موارد مصرف تایید شدهاین دارو یک ضد قارچ آزولی با طیف گسترده است که برای درمان عفونتهای قارچی سیستمیک و سطحی تاییدیههای رسمی دارد. موارد مصرف تایید شده همراه با نکات بالینی به شرح زیر است:
بلاستومایکوزیس و هیستوپلاسموزیس:
- توضیح بالینی: این دارو برای درمان عفونتهای ریوی و خارج ریوی ناشی از این قارچها تایید شده است.
- نکته کاربردی برای پزشک: در عفونتهای شدید و تهدیدکننده حیات، درمان معمولا با دوز بارگیری بالا در سه روز اول آغاز میشود و سپس به دوز نگهدارنده کاهش مییابد. درمان این عفونتها طولانیمدت بوده و ممکن است چندین ماه زمان ببرد. فرم کپسول دارو حتما باید با یک وعده غذایی کامل مصرف شود تا جذب به حداکثر برسد.
آسپرژیلوزیس (مقاوم یا در بیماران با عدم تحمل):
- توضیح بالینی: در بیمارانی که به درمان با آمفوتریسین بی پاسخ ندادهاند یا آن را تحمل نمیکنند، کاربرد دارد.
- نکته کاربردی برای پزشک: اگرچه امروزه خط اول درمان آسپرژیلوزیس داروهای دیگری هستند، اما این دارو همچنان یک جایگزین حیاتی محسوب میشود. پایش دقیق سطح خونی دارو و آنزیمهای کبدی در دورههای درمانی طولانی ضروری است.
آنیکومایکوزیس (عفونت قارچی ناخن):
- توضیح بالینی: برای درمان عفونتهای قارچی ناخن دست و پا که توسط درماتوفیتها ایجاد شدهاند، تایید شده است.
- نکته کاربردی برای پزشک: درمان به دو روش پیوسته یا پالسی انجام میشود. روش پالسی (مصرف یک هفته در ماه) به دلیل کاهش عوارض جانبی و هزینه، در عفونتهای ناخن بسیار محبوب است. پیش از شروع درمان، ارزیابی عملکرد قلب و کبد الزامی است، زیرا این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی بطنی یا نارسایی احتقانی قلب منع مصرف دارد.
کاندیدیازیس اوروفارنژیال و مری:
- توضیح بالینی: برای درمان برفک دهان و عفونت قارچی مری کاربرد دارد.
- نکته کاربردی برای پزشک: برای این نوع عفونت، فرم محلول خوراکی دارو ارجحیت دارد. برخلاف کپسول، محلول خوراکی باید با معده خالی مصرف شود تا بالاترین میزان جذب و اثر موضعی در مخاط دهان و مری را داشته باشد.
موارد مصرف خارج برچسبعلاوه بر موارد تایید شده، این دارو بر اساس شواهد قوی در گایدلاینهای عفونی بینالمللی برای موارد زیر نیز به طور گسترده تجویز میشود:
اسپوروتریکوزیس:
- توضیح بالینی: به عنوان داروی انتخابی و خط اول برای درمان فرمهای جلدی و لنفاوی-جلدی این عفونت شناخته میشود.
- نکته کاربردی برای پزشک: اثربخشی این دارو در اسپوروتریکوزیس بسیار بالا است و درمان معمولا باید تا دو تا چهار هفته پس از برطرف شدن کامل ضایعات بالینی ادامه یابد تا از عود بیماری جلوگیری شود.
کوکسیدیوئیدومایکوزیس:
- توضیح بالینی: در درمان نگهدارنده یا عفونتهای غیر مننژیال استخوانی و مفصلی ناشی از این قارچ استفاده میشود.
- نکته کاربردی برای پزشک: در درگیریهای استخوانی، درمان ممکن است به سالها زمان نیاز داشته باشد. این دارو نفوذ ضعیفی به مایع مغزی-نخاعی دارد، بنابراین در فرمهای مننژیال کاربرد چندانی ندارد و داروهای جایگزین ارجح هستند.
عفونتهای درماتوفیتی مقاوم (تینیا کروریس، کورپوریس، پدیس و کاپیتیس):
- توضیح بالینی: زمانی که عفونتهای قارچی پوست و سر به درمانهای موضعی پاسخ نمیدهند یا بسیار گسترده هستند، تجویز سیستمیک این دارو صورت میگیرد.
- نکته کاربردی برای پزشک: دورههای کوتاه مدت درمانی (یک تا دو هفته) برای عفونتهای پوستی معمولا بسیار موثر است. در عفونتهای قارچی سر در کودکان، پایش دقیق عوارض جانبی به ویژه آنزیمهای کبدی اهمیت مضاعفی دارد.
کریپتوکوکوزیس:
- توضیح بالینی: در بیماران مبتلا به نقص ایمنی که مرحله حاد عفونت را با داروهای تزریقی گذراندهاند، به عنوان درمان نگهدارنده برای جلوگیری از عود استفاده میشود.
- نکته کاربردی برای پزشک: این کاربرد بیشتر در بیماران با عفونت اچ آی وی که خطر عود بالایی دارند، دیده میشود و نیازمند پایش مداوم تداخلات دارویی با داروهای ضد رتروویروسی است که توسط کبد متابولیزه میشوند.