قرص کاملوکس برای کاهش درد و التهاب مفاصل، آرتروز و کمردرد به کار می‌رود. در این مطلب نحوه مصرف، تفاوت دوز ۷٫۵ و ۱۵، عوارض، تداخل با ایبوپروفن و دیکلوفناک، خطر خونریزی معده و مصرف در بارداری را بخوانید.
قرص کاملوکس نام تجاری دارویی حاوی ملوکسیکام است که توسط شرکت داروسازی ایران هورمون تولید می‌شود. این فرآورده در دسته داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (داروهای مسکن و ضدالتهاب بدون کورتون) قرار دارد و برای تسکین درد و کاهش تورم مفاصل استفاده می‌شود.
این دارو با صلاحدید پزشک برای بهبود و تسکین مشکلات مفصلی زیر تجویز می‌شود:
قرص را طبق نسخه همراه با یک لیوان کامل آب میل کنید. این دارو معمولاً یک‌بار در روز تجویز می‌شود و بهتر است برای کاهش آسیب به لایه داخلی دستگاه گوارش، همراه با غذا یا بلافاصله پس از صرف وعده غذایی مصرف شود.
در صورت فراموش کردن یک نوبت، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ مگر اینکه به نوبت بعدی نزدیک باشید. هرگز برای جبران نوبت جاافتاده، دو قرص را هم‌زمان مصرف نکنید.
تسکین اولیه درد معمولاً ظرف ۲ تا ۴ ساعت پس از مصرف احساس می‌شود. به دلیل طولانی بودن حضور این ماده در بدن، اثر یک دوز حدود ۲۴ ساعت ماندگاری دارد؛ بنابراین مصرف یک‌بار در روز برای اکثر بیماران کفایت می‌کند.
کاملوکس تولید مواد شیمیایی خاصی را در بدن مهار می‌کند؛ (پروستاگلاندین‌ها؛ موادی در بافت‌ها که مسئول ایجاد درد، تب و تورم هنگام التهاب هستند). با کاهش ساخت این مواد، احساس درد و التهاب در مفاصل مهار می‌شود.
مصرف این دارو در موارد زیر کاملاً ممنوع است:
این فرآورده می‌تواند فشار خون را بالا ببرد و خطر بروز حملات قلبی یا مغزی را در مصرف طولانی افزایش دهد. همچنین در صورت مشاهده علائم خونریزی گوارشی، تنگی نفس یا ورم ناگهانی دست و پا، مصرف باید متوقف و وضعیت بیمار بررسی شود.
عوارض این فرآورده ممکن است شامل موارد زیر باشد:
پیش از مصرف دارو باید فهرست داروهای هم‌زمان به پزشک اعلام شود؛ تداخلات مهم عبارتند از:
بیماران دارای سابقه فشار خون بالا، مشکلات کلیوی، نارسایی قلبی و بیماری‌های کبدی باید کاملوکس را تحت نظارت مداوم و با کمترین مقدار اثربخش مصرف کنند.
مصرف این دارو در بارداری، به‌ویژه از هفته بیستم به بعد، به دلیل خطر آسیب کلیوی جنین و بسته شدن زودهنگام رگ حیاتی قلب جنین ممنوع است. همچنین به دلیل عدم قطعیت انتقال به شیر مادر، مصرف در شیردهی توصیه نمی‌شود.
استفاده از شکل قرص بزرگسالان برای کودکان تایید نشده است. سالمندان نیز حساسیت بسیار بالاتری به عوارض قلبی، کلیوی و خونریزی‌های معده دارند؛ بنابراین درمان در این گروه سنی با دوزهای پایین آغاز می‌شود.
دریافت مقادیر بیش از اندازه باعث بی‌حالی شدید، تهوع، استفراغ، درد تند شکم، خونریزی گوارشی، افت فشار و آسیب کلیوی می‌شود. در صورت مسمومیت دارویی، بیمار را وادار به استفراغ نکنید و سریعاً با مراکز درمانی یا اورژانس تماس بگیرید.
این دارو خاصیت اعتیادآوری ندارد و قطع آن وابستگی ایجاد نمی‌کند. با این حال، قطع مصرف در بیماران با دردهای مزمن می‌تواند موجب بازگشت درد و سفتی مفاصل شود؛ بنابراین برنامه توقف درمان باید طبق نظر پزشک پیش برود.
قرص‌ها را در بسته‌بندی اصلی، در محیط خشک و خنک (دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد)، دور از رطوبت، گرمای زیاد و تابش مستقیم آفتاب نگهداری فرمایید. دارو را همیشه دور از دسترس کودکان قرار دهید.
کاملوکس و نام‌های تجاری دیگر نظیر موبیک، حاوی ماده ملوکسیکام هستند و از نظر اثربخشی پایه‌ای تفاوتی ندارند. نسبت به داروهایی چون ایبوپروفن یا دیکلوفناک، اثر ملوکسیکام ماندگارتر است و مصرف یک نوبت در شبانه‌روز برای مهار درد مفاصل کافی است.
بررسی نظرات مصرف‌کنندگان نشان می‌دهد:
خیر؛ کاملوکس داروی خواب‌آور محسوب نمی‌شود، اما ممکن است در تعداد کمی از افراد باعث احساس گیجی یا خواب‌آلودگی خفیف گردد که در این صورت باید از رانندگی پرهیز کرد.
این دارو بیشتر برای بیماری‌های التهابی اسکلتی و مفاصل فرموله شده است. شروع اثر آن کمی طول می‌کشد؛ بنابراین مسکن خط اول برای دندان‌درد یا سردردهای ساده و فوری نیست.
دوز ۷٫۵ دوز شروع درمان برای دردهای ملایم‌تر یا بیماران حساس است، در حالی که دوز ۱۵ میلی‌گرم برای التهاب‌های شدیدتر تجویز می‌شود و خطر عوارض گوارشی در آن بیشتر است.
بله؛ مانند همه داروهای ضدالتهاب، کاملوکس می‌تواند مخاط محافظ معده را تحریک کند. مصرف آن همراه غذا و در صورت لزوم مصرف داروهای محافظ معده توصیه می‌شود.
خیر؛ هرگز نباید کاملوکس را هم‌زمان با ژلوفن (ایبوپروفن) یا ناپروکسن مصرف کنید؛ زیرا خطر زخم و خونریزی معده و آسیب حاد کلیوی به شدت افزایش می‌یابد.
