قرص افلوکسیر برای درمان عفونت ادراری، ریه و پروستات تجویز می‌شود. نحوه مصرف دوزهای ۲۰۰ و ۴۰۰، عوارض شایع، هشدار درد تاندون و تداخل با کلسیم و لبنیات را بخوانید.
قرص افلوکسیر یک داروی ضدباکتری خوراکی است که توسط داروسازی اکسیر در ایران تولید می‌شود. این دارو با جلوگیری از رشد باکتری‌ها، عفونت‌های گوناگون بدن را درمان می‌کند.
پزشکان این دارو را تنها برای بیماریهای باکتریایی تجویز می‌کنند و برای بیماریهای ویروسی کاربردی ندارد.
ماده مؤثر این دارو، افلوکساسین است. این ترکیب آنزیم‌های حیاتی باکتری را غیرفعال کرده و جلوی تکثیر عامل بیماری را می‌گیرد.
افلوکسیر پس از مصرف به سرعت از دستگاه گوارش جذب خون می‌شود و در بافت‌های مختلف منتشر می‌گردد.
این دارو به راحتی به کانون‌های اصلی عفونت نفوذ می‌کند تا میکروب‌ها را ریشه‌کن سازد:
افلوکسیر یکی از گزینه‌های درمانی برای مهار عفونت‌های ادراری و تناسلی است. تشخیص لزوم استفاده از این دارو همیشه بر عهده پزشک معالج قرار دارد.
در عفونت‌های ساده مثانه، افلوکسیر زمانی تجویز می‌شود که داروهای اولیه به دلیل حساسیت یا مقاومت میکروبی موثر نباشند.
این دارو به بهبود نشانه‌های عفونت مثانه (سیستیت) کمک شایانی می‌کند:
سوزش ادرار ممکن است به دلایل دیگری به جز عفونت باکتریایی رخ دهد. در صورت مشاهده نشانه‌های زیر باید فوراً به پزشک مراجعه کرد:
افلوکسیر قدرت نفوذ بالایی به غده پروستات دارد. به همین دلیل، در مهار التهاب باکتریایی پروستات (پروستاتیت) بسیار موثر عمل می‌کند.
این دارو در بانوان نیز برای درمان بیماریهای التهابی لگن (عفونت بخش‌های داخلی رحم و تخمدان‌ها) در کنار سایر داروها به کار می‌رود.
افلوکسیر برای مهار برخی باکتری‌های تناسلی مانند کلامیدیا و موارد خاصی از سوزاک استفاده می‌شود.
با توجه به مقاومت شدید برخی میکروب‌ها، این دارو باید حتماً بر اساس آزمایش و دستور دقیق پزشک مصرف شود.
پزشکان علاوه بر مجاری ادرار، این دارو را در عفونت‌های تنفسی، گوارشی و پوستی نیز به کار می‌برند.
افلوکسیر در موارد خاصی از شعله‌ور شدن برونشیت مزمن یا سینه‌پهلو (پنومونی) با منشأ باکتریایی تجویز می‌شود.
در صورت داشتن تنگی نفس، خس‌خس سینه یا سرفه‌های طولانی‌مدت، پیش از هر اقدامی باید وضعیت ریه توسط پزشک بررسی شود.
این دارو برای درمان برخی اسهال‌های باکتریایی شدید مسافران با نسخه پزشک کاربرد دارد.
اگر اسهال بسیار شدید، خونی یا همراه با دل‌پیچه طولانی باشد، باید مصرف دارو را متوقف کرده و فوراً به پزشک اطلاع داد.
افلوکسیر برای مهار عفونت‌های باکتریایی پوست و زخم‌های عفونی بافت نرم تجویز می‌شود.
این قرص هیچ تأثیری بر جوش‌های عادی یا حساسیت‌های ساده پوستی ندارد و مصرف خودسرانه آن نادرست است.
قرص افلوکسیر در دوزهای ۲۰۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ میلیگرم تولید می‌شود. پزشک اندازه مناسب دارو را بر پایه سن، وزن و سلامت کارکرد کلیه‌ها تعیین می‌کند.
دستکاری خودسرانه دوز دارو روند درمان را مختل می‌کند و خطر آسیب به بدن را بالا می‌برد.
دوز ۲۰۰ میلیگرم بیشتر برای مهار عفونت‌های خفیف تا متوسط کلیه، مجاری ادراری یا پوست تجویز می‌شود.
دوزهای بالاتر برای مبارزه با عفونت‌های شدیدتر و بافت‌های دور از دسترس در نظر گرفته می‌شوند:
بیشترین مقدار مجاز مصرف معمولاً تا ۸۰۰ میلیگرم در روز است که در دو وعده جداگانه میل می‌شود.
در افراد دارای مشکلات کلیوی، دوز دارو توسط پزشک به طور دقیق کاهش می‌یابد تا سموم در خون انباشته نشود.
افلوکسیر را همیشه سر وقت و طبق دستور پزشک مصرف کنید. حتی با برطرف شدن زودهنگام علائم، دوره درمان را تا آخرین دوز کامل کنید.
قرص را درسته و همراه یک لیوان پر از آب میل کنید و از جویدن، شکستن یا له کردن آن خودداری نمایید.
برای حفظ سطح یکنواخت دارو در خون، قرص‌ها را در فاصله‌های زمانی منظم (هر ۱۲ یا ۲۴ ساعت) میل کنید.
خوردن دارو در ساعتی معین در هر روز مانع از فراموشی وعده‌های درمانی می‌شود.
افلوکسیر را می‌توان با معده خالی یا همراه وعده‌های غذایی مصرف کرد.
اگر خوردن یک دوز را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را میل کنید. چنانچه به نوبت بعدی نزدیک شده‌اید، دوز فراموش‌شده را رها کنید و هرگز دو قرص را هم‌زمان نخورید.
افلوکسیر داروی مفیدی است اما می‌تواند در مواردی عوارض مهمی ایجاد کند که نیازمند توجه دقیق است.
در صورت مشاهده نشانه‌های حساسیت شدید، مصرف قرص را قطع کرده و بلافاصله به اورژانس بروید:
این دارو ممکن است باعث التهاب یا پارگی بافت تاندون (رشته‌های اتصال‌دهنده عضله به استخوان)، به ویژه در پشت مچ پا شود.
این عارضه ممکن است در طول درمان یا حتی ماه‌ها پس از پایان آن رخ دهد. با شروع درد یا ورم در مچ پا، مصرف دارو را قطع کرده و به پا استراحت دهید.
برخی نشانه‌های گوارشی در طول درمان شایع هستند و به مرور کاهش پیدا می‌کنند:
در صورت بروز اسهال شدید یا آبکی، از داروهای ضداسهال خودسرانه استفاده نکنید و با پزشک تماس بگیرید.
افلوکسیر می‌تواند بر روی پیام‌رسان‌های عصبی بدن تأثیر بگذارد.
در صورت احساس علائم زیر، مصرف دارو باید قطع شود و به پزشک اطلاع داده شود:
پوست افراد هنگام مصرف این دارو به آفتاب حساس‌تر می‌شود؛ بنابراین باید از لباس پوشیده و ضدآفتاب استفاده کرد.
این دارو ممکن است قند خون را تغییر دهد. بیماران دیابتی باید قند خون خود را دقیق‌تر اندازه‌گیری کنند.
برخی داروها و خوراکی‌ها مانع ورود مناسب افلوکسیر به خون می‌شوند یا عوارض آن را افزایش می‌دهند. همیشه فهرست داروهایتان را با پزشک بررسی کنید.
مواد معدنی در روده به افلوکسیر متصل شده و مانع از جذب آن به جریان خون می‌شوند.
داروها و مکمل‌های زیر باید دست‌کم ۲ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از افلوکسیر مصرف شوند:
کلسیم موجود در شیر، ماست، دوغ و پنیر مقدار جذب دارو را در روده کم می‌کند؛ بنابراین باید میان مصرف لبنیات و این دارو فاصله ۲ ساعته بگذارید.
نوشیدن هم‌زمان الکل با این قرص باعث خواب‌آلودگی، از دست رفتن تعادل و سرگیجه‌های شدید می‌شود.
مصرف افلوکسیر هم‌زمان با مسکن‌های ضدالتهاب مانند بروفن ممکن است خطر تحریک اعصاب و تشنج را بالا ببرد.
همچنین این دارو عملکرد برخی داروهای حیاتی را دگرگون می‌کند:
افلوکسیر برای همه افراد ایمن نیست و در برخی شرایط جسمانی خاص نباید مصرف شود.
مصرف این دارو در دوران بارداری به دلیل احتمال وارد آمدن آسیب به غضروف‌های مفاصل جنین ممنوع است.
افلوکسیر وارد شیر مادر می‌شود؛ بنابراین در دوره شیردهی نباید استفاده شود مگر با قطع کامل شیر دادن به کودک.
این قرص می‌تواند به بافت‌های استخوانی و صفحات رشد آسیب بزند و مصرف آن برای افراد زیر ۱۸ سال مجاز نیست.
خطر پاره شدن تاندون‌ها در افراد بالای ۶۰ سال و کسانی که داروهای کورتونی مصرف می‌کنند بسیار بیشتر است.
افرادی که بیماریهای زمینه‌ای زیر را دارند باید پیش از آغاز درمان موضوع را به پزشک بگویند:
طول دوره درمان بر اساس محل و شدت بیماری توسط پزشک مشخص می‌شود و معمولاً بین ۳ تا ۱۴ روز طول می‌کشد.
افلوکسیر ظرف ۱ تا ۲ ساعت در بدن جذب می‌شود و آثار بهبودی اغلب ظرف ۲ تا ۳ روز پس از شروع مصرف پدیدار می‌گردد.
دارو تا چندین ساعت در جریان خون باقی مانده و سپس بخش عمده آن از طریق کلیه‌ها با ادرار دفع می‌شود.
کنار گذاشتن دارو با رفع اولیه علائم، میکروب‌های نیمه‌جان را قوی‌تر کرده و بیماری را با شدت بیشتری بازمی‌گرداند.
این قرص یک داروی ضدباکتری ساده است و هیچ‌گونه وابستگی روانی، جسمی یا اعتیاد در بدن پدید نمی‌آورد.
قرص‌ها را درون جعبه اصلی، در دمای اتاق و دور از رطوبت، گرما و تابش آفتاب نگه دارید. دارو را همیشه دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید.
مصرف بیش از حد و اتفاقی این دارو می‌تواند بسیار خطرآفرین باشد.
در صورت مصرف تعداد زیاد قرص و مشاهده نشانه‌های زیر، باید فوراً بیمار را به بخش مسمومیت بیمارستان منتقل کرد:
داروهای ضدباکتری هر یک وظیفه خاصی دارند و هیچ دارویی را نباید بدون نظر پزشک جایگزین داروی دیگر کرد.
سیپروفلوکساسین پوشش بسیار بهتری بر روی عفونت‌های روده دارد و لووفلوکساسین در درمان عفونت‌های قفسه سینه کاربردی‌تر است.
افلوکسیر عملکردی یکدست و متمرکز در پاکسازی بافت‌های ادراری و پروستات از خود نشان می‌دهد.
سفیکسیم و کوآموکسی‌کلاو ساختار درمانی متفاوتی دارند و بر باکتری‌های دیگری اثر می‌گذارند.
پزشک با توجه به نوع بیماری و مقاومت میکروب، داروی مناسب را انتخاب می‌کند.
اگر فردی به خانواده این دارو حساسیت داشته باشد، پزشک درمان را با داروهای دیگری مانند کوتریموکسازول ادامه می‌دهد.
گزارش‌های بیماران نکات کاربردی مصرف دارو را نشان می‌دهد، اما ملاک تصمیم‌گیری درمانی به شمار نمی‌رود.
بسیاری از بیماران اعلام کرده‌اند که سوزش ادرار و دردشان در روز دوم تا سوم مصرف فروکش کرده است.
کسانی که دارو را تا انتها ادامه داده‌اند، با عود و بازگشت دوباره عفونت روبه‌رو نشده‌اند.
بیمارانی که قرص را همراه نان یا غذای سبک و آب فراوان خورده‌اند، درد معده و تهوع کمتری داشته‌اند.
در افرادی که متوجه درد پاشنه پا شده‌اند، قطع سریع دارو و استراحت مانع از پیشرفت آسیب شده است.
افرادی که در روزهای مصرف دارو استراحت کرده و ورزش سنگین نکرده‌اند، دوره نقاهت آسان‌تری را پشت سر گذاشته‌اند.
خیر، این قرص باید کاملاً سالم بلعیده شود تا به بافت گلو آسیب نزند و اثر درمانی آن حفظ گردد.
باید مصرف قرص را قطع کرده و به پزشک مراجعه کنید.
این حالت به خاطر تماس دارو با مخاط معده رخ می‌دهد و خوردن قرص بعد از غذا آن را آرام می‌کند.
خیر، این دارو ادرار را دگرگون نمی‌کند اما کم‌نوشیدن آب می‌تواند ادرار را تیره‌تر نشان دهد.
این دارو اثر ماندگاری بر باروری ندارد و رفع عفونت در واقع باعث راحتی و بهبود کارکرد دستگاه تناسلی می‌شود.
این قرص ممکن است سرگیجه و منگی ایجاد کند؛ تا مطمئن نشدن از حالت هوشیاری خود رانندگی نکنید.
خیر، کلسیم لبنیات مانع اثرگذاری دارو می‌شود و باید ۲ ساعت میان آن‌ها فاصله باشد.
مصرف قرص را فوراً متوقف کنید، روی پای خود راه نروید و بلافاصله به پزشک مراجعه فرمایید.
سلام بیضه جراحی کردم دکتر اینو با آمپول بهم داده هر ۱۲ ساعت یک عدد
نمیدونم قرص مذکور را ادامه بدم یانه
دکتر محمود صرافیان - متخصص جراحی کلیه، مجرای ادراری و تناسلی(ارولوژی ترمیمی)
دارای مدرک دوره تکمیلی ترمیمی بیماریهای مجرای ادرار ،،( تنگی مجرا )
تزریق چربی و فیلر دستگاه تناسلی (1399/4/3)
بستگی به بیماری شما داره ولی دوره درمان رو کامل کنید
سلام بنده عفونت پروستات داشتم دکترم برام تجویز کرد ولی متاسفانه از روز اول که استفاده کردم دچار گر گرفتی و بی قراری شدم طوری که شب تا صبح بیدار بودم و همش احساس توهم میکردم مجبور شدم دارو رو قطع کنم