قرص آپیراکس حاوی آپیکسابان و برای پیشگیری یا درمان لخته خون، آمبولی ریه و کاهش خطر سکته تجویز میشود. نحوه مصرف دوزهای ۲.۵ و ۵ میلیگرم، عوارض مانند خونریزی، تداخلات دارویی و خطر قطع مصرف را بخوانید.
قرص آپیراکس یک داروی خوراکی ضد انعقاد خون است.
این دارو برای کاهش احتمال تشکیل لخته در رگها و پیشگیری از پیامدهای خطرناک لخته تجویز میشود.
آپیراکس حاوی آپیکسابان است و توسط شرکت آرنا حیات دانش در ایران تولید میشود.
این دارو نسخهای است. مصرف، قطع یا تغییر مقدار آن باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
مصرف نامنظم یا قطع خودسرانه داروهای ضد انعقاد میتواند خطر خونریزی یا تشکیل لخته را افزایش دهد.
آپیکسابان با مهار فاکتور Xa (یکی از عوامل مهم در روند لخته شدن خون)، تولید ترومبین (مادهای مؤثر در تشکیل لخته) را کاهش میدهد.
آپیراکس لختههای موجود را فوراً حل نمیکند، اما میتواند از بزرگتر شدن لخته جلوگیری کند و خطر عود آن را کاهش دهد.
قرص آپیراکس برای پیشگیری یا درمان برخی بیماریهای مرتبط با لخته خون تجویز میشود.
کاربرد دقیق آن به نوع بیماری، خطر خونریزی، وضعیت کلیه و کبد، سن، وزن، داروهای همزمان و نظر پزشک بستگی دارد.
مهمترین موارد مصرف آپیراکس:
در بیمارانی که به دلیل جراحی، بیحرکتی، بیماری قلبی یا سابقه لخته در معرض خطر بیشتری هستند، آپیراکس ممکن است برای کاهش احتمال تشکیل لخته تجویز شود.
این دارو گاهی پس از جراحی تعویض مفصل زانو یا لگن برای پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه به کار میرود.
آپیراکس در درمان ترومبوز ورید عمقی کاربرد دارد. در این وضعیت، لخته در وریدهای عمقی بدن، مانند وریدهای پا، تشکیل میشود.
اگر لخته به سمت ریه حرکت کند، میتواند باعث آمبولی ریه شود. آمبولی ریه ممکن است با تنگی نفس، درد قفسه سینه و افت اکسیژن همراه باشد.
آپیراکس با کاهش فعالیت مسیر انعقاد خون، به کنترل خطر پیشرفت یا عود لخته کمک میکند.
آپیراکس در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچهای (نوعی نامنظمی ضربان قلب که به دریچه قلب مربوط نیست) ممکن است برای کاهش خطر سکته مغزی و آمبولی سیستمیک تجویز شود.
این دارو برای همه انواع فیبریلاسیون دهلیزی مناسب نیست. در بیماران دارای دریچه مصنوعی فلزی یا تنگی متوسط تا شدید دریچه میترال، انتخاب داروی ضد انعقاد باید فقط توسط پزشک انجام شود.
آپیراکس با مهار فاکتور Xa آزاد و متصل به لخته، تولید ترومبین را کاهش میدهد.
این اثر احتمال لختهسازی غیرطبیعی را کم میکند، اما همزمان میتواند خطر خونریزی را افزایش دهد. مصرف آپیراکس باید منظم و مطابق نسخه باشد.
آپیراکس مستقیماً فاکتور Xa را مهار میکند. وارفارین از مسیر وابسته به ویتامین K روی چند عامل انعقادی اثر میگذارد.
آپیراکس معمولاً به پایش دورهای INR (آزمایشی برای سنجش زمان لخته شدن خون) نیاز ندارد و محدودیت غذایی شناختهشده وارفارین درباره غذاهای حاوی ویتامین K را ندارد.
با این حال، خطر خونریزی و تداخل دارویی در مصرف آپیراکس همچنان مهم است و باید جدی گرفته شود.
قرص آپیراکس ۵ میلیگرم یکی از دوزهای موجود این دارو است. انتخاب این دوز به تشخیص پزشک و عواملی مانند نوع بیماری، سن، وزن، عملکرد کلیه و کبد، خطر خونریزی و داروهای همزمان بستگی دارد.
آپیراکس ۵ نباید بدون نظر پزشک یا داروساز نصف شود یا با دوز دیگر جایگزین شود.
آپیراکس ۵ ممکن است برای موارد زیر تجویز شود:
مورد مصرف و مدت درمان برای هر بیمار متفاوت است.
اگر بلع قرص دشوار باشد، در برخی شرایط میتوان قرص را خرد و با مقدار مشخصی از مایع یا غذای نرم مخلوط کرد. این کار باید طبق راهنمای پزشک یا داروساز انجام شود.
آپیراکس ۲.۵ میلیگرم دوز دیگر این دارو است و در برخی بیماران یا شرایط درمانی تجویز میشود.
پایینتر بودن دوز به معنی مناسب بودن آن برای مصرف خودسرانه یا کمخطر بودن دارو نیست. آپیراکس ۲.۵ نیز میتواند خطر خونریزی ایجاد کند.
آپیراکس ۲.۵ ممکن است برای موارد زیر تجویز شود:
تفاوت این دو دوز در مقدار داروی موجود در هر قرص است. این تفاوت به معنی قوی یا ضعیف بودن مطلق یک دوز نیست.
هر دوز برای شرایط درمانی و بیمار مشخص انتخاب میشود. جایگزین کردن آپیراکس ۲.۵ با نصف قرص آپیراکس ۵ بدون نظر پزشک توصیه نمیشود.
آپیراکس باید مطابق نسخه پزشک مصرف شود. این دارو را میتوان با غذا یا بدون غذا و با یک لیوان آب خورد.
بهتر است مصرف دارو در ساعتهای ثابت انجام شود تا احتمال فراموشی کمتر شود. تغییر دوز، قطع دارو یا جابهجایی زمان مصرف بدون نظر پزشک توصیه نمیشود.
بهترین زمان مصرف آپیراکس زمانی است که بیمار بتواند آن را بهطور منظم مصرف کند.
در بسیاری از برنامههای درمانی، مصرف دارو با فاصله حدود ۱۲ ساعت مطرح میشود، اما برنامه نهایی باید همان نسخه پزشک باشد.
آپیراکس با غذا یا بدون غذا قابل مصرف است. برخلاف وارفارین، محدودیت غذایی خاصی از نظر سبزیجات و غذاهای حاوی ویتامین K ندارد.
اگر بیمار بیماری قلبی، کلیوی، کبدی یا گوارشی دارد، باید رژیم توصیهشده برای همان بیماری را رعایت کند.
اگر یک نوبت آپیراکس فراموش شد، بیمار باید طبق دستور پزشک یا داروساز عمل کند.
اگر بیمار شک دارد که دارو را مصرف کرده یا نه، باید بنا را بر مصرف نکردن بگذارد و طبق دستورالعمل دوز فراموششده عمل کند، مگر اینکه پزشک توصیه دیگری کرده باشد.
مدت اثر آپیراکس به دوز، وضعیت کلیه و کبد، سن، داروهای همزمان و علت تجویز بستگی دارد.
اثر ضدانعقادی آن معمولاً طی چند ساعت پس از مصرف شروع میشود. مصرف منظم به کنترل پیوستهتر روند انعقاد کمک میکند.
نباید بر اساس احساس بهتر شدن، مصرف دارو قطع شود یا فاصله مصرف تغییر کند.
پیش از جراحی، دندانپزشکی، آندوسکوپی، نمونهبرداری یا اقدامات تهاجمی، پزشک باید از مصرف آپیراکس مطلع باشد تا درباره زمان قطع موقت و شروع دوباره آن تصمیم بگیرد.
در برخی اقدامات کوچک دندانپزشکی ممکن است نیازی به قطع دارو نباشد، اما تصمیم نهایی با پزشک یا دندانپزشک است.
عوارض آپیراکس در همه مصرفکنندگان دیده نمیشود، اما مهمترین عارضه آن خونریزی است که میتواند خفیف یا جدی باشد.
واکنش آلرژیک مانند تورم صورت یا زبان، تنگی نفس، خارش پوستی، سرگیجه شدید یا ضعف غیرعادی نیز به توجه پزشکی نیاز دارد.
آپیراکس ممکن است احتمال موارد زیر را افزایش دهد:
در صورت شدید شدن یا تکرار این علائم، ارزیابی پزشکی لازم است.
علائم زیر هنگام مصرف آپیراکس میتوانند نشانه خونریزی داخلی یا خونریزی مهم باشند و به پیگیری فوری نیاز دارند:
در صورت بروز این علائم، بیمار باید سریعاً تحت بررسی پزشکی قرار بگیرد.
تهوع، ناراحتی معده، درد شکم، ضعف، سردرد یا سرگیجه ممکن است در برخی بیماران دیده شود.
این علائم همیشه نشانه مشکل جدی نیستند، اما اگر شدید، مداوم یا همراه با نشانههای خونریزی باشند، باید بررسی شوند.
در بیماران دارای سابقه زخم معده، خونریزی گوارشی، فشار خون کنترلنشده یا مصرف همزمان داروهایی که خطر خونریزی را افزایش میدهند، احتمال عوارض جدی بیشتر است.
تداخل دارویی آپیراکس میتواند خطر خونریزی را افزایش دهد یا اثر ضدانعقادی دارو را کم کند و خطر لخته را بالا ببرد.
بیمار باید فهرست همه داروهای نسخهای، بدون نسخه، مکملها و فرآوردههای گیاهی خود را به پزشک یا داروساز اعلام کند.
مصرف همزمان آپیراکس با داروهای زیر میتواند خطر خونریزی را افزایش دهد:
مصرف یا قطع این داروها همراه با آپیراکس نباید خودسرانه انجام شود.
ایبوپروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک میتوانند هنگام مصرف آپیراکس خطر خونریزی، بهویژه خونریزی گوارشی، را افزایش دهند.
انتخاب مسکن باید با نظر پزشک یا داروساز باشد؛ بهخصوص اگر بیمار سابقه زخم معده، خونریزی گوارشی، بیماری کلیوی یا مصرف داروهای قلبی دارد.
برخی داروها میتوانند سطح آپیراکس را در بدن تغییر دهند؛ از جمله:
فرآوردههای گیاهی مانند زردچوبه، زنجبیل، سیر، جینکو، جینسینگ، چای سبز، شاهبلوط هندی، سنبلالطیب و علف چای باید با احتیاط مصرف شوند.
آپیراکس برای همه بیماران مناسب نیست. پیش از مصرف باید با پزشک مشورت شود اگر بیمار:
سابقه سکته خونریزیدهنده، زخم فعال معده، جراحی اخیر، آسیب شدید، فشار خون کنترلنشده، بیماری کلیوی یا مصرف چند داروی مؤثر بر خونریزی باید به پزشک اطلاع داده شود.
مصرف آپیراکس در کودکان باید فقط با نظر پزشک متخصص انجام شود. دوز و ایمنی دارو در کودکان با بزرگسالان یکسان فرض نمیشود.
والدین نباید از قرص بزرگسالان برای کودک استفاده کنند یا دوز را بر اساس حدس، وزن یا تجربه دیگران تغییر دهند.
مصرف آپیراکس در بارداری به احتیاط جدی نیاز دارد. به دلیل محدود بودن اطلاعات کافی درباره ایمنی دارو و احتمال افزایش خطر خونریزی، مصرف آن فقط در شرایط خاص و با تصمیم پزشک قابل بررسی است.
اگر بیمار هنگام مصرف آپیراکس باردار شود یا قصد بارداری داشته باشد، باید سریعاً با پزشک مشورت کند. قطع خودسرانه دارو نیز میتواند برای برخی بیماران خطرناک باشد.
آپیراکس در بارداری معمولاً انتخاب رایج نیست، مگر اینکه پزشک پس از بررسی خطر لخته و خطر خونریزی، مصرف آن را ضروری بداند.
انتخاب داروی ضد انعقاد در بارداری باید بر اساس وضعیت مادر، علت درمان، سن بارداری، سابقه لخته و نظر پزشک متخصص انجام شود.
آپیراکس میتواند خطر خونریزی را افزایش دهد. این موضوع در بارداری، نزدیک زایمان یا هنگام اقدامات درمانی اهمیت بیشتری دارد.
خونریزی غیرعادی، ضعف شدید، سرگیجه، درد شکم یا هر علامت نگرانکننده باید سریع بررسی شود.
مصرف آپیراکس در شیردهی باید با احتیاط بررسی شود. به دلیل نبود مطالعات کافی، مصرف آن در شیردهی مجاز دانسته نمیشود؛ مگر در شرایطی که پزشک ضرورت درمان را تشخیص دهد.
اگر درمان با آپیراکس ضروری باشد، پزشک درباره ادامه یا قطع شیردهی و انتخاب درمان جایگزین تصمیم میگیرد.
مادر نباید بدون نظر پزشک دارو را قطع کند یا شیردهی را ادامه دهد، چون خطر لخته برای مادر و خطر احتمالی خونریزی باید همزمان سنجیده شود.
مصرف آپیراکس در سالمندان و بیماران دارای مشکلات کلیوی، کبدی، سابقه خونریزی، زخم معده، فشار خون کنترلنشده یا مصرف داروهای متعدد به دقت بیشتری نیاز دارد.
پزشک باید از همه بیماریهای زمینهای، سابقه خونریزی غیرطبیعی و همه داروها و مکملهای مصرفی بیمار مطلع باشد.
عملکرد کلیه میتواند روی دفع و ماندگاری آپیراکس اثر بگذارد. در نارسایی کلیه، پزشک ممکن است دوز، فاصله قطع دارو قبل از جراحی یا نیاز به آزمایشهای کنترلی را با دقت بیشتری بررسی کند.
در بیماریهای کبدی، بهویژه نارسایی کبدی یا سیروز همراه با اختلالات انعقادی، مصرف آپیراکس میتواند پرخطر باشد.
سابقه بیماری کبدی، زردی، خونریزی یا اختلال آزمایشهای کبدی باید به پزشک اطلاع داده شود.
قطع آپیراکس باید فقط با نظر پزشک انجام شود. قطع ناگهانی میتواند خطر بازگشت لخته، آمبولی ریه یا سکته مغزی را در برخی بیماران افزایش دهد؛ بهویژه در فیبریلاسیون دهلیزی، سابقه ترومبوز ورید عمقی یا آمبولی ریه.
مدت مصرف آپیراکس به علت تجویز بستگی دارد. در فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچهای ممکن است درمان طولانیمدت لازم باشد.
در پیشگیری از لخته پس از تعویض مفصل زانو یا لگن، مدت مصرف معمولاً محدودتر است. در ترومبوز ورید عمقی یا آمبولی ریه، مدت درمان بر اساس شدت بیماری، خطر عود، خطر خونریزی و وضعیت کلی بیمار تعیین میشود.
قطع آپیراکس قبل از جراحی به خطر خونریزی عمل بستگی دارد. برای برخی اقدامات کوچک ممکن است نیازی به قطع دارو نباشد.
در جراحیهای بزرگ، جراحی ستون فقرات، برخی اعمال قلبی، جراحیهای وسیع شکم یا اقدامات پرخطر، ممکن است لازم باشد آپیراکس زودتر قطع شود. شروع دوباره دارو باید زمانی انجام شود که خونریزی کنترل شده باشد.
مصرف بیش از حد آپیراکس میتواند خطر خونریزی را افزایش دهد. شدت مشکل به مقدار مصرفشده، زمان مصرف، داروهای همزمان، وضعیت کلیه و کبد و سابقه خونریزی بستگی دارد.
در صورت مصرف بیش از دوز تجویزشده، بیمار باید با پزشک، مرکز درمانی یا اورژانس تماس بگیرد و منتظر بروز علائم شدید نماند.
خونریزی پس از مصرف بیش از حد آپیراکس میتواند از خونریزی سطحی تا خونریزی داخلی جدی متغیر باشد.
خون در ادرار یا مدفوع، سرفه خونی، افت فشار، ضعف شدید یا کاهش سطح هوشیاری به اقدام فوری پزشکی نیاز دارد. ممکن است پایش علائم حیاتی، آزمایش خون، تزریق مایعات، فرآوردههای خونی یا اقدامات کنترل خونریزی لازم شود.
آپیراکس برخلاف بعضی داروهای ضدانعقاد قدیمی، معمولاً به پایش روتین اثر ضدانعقادی نیاز ندارد.
با این حال، پزشک ممکن است برای بررسی وضعیت کلی بیمار، عملکرد کلیه و کبد، کمخونی یا احتمال خونریزی، آزمایش خون درخواست کند.
آپیراکس معمولاً مانند وارفارین با آزمایش INR تنظیم نمیشود. بیمار نباید بر اساس عدد INR درباره کم یا زیاد کردن دوز آپیراکس تصمیم بگیرد.
تفسیر آزمایشها در زمان مصرف آپیراکس باید توسط پزشک انجام شود، چون بعضی نتایج ممکن است میزان دقیق اثر دارو را نشان ندهند.
مقایسه آپیراکس با داروهای مشابه باید بر اساس علت مصرف، خطر خونریزی، وضعیت کلیه و کبد، داروهای همزمان و نظر پزشک انجام شود.
هیچ داروی ضدانعقادی برای همه بیماران بهترین انتخاب قطعی نیست.
آپیراکس و الیکوییس هر دو بر پایه آپیکسابان هستند و در یک دسته درمانی قرار میگیرند. تفاوت اصلی آنها معمولاً به نام تجاری، شرکت تولیدکننده، مشخصات محصول ثبتشده و دسترسی در بازارهای مختلف مربوط است.
بیمار نباید بدون هماهنگی پزشک داروی ضدانعقاد خود را جابهجا کند.
آپیراکس و ریواروکسابان هر دو از داروهای ضدانعقاد خوراکی جدیدتر هستند و روی مسیر فاکتور Xa اثر میگذارند، اما از نظر ماده دارویی، برنامه مصرف، ویژگیهای بدندارویی و شرایط انتخاب بیمار تفاوت دارند.
وضعیت کلیه، خطر خونریزی گوارشی، داروهای همزمان، سن، وزن و علت مصرف میتواند روی انتخاب دارو اثر بگذارد.
وارفارین معمولاً به کنترل منظم INR و توجه بیشتر به تداخلات غذایی نیاز دارد. آپیراکس معمولاً به پایش روتین INR نیاز ندارد.
با این حال، آپیراکس هم میتواند تداخل دارویی و خطر خونریزی ایجاد کند. در برخی بیماران دارای دریچه قلب مصنوعی یا شرایط دریچهای خاص، وارفارین ممکن است جایگاه متفاوتی داشته باشد و آپیراکس انتخاب مناسبی نباشد.
تجربیات مصرفکنندگان آپیراکس متفاوت است. تجربه یک بیمار معیار قطعی برای ایمنی یا اثربخشی دارو در بیمار دیگر نیست.
پاسخ بدن به علت مصرف، سن، عملکرد کلیه و کبد، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان بستگی دارد.
برخی مصرفکنندگان ممکن است کبودی آسانتر، خونریزی طولانیتر از بریدگیهای کوچک، خونریزی لثه، خونریزی بینی یا افزایش خونریزی قاعدگی را تجربه کنند.
اگر این علائم شدید، مکرر یا همراه با ضعف، سرگیجه، تنگی نفس، مدفوع سیاه یا ادرار خونی باشد، پیگیری پزشکی لازم است.
برخی بیماران پس از ترومبوز ورید عمقی، آمبولی ریه یا جراحی تعویض مفصل، آپیراکس را برای درمان یا پیشگیری از لخته مصرف میکنند.
مصرف منظم طبق نسخه و اطلاع دادن مصرف دارو پیش از اقدامات درمانی، بخش مهمی از درمان ایمنتر است.
فراموشی دوز یا قطع خودسرانه آپیراکس میتواند اثر محافظتی دارو را کاهش دهد.
بیمار نباید برای جبران دوز فراموششده، دوز بعدی را دو برابر کند و نباید بدون نظر پزشک مصرف دارو را قطع کند.
بله. آپیراکس در زبان ساده داروی ضد انعقاد یا رقیقکننده خون نامیده میشود، اما کار اصلی آن مهار فاکتور Xa و کاهش احتمال تشکیل لخته خون است.
خیر. آپیراکس لخته را فوراً حل نمیکند. این دارو با کاهش فعالیت مسیر انعقاد، از بزرگتر شدن لخته و عود آن پیشگیری میکند و بدن بهتدریج میتواند بخشی از لخته را جذب کند.
خوابآلودگی از عوارض اصلی و شایع آپیراکس محسوب نمیشود. اگر خوابآلودگی همراه با ضعف شدید، سرگیجه، رنگپریدگی یا علائم خونریزی باشد، باید بررسی پزشکی انجام شود.
خیر. چاقی یا لاغری اثر شناختهشده اصلی آپیراکس نیست. تغییر وزن قابل توجه ممکن است به بیماری زمینهای، رژیم غذایی، داروهای دیگر یا احتباس مایعات مربوط باشد و باید با پزشک مطرح شود.
مصرف همزمان آپیراکس با داروهای ضدانعقاد، ضدپلاکت، برخی مسکنهای ضدالتهاب، بعضی داروهای ضدقارچ، ضدویروس، ضدتشنج و برخی فرآوردههای گیاهی میتواند خطر خونریزی یا لخته را تغییر دهد.
قبل از مصرف هر داروی جدید باید با پزشک یا داروساز مشورت شود.
خیر. آپیراکس اعتیادآور نیست و وابستگی روانی یا جسمی ایجاد نمیکند. با این حال، قطع ناگهانی آن بدون نظر پزشک میتواند خطر تشکیل لخته یا سکته را در برخی بیماران افزایش دهد.
اگر خونریزی خفیف و کوتاه است، بیمار باید آن را به پزشک یا داروساز اطلاع دهد. اگر خونریزی شدید، طولانی، همراه با ضعف، غش، مدفوع سیاه، ادرار خونی، استفراغ خونی یا سردرد ناگهانی باشد، مراجعه فوری پزشکی لازم است.
خیر. آپیراکس داروی ضد انعقاد نسخهای است. مصرف خودسرانه آن میتواند باعث خونریزی جدی یا کنترل نشدن خطر لخته شود.
سلام برای من اپیراکس ۵ تجویز شده امروز برای تهیه مجدد قرص به چند داروخانه سر زدم که نداشتند. اما یک داروخانه آپکسیبان۵ داد و گفت اپیراکس ۵ وارد نمیشود . لطفا بفرمائید این دو قرص چه تفاوتی دارند و میشود اپیکسابان را بجای اپیراکس مصرف کرد؟
آیا تکرر ادرار یعنی هر نیم ساعت یکبار. جز عوارض این دارو میباشد؟