سیناپویتین برای درمان بعضی از انواع کمخونی و افزایش گلبول قرمز استفاده میشود. نحوه مصرف و دوز آن باید طبق نظر پزشک باشد. عوارض رایج شامل سردرد، فشار خون بالا و درد محل تزریق است. در بارداری، شیردهی و قطع ناگهانی احتیاط کنید.
سیناپویتین یک داروی تزریقی ساخت شرکت سیناژن است که برای کمک به درمان بعضی از انواع کمخونی استفاده میشود. نام ژنریک (ماده مؤثر) این دارو اریتروپویتین بتا است؛ مادهای که عملکردی شبیه یکی از هورمونهای طبیعی بدن دارد و به ساخت گلبول قرمز کمک میکند.
سرنگ از پیش پرشده یعنی دارو از قبل داخل سرنگ آماده شده است. مقدار دارو هم از قبل مشخص است. بنابراین معمولاً نیازی نیست دارو از ویال یا آمپول جداگانه داخل سرنگ کشیده شود.
این شکل دارویی چند مزیت دارد:
البته سرنگ آماده به معنی بینیازی از آموزش نیست. بیمار یا همراه او باید روش درست نگهداری، آمادهسازی و تزریق را یاد بگیرد.
سیناپویتین برای درمان بعضی از انواع کمخونی استفاده میشود. کمخونی یعنی بدن گلبول قرمز کافی ندارد یا هموگلوبین پایین است. هموگلوبین مادهای در گلبول قرمز است که اکسیژن را به بافتهای بدن میرساند.
وقتی گلبول قرمز کم باشد، اکسیژنرسانی بدن کم میشود. در نتیجه فرد ممکن است دچار ضعف، بیحالی، تنگی نفس، سرگیجه یا رنگپریدگی شود.
سیناپویتین با کمک به ساخت گلبول قرمز، میتواند هموگلوبین را بهتدریج بالا ببرد. در بعضی بیماران، این دارو نیاز به تزریق خون را هم کمتر میکند.
مهمترین کاربردهای سیناپویتین شامل این موارد است:
پس سیناپویتین فقط برای بیماران کلیوی نیست. این دارو در چند وضعیت مشخص دیگر هم ممکن است تجویز شود. با این حال، مصرف آن همیشه باید با تشخیص پزشک باشد.
کمخونی فقط یک علت ندارد. بعضی افراد به دلیل کمبود آهن دچار کمخونی میشوند. بعضی دیگر به علت خونریزی، کمبود ویتامین B12، بیماری کلیه یا شیمیدرمانی کمخون میشوند.
سیناپویتین برای همه این موارد مناسب نیست. این دارو بیشتر زمانی کمک میکند که مشکل اصلی، کم بودن تولید گلبول قرمز باشد.
اگر علت کمخونی کمبود آهن یا خونریزی باشد، ممکن است سیناپویتین به تنهایی کافی نباشد. در این شرایط، پزشک باید علت اصلی را هم درمان کند. بنابراین تصمیم مصرف دارو فقط بر اساس پایین بودن هموگلوبین گرفته نمیشود.
سیناپویتین حاوی اریتروپویتین بتا است. این ماده به بدن کمک میکند گلبول قرمز بیشتری بسازد.
اثر دارو فقط زیاد کردن تعداد گلبول قرمز نیست. سیناپویتین به رشد و کامل شدن سلولهایی کمک میکند که قرار است به گلبول قرمز تبدیل شوند.
این دارو همچنین به بلوغ رتیکولوسیتها کمک میکند. رتیکولوسیت یعنی گلبول قرمز جوان که هنوز کاملاً بالغ نشده است.
با این روند، ساخت سلولهای قرمز خون بیشتر میشود. هموگلوبین بهتدریج بالا میرود و اکسیژنرسانی بدن بهتر میشود.
سیناپویتین باید دقیقاً طبق آموزش پزشک یا پرستار تزریق شود. روش تزریق در اثر دارو مهم است. نگهداری درست دارو هم به همان اندازه اهمیت دارد.
رعایت نکات بهداشتی میتواند احتمال عفونت یا تحریک محل تزریق را کمتر کند. بیمار نباید روش تزریق را بر اساس تجربه دیگران تغییر دهد.
در این فرآورده، روش اصلی مصرف تزریق زیرجلدی است. تزریق زیرجلدی یعنی تزریق دارو در لایه چربی زیر پوست.
در بعضی شرایط، پزشک ممکن است روش دیگری را در نظر بگیرد. اما بیمار نباید خودسرانه روش تزریق را تغییر دهد. تزریق زیرجلدی و تزریق وریدی با هم فرق دارند و جابهجایی آنها باید فقط با نظر پزشک باشد.
محلهای رایج تزریق زیرجلدی سیناپویتین شامل این نواحی هستند:
بهتر است محل تزریق هر بار تغییر کند. این کار احتمال درد، قرمزی، سفتی پوست و تحریک موضعی را کمتر میکند.
اگر یک ناحیه دردناک، متورم، زخمی یا ملتهب است، نباید برای تزریق انتخاب شود. تزریق در پوست آسیبدیده میتواند مشکل را بیشتر کند.
قبل از تزریق، ظاهر دارو باید بررسی شود. محلول باید شفاف و بیرنگ باشد. اگر دارو کدر شده، تغییر رنگ داده یا ذره داخل آن دیده میشود، نباید مصرف شود.
سرنگ نباید شدید تکان داده شود. دارو باید طبق شرایط درست از یخچال خارج شود. همچنین نباید بیشتر از زمان مجاز در دمای اتاق بماند.
بعد از تزریق، محل تزریق را بررسی کنید. قرمزی، درد، سوزش یا تورم خفیف ممکن است رخ دهد. اگر این علائم شدید یا طولانی شد، باید با پزشک تماس گرفت.
در بعضی بیماران، تزریق در خانه ممکن است. اما این کار فقط وقتی مناسب است که بیمار یا همراه او آموزش کامل دیده باشد. شروع درمان، تعیین دوز و تغییر برنامه تزریق باید زیر نظر پزشک انجام شود.
سیناپویتین مانند هر داروی دیگری میتواند عارضه داشته باشد. البته همه بیماران دچار عارضه نمیشوند. شدت عوارض هم در افراد مختلف یکسان نیست.
بعضی عوارض خفیف و قابل انتظار هستند. بعضی دیگر جدیترند و باید سریع پیگیری شوند. شناخت این علائم به بیمار کمک میکند تصمیم درستتری بگیرد.
عوارض شایعتر این دارو شامل موارد زیر است:
همه این عوارض در یک نفر دیده نمیشوند. بعضی بیماران فقط یک یا دو علامت خفیف دارند. بعضی دیگر هم عارضه خاصی احساس نمیکنند.
بعضی بیماران در شروع درمان دچار سردرد میشوند. احساس سنگینی سر، بدندرد، درد اندامها و بیحالی هم ممکن است دیده شود.
گاهی تب خفیف، لرز یا حس شبیه شروع سرماخوردگی هم گزارش میشود. در بعضی افراد تهوع یا سرگیجه نیز ممکن است رخ دهد.
این علائم اگر خفیف باشند، همیشه نشانه خطر نیستند. اما اگر شدید شوند، طول بکشند یا با علائم دیگر همراه باشند، باید بررسی پزشکی انجام شود.
بعضی علائم را نباید نادیده گرفت. در صورت بروز موارد زیر، باید سریع با پزشک تماس گرفت یا به مرکز درمانی مراجعه کرد:
سیناپویتین در بعضی بیماران میتواند خطر لخته شدن خون را بیشتر کند. این خطر بهویژه وقتی مهمتر است که هموگلوبین بیش از حد بالا برود. بیماران قلبی و عروقی هم باید بیشتر مراقبت شوند.
به همین دلیل، آزمایش منظم و مصرف کمترین دوز مؤثر اهمیت زیادی دارد.
سیناپویتین در چند دوز مختلف عرضه میشود. عدد روی جعبه نشان میدهد هر سرنگ چه مقدار دارو دارد.
تفاوت این دوزها فقط یک عدد ساده نیست. مقدار ماده مؤثر در هر سرنگ فرق میکند. با این حال، انتخاب دوز مناسب فقط با نگاه به عدد انجام نمیشود.
پزشک دوز را بر اساس وضعیت بیمار، وزن، آزمایشها و هدف درمان انتخاب میکند.
شکلهای دارویی رایج سیناپویتین شامل این موارد است:
این اعداد نشان میدهند هر سرنگ چه مقدار اریتروپویتین بتا دارد. اریتروپویتین بتا همان ماده اصلی دارو است.
پس تفاوت اصلی دوزها در مقدار دارو است، نه در نوع اثر. همه این دوزها با هدف کمک به ساخت گلبول قرمز استفاده میشوند.
دوز سیناپویتین برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک برای انتخاب دوز به چند عامل توجه میکند:
درمان معمولاً با کمترین دوز مؤثر شروع میشود. هدف این نیست که هموگلوبین بیش از حد بالا برود. هدف این است که علائم کمخونی کمتر شود و نیاز به تزریق خون کاهش پیدا کند.
بالا رفتن بیش از حد هموگلوبین میتواند خطر عوارض قلبی، عروقی و لخته شدن خون را بیشتر کند.
در بعضی بیماران کلیوی، دوز شروع معمول میتواند حدود 50 تا 100 واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن باشد. این دوز معمولاً سه بار در هفته تزریق میشود. با این حال، این فقط یک الگوی کلی است و دوز دقیق باید با نظر پزشک تنظیم شود.
اگر هموگلوبین خیلی آهسته بالا برود، ممکن است دوز تغییر کند. اگر هموگلوبین خیلی سریع بالا برود، پزشک ممکن است دوز را کم کند یا درمان را موقتاً نگه دارد.
زمان و نحوه مصرف سیناپویتین به برنامه درمانی بیمار بستگی دارد. برای همه بیماران یک ساعت ثابت و یکسان وجود ندارد.
مهمتر از ساعت دقیق، منظم بودن تزریقها است. فاصله بین نوبتها باید طبق نسخه باشد. اگر برنامه تزریق بههم بخورد، ممکن است اثر درمان کمتر شود.
زمان تزریق را پزشک مشخص میکند. این زمان به نوع بیماری، شدت کمخونی و برنامه درمانی بستگی دارد.
در بعضی بیماران، دارو چند بار در هفته تزریق میشود. بیمار نباید خودسرانه روز تزریق یا فاصله بین تزریقها را تغییر دهد.
اگر تزریق در خانه انجام میشود، بهتر است برنامه مشخصی نوشته شود. این کار کمک میکند نوبتها فراموش نشوند.
اگر یک نوبت تزریق فراموش شد، بیمار نباید خودسرانه تصمیم بگیرد. دوز بعدی هم نباید دو برابر شود. دو برابر کردن دوز میتواند خطر عوارض را بیشتر کند.
بهترین کار تماس با پزشک یا داروساز است. آنها مشخص میکنند نوبت بعدی چه زمانی انجام شود. تزریق پشت سر هم یا جلو انداختن نوبت بعدی بدون نظر پزشک کار درستی نیست.
قطع مصرف سیناپویتین نباید خودسرانه انجام شود. تغییر دوز هم باید با نظر پزشک باشد.
این دارو بر اساس آزمایش خون و وضعیت بیمار تنظیم میشود. تغییر ناگهانی برنامه درمان میتواند اثر دارو را کم کند یا خطر عوارض را بیشتر کند.
پزشک ممکن است در شرایط زیر دوز را تغییر دهد:
اگر پاسخ درمان کم باشد، علت همیشه ناکافی بودن دارو نیست. کمبود آهن، کمبود فولیک اسید، کمبود ویتامین B12، التهاب، عفونت یا خونریزی پنهان هم میتواند اثر دارو را کمتر کند.
به همین دلیل، پزشک معمولاً قبل از تغییر عجولانه دوز، علت پاسخ ضعیف را بررسی میکند.
تا امروز تداخل مهم و ثابتشدهای برای سیناپویتین با بسیاری از داروها گزارش نشده است. با این حال، این موضوع به معنی بیاهمیت بودن داروهای دیگر نیست.
بیمار باید فهرست کامل داروهای خود را به پزشک بگوید. این فهرست باید شامل داروهای نسخهای، داروهای بدون نسخه، مکملها و فرآوردههای گیاهی باشد.
بر اساس اطلاعات موجود، تداخل مهم و مشخصی برای سیناپویتین با بسیاری از داروها ثابت نشده است. اما پزشک همچنان داروهای همزمان بیمار را بررسی میکند.
دلیل این کار ساده است. بیماریهای زمینهای، مصرف چند دارو و وضعیت عمومی بیمار میتوانند روی ایمنی درمان اثر بگذارند.
اگر بیمار داروهای قلب، فشار خون یا دیابت مصرف میکند، باید پزشک را در جریان بگذارد.
این موضوع فقط به دلیل تداخل مستقیم نیست. سیناپویتین میتواند فشار خون را بالا ببرد. بنابراین در بیماران قلبی یا کسانی که فشار خون بالا دارند، پیگیری دقیقتر لازم است.
در بیماران دیابتی هم بررسی منظم وضعیت کلی بدن اهمیت دارد. چون این بیماران ممکن است همزمان مشکلات کلیوی یا قلبی داشته باشند.
مصرف مسکنها، مکملها و داروهای گیاهی هم باید به پزشک یا داروساز گفته شود.
مکمل آهن اهمیت ویژهای دارد. اگر آهن بدن کم باشد، سیناپویتین ممکن است اثر کافی نداشته باشد. چون بدن برای ساخت گلبول قرمز به آهن نیاز دارد.
پزشک ممکن است آزمایش آهن درخواست کند. اگر آهن بدن پایین باشد، ممکن است مکمل آهن هم تجویز شود. پس حتی اگر تداخل مستقیم مهمی وجود نداشته باشد، مکملها میتوانند روی نتیجه درمان اثر بگذارند.
پیش از شروع سیناپویتین، پزشک باید وضعیت بیمار را بررسی کند. این دارو برای بعضی افراد مناسب است، اما در بعضی شرایط باید با احتیاط مصرف شود.
در بعضی موارد هم مصرف دارو ممنوع است. هدف از این بررسیها، کم کردن خطر عوارض و انتخاب درمان درست است.
اطلاعات مربوط به مصرف سیناپویتین در بارداری و شیردهی محدود است. این دارو در منابع دارویی در گروه B بارداری قرار میگیرد.
گروه B یعنی در بررسیهای موجود، خطر واضحی دیده نشده است؛ اما این به معنی مصرف خودسرانه نیست.
اگر بیمار باردار است، قصد بارداری دارد یا در دوران شیردهی است، باید پزشک را مطلع کند. تصمیم نهایی باید بر اساس شدت کمخونی، وضعیت مادر و نیاز واقعی به درمان گرفته شود.
سیناپویتین در بعضی کودکان و نوزادان نارس ممکن است کاربرد داشته باشد. اما این مصرف کاملاً تخصصی است.
یکی از موارد مصرف دارو، کمک به پیشگیری از کمخونی در نوزادان نارس است. این موضوع برای نوزادان با وزن تولد 750 تا 1500 گرم و سن بارداری کمتر از 34 هفته مطرح میشود.
در سالمندان باید احتیاط بیشتری انجام شود. پزشک باید فشار خون، بیماری قلبی، بیماری کلیوی و خطر عوارض را بررسی کند.
سیناپویتین بیشتر در بیماران کلیوی استفاده میشود. اما همین بیماران هم نیاز به پیگیری دقیق دارند.
در بیماران دچار فشار خون بالا و کنترلنشده، مصرف سیناپویتین ممنوع است. چون این دارو میتواند فشار خون را بیشتر بالا ببرد.
در شرایط زیر مصرف دارو باید با احتیاط بیشتری باشد:
اگر علت کمخونی فقط کمبود اریتروپویتین نباشد، پاسخ به درمان ممکن است کامل نباشد. در این حالت، علتهای دیگر هم باید بررسی و درمان شوند.
اثر سیناپویتین فوری نیست. این دارو باید به مغز استخوان فرصت بدهد تا گلبول قرمز بیشتری بسازد.
به همین دلیل، نتیجه درمان معمولاً در روزهای اول مشخص نمیشود. پزشک اثر دارو را بیشتر با آزمایش خون بررسی میکند، نه فقط با احساس بیمار.
پاسخ درمان معمولاً طی چند هفته مشخص میشود. بعضی بیماران ممکن است زودتر احساس بهتری داشته باشند. برای مثال، ضعف یا بیحالی آنها کمتر شود.
با این حال، معیار اصلی آزمایش خون است. اگر بیمار بعد از یکی دو نوبت تزریق تغییر واضحی احساس نکند، لزوماً به معنی بیاثر بودن دارو نیست.
سیناپویتین دارویی با اثر تدریجی است. بنابراین پیگیری منظم اهمیت زیادی دارد.
بعد از تزریق زیرجلدی، جذب دارو در افراد مختلف میتواند متفاوت باشد. معمولاً بیشترین مقدار دارو در خون حدود 12 تا 28 ساعت بعد از تزریق زیرجلدی دیده میشود.
مدت ماندگاری دارو به روش تزریق هم بستگی دارد. بعد از تزریق وریدی، نیمهعمر حذف دارو حدود 4 تا 12 ساعت است. بعد از تزریق زیرجلدی، این زمان حدود 13 تا 28 ساعت است.
نیمهعمر یعنی مدت زمانی که طول میکشد مقدار دارو در بدن تقریباً به نصف برسد.
با این حال، اثر سیناپویتین فقط به باقی ماندن آن در خون محدود نیست. چون هدف اصلی دارو تحریک خونسازی است و این فرایند زمان میبرد.
مهمترین تغییری که پزشک دنبال میکند، بالا رفتن تدریجی هموگلوبین است. هموگلوبین باید به شکل کنترلشده بالا برود، نه خیلی سریع و بیش از حد.
پزشک ممکن است موارد زیر را هم بررسی کند:
این پیگیریها کمک میکنند اثر درمان سنجیده شود. همچنین خطر عوارض کمتر میشود.
داروهای مشابه دیگری هم در گروه داروهای کمککننده به خونسازی وجود دارند. این داروها ممکن است از نظر اثر کلی شبیه باشند.
با این حال، بیمار نباید فقط به دلیل شباهت نام یا دوز، داروی خود را عوض کند. تغییر بین برندها یا داروهای مشابه باید با نظر پزشک باشد.
برنامه مصرف، مقدار دارو، فاصله تزریق و روش پیگیری ممکن است در هر دارو فرق داشته باشد.
جایگزین دقیق سیناپویتین باید توسط پزشک انتخاب شود. یک جایگزین ثابت برای همه بیماران وجود ندارد.
پزشک هنگام انتخاب جایگزین به چند نکته توجه میکند:
بنابراین، جایگزینی دارو نباید خودسرانه انجام شود.
تفاوت داروهای مشابه میتواند در برند، شکل عرضه، قدرت دارویی و برنامه مصرف باشد. گاهی روش پیگیری بیمار هم فرق میکند.
از نظر هدف کلی، این داروها برای کمک به ساخت گلبول قرمز استفاده میشوند. اما این شباهت به معنی یکسان بودن کامل آنها نیست.
به همین دلیل، تغییر خودسرانه بین داروهای مشابه میتواند باعث اشتباه در دوز یا برنامه درمان شود.
سیناپویتین یک داروی ایرانی است. این دارو توسط شرکت سیناژن تولید میشود.
برای بسیاری از بیماران، ایرانی یا خارجی بودن دارو مهم است. چون روی دسترسی، قیمت و تهیه منظم دارو اثر دارد. با این حال، مهمتر از نام تجاری، مصرف درست دارو است.
سیناپویتین باید با نسخه درست، دوز درست و برنامه پیگیری مشخص مصرف شود. تغییر دارو یا تغییر دوز بدون نظر پزشک کار درستی نیست.
تجربه مصرفکنندگان باید واقعبینانه بررسی شود. این بخش نباید وعده قطعی بدهد. چون واکنش بدن افراد به دارو یکسان نیست.
در تجربههای رایج، چند موضوع بیشتر دیده میشود. اثر دارو معمولاً تدریجی است. بعضی عوارض خفیف ممکن است رخ دهد. پیگیری آزمایشها هم در نتیجه درمان نقش مهمی دارد.
بعضی بیماران میگویند تزریق زیرجلدی سیناپویتین قابل تحمل است. این موضوع زمانی بهتر میشود که روش تزریق درست باشد.
تعویض محل تزریق هم مهم است. اگر تزریق همیشه در یک نقطه انجام شود، احتمال درد، قرمزی یا سفتی پوست بیشتر میشود.
بعضی بیماران درد یا سوزش خفیف در محل تزریق دارند. کسانی که در خانه تزریق میکنند، معمولاً وقتی تجربه بهتری دارند که آموزش کافی دیده باشند.
در تجربه مصرف، بعضی بیماران از سردرد یا سنگینی سر در شروع درمان میگویند. برخی افراد هم قرمزی یا درد خفیف محل تزریق را گزارش میکنند.
بدندرد، بیحالی، تب خفیف یا علائم شبیه سرماخوردگی هم ممکن است دیده شود.
با این حال، نباید تصور کرد همه بیماران این عوارض را تجربه میکنند. شدت و نوع عوارض در هر فرد میتواند متفاوت باشد.
بیمارانی که کمخونی آنها به درمان پاسخ میدهد، معمولاً از بهتر شدن تدریجی ضعف و بیحالی صحبت میکنند.
این بهبود معمولاً فوری نیست. بیشتر بیماران طی چند هفته متوجه تغییر میشوند. البته معیار اصلی همچنان آزمایش خون است.
اگر بیمار کمبود آهن داشته باشد، پاسخ به سیناپویتین ممکن است ضعیفتر شود. به همین دلیل، بررسی آهن و تنظیم دقیق دوز اهمیت زیادی دارد.
خیر. سیناپویتین داروی اعتیادآور نیست. این دارو وابستگی به معنای رایج ایجاد نمیکند.
با این حال، سیناپویتین یک داروی تخصصی است. مصرف آن باید فقط بر اساس نیاز واقعی و نسخه پزشک باشد.
خوابآلودگی از عوارض اصلی و شناختهشده سیناپویتین نیست.
با این حال، بعضی بیماران ممکن است به دلیل کمخونی، بیماری زمینهای یا شرایط عمومی بدن احساس خستگی داشته باشند.
اگر بعد از تزریق گیجی شدید، خوابآلودگی غیرعادی یا کاهش هوشیاری ایجاد شد، باید بررسی پزشکی انجام شود.
اثر مستقیم و شایع گوارشی برای سیناپویتین به عنوان عارضه اصلی شناخته نمیشود.
با این حال، در بعضی بیماران ممکن است تهوع یا بیاشتهایی دیده شود. این علائم همیشه فقط به دارو مربوط نیستند و باید علتهای دیگر هم بررسی شوند.
سیناپویتین یک داروی تزریقی است. ماده اصلی آن اریتروپویتین بتا است.
این دارو به بدن کمک میکند گلبول قرمز بیشتری بسازد. به زبان ساده، سیناپویتین دارویی است که فرایند خونسازی را تحریک میکند.
خیر. سیناپویتین بیشتر برای کمخونی ناشی از بیماری مزمن کلیه شناخته میشود. اما فقط برای این مورد نیست.
این دارو در بعضی بیماران دچار کمخونی ناشی از شیمیدرمانی هم استفاده میشود. همچنین ممکن است در نوزادان نارس یا در بعضی برنامههای پیش از جراحی کاربرد داشته باشد.
اثر سیناپویتین فوری نیست. پاسخ درمان معمولاً طی چند هفته مشخص میشود.
بهترین راه بررسی اثر دارو، آزمایش خون و پیگیری پزشک است. اگر بعد از یکی دو تزریق تغییر واضحی احساس نشود، لزوماً نشانه بیاثر بودن دارو نیست.
بله. بالا رفتن فشار خون یکی از عوارض شناختهشده سیناپویتین است.
به همین دلیل، فشار خون باید در طول درمان مرتب بررسی شود. این موضوع در بیمارانی که سابقه فشار خون بالا دارند، اهمیت بیشتری دارد.
در بیماران دارای فشار خون کنترلنشده، مصرف سیناپویتین ممنوع است.
بله. بررسی آهن در بسیاری از بیماران مهم است.
اگر آهن بدن کم باشد، اثر سیناپویتین کمتر میشود. چون بدن برای ساخت گلبول قرمز به آهن نیاز دارد.
در بعضی بیماران، پزشک ممکن است مکمل آهن تجویز کند. این کار میتواند پاسخ به درمان را بهتر کند.
سیناپویتین با روش مهندسی ژنتیک ساخته میشود. مهندسی ژنتیک یعنی ساخت دارو با کمک روشهای آزمایشگاهی پیشرفته، به شکلی که دارو شبیه ماده طبیعی بدن عمل کند.
به همین دلیل، سیناپویتین در کمخونیهایی استفاده میشود که بدن به اندازه کافی گلبول قرمز تولید نمیکند.
پاسخ ضعیف همیشه به معنی بیاثر بودن دارو نیست. علتهای دیگری هم ممکن است وجود داشته باشد.
مهمترین علتهای پاسخ کم شامل این موارد هستند:
در ادرار او خون دیده می شود
سلام من این دارو رو در دوز4000خریدم و می خوام برای استفاده ورزشی بکنم یک سری ورزشکارا واسه افزایش اکسیژن رسانی بیشتر به عظلات استفاده میکنن ممنون میشم توضیح بدین
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1398/8/3)
این دارو بدون تجویز پزشک توصیه نمی شود و در تست دوپینگ به عنوان یک داروی غیر مجاز شناخته می شود.اریتروپویتین با تحریک مغز استخوان تولید گویچه های قرمز را افزایش می دهد. در افراد سالم ممکن است غلظت خون ایجاد کند.
باسلام من این دارورو براباباخدابیامرزم گرفتم ولی عمرش کفاف نداد! آزادوگرون خریدم چه جوری می تونم بفروشمش؟! ممنون میشم راهنمایی کنید
با سلام ببخشید طبق تجویز پزشک ما دوز ۱۰۰۰۰ رو تهیه کردیم ولی داروخانه نگفت که باید در یخچال باشد و حدود یک ماه است خارج از یخچال،ابا باید دور بریزیم؟