ویال لانسولین آر برای کنترل قند خون بالا در بیماران مبتلا به دیابت به کار می رود. پزشک ممکن است این دارو را در شرایط زیر تجویز کند:
در برخی مراکز تخصصی، انسولین رگولار ممکن است در آزمون های تشخیصی خاص غدد نیز استفاده شود. این کاربرد باید فقط در محیط مجهز و تحت نظارت پزشک انجام شود، زیرا خطر افت شدید قند خون دارد.
انسولین رگولار به بدن کمک می کند قند موجود در خون وارد سلول های عضله و بافت چربی شود. همچنین باعث می شود کبد قند کمتری وارد خون کند و بخشی از قند را به صورت ذخیره نگه دارد.
اثرات اصلی انسولین عبارت اند از:
لانسولین آر قند خون را کنترل می کند، اما دیابت را به طور کامل درمان نمی کند. کنترل مناسب دیابت به مصرف منظم دارو، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی، اندازه گیری قند خون و مراجعه دوره ای به پزشک نیاز دارد.
لانسولین آر از نوع انسولین کوتاه اثر است. به این معنی که پس از تزریق، اثر آن در مدت نسبتا کوتاهی آغاز می شود و سپس برای چند ساعت ادامه دارد.
زمان اثر انسولین رگولار در افراد مختلف متفاوت است، اما به طور معمول:
زمان اثر می تواند با توجه به محل تزریق، مقدار دارو، دمای بدن، فعالیت بدنی، جریان خون محل تزریق و ویژگی های فردی تغییر کند. به همین علت، پزشک برنامه دقیق زمان تزریق و وعده غذایی را برای هر فرد تنظیم می کند.
انسولین ها از نظر سرعت شروع اثر و مدت ماندگاری در بدن با یکدیگر تفاوت دارند. لانسولین آر یک انسولین کوتاه اثر است و معمولا باید حدود ۳۰ دقیقه پیش از غذا تزریق شود.
تفاوت کلی آن با سایر گروه های انسولین به این صورت است:
ویال لانسولین آر معمولا به روش زیرجلدی و با سرنگ مناسب انسولین تزریق می شود. در بعضی شرایط حاد، مانند کتواسیدوز دیابتی، ممکن است انسولین رگولار از راه داخل رگ و فقط در بیمارستان تجویز شود.
نکات مهم برای تزریق زیرجلدی عبارت اند از:
لانسولین آر به زیر پوست تزریق می شود. محل های رایج تزریق عبارت اند از:
جذب انسولین در شکم معمولا سریع تر و قابل پیش بینی تر از بعضی نواحی دیگر است. با این حال، باید محل تزریق را به طور منظم تغییر دهید تا از ایجاد توده، فرورفتگی یا ضخیم شدن پوست جلوگیری شود.
برای چرخش محل تزریق:
مقدار مصرف لانسولین آر برای همه یکسان نیست و باید توسط پزشک تعیین شود. نیاز بدن به انسولین ممکن است روزانه تغییر کند.
عوامل موثر بر مقدار مورد نیاز انسولین عبارت اند از:
هرگز مقدار انسولین را بر اساس توصیه دیگران یا تجربه فردی دیگر تغییر ندهید. افزایش یا کاهش خودسرانه مقدار انسولین می تواند باعث افت شدید قند خون، افزایش خطرناک قند خون یا کتواسیدوز دیابتی شود.
اقدام مناسب پس از فراموشی انسولین به زمان گذشته از وعده غذا، قند خون فعلی، برنامه درمانی فرد و نوع دیابت بستگی دارد. بنابراین یک راهکار ثابت برای همه افراد وجود ندارد.
اگر یک نوبت تزریق را فراموش کردید:
افت قند خون مهم ترین عارضه درمان با انسولین است. افت قند خون ممکن است به دلیل تزریق مقدار بیشتر از نیاز، نخوردن غذا، تاخیر در غذا، فعالیت بدنی بیشتر از معمول، مصرف الکل یا بعضی داروها رخ دهد.
علائم شایع افت قند خون عبارت اند از:
هر فرد مبتلا به دیابت و اطرافیان او باید علائم افت قند خون و روش برخورد با آن را بدانند.
اگر فرد هوشیار است و می تواند با خیال راحت چیزی بخورد یا بنوشد، باید فورا یک منبع قند سریع الاثر مصرف کند. برای نمونه، حدود ۱۵ گرم قند سریع الاثر می تواند شامل یکی از موارد زیر باشد:
پس از حدود ۱۵ دقیقه، قند خون را دوباره بررسی کنید. اگر همچنان پایین است یا علائم باقی مانده اند، دوباره قند سریع الاثر مصرف کنید.
پس از برطرف شدن علائم، اگر تا وعده بعدی فاصله زیادی دارید، یک میان وعده حاوی کربوهیدرات و مقداری پروتئین مصرف کنید.
اگر فرد بیهوش است، تشنج دارد یا نمی تواند قورت دهد:
قند خون بالا ممکن است به دلیل مقدار ناکافی انسولین، فراموشی تزریق، مصرف غذای بیش از برنامه، عفونت، بیماری، استرس یا بعضی داروها ایجاد شود.
علائم احتمالی قند خون بالا عبارت اند از:
قند خون بالا در صورت عدم درمان می تواند خطرناک باشد. به ویژه در دیابت نوع یک، وجود تهوع، استفراغ، درد شکم، تنفس غیرعادی یا مواد کتونی در ادرار یا خون، نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
کتواسیدوز دیابتی یک عارضه جدی و اورژانسی است که معمولا در اثر کمبود شدید انسولین ایجاد می شود. در این حالت، بدن به جای استفاده از قند، چربی را به مقدار زیاد تجزیه می کند و مواد اسیدی به نام کتون در خون افزایش می یابند.
علائم هشدار کتواسیدوز دیابتی عبارت اند از:
درمان کتواسیدوز دیابتی باید در بیمارستان انجام شود و ممکن است شامل مایعات داخل رگ، انسولین رگولار داخل رگ، اصلاح املاح خون و درمان عامل ایجاد کننده باشد. این وضعیت با تزریق خودسرانه انسولین در منزل قابل درمان نیست.
مهم ترین عارضه انسولین افت قند خون است. با این حال، عوارض دیگری نیز ممکن است رخ دهند.
عوارضی که ممکن است دیده شوند عبارت اند از:
اگر واکنش محل تزریق شدید، گسترده یا ماندگار است، یا اگر محل تزریق دچار فرورفتگی و توده شده است، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
حساسیت شدید به انسولین نادر است، اما می تواند خطرناک باشد. در صورت مشاهده علائم زیر، تزریق را متوقف کنید و فورا به اورژانس مراجعه کنید:
گاهی واکنش حساسیتی ممکن است به مواد جانبی فرآورده یا لاتکس موجود در بعضی تجهیزات تزریق مربوط باشد. پزشک باید علت واکنش را بررسی کند.
بسیاری از داروها می توانند مقدار قند خون را تغییر دهند و نیاز بدن به انسولین را کم یا زیاد کنند. پیش از شروع هر داروی جدید، حتی داروی گیاهی یا بدون نسخه، پزشک یا داروساز را از مصرف انسولین مطلع کنید.
داروهایی که ممکن است خطر افت قند خون را افزایش دهند عبارت اند از:
داروهایی که ممکن است قند خون را افزایش دهند و نیاز به انسولین را بیشتر کنند عبارت اند از:
برخی داروهای قلبی و فشار خون مانند داروهای مسدودکننده گیرنده بتا، ممکن است علائم هشدار افت قند خون مانند تپش قلب و لرزش را پنهان کنند. در این شرایط، اندازه گیری منظم قند خون اهمیت بیشتری دارد.
کنترل مناسب قند خون در دوران بارداری برای سلامت مادر و جنین بسیار مهم است. انسولین معمولا یکی از گزینه های اصلی کنترل دیابت در بارداری است، زیرا از جفت عبور نمی کند.
در بارداری:
در شیردهی نیز انسولین معمولا قابل استفاده است. با این حال، نیاز مادر به انسولین پس از زایمان ممکن است کاهش یابد و تغییرات برنامه غذایی و شیردهی می توانند خطر افت قند خون را بیشتر کنند. تنظیم مقدار انسولین باید با نظر پزشک انجام شود.
کودکان و سالمندان ممکن است نسبت به افت قند خون آسیب پذیرتر باشند و به آموزش و مراقبت دقیق تری نیاز دارند.
در کودکان:
در سالمندان:
بیماری کلیوی یا کبدی می تواند نیاز بدن به انسولین را تغییر دهد. در این بیماران، انسولین ممکن است مدت بیشتری در بدن باقی بماند و خطر افت قند خون افزایش یابد.
اگر بیماری کبدی یا کلیوی دارید:
برخی انواع انسولین می توانند در شرایط مشخص و با دستور پزشک در یک سرنگ مخلوط شوند، اما این کار باید فقط پس از آموزش کامل انجام شود. اشتباه در مخلوط کردن، ترتیب کشیدن انسولین ها یا زمان تزریق می تواند باعث اختلال جدی در کنترل قند خون شود.
نکات مهم عبارت اند از:
نگهداری نادرست می تواند اثر انسولین را کاهش دهد. شرایط دقیق نگهداری را از روی برچسب و بروشور رسمی ویال لانسولین آر بررسی کنید.
نکات عمومی نگهداری انسولین عبارت اند از:
اگر با لانسولین سفر می کنید، باید از یخ زدگی، گرمای زیاد و گم شدن دارو جلوگیری کنید.
نکات مهم سفر عبارت اند از:
افزایش وزن یکی از عوارض احتمالی درمان با انسولین است. هنگامی که قند خون بهتر کنترل می شود، بدن می تواند قند را بهتر مصرف و ذخیره کند. همچنین، مصرف خوراکی اضافی برای درمان مکرر افت قند خون می تواند به افزایش وزن کمک کند.
برای کاهش احتمال افزایش وزن:
افت قند خون می تواند تمرکز، قدرت تصمیم گیری، سرعت واکنش و بینایی را مختل کند. به همین دلیل، رانندگی در زمان افت قند خون خطرناک است.
پیش از رانندگی:
اگر در حین رانندگی دچار علائم شدید، خودرو را در محل امن متوقف کنید، قند مصرف کنید و تا برطرف شدن کامل علائم رانندگی نکنید.
تجربه مصرف لانسولین آر در هر فرد متفاوت است. میزان اثر دارو به رعایت زمان تزریق، برنامه غذایی، فعالیت بدنی، مهارت تزریق، محل تزریق و تنظیم مقدار دارو توسط پزشک بستگی دارد.
تجربه های رایج مصرف کنندگان شامل موارد زیر است:
تجربه افراد دیگر جایگزین نسخه و برنامه درمانی شما نیست. مقدار انسولین باید فقط بر پایه توصیه پزشک و نتایج پایش قند خون تغییر کند.
لانسولین آر حاوی انسولین رگولار کوتاه اثر است و برای کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت استفاده می شود. این دارو در برخی شرایط حاد مانند کتواسیدوز دیابتی نیز در بیمارستان کاربرد دارد.
به طور معمول، انسولین رگولار حدود ۳۰ دقیقه پیش از غذا تزریق می شود. با این حال، زمان دقیق باید بر اساس دستور پزشک باشد.
تزریق داخل رگ انسولین رگولار فقط باید در بیمارستان و تحت نظر کادر درمان انجام شود. تزریق داخل رگ در منزل بسیار خطرناک است.
ممکن است قند خون به شدت افت کند. پس از تزریق انسولین رگولار، وعده غذایی را حذف نکنید و در صورت ناتوانی در غذا خوردن با پزشک تماس بگیرید.
لرزش دست می تواند نشانه افت قند خون باشد. قند خون را فورا بررسی کنید و اگر پایین است، طبق روش درمان افت قند خون، قند سریع الاثر مصرف کنید.
ممکن است در برخی افراد باعث افزایش وزن شود، اما رعایت برنامه غذایی، فعالیت بدنی و پیشگیری از افت قند خون مکرر به کنترل وزن کمک می کند.
فقط در صورتی که پزشک تجویز کرده و روش انجام آن را آموزش داده باشد. بعضی انسولین ها نباید با هم مخلوط شوند.
ویال باز نشده معمولا در یخچال نگهداری می شود، اما نباید یخ بزند. برای شرایط ویال باز شده و مدت استفاده، بروشور رسمی دارو را بررسی کنید.
قند خون را اندازه بگیرید و بدون مشورت، مقدار انسولین را دو برابر نکنید. اقدام مناسب به زمان وعده غذایی، قند خون و برنامه درمانی شما بستگی دارد.
انسولین رگولار باید شفاف و بی رنگ باشد. اگر کدر، رنگی، یخ زده یا دارای ذره است، از آن استفاده نکنید.
ویال لانسولین آر تولید داروسازی اکسیر، فرآورده انسولین رگولار کوتاه اثر است. مشخصات دقیق غلظت، حجم ویال، مواد جانبی، سازگاری محلول، شرایط نگهداری ویال باز شده و تاریخ مصرف پس از باز شدن باید با برچسب و بروشور رسمی همان فرآورده تطبیق داده شود.
نکات بالینی و دارویی مهم عبارت اند از:
