قرص روتیف 50 میلی گرم

درمان بی خوابی مزمن در بزرگسالان

• تنها مورد مصرف رسمی تایید شده برای داریدورکسانت ، درمان بی خوابی مزمن در افراد بزرگسال است که با مشکل در به خواب رفتن ، مشکل در تداوم خواب ، یا بیدار شدن زودهنگام در طول شب مشخص می شود. در تصمیم گیری بالینی برای شروع این دارو ، ارزیابی مدت زمان ابتلا بسیار حائز اهمیت است. این دارو به طور ویژه برای بیمارانی مناسب است که اثرات نامطلوب خواب ناکافی بر عملکرد روزانه آن ها آشکار شده است. دوز های مورد استفاده معمولا بیست و پنج میلی گرم یا پنجاه میلی گرم هستند که بر اساس شدت علائم و پاسخ بیمار تعیین می شوند.

مزیت های بالینی برجسته نسبت به آرام بخش های سنتی

• یک نکته بالینی بسیار ارزشمند برای همکاران پزشک این است که داریدورکسانت برخلاف بنزودیازپین ها و آگونیست های گیرنده گابا ، موجب وابستگی فیزیکی شدید نمی شود و پدیده تحمل دارویی با مصرف طولانی مدت آن به ندرت دیده می شود. همچنین قطع ناگهانی آن با بی خوابی بازگشتی شدید همراه نیست. بیماران مسن تر یا شاغلینی که نیازمند هوشیاری کامل در روز بعد هستند ، از کاهش رخوت صبحگاهی ناشی از نیمه عمر کوتاه این دارو سود چشمگیری می برند. علاوه بر این ، بهبودی معنادار در نمرات خستگی و فعالیت روزانه از شاخص های ثابت شده این دارو در کارآزمایی های بالینی است.

بی خوابی ناشی از بیماری های نورودژنراتیو

• یکی از کاربرد های خارج برچسب بالینی که به صورت گسترده در حال بررسی است ، بی خوابی در بیماران مبتلا به آلزایمر یا پارکینسون است. در این بیماری ها تخریب پیشرونده شبکه های عصبی منجر به به هم خوردن تعادل اورکسین می شود. از آنجا که دارو های سنتی خواب آور خطر سقوط و بدتر شدن شناخت را در بیماران مبتلا به زوال عقل افزایش می دهند ، داریدورکسانت به عنوان گزینه ای با ایمنی عصبی بهتر برای تداوم خواب شبانه و کاهش بی قراری شبانه به کار می رود ، با این وجود پزشک باید به صورت دوره ای عملکرد شناختی بیمار را تحت نظر داشته باشد.

اختلال بی خوابی مقاوم به درمان های متداول

• در بالین ، پزشکان اغلب با بیمارانی روبرو می شوند که به دارو های آگونیست گابا ، ضد افسردگی های آرام بخش مانند ترازودون ، یا آنتی هیستامین ها پاسخ بالینی نداده اند یا دچار عوارض دارویی شده اند. در این شرایط ، استفاده خارج برچسب از داریدورکسانت به عنوان خط درمانی نجات بخش به کار می رود. تغییر مسیر درمانی از سیستم مهاری به سیستم اورکسینرژیک در بسیاری از این بیماران پاسخ دهی مناسبی ایجاد می کند.

بی خوابی مرتبط با اختلالات خلقی و اضطراب پایدار

• در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی یا اختلال استرس پس از سانحه که دچار کابوس های شبانه و برانگیختگی شدید سیستم عصبی سمپاتیک هستند ، مصرف خارج برچسب داریدورکسانت می تواند به عنوان درمان کمکی مد نظر قرار گیرد. تنظیم سطح هوشیاری هیپوتالاموس می تواند تحریک پذیری افراطی را کنترل کرده و به بهبود علائم اضطرابی شبانه کمک کند ، هرچند که درمان همزمان بیماری زمینه ای با دارو های اختصاصی روانپزشکی همچنان ضرورت دارد.

سندرم تاخیر فاز خواب در شرایط خاص

• در برخی موارد که بیماران دچار تغییر شدید چرخه خواب و بیداری هستند و درمان های رفتاری به همراه ملاتونین موثر واقع نشده است ، پزشکان ممکن است از این دارو به صورت خارج برچسب برای سرکوب محرک های بیداری در ساعات مشخصی از شب استفاده نمایند تا الگوی فیزیولوژیک زمان بندی خواب مجددا تثبیت شود.