قرص نیزوپرد با ماده مؤثره پردنیزولون یک کورتون خوراکی است که برای کاهش التهاب و آرام‌کردن فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی در بیماری‌های خودایمنی، حساسیتی و التهابی تجویز می‌شود."><h2>قرص نیزوپرد چیست؟
قرص نیزوپرد دارویی است که برای کاهش التهاب و آرام‌کردن فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی به کار می‌رود و توسط شرکت داروسازی ایران هورمون ساخته می‌شود.
این فرآورده باید در دمای زیر ۳۰ درجه سانتی‌گراد، در محیط خشک، دور از تابش مستقیم نور خورشید و دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
نیزوپرد نام تجاری دارویی است که ماده مؤثر آن پردنیزولون نام دارد و یکی از شناخته‌شده‌ترین کورتون‌های خوراکی محسوب می‌شود.
این دارو با تأثیر بر گلبول‌های سفید، از ترشح مواد حساسیت‌زا و آسیب رسیدن به بافت‌های سالم بدن جلوگیری می‌کند.
بله، نیزوپرد یک داروی کورتونی است که ترشح پروتئین‌های التهاب‌زا را متوقف می‌کند و اجازه نمی‌دهد مایعات به درون بافت‌ها نفوذ کنند.
این دارو پس از ورود به جریان خون، به فرماندهی سلول‌های ایمنی نفوذ می‌کند تا از حمله خودبه‌خودی بدن به مفاصل و اندام‌ها جلوگیری کند.
نیزوپرد نام تجاری داروی پردنیزولون است و این دو از نظر نوع اثرگذاری هیچ تفاوتی با هم ندارند.
در مقایسه با دگزامتازون، قدرت اثر نیزوپرد متوسط است و خیلی سریع‌تر از بدن پاک می‌شود؛ بنابراین فشار کمتری بر غدد بدن وارد می‌کند.
نیزوپرد برای مهار انواع درگیری‌های التهابی کوتاه‌مدت یا طولانی‌مدت به کار می‌رود و از تخریب بافت‌های آسیب‌دیده جلوگیری می‌کند.
طول دوره درمان و مقدار مصرف دارو بر اساس شدت عارضه، توسط پزشک معالج مشخص می‌شود.
نیزوپرد برای فروکش کردن التهاب در بیماری‌های خونی، ریوی، چشمی و اختلالات شدید گوارشی تجویز می‌شود.
این دارو همچنین با تنظیم ایمنی بدن، افت غیرعادی پلاکت‌های خون (سلول‌های مسئول انعقاد خون) را کنترل می‌کند.
در بیماری‌های خودایمنی مانند روماتیسم مفصلی و لوپوس، سیستم ایمنی به بافت مفصل‌ها حمله می‌کند و حرکت را مختل می‌سازد.
نیزوپرد با متوقف کردن این واکنش نابجا، به سرعت خشکی صبحگاهی مفاصل، تورم، تب بافتی و دردهای تیرکشنده را از بین می‌برد.
در حملات حاد تنگی نفس و کهیرهای گسترده پوستی، مصرف نیزوپرد مسیرهای تنفسی را باز می‌کند و خارش و ورم پوست را متوقف می‌سازد.
این فرآورده همچنین تورم پولیپ‌های بینی را کوچک می‌کند و در التهاب پس از جراحی بینی برای رفع سریع ورم مفید است.
در فلج عصب صورت (فلج بل یا فلج موقت نیمی از عضلات صورت)، نیزوپرد با خواباندن سریع ورم عصب، از افتادگی پایدار چهره جلوگیری می‌کند.
در صورت کاهش ناگهانی شنوایی حسی‌عصبی (سکته گوش یا افت ناگهانی صداها)، مصرف فوری دارو در همان روزهای اول شنوایی را نجات می‌دهد.
نیزوپرد در سه دوز ۵، ۲۰ و ۵۰ میلی‌گرم عرضه می‌شود تا پزشک بتواند درمان را دقیقاً با شرایط بیمار هماهنگ کند.
دوز ۵ میلی‌گرم برای مراحل حفظ آرامش بیماری، درمان‌های سرپایی ملایم و ماه‌های پایانی مصرف دارو به کار می‌رود.
در مقابل، دوز ۵۰ میلی‌گرم اثر بسیار پرقدرتی دارد و تنها در شرایط اورژانسی برای فروکش کردن بحران‌های شدید بافتی مصرف می‌شود.
نیزوپرد ۲۰ میلی‌گرم برای کنترل درجات میانی التهاب تجویز می‌شود و دارویی کاربردی در درمان‌های روزمره است.
اگر قرص خط شیار داشته باشد، می‌توانید آن را به دستور مستقیم پزشک به دو نیمه مساوی ۱۰ میلی‌گرمی تقسیم کنید.
مدت درمان کاملاً به نوع بیماری و سرعت بازیابی سلامت اندام‌ها بستگی دارد.
برای آلرژی‌های فصلی یا آفت شدید ممکن است ۳ تا ۱۰ روز کافی باشد، اما در اختلالات خودایمنی روند درمان ممکن است چند ماه به طول بیانجامد.
قرص نیزوپرد را با یک لیوان کامل آب ببلعید؛ از خرد کردن یا جویدن قرص به دلیل مزه تلخ و سوزش احتمالی مری خودداری کنید.
بر اساس دستور نسخه، ممکن است دارو یک نوبت صبحگاهی یا در نوبت‌های جداگانه در طول شبانه‌روز میل شود.
مصرف سر ساعت و منظم، سطح خونی دارو را پایدار نگه می‌دارد و اثر درمانی آن را حفظ می‌کند.
در دوره‌های مصرف دوز ۵۰ میلی‌گرم، معمولاً درمان با بالاترین مقدار آغاز می‌شود و پس از چند روز به شکل پله‌ای کاهش می‌یابد.
این برنامه تنزلی فرصت استراحت را از غدد بدن نمی‌گیرد و از بازگشت دوباره علائم جلوگیری می‌کند.
اگر مصرف یک نوبت را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را میل کنید، مگر اینکه به زمان نوبت بعدی خیلی نزدیک باشید.
در شرایط مصرف اشتباه مقادیر زیاد، بدون اتلاف وقت به مراکز فوریت‌های پزشکی و اورژانس مراجعه نمایید.
خوردن نیزوپرد در زمان معین از سوزش گوارش جلوگیری کرده و چرخه خواب شبانه شما را منظم نگه می‌دارد.
نیزوپرد باید حتماً همراه با غذا یا بلافاصله پس از یک وعده غذایی مناسب یا با یک لیوان پر از شیر مصرف شود.
خوردن این دارو با معده کاملاً خالی ممنوع است، زیرا اسید معده را افزایش می‌دهد و پوشش دیواره گوارش را آزرده می‌کند.
میزان ترشح کورتون طبیعی در بدن انسان در ابتدای روز به بالاترین حد خود می‌رسد.
خوردن قرص در ساعات صبحگاهی با سازوکار طبیعی بدن هماهنگ است و از بی‌خوابی یا آشفتگی در شب جلوگیری می‌کند.
جذب داروی نیزوپرد بسیار سریع است و سطح آن در خون ظرف یک تا دو ساعت به اوج خود می‌رسد.
با این حال نشانه‌های بهبود ظاهری مانند خوابیدن تورم مفاصل معمولاً چند ساعت تا چند روز پس از شروع درمان لمس می‌شود.
احتمال بروز عوارض به طول دوره مصرف، مقدار روزانه دارو و شرایط بدنی وابسته است؛ دوره‌های کوتاه معمولاً بی‌خطر هستند.
ترش کردن، حس سنگینی در شکم و تهوع ممکن است رخ دهد؛ مصرف دارو در میان وعده غذایی این حالت را ملایم می‌کند.
مصرف هم‌زمان با مسکن‌ها می‌تواند احتمال خونریزی از دیواره معده را بالا ببرد.
نیزوپرد نمک را در بافت‌ها نگه می‌دارد و می‌تواند فشار خون را بالا ببرد؛ پایش دوره‌ای فشار خون در این مدت توصیه می‌شود.
استفراغ تیره شبیه دانه قهوه، مدفوع سیاه قیری یا درد تیرکشنده شکم علائم خطری هستند که مراجعه فوری به پزشک می‌طلبند.
این قرص تولید گلوکز را تحریک می‌کند و مقدار قند خون را در افراد دیابتی یا مستعد بیماری افزایش می‌دهد.
تاری دید یا درد چشم ممکن است نشانه بالا رفتن فشار کره چشم (گلوکوم یا آب‌سیاه) یا کدر شدن عدسی چشم (آب‌مروارید) باشد.
مصرف درازمدت کورتون جذب کلسیم را کم می‌کند و می‌تواند زمینه‌ساز بروز پوکی استخوان (استئوپروز) شود.
آرام کردن سیستم دفاعی بدن ممکن است ورود باکتری‌ها یا قارچ‌ها را آسان‌تر کند.
بروز لکه‌های سفید در دهان (برفک دهانی)، سوزش ادرار، خلط چرکین یا تب باید بی‌درنگ به پزشک معالج گزارش شود.
تماس بدون مراقبت با افراد مبتلا به آبله‌مرغان، زونا یا سرخک در طول مصرف دارو خطرساز است.
درمان‌های طولانی با ایجاد نوسان در سوخت‌وساز بدن، می‌توانند ذخایر چربی و فرم بدن را تحت تأثیر قرار دهند.
این فرآورده مرکز گرسنگی در مغز را تحریک می‌کند و اشتها و میل به غذا خوردن را بالا می‌برد.
حبس شدن آب و نمک در پوست باعث بادکردن دست و پا و پف چهره (صورت گرد یا ماه‌شکل) می‌شود.
در دوره‌های چندماهه، چربی‌ها جابه‌جا شده و بیشتر در محدوده شکم، بالای پشت و دور گردن انباشته می‌گردند.
افزایش چربی ترشح‌شده از پوست در بعضی مصرف‌کنندگان جوش‌های ریز قرمز یا آکنه ایجاد می‌کند.
اگر ورم مچ پا همراه با حس تنگی در قفسه سینه یا احساس نفس‌تنگی در حالت درازکشیده رخ دهد، باید فوراً بررسی شود.
هرگز نباید از داروی کورتونی برای شفاف کردن پوست یا درمان جوش‌های روزمره استفاده کرد.
حذف نمک طعام، تنقلات شور، چیپس، خیارشور و ترشی و کاستن از قند و شیرینی برای خواباندن ورم بسیار ضروری است.
داشتن رژیم حاوی سبزیجات پخته، مرغ و گوشت کم‌چرب و خوراکی‌های دارای پتاسیم مثل موز به دفع نمک کمک می‌کند.
پیاده‌روی روزانه ملایم از تحلیل رفتن عضلات جلوگیری کرده و وزن را در محدوده متعادل نگه می‌دارد.
کورتون‌ها با تغییر مواد شیمیایی مغز می‌توانند بر کیفیت استراحت، خلق‌وخو و احساس توان عضلات اثر بگذارند.
بی‌خوابی در شب، زودرنجی، پرخاشگری غیرعادی و دلشوره از علائم عصبی شایع در دوره مصرف است.
مصرف قرص در ساعت اول صبح باعث می‌شود که اثر محرک آن تا رسیدن شب تا حد زیادی تخلیه شود.
در شرایطی مثل افسردگی شدید، توهم و هذیان باید پزشک را فوراً در جریان وضعیت بیمار قرار داد.
کاهش سطح پتاسیم خون و مصرف ذخایر پروتئینی، احساس خستگی و کرختی را در ران‌ها و بازوها پدید می‌آورد.
نوسان فشار خون ممکن است سبب سردرد، تعریق شبانه، گرگرفتگی صورت و تپش تند قلب گردد.
اگر ضربان قلب در حالت استراحت بالاتر از ۱۰۰ بار در دقیقه باقی بماند، نیاز به سنجش مواد معدنی خون خواهد بود.
کورتون‌ها می‌توانند بر فرآیندهای هورمونی ترشح‌شده از تخمدان‌ها و غدد بدن تأثیر بگذارند.
نامنظم شدن تاریخ پریود، لکه‌بینی نامنظم یا عقب افتادن دوره ماهیانه از تغییرات گذرا در طول مصرف است.
این قرص باروری را از بین نمی‌برد و حتی گاهی با مهار حملات ایمنی در رحم، مسیر موفقیت بارداری را هموار می‌سازد.
قطع مکرر عادت ماهانه در این ایام باید به اطلاع پزشک متخصص زنان برسد.
خاصیت هورمونی دارو در برخی بانوان می‌تواند باعث رشد موهای زائد در صورت (هیرسوتیسم) و نازکی تارهای مو شود.
با ورود کورتون از بیرون، غدد فوق کلیوی (غدد آدرنال مستقر روی کلیه‌ها) ترشح هورمون طبیعی خود را کاهش می‌دهند.
بازگشت عملکرد طبیعی این غدد به زمان کافی و پایان تدریجی درمان وابسته است.
مصرف هم‌زمان نیزوپرد با داروهای دیگر ممکن است غلظت داروها را تغییر دهد و خطرات پنهانی به همراه داشته باشد.
مصرف هم‌زمان این دارو با مسکن‌هایی مثل ژلوفن، بروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک خطر زخم شدن معده را چند برابر می‌کند.
برای کنترل دردهای ساده در طول این دوره، داروی استامینوفن انتخابی بسیار ایمن‌تر به شمار می‌رود.
استفاده از آسپرین جهت مصارف قلبی در این دوران، نیازمند احتیاط، محافظ معده و مراقبت مداوم است.
نیزوپرد کارایی قرص‌های ضددیابت و تزریق انسولین را کاهش می‌دهد و مدیریت قند خون را با اختلال روبرو می‌سازد.
جمع‌شدن مایعات در بافت‌ها ممکن است کارکرد داروهای کاهنده فشار خون را هم تضعیف کند.
همچنین داروهای رقیق‌کننده خون مثل وارفارین و قرص‌های کنترل تشنج نیازمند تغییر دوز خواهند بود.
تزریق واکسن‌های زنده مانند سرخک، سرخجه، تب زرد یا قطره خوراکی فلج اطفال در دوره سرکوب ایمنی ممنوع است.
ضعیف بودن پدافند بدن ممکن است باعث شود ویروس درون این واکسن‌ها در بدن شخص فعال و بیماری‌زا شود.
تزریق واکسن‌های غیرزنده مانند کزاز یا واکسن سالانه آنفلوآنزا بدون مانع است، هرچند اثر محافظتی آن ممکن است کمتر باشد.
در بعضی بیماری‌ها، مصرف کورتون‌های سیستمیک به دلیل آسیب‌های شدید ممنوع بوده و گزینه‌های دیگر انتخاب می‌شوند.
استفاده از نیزوپرد در شرایط حساس فقط در صورتی مجاز است که فایده درمانی آن از خطرات احتمالی بیشتر باشد.
در سه ماهه اول بارداری، دارو تنها در موارد حیاتی مادر و با کمترین دوز مؤثر تجویز می‌گردد.
احتمال بسیار اندکی از نقایص لب و کام جنین گزارش شده، اما مهار بیماری فعال مادر اولویت اصلی است.
مقدار داروی واردشده به شیر مادر بسیار ناچیز است؛ با گذاشتن فاصله چهارساعته بین مصرف قرص و شیردهی، ایمنی نوزاد حفظ می‌شود.
مقدار داروی کودکان باید دقیقاً بر حسب وزن بدن توسط متخصص کودکان محاسبه شود.
مصرف مداوم و طولانی کورتون می‌تواند رشد استخوان‌ها را کند کرده و روند افزایش قد کودک را به تأخیر اندازد.
پزشکان اطفال به صورت منظم قد، وزن و وضعیت دندان‌های این کودکان را ارزیابی می‌کنند.
در سالمندان خطراتی مانند نوسان فشار خون، آب‌مروارید و شکستگی ناشی از پوکی استخوان با سرعت بیشتری رخ می‌دهد.
بیماران دیابتی باید قند خون خود را در منزل ثبت کنند و تغییرات آن را به پزشک بگویند.
در افراد مبتلا به نارسایی‌های شدید کبد یا کلیه، برای جلوگیری از انباشت بیش از حد دارو پایش آزمایشگاهی صورت می‌گیرد.
قطع مصرف نیزوپرد بعد از درمان‌های طولانی‌تر از سه هفته، اختلالات هورمونی شدیدی در بدن ایجاد می‌کند.
با مصرف طولانی کورتون، غدد فوق کلیوی بدن به حالت استراحت رفته و ساخت کورتیزول طبیعی را کاهش می‌دهند.
قطع ناگهانی قرص باعث افت ناگهانی این هورمون و نارسایی حاد آدرنال (بحران غدد فوق کلیوی) می‌شود.
این حالت اورژانسی با افت فشار کشنده، غش، تب، درد شدید و بازگشت سنگین علائم بیماری پایه بروز می‌کند.
فرآیند کاهش پله‌پله دوز (تیپرینگ یا کاهش تدریجی دارو) به غدد داخلی فرصت می‌دهد تا به آرامی کار خود را از سر بگیرند.
این برنامه تنزلی باید فقط بر اساس الگوی تنظیم‌شده توسط پزشک معالج دنبال شود.
نیزوپرد اعتیادآور نیست، اما بدن به حضور آن عادت زیستی پیدا می‌کند.
پایین آوردن شتاب‌زده دوز می‌تواند سندرم ترک کورتون (درد مفاصل، بی‌حالی، تهوع و خستگی مفرط) به همراه داشته باشد.
در چنین حالتی پزشک موقتاً شیب کاهش دوز را کندتر می‌کند تا بدن دوباره با شرایط سازگار شود.
شنیدن تجربیات بیماران به درک بهتر روند درمانی و آمادگی برای عبور از عوارض گذرای آن کمک می‌کند.
بسیاری از بیماران اظهار می‌کنند که خارش‌های کلافه‌کننده پوست و تنگی نفس ظرف ۲۴ تا ۴۸ ساعت ابتدایی به طور چشمگیری آرام شده است.
این اثر سریع نباید باعث شود که فرد در دفعات بعدی بدون نسخه پزشک دارو را مصرف کند.
اغلب افراد از افزایش محسوس میل به غذا، ریزه‌خواری و حس پر شدن ورم در گونه‌ها و زیر چشم می‌گویند.
برخی افراد نیز از احساس سفتی در ساق پا به دلیل ماندن آب در بافت‌ها در ساعات پایانی روز گلایه دارند.
پف صورت و سنگینی ناشی از تجمع آب و نمک، طی چند هفته پس از اجرای برنامه کاهش دوز و قطع قرص از بین می‌رود.
اما اگر پرخوری باعث افزایش بافت چربی واقعی شده باشد، بازگشت به وزن قبل مستلزم رژیم غذایی و تحرک بدنی است.
خیر، نیزوپرد خواب‌آور نیست و به دلیل بالا بردن سطح هوشیاری، باعث بیداری شبانه، بی‌قراری و بدخوابی می‌شود.
به همین علت، خوردن قرص در وعده صبحانه از تداخل آن با خواب شبانه جلوگیری می‌کند.
مصرف غذاهای نمک‌دار، فست‌فود، ترشیجات، سس‌ها و شیرینی‌جات باید به شدت محدود شود تا از تشدید ورم و قند خون پیشگیری گردد.
در عوض استفاده از سبزی‌های تازه، فیبر گیاهی و مواد سرشار از پتاسیم برای سلامت عروق بسیار سودمند است.
کاهش علائم حاد حساسیت، تنگی نفس و کهیر معمولاً در روز اول تا سوم به خوبی مشاهده می‌شود.
اما برای فروکش کردن کامل دردهای مفاصل و بیماری‌های خودایمنی، معمولاً دو تا چهار هفته زمان لازم است.
اگر با مصرف دارو نشانه‌هایی مانند تورم لب، خس‌خس گلو یا کهیر ناگهانی بروز کند، مصرف قرص باید فوراً قطع شود.
پزشک متناسب با بیماری، از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا سایر فرآورده‌های کورتونی بهره خواهد گرفت.
