قرص آوانومت داروی ترکیبی سهگانه برای کنترل قند خون در دیابت نوع ۲ است. با موارد مصرف، نحوه استفاده، عوارض و هشدارهای این دارو آشنا شوید.
قرص آوانومت داروی خوراکی است که به کنترل سطح قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ کمک میکند.
پزشک زمانی این دارو را تجویز میکند که تغییر سبک زندگی، یعنی رژیم غذایی و فعالیت بدنی، بهتنهایی کافی نباشد و قند خون همچنان بالا بماند.
این دارو در دیابت نوع ۱ و در بیمارانی که دچار کتواسیدوز دیابتی (وضعیتی خطرناک که در اثر کمبود شدید انسولین رخ میدهد) هستند، کاربردی ندارد.
هر قرص آوانومت از ترکیب سه ماده تشکیل شده است: امپاگلیفلوزین با دوز ۱۰ میلیگرم، لیناگلیپتین با دوز ۵ میلیگرم و متفورمین با دوز ۱۰۰۰ میلیگرم.
متفورمین عمدتاً کبد را هدف قرار میدهد؛ اما آوانومت با افزودن دو ماده دیگر، دفع قند از راه ادرار را نیز افزایش میدهد.
تصمیمگیری میان این دو دارو باید با در نظر گرفتن عملکرد کلیه، سطح هموگلوبین A1c (شاخص میانگین قند خون سه ماه اخیر) و سایر داروهای مصرفی بیمار انجام شود.
هدف اصلی این دارو، کاهش و مدیریت قند خون در بزرگسالانی است که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند.
بهترین نتیجه زمانی حاصل میشود که مصرف دارو با رعایت تغذیه سالم و انجام فعالیت بدنی منظم همراه شود.
این دارو در کاهش قند خون ناشتا، قند بعد از وعده غذایی و همچنین شاخص سهماهه قند خون مؤثر است.
خطر کاهش شدید قند خون با مصرف تنها این دارو پایین است، مگر آنکه همراه با انسولین یا برخی داروهای دیگر مصرف شود.
عدد ۱۰ که در برخی نامها دیده میشود، تنها مقدار یکی از سه ترکیب موجود در دارو را نشان میدهد و بهتنهایی معرف نام کامل دارو نیست.
برای مصرف صحیح، باید هر سه عدد درجشده روی بستهبندی (برای مثال 10/5/1000) بررسی شود.
این دارو در قدرتهای مختلفی عرضه میشود که نباید بدون تجویز پزشک جایگزین یکدیگر شوند:
قرص را دقیقاً مطابق دستور پزشک مصرف کنید. برای پیشگیری از ناراحتی گوارشی، از شکستن یا جویدن آن خودداری کنید.
دارو را روزانه در ساعتی ثابت مصرف کرده و در طول روز به میزان کافی آب بنوشید.
مصرف همراه با غذا معمولاً توصیه میشود؛ این کار میتواند احتمال بروز تهوع و دلدرد را کاهش دهد.
اگر دچار بیماریهای شدیدی مثل اسهال یا استفراغ شدید که خطر کمآبی بدن دارند، موقتاً با پزشک مشورت کنید.
در صورت فراموشی یک نوبت، هر زمان که به یاد آوردید آن را مصرف کنید؛ مگر آنکه زمان نوبت بعدی نزدیک باشد.
هیچگاه برای جبران نوبت جاافتاده، دو قرص را در یک وعده مصرف نکنید.
مانند سایر داروها، این دارو نیز ممکن است باعث عوارضی شود که شدت و نوع آن در افراد مختلف متفاوت است.
برخی عوارض خفیف و گذرا هستند؛ اما بروز علائم شدید نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد.
در ابتدای درمان ممکن است علائم گوارشی زیر بروز کند که معمولاً با مصرف دارو همراه غذا تخفیف مییابد:
از آنجا که این دارو دفع قند از راه ادرار را افزایش میدهد، احتمال بروز عفونت در دستگاه ادراری و ناحیه تناسلی بالاتر میرود.
در صورت مشاهده سوزش هنگام ادرار، تکرر ادرار، خارش شدید ناحیه تناسلی یا تب و لرز، حتماً پزشک را مطلع کنید.
در صورت بروز علائم زیر، مصرف دارو را قطع کرده و بلافاصله به مراکز اورژانس مراجعه کنید:
مصرف همزمان این دارو با برخی داروهای دیگر میتواند خطر افت قند خون، کمآبی بدن یا آسیب کلیوی را بالا ببرد.
پیش از شروع درمان، فهرست کامل داروها و مکملهای مصرفی خود را با پزشک در میان بگذارید.
مصرف همزمان با انسولین یا سایر داروهای کاهنده قند خون، ریسک افت شدید قند را افزایش میدهد.
داروهای ادرارآور و داروهای کنترل فشار خون نیز میتوانند خطر کمآبی بدن را در طول درمان با آوانومت بیشتر کنند.
مصرف الکل به همراه این دارو خطرناک است و میتواند منجر به افت شدید قند خون یا اسیدی شدن خون شود.
اگر قرار است تحت عکسبرداری با ماده حاجب (ماده رنگی که برای وضوح بیشتر تصویربرداری تزریق میشود) قرار بگیرید، حتماً پزشک را در جریان بگذارید.
این دارو برای همه افراد دیابتی مناسب نیست و پیش از شروع مصرف، ارزیابی عملکرد کلیه و کبد ضروری است.
در صورت وجود نارسایی شدید کلیوی یا سابقه واکنش حساسیتی به این دارو، نباید از آن استفاده کرد.
در بیماران قلبی، احتمال کمآبی بدن و افت فشار خون بالاتر است و باید تحت نظارت پزشکی باشند.
در موقعیتهایی مانند جراحی، تب بالا یا عفونتهای حاد، پزشک ممکن است مصرف دارو را بهطور موقت متوقف کند.
مصرف این دارو در بارداری و شیردهی توصیه نمیشود و معمولاً پزشک گزینههای ایمنتری را انتخاب میکند.
سالمندان بیشتر در معرض خطر کمآبی بدن و افت قند خون قرار دارند، از اینرو نیاز به پایش دقیقتری دارند.
در طول مصرف این دارو ممکن است برخی تغییرات بدنی رخ دهد که آگاهی از آنها اهمیت دارد:
این دارو تأثیر مستقیمی بر چرخه قاعدگی، میل جنسی یا عملکرد نعوظ ندارد.
با این حال، به دلیل بالا رفتن قند در ادرار، احتمال عفونتهای قارچی ناحیه تناسلی در هر دو جنس افزایش مییابد.
قطع خودسرانه این دارو بدون اطلاع پزشک میتواند منجر به افزایش مجدد و خطرناک قند خون شود.
در صورت مشاهده عوارض شدید، تصمیمگیری درباره قطع دارو تنها بر عهده پزشک است.
مصرف دوز بیش از حد ممکن است باعث تهوع شدید، خوابآلودگی، تنفس سریع و افت شدید قند خون شود.
در چنین شرایطی، تماس فوری با اورژانس ضروری است.
ممکن است این دارو از همان روزهای ابتدایی مصرف، اثر خود را بر کاهش قند خون نشان دهد.
با این وجود، برای مشاهده اثر کامل بر شاخص میانگین قند خون، مصرف منظم و طبق برنامه تجویزشده ضروری است.
انتخاب داروی جایگزین به عملکرد کلیه و وضعیت کلی سلامت بیمار بستگی دارد.
تغییر این دارو به متفورمین تنها یا سایر داروهای دیابت باید حتماً زیر نظر پزشک متخصص صورت گیرد.
بسیاری از بیمارانی که این دارو را بهطور منظم مصرف کردهاند، توانستهاند سطح قند ناشتای خود را بهخوبی کنترل کنند.
در مقابل، برخی افراد در روزهای ابتدایی درمان با ناراحتی گوارشی یا افزایش دفعات ادرار مواجه شدهاند که معمولاً با گذشت زمان کاهش یافته است.
این دارو ترکیبی سهگانه برای مدیریت قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ است که باید همراه با رژیم غذایی و ورزش مصرف شود.
در برخی افراد کاهش وزن خفیف مشاهده میشود، اما این دارو هیچگاه با هدف کاهش وزن تجویز نمیشود.
مصرف تنها این دارو معمولاً باعث افت شدید قند نمیشود؛ اما ترکیب آن با انسولین این ریسک را بالا میبرد.
در این صورت قند خون دوباره افزایش یافته و کنترل بیماری دیابت دشوارتر میشود.
آوانومت داروی ترکیبی و قویتری محسوب میشود؛ اما انتخاب داروی مناسب برای هر بیمار تنها با نظر پزشک و بر اساس آزمایشها مشخص میشود.
خیر، معمولاً در این دورانها تجویز نمیشود و باید با داروی جایگزین تحت نظر پزشک تعویض شود.
از مهمترین عوارض هشداردهنده میتوان به افت شدید قند خون، کمآبی بدن، اسیدوز خون و عفونتهای جدی مجاری ادراری اشاره کرد.
اگر فاصله زیادی تا نوبت بعدی باقی مانده، دارو را همان زمان مصرف کنید؛ در غیر این صورت، نوبت فراموششده را نادیده بگیرید.
خیر، هرگز برای جبران نوبت فراموششده دو قرص را همزمان مصرف نکنید؛ زیرا خطر افت شدید قند خون وجود دارد.
