در کودکان باید فقط با تشخیص و زیر نظر پزشک انجام شود.
مدت مصرف ایترامدازول برای عفونت پوست و واژن به نوع عفونت و پاسخ بدن به درمان بستگی دارد.
برخی دورههای درمان کوتاه هستند؛ اما عفونتهای گسترده یا عودکننده ممکن است به درمان طولانیتری نیاز داشته باشند. پزشک مدت مناسب را بر اساس شرایط بیمار تعیین میکند.
درمان قارچ ناخن ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد. برنامهٔ درمان ناخن دست و پا لزوماً یکسان نیست.
تغییر رنگ، ضخامت یا شکنندگی ناخن ممکن است پس از پایان مصرف نیز باقی بماند. رشد ناخن سالم زمان میبرد و بهبود ظاهر آن معمولاً تدریجی است.
قطع دارو پیش از پایان دورهٔ تجویزشده ممکن است باعث باقی ماندن عفونت شود.
حتی اگر علائم زودتر بهتر شدند، ادامه یا توقف درمان باید طبق نظر پزشک باشد. در صورت بروز عارضه یا دشوار شدن ادامهٔ درمان، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
زمان شروع اثر ایترامدازول به نوع عفونت، محل درگیری، شدت بیماری و واکنش بدن بستگی دارد. کاهش بعضی علائم ممکن است طی چند روز آغاز شود.
بااینحال، درمان کامل عفونت به تشخیص درست و کامل کردن دورهٔ تجویزشده وابسته است. اگر علائم بهتر نشدند، شدت گرفتند یا پس از درمان برگشتند، به پزشک مراجعه کنید.
ماندگاری اثر ایترامدازول در بدن برای همهٔ افراد یکسان نیست و به مقدار مصرف، طول دورهٔ درمان و محل عفونت بستگی دارد.
بخشی از دارو ممکن است پس از آخرین نوبت مصرف حدود دو تا سه هفته در پوست باقی بماند. همچنین ممکن است دارو، با توجه به طول دورهٔ درمان، حدود دو تا سه روز در بافت واژن باقی بماند.
باقی ماندن دارو در بافتها به این معنا نیست که میتوان مقدار مصرف را افزایش داد یا دورهٔ درمان را بدون نظر پزشک تکرار کرد.
بهبود ناخن پس از مصرف ایترامدازول معمولاً تدریجی است؛ زیرا ناخن سالم باید رشد کند.
تغییر رنگ یا ضخامت ناخن ممکن است مدتی پس از کنترل عفونت باقی بماند و همراه با رشد ناخن سالم، بهتدریج کمتر شود.
برخی عوارض احتمالی ایترامدازول عبارتاند از:
این عوارض در همهٔ افراد رخ نمیدهند و شدت آنها نیز یکسان نیست. اگر عوارض گوارشی شدید یا مداوم شدند، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
ریزش یا نازک شدن مو، خشکی دهان و تغییرات ادراری هنگام مصرف ایترامدازول گزارش شدهاند. اختلال خواب نیز ممکن است در بعضی افراد رخ دهد.
این علائم ممکن است به بیماریهای دیگر یا داروهای همزمان نیز مربوط باشند. بنابراین، در صورت مداوم بودن یا شدت گرفتن آنها، بررسی پزشکی لازم است.
ادرار تیره، بهویژه اگر همراه با علائم زیر باشد، میتواند نشانهٔ آسیب کبدی باشد:
در صورت بروز این علائم، در سریعترین زمان با پزشک تماس بگیرید یا به مرکز درمانی مراجعه کنید.
بثورات پوستی، کهیر، خارش شدید یا تورم صورت، لبها، زبان و گلو ممکن است نشانهٔ حساسیت دارویی باشند.
پوستهریزی شدید پوست، ایجاد تاول، تب یا زخم و درگیری دهان، چشمها یا ناحیهٔ تناسلی نیز به ارزیابی فوری پزشکی نیاز دارد.
تپش قلب، تنگی نفس، افزایش وزن ناگهانی، تورم پاها یا شکم و بیدار شدن از خواب به دلیل تنگی نفس ممکن است با مشکل قلبی ارتباط داشته باشند. در صورت بروز این علائم، مراجعهٔ فوری به پزشک ضروری است.
ایترامدازول با داروهای مختلف اثر متقابل دارد (یعنی روی هم تأثیر میگذارند). داروهای ضداسید، داروهای کاهشدهندهٔ اسید معده مانند امپرازول و سوکرالفیت ممکن است جذب آن را تغییر دهند.
بعضی داروهای قلبی مانند دیگوکسین، برخی داروهای فشارخون و داروهای کاهشدهندهٔ چربی خون نیز باید پیش از مصرف همزمان با ایترامدازول بررسی شوند.
داروهای زیر نیز ممکن است با ایترامدازول اثر متقابل مهم داشته باشند:
پیش از شروع مصرف، فهرست همهٔ داروها، مکملها و فرآوردههای گیاهی خود را به پزشک یا داروساز بگویید.
اگر استامینوفن مصرف میکنید، بهویژه با مقدار زیاد یا برای مدت طولانی، پزشک یا داروساز را مطلع کنید. مصرف چند دارو که ممکن است روی کبد اثر بگذارند، نیاز به بررسی بیشتری دارد.
اگر از قرص ضدبارداری یا داروهای هورمونی استفاده میکنید، نام آنها و احتمال بارداری را به پزشک بگویید. در صورت خونریزی غیرعادی یا نگرانی دربارهٔ روش پیشگیری، مشورت پزشکی لازم است.
مصرف الکل همراه با ایترامدازول ممکن است ناراحتیهای گوارشی و مشکلات کبدی را بیشتر کند. بهتر است در طول درمان از مصرف الکل خودداری شود.
پیش از مصرف هر دارو یا مکملی که ممکن است بر کبد اثر بگذارد، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
اگر مصرف ایترامدازول بیش از یک ماه طول بکشد یا سابقهٔ بیماری کبدی داشته باشید، پزشک ممکن است آزمایش خون برای بررسی عملکرد کبد درخواست کند.
نشانههای احتمالی آسیب کبدی، مانند زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، تهوع شدید، خستگی غیرعادی یا درد بالای شکم، در هر زمان از درمان به پیگیری سریع نیاز دارند.
اگر به بیماری کبدی، کلیوی یا قلبی مبتلا هستید، پیش از مصرف ایترامدازول پزشک را مطلع کنید.
سابقهٔ حساسیت به ایترامدازول یا داروهای ضدقارچ مشابه را نیز به پزشک بگویید. این شرایط ممکن است بر مقدار و مدت مصرف یا نیاز به آزمایش و پیگیری پزشکی اثر بگذارند.
دربارهٔ مصرف ایترامدازول در زنان باردار، شواهد کافی و کاملاً کنترلشده وجود ندارد. بهویژه در سهماههٔ اول بارداری، مصرف این دارو باید فقط پس از ارزیابی پزشک انجام شود.
پزشک باید فایدهٔ درمان و خطر احتمالی برای مادر و جنین را بررسی کند. اگر احتمال بارداری وجود دارد یا هنگام مصرف ایترامدازول باردار شدهاید، در اولین فرصت پزشک را مطلع کنید.
برنامهٔ درمان را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.
نمیتوان دربارهٔ تأثیر مستقیم ایترامدازول بر باروری همهٔ زنان و مردان نتیجهٔ قطعی داد. بیماری زمینهای، عفونت، وضعیت عمومی بدن و داروهای همزمان نیز ممکن است بر باروری اثر بگذارند.
اگر برای بارداری برنامهریزی میکنید، پیش از شروع درمان پزشک را مطلع کنید.
ممکن است مقداری از مادهٔ مؤثر ایترامدازول وارد شیر مادر شود. مصرف این دارو در دوران شیردهی باید پس از بررسی ضرورت درمان و شرایط مادر و شیرخوار توسط پزشک انجام شود.
اگر شیرخوار نشانهٔ غیرعادی داشت، پزشک را مطلع کنید.
بیخطری و تأثیرگذاری کپسول ایترامدازول در کودکان بهطور کامل مشخص نشده است. مصرف این دارو در کودکان باید فقط با تشخیص و زیر نظر پزشک انجام شود.
مقدار مصرف بزرگسالان را برای کودک در نظر نگیرید.
در سالمندان، بررسی بیماریهای کبدی، کلیوی و قلبی و داروهای همزمان اهمیت بیشتری دارد.
پزشک ممکن است با توجه به شرایط فرد، مقدار مصرف و برنامهٔ پیگیری ایترامدازول را تنظیم کند.
ایترامدازول معمولاً وابستگی جسمی یا روانی ایجاد نمیکند و قطع آن با علائم ترک همراه نیست.
بااینحال، قطع دارو پیش از پایان دورهٔ تجویزشده ممکن است باعث باقی ماندن یا بازگشت عفونت قارچی شود.
پس از قطع ایترامدازول معمولاً علائم ترک ایجاد نمیشود. باقی ماندن یا بازگشت خارش، قرمزی، پوستهریزی، ترشح غیرطبیعی یا تغییرات ناخن ممکن است به دلیل ادامهٔ عفونت، بازگشت بیماری یا علت دیگری باشد.
پیش از تکرار درمان، علت علائم باید توسط پزشک بررسی شود.
ایترامدازول دارویی اعتیادآور محسوب نمیشود. بااینحال، طولانی کردن دوره، افزایش مقدار مصرف یا شروع دوبارهٔ دارو بدون ارزیابی پزشکی میتواند خطر عوارض کبدی و اثرات متقابل دارویی را افزایش دهد.
ایترامدازول و فلوکونازول هر دو داروهای ضدقارچ با اثر در بخشهای مختلف بدن هستند؛ اما دامنهٔ اثر، مقدار مصرف، ماندگاری در بافتها و اثرات متقابل آنها با سایر داروها یکسان نیست.
انتخاب میان این دو دارو به نوع قارچ، محل عفونت، عملکرد کبد و داروهای همزمان بستگی دارد و نباید خودسرانه انجام شود.
ایترامدازول و تربینافین از گروههای متفاوت داروهای ضدقارچ هستند و ممکن است برای برخی عفونتهای پوست یا ناخن تجویز شوند.
نوع قارچ، بیماریهای زمینهای، داروهای همزمان و احتمال عوارض در انتخاب میان آنها اهمیت دارد. هیچیک از این داروها برای همهٔ بیماران بهترین انتخاب نیستند.
جایگزین ایترامدازول ممکن است یک داروی ضدقارچ خوراکی یا موضعی (مانند پماد یا کرم) باشد. انتخاب داروی جایگزین به نوع و محل عفونت، شدت بیماری، سن، بارداری یا شیردهی، عملکرد کبد و کلیه و داروهای همزمان بستگی دارد.
ایترامدازول را بدون ارزیابی پزشک با داروی دیگری جایگزین نکنید.
برخی افراد پس از کامل کردن دورهٔ درمان، کاهش تدریجی ضخامت یا تغییر رنگ ناخن و رشد ناخن سالمتر را گزارش میکنند.
در بعضی افراد پاسخ کامل ایجاد نمیشود یا عفونت دوباره برمیگردد. تجربهٔ یک فرد، تأثیرگذاری یا بیخطری ایترامدازول را برای فرد دیگر ثابت نمیکند.
برخی مصرفکنندگان پس از مصرف ایترامدازول، کاهش خارش، سوزش یا ترشح را گزارش میکنند.
باقی ماندن یا بازگشت علائم ممکن است به دلیل درمان ناکافی، بازگشت بیماری یا عفونتی غیر از قارچ باشد. در این شرایط، بررسی پزشکی لازم است.
سردرد، سرگیجه، معدهدرد، تهوع، استفراغ، اسهال و سوءهاضمه ممکن است هنگام مصرف ایترامدازول رخ دهند. شدت این عوارض در افراد مختلف یکسان نیست.
استفراغ مداوم، درد شدید شکم، زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، تنگی نفس، تورم یا نشانههای حساسیت به پیگیری فوری پزشکی نیاز دارند.
خوابآلودگی از عوارض معمول ایترامدازول نیست؛ اما ممکن است سرگیجه، تاری دید، دوبینی یا کاهش شنوایی ایجاد شود.
در صورت بروز این علائم، تا برطرف شدن آنها رانندگی نکنید و با دستگاههای خطرناک کار نکنید.
زمان اثر ایترامدازول به نوع و محل عفونت بستگی دارد. بهبود بعضی علائم ممکن است طی چند روز آغاز شود.
درمان قارچ ناخن و برخی عفونتهای عمقی به زمان بیشتری نیاز دارد. بهتر شدن علائم نباید باعث قطع زودهنگام دارو شود.
در صورت بروز عوارض خفیف مانند سردرد یا ناراحتی معده، با پزشک یا داروساز مشورت کنید و مقدار مصرف را خودسرانه تغییر ندهید.
در صورت بروز حساسیت، زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، تنگی نفس، افزایش وزن ناگهانی یا تورم پاها و شکم، فوراً به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کنید.
