قرص بیزوپکس برای کنترل فشار خون و تپش قلب تجویز می‌شود. بررسی نحوه مصرف، دوزهای ۲.۵، ۵ و ۱۰، عوارض، تداخل دارویی با لوزارتان و خطرات قطع ناگهانی آن.
قرص بیزوپکس نام تجاری دارویی از دسته مسدودکننده‌های گیرنده بتا (داروهایی که اثر محرک‌های عصبی را مهار کرده و کار قلب را سبک می‌کنند) است که ماده مؤثره آن بیزوپرولول نام دارد. این دارو با کاهش تأثیر هورمون آدرنالین بر قلب، تعداد ضربان و شدت انقباض ماهیچه قلب را کنترل میکند.
پزشکان معمولاً این دارو را برای درمان و مدیریت مشکلات زیر تجویز می‌نمایند:
در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، بیزوپکس به تنهایی مصرف نمی‌شود بلکه بخشی از یک برنامه دارویی ترکیبی به شمار می‌رود. شروع درمان و همچنین افزایش دوز آن باید زمانی انجام شود که وضعیت بالینی قلب کاملاً پایدار بوده و فشار خون، نبض و علائم بیمار به طور مرتب ارزیابی گردد.
در شرایط خاص، ممکن است پزشک این دارو را برای مهار تپش قلب ناشی از پرکاری غده تیروئید یا کاهش علائم جسمی اضطراب مانند لرزش دست‌ها و تپش شدید سینه تجویز کند. مصرف دارو در این موارد صرفاً با تشخیص دقیق علت بروز نشانه‌ها توسط پزشک مجاز خواهد بود.
بیزوپکس حاوی همان ماده دارویی بیزوپرولول است؛ بنابراین از نظر علمی، تمام ویژگی‌ها، عملکرد، هشدارها و عوارض مربوط به بیزوپرولول درباره بیزوپکس نیز صدق میکند.
تفاوت میان برندهای گوناگون دارویی تنها به کارخانه سازنده، کیفیت فرمولاسیون، شکل بسته‌بندی و مواد جانبی به کار رفته در ساخت قرص مربوط می‌شود. در صورت نیاز به تعویض برند، بررسی میزان ماده مؤثره و مشورت با داروساز یا پزشک الزامی است.
هرگز نباید برند بیزوپکس را بدون هماهنگی با پزشک به داروی مشابه دیگری تغییر داد، زیرا تفاوت در اثرگذاری و تنظیم دوز ممکن است ضربان و فشار خون را دچار نوسان ناگهانی کند.
بیزوپکس با مهار اختصاصی گیرنده‌های بتا در سلول‌های قلبی، حساسیت عضله قلب را به هورمون‌های محرک کم میکند. این فرآیند باعث آرام‌تر شدن ضربان و کاهش مصرف اکسیژن در قلب می‌شود.
بیزوپکس ۲٫۵ میلیگرم معمولاً به عنوان دوز آغازین در درمان نارسایی قلبی و همچنین برای افرادی که به نوسانات فشار خون حساس‌تر هستند به کار می‌رود.
در بیماری نارسایی قلبی، آغاز درمان با دوزهای پایین مانند ۲٫۵ میلیگرم و افزایش تدریجی آن مانع از افت ناگهانی توان پمپاژ قلب می‌شود. پزشک تنها زمانی دوز را افزایش می‌دهد که بدن بیمار به دوز قبلی عادت کرده باشد.
این دوز پایین همچنین برای افراد سالمند یا بیمارانی که دچار افت کارکرد کلیه و کبد هستند، گزینه‌ای مناسب و ایمن جهت آغاز درمان به شمار می‌آید.
بیزوپکس ۵ میلیگرم دوز استاندارد و رایج برای درمان روزمره پرفشاری خون، کنترل اختلالات ریتم قلب و پیشگیری از دردهای قفسه سینه است.
این دوز برای تمام بیماران به عنوان دوز شروع مناسب نیست و تجویز آن بر اساس میزان فشار خون اولیه، تعداد نبض و پاسخ فیزیولوژیک بدن هر فرد انجام می‌پذیرد.
در مسیر کنترل نارسایی قلبی نیز پس از تحمل مناسب دوز اولیه، پزشک ممکن است دوز بیمار را به ۵ میلیگرم ارتقا دهد.
بیزوپکس ۱۰ میلیگرم قوی‌ترین دوز رایج این دارو است که برای کنترل موارد مقاوم‌تر فشار خون یا مهار تخصصی ضربان قلب زیر نظر پزشک استفاده می‌شود.
رسیدن به این سطح از مصرف باید به صورت کاملاً تدریجی و پس از ارزیابی پاسخ بدن صورت گیرد. افزایش شتاب‌زده دوز به ۱۰ میلیگرم می‌تواند سبب افت خطرناک فشار خون، بیهوشی و کندی شدید ضربان گردد.
در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، دریافت این دوز منوط به ثبت علائم حیاتی کاملاً پایدار در مراحل قبلی درمان است.
بیزوپکس را می‌توان هم همراه با وعده‌های غذایی و هم با معده خالی مصرف کرد، زیرا غذا در جذب آن اختلالی ایجاد نمی‌کند. نکته کلیدی، مصرف منظم دارو در یک ساعت مشخص از شبانه‌روز است.
قرص را باید با یک لیوان پر از آب و به طور کامل بلعید. از شکستن غیراصولی، خرد کردن یا جویدن قرص خودداری فرمایید، مگر اینکه خط تقسیم روی قرص وجود داشته و پزشک دستور نصف کردن داده باشد.
در صورتی که پس از مصرف دارو دچار سرگیجه شدید، تاری دید یا احساس سبکی سر شدید، در وضعیت نشسته یا درازکش استراحت کرده و موضوع را به پزشک اطلاع دهید.
اگر مصرف یک نوبت از دارو را فراموش کردید، رعایت نکات زیر راهنمای شما خواهد بود:
برای حفظ اثربخشی و سلامت فرآورده دارویی، نکات زیر را رعایت کنید:
بیزوپکس معمولاً روزی یک بار تجویز می‌شود و بهترین زمان مصرف آن بستگی به وضعیت بالینی فرد دارد:
مهم‌ترین اصل، پایداری در زمان مصرف است؛ یعنی دارو هر روز در همان ساعت مشخص مصرف شود تا غلظت خونی آن ثابت بماند.
افت ملایم فشار خون و آرام شدن ضربان نبض از پیامدهای طبیعی مصرف این دارو است، اما ممکن است در ابتدا با سرگیجه یا ضعف همراه شود. برای جلوگیری از این حالت، توصیه می‌شود از تغییر ناگهانی وضعیت نشسته یا خوابیده به حالت ایستاده پرهیز شود.
کندی مفرط ضربان قلب (برادی‌کاردی یا رسیدن نبض به زیر ۵۰ ضربان در دقیقه)، غش کردن، سرگیجه حاد و تنگی نفس نشانه‌هایی هستند که نیازمند توجه فوری پزشکی می‌باشند.
در صورت افت شدید ضربان، هرگز دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید و سریعاً با پزشک معالج مشورت نمایید.
احساس سستی در عضلات، کمبود انرژی، سردردهای خفیف گذرا و سرد شدن یا گزگز نوک انگشتان دست و پا به علت تغییر گردش خون در مویرگ‌های محیطی رخ می‌دهد.
این علائم معمولاً در خلال دو تا چهار هفته ابتدایی درمان با سازگاری بدن فروکش می‌کنند. در صورتی که تغییر رنگ و درد در انگشتان تداوم یابد، باید مورد بررسی پزشکی قرار گیرد.
بروز تنگی نفس، صدای خس‌خس در ریه‌ها یا احساس سنگینی در تنفس نیازمند مراقبت ویژه است؛ به‌ویژه در افرادی که زمینه بیماری‌های تنفسی دارند.
عوارض گوارشی ملایم نظیر حالت تهوع خفیف، دل‌پیچه، اسهال یا یبوست موقتی نیز در برخی بیماران گزارش می‌شود که اغلب پس از مدتی برطرف خواهد شد.
مصرف همزمان بیزوپکس با سایر داروهای کاهنده فشار مانند لوزارتان، والزارتان یا آملودیپین غالباً برای کنترل بهتر بیماری به کار می‌رود، اما این ترکیب اثر کاهندگی را تشدید کرده و به پایش مرتب فشار خون نیاز دارد.
استفاده همزمان با داروهای مسدودکننده کانال کلسیم نظیر وراپامیل و دیلتیازم به هیچ عنوان بدون نظر مستقیم متخصص مجاز نیست؛ چرا که می‌تواند هدایت پیام‌های الکتریکی قلب را به شدت مختل کرده و موجب ایست موقت قلبی شود.
داروی تامسولوزین (داروی کاهنده علائم بزرگی خوش‌خیم غده پروستات) تداخل ممنوعه‌ای با بیزوپکس ندارد، اما مصرف همزمان هر دو دارو ممکن است افت فشار خون وضعیتی و گیجی هنگام ایستادن را افزایش دهد.
بیزوپکس تأثیری بر نتایج آزمایش‌های تشخیصی پروستات ندارد، اما اطلاع دادن فهرست کامل داروها به پزشک همواره ضروری است.
تداخلات با سایر گروه‌های دارویی نیازمند احتیاط‌های ویژه است:
مصرف این دارو در دوران بارداری عموماً توصیه نمی‌شود، زیرا بیزوپکس می‌تواند با کاهش جریان خون جفت و بند ناف، سبب کندی ضربان جنین و کاهش وزن نوزاد در زمان تولد گردد. تنها زمانی که منافع نجات‌بخش دارو برای مادر بیش از خطرات جنینی باشد، پزشک آن را با پایش مداوم تجویز خواهد کرد.
میزان دقیق عبور بیزوپکس به درون شیر مادر به طور کامل مشخص نیست؛ بنابراین تصمیم به ادامه یا توقف شیردهی حین مصرف دارو صرفاً باید توسط پزشک متخصص اتخاذ شود.
ایمنی مصرف بیزوپکس در افراد زیر ۱۸ سال اثبات نشده است و مصرف آن در این رده سنی ممنوعیت کلی دارد، مگر در شرایط نادر و با دستور فوق‌تخصص قلب اطفال.
در افراد سالمند، درمان همواره با دوز حداقل آغاز می‌شود تا از خطراتی مانند زمین خوردن بر اثر سرگیجه و افت فشار پیشگیری گردد.
در افراد مبتلا به نارسایی حاد کبد یا نارسایی پیشرفته کلیه، سرعت پاک‌سازی دارو در بدن کم می‌شود و حداکثر دوز مجاز مصرفی توسط پزشک به شدت محدود خواهد شد.
در بیماران مبتلا به آسم یا برونشیت مزمن (التهاب مجاری تنفسی در ریه)، مصرف دارو ممکن است اسپاسم ریوی ایجاد کند و نیازمند دوزهای بسیار محتاطانه است.
مصرف دارو در شرایط وجود ضربان قلب شدیداً پایین، افت فشار بحرانی یا نارسایی حاد جبران‌نشده قلبی اکیداً ممنوع است.
کاهش فشار خون شریانی و آرام‌سازی سیستم اعصاب سمپاتیک ممکن است در درصد اندکی از آقایان موجب کاهش تمایل جنسی یا نقص در عملکرد نعوظ گردد.
در این شرایط نباید دارو را به شکل ناگهانی کنار گذاشت. گفتگو با پزشک معالج راهکارهایی مانند تنظیم دوز یا جایگزینی با دارویی با مکانیسم دیگر را پیش روی شما خواهد گذاشت.
بیزوپکس هیچ اثر مستقیمی بر غدد هورمونی ترشح‌کننده ندارد و فقط پاسخ فیزیولوژیک بافت‌ها به آدرنالین را تعدیل می‌نماید.
قطع مصرف ناگهانی و یک‌باره بیزوپکس یکی از خطرناک‌ترین اشتباهات دارویی است. در این حالت، گیرنده‌های قلبی به صورت انفجاری تحریک شده و عوارض زیر پدیدار می‌شوند:
برای خاتمه دادن به درمان، پزشک دوز دارو را به شکل تدریجی و طی دو تا سه هفته پله‌پله کاهش می‌دهد تا قلب با شرایط هماهنگ شود.
بیزوپکس هیچ نوع وابستگی روانی، فیزیکی یا اعتیاد دارویی ایجاد نمی‌کند. تداوم مصرف آن برای کنترل پایدار وضعیت فیزیولوژیک عضله قلب و رگ‌هاست.
بسیاری از بیماران برای حفظ سلامت عروق خود سال‌ها بدون خطر اعتیاد از این دارو استفاده می‌کنند.
اثر کاهنده این دارو بر سرعت ضربان قلب معمولاً بین ۱ تا ۴ ساعت پس از مصرف آغاز می‌گردد، در حالی که مشاهده اثر کامل آن بر پایداری فشار خون نیازمند چند روز تا دو هفته مصرف مستمر است.
نیمه‌عمر بیزوپکس (مدت زمانی که طول می‌کشد تا نیمی از مقدار دارو از بدن تصفیه و خارج شود) حدود ۱۰ تا ۱۲ ساعت است. به دلیل این ماندگاری طولانی، مصرف روزی یک نوبت از قرص برای محافظت کامل ۲۴ ساعته بدن کفایت میکند.
در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، نتایج درمانی و بازسازی توان قلب به مرور زمان و در طول ماه‌ها پدیدار می‌شود و نباید انتظار اثر فوری و لحظه‌ای داشت.
بیزوپکس و داروی خارجی با نام کنکور دارای ماده دارویی کاملاً یکسان (بیزوپرولول) هستند و از نظر عملکرد تفاوتی با یکدیگر ندارند.
داروهایی مانند متورال یا متوپرولول به دسته‌ای تعلق دارند که اثر کوتاه‌تری در بدن دارند و اغلب باید چند بار در روز خورده شوند، در حالی که بیزوپکس با یک بار مصرف اثر یکنواخت ۲۴ ساعته ایجاد میکند.
جابه‌جایی این داروها حتماً باید بر پایه محاسبه دوز معادل توسط پزشک صورت گیرد و تغییر خودسرانه آن‌ها بسیار خطرآفرین است.
تفاوت‌های بیزوپکس با دو داروی دیگر هم‌خانواده شامل موارد زیر است:
بسیاری از افراد با آغاز دوره درمان و استمرار آن گزارش کرده‌اند که تپش‌های نامنظم و اضطراب ناشی از کوبش قفسه سینه تا حد بسیار زیادی برطرف شده است.
تثبیت ارقام فشار خون پس از چند هفته، احساس آرامش عمومی را برای بیماران به همراه داشته است؛ با این وجود، ادامه کنترل دوره‌ای فشار خون ضروری خواهد بود.
بیماران اغلب گزارش می‌کنند که در هفته اول، کمی خواب‌آلودگی، رخوت و سبکی سر احساس کرده‌اند که با مصرف کافی مایعات و پرهیز از بلند شدن سریع کنترل شده و ظرف چند هفته ناپدید شده است.
در موارد نادری که سرگیجه به افت هوشیاری منجر شده، بازبینی دوز دارو توسط متخصص مشکل را مرتفع ساخته است.
ورزشکاران و افراد پرتحرک دریافته‌اند که نبض آن‌ها حین ورزش به اندازه گذشته بالا نمی‌رود که این موضوع ناشی از اثر محافظتی دارو بر قلب است.
توصیه شده است که تمرینات هوازی ملایم مانند پیاده‌روی سریع به جای ورزش‌های سنگین و استقامتی بدون مشورت پزشک در اولویت قرار گیرد.
خیر، بیزوپکس فاقد هرگونه ماده مؤثر اعتیادآور است و وابستگی روحی یا جسمی ایجاد نمی‌کند. نیاز بدن به مصرف پایدار آن صرفاً به دلیل تنظیم عملکرد قلب و رگ‌هاست و قطع آن نیز فقط باید به شکل تدریجی باشد.
افزایش وزن به طور معمول از اثرات مستقیم بیزوپکس نیست، هرچند کاهش نسبی ضربان و سوخت‌وساز ممکن است کمی وزن را دستخوش نوسان کند.
توجه داشته باشید که افزایش وزن ناگهانی در مدت چند روز، اگر همراه با تورم در ساق پا و تنگی نفس شبانه باشد، نشانه جمع شدن آب در بدن به دلیل مشکلات قلبی است و نیازمند بررسی سریع پزشک خواهد بود.
خیر، بیزوپکس داروی خواب‌آور یا آرام‌بخش اعصاب نیست. این دارو با تعدیل واکنش فیزیکی بدن به هورمون‌های استرس، علائم بدنی ناشی از هیجان مانند لرزش دست و تپش تند را تسکین می‌بخشد و آرامش حاصل از آن جسمی است.
مصرف دوز اضافه می‌تواند پیامدهای خطرناکی نظیر افت حاد فشار خون، کندی بحرانی ضربان قلب، ناتوانی در نفس کشیدن و غش به دنبال داشته باشد.
در مواجهه با مسمومیت، فوراً با شماره ۱۱۵ اورژانس تماس بگیرید، بیمار را به پشت بخوابانید تا خون کافی به مغز برسد، از وادار کردن فرد به بالا آوردن یا خوراندن مایعات بپرهیزید و بسته داروی مصرف‌شده را همراه خود به بیمارستان منتقل کنید.
باسلام من ۷۰ ساله هستم و بدلیل التهاب پروستات از داروهای خاص مانند امنیک استفاده میکنم لطفا بفرمائید آیابیزوپکس با این داروها تداخل دارد یا خیر ضمنا در آزمایش psa مشکل ایجاد نمی کند
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1403/9/23)
تداخل دارویی بین تامسولوزین (امنیک) و بیزوپرولول (بیزوپکس) وجود ندارد
با عرض سلام وادب،اینجانب سابقه تنفسی نداشتن مدت 20 روز آنفولانزا داشتم،پس از درمان جزییا دچار تنگی نفس شدم وبعلی مواقع نقطه ای در روی قلبم درد میگرفت؛به دکتر متخصص قلب مراجعه کردم پس ازگرفتن اکو فرمودند که دیواره قلب دچار التهاب شده وداروهای(بیزوپکس2/5،گلوریپا10،اسپیرونولاکس25 میلی؛وپورزارکسی میلی گرمی تجویز کردند برای مدت 2 ماه وبعداً مراجعه کنم.سوال آیا آنفولانزا از ویاگرا سرماخوردگی شدید دیواره قلب را دچار التهاب میکند؟چون اینجانب سابقه فشار خون نداشتن. لطفاً راهنمایی کنید ونظر خود را اعلام نمائید. درود وسواس --تبرایی از اهواز
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1401/11/6)
شواهدی از تاثیر ویروس کرونا بر قلب وجود دارد. البته به ندرت چنین اتفاقی می افتد. پس از یک دوره درمان یک ماهه مجددا به پزشک مراجعه کنید.
سلام من مدتی هست قرص رو. مصرف میکنم یعنی هشت روز بخاطر استرس الان وقتی میخورم سرم خیلی درد داره و چشام سیاهی میره نفس تنگی هم میگیرم چیکار کنم میتونم قط کنم
ممکنه باعث افت فشارتون شده باشه