قرص لراوا با مادهٔ مؤثر لفلونوماید برای کنترل آرتریت روماتوئید و سایر بیماریهای التهابی مفاصل تجویز میشود. اطلاعات کامل دربارهٔ مقدار مصرف، عوارض، تداخلات دارویی، هشدارهای بارداری و پاسخ به سوالات رایج را در این مطلب بخوانید.
بله. لراوا یک نام تجاری ایرانی برای داروی لفلونوماید است. این دارو در دستهٔ داروهایی جای میگیرد که سیر پیشرفت بیماریهای روماتیسمی (بیماریهای التهابی مفاصل و بافتهای همبند) را مهار میکنند.
لراوا برای مهار التهاب مفاصل، بهویژه در آرتریت روماتوئید (نوعی بیماری خودایمنی که باعث تورم و تخریب مفاصل میشود)، تجویز میشود. مصرف آن باید حتماً با نظر پزشک و همراه با چکآپهای دورهای باشد.
این دارو ساخت شرکت آرنا حیات دانش است و در دو دُز ۱۰ و ۲۰ میلیگرمی بهصورت قرص روکشدار در دسترس است.
لراوا نام تجاری دارو است و لفلونوماید مادهٔ شیمیایی اصلی آن را تشکیل میدهد. بنابراین، مادهٔ فعال درون قرص لراوا همان لفلونوماید است. برندهای گوناگون لفلونوماید ممکن است از نظر کارخانهٔ سازنده، مواد جانبی، ظاهر و بستهبندی با هم فرق داشته باشند. تعویض برند دارو بهتر است با مشورت پزشک یا داروساز صورت گیرد.
لراوا برای درمان آرتریت روماتوئید فعال در بزرگسالان به کار میرود. این عارضه میتواند با درد، تورم، سفتی صبحگاهی و کاهش دامنهٔ حرکت مفاصل همراه باشد.
در صورتی که بیماری کنترل نشود، بهمرور زمان به مفاصل صدمه میزند. لراوا با فروکش کردن فعالیت افراطی دستگاه ایمنی (سیستم دفاعی بدن) به مهار التهاب یاری میرساند.
پزشک ممکن است این دارو را در برخی بیماران مبتلا به آرتریت پسوریاتیک (التهاب مفصل همراه با بیماری پوستی پسوریازیس) نیز به کار گیرد.
لراوا یک مسکن آنی نیست و درد ناگهانی را سریعاً از بین نمیبرد. بلکه این دارو ریشهٔ التهابی بیماری را بهتدریج تحت کنترل درمیآورد.
با ادامهٔ مرتب درمان، ممکن است درد، ورم و خشکی مفاصل کاهش پیدا کند. زمان و درجهٔ پاسخ به درمان در اشخاص مختلف تفاوت دارد.
لراوا تکثیر و فعالیت برخی از یاختههای دستگاه ایمنی را پایین میآورد. در پی آن، التهاب و آسیب ناشی از فعالیت زیاد سیستم ایمنی کاسته میشود.
این تأثیر به مهار درد، تورم و سفتی مفاصل کمک میکند، اما این روند تدریجی است.
تأثیر لراوا معمولاً آنی نیست. اولین نشانههای بهبود اغلب پس از حدود ۴ هفته یا بیشتر نمایان میشوند.
در برخی بیماران، دستیابی به پاسخ کاملتر درمانی ممکن است چندین ماه به طول انجامد.
میزان مصرف لراوا با در نظر گرفتن شدت بیماری، جواب آزمایشها، عوارض و داروهای همزمان تعیین میشود. این دارو معمولاً یک بار در روز و مطابق با نسخه مصرف میگردد.
پزشک ممکن است در آغاز درمان یا هنگام بروز عوارض، مقدار دارو را تغییر دهد. بیمار نباید بهتنهایی مقدار مصرف را کم یا زیاد نماید.
لراوا را میتوان همراه غذا یا با شکم خالی مصرف کرد. چنانچه دارو موجب ناراحتی معده میشود، مصرف آن همراه با خوراکی میتواند تحملپذیری را بهتر کند. لراوا محدودیت غذایی خاصی ندارد، ولی ممکن است به کبد صدمه بزند. دربارهٔ نوشیدن الکل، مکملها و فرآوردههای گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت نمایید.
لراوا در اغلب موارد بهصورت روزانه مصرف میشود. مصرف مرتب برای ایجاد و تداوم اثر درمانی ضروری است.
طول دورهٔ درمان به وضعیت بیماری، جواب آزمایشها، میزان پاسخ به دارو و بروز عوارض وابسته است. این دوره ممکن است چند ماه یا بیشتر ادامه یابد.
تأثیر لراوا معمولاً در چند روز نخست کامل نمیشود. اکثر بیماران برای مشاهدهٔ بهبودی اولیه به چند هفته فرصت نیاز دارند.
در بعضی افراد، دستیابی به اثر پایدارتر ممکن است ۴ تا ۶ ماه یا بیشتر زمان ببرد. نبود تغییر محسوس در هفتههای اول، الزاماً به معنی بیاثری دارو نیست.
اثر لراوا مانند داروهای مسکن به چند ساعت محدود نمیگردد. این دارو با دگرگونی تدریجی فعالیت دستگاه ایمنی، بیماری را در بازهٔ زمانی بلندمدتتری مهار میکند.
به همین دلیل، تأثیر یک نوبت مصرف، معیار مناسبی برای ارزیابی نتیجهٔ درمان نیست. مصرف منظم و معاینات دورهای توسط پزشک از اهمیت بیشتری برخوردار است.
لفلونوماید و متابولیت فعال آن (مادهٔ حاصل از تغییر دارو در بدن) بهآرامی از بدن دفع میشوند. از این رو، دارو ممکن است مدت زمان قابلتوجهی پس از قطع مصرف نیز در بدن باقی بماند.
در شرایط ویژه، پزشک میتواند از روش شتابدهندهٔ پاکسازی دارو بهره گیرد تا سطح آن سریعتر کاهش یابد. این کار فقط باید زیر نظر پزشک انجام شود.
سردرد، سرگیجه، خستگی مفرط و ضعف ممکن است در طول مصرف لراوا بروز کنند. در صورت بروز سرگیجه، هنگام رانندگی و کار با ابزارهای خطرناک باید جانب احتیاط رعایت گردد.
برخی افراد ممکن است دچار بیخوابی یا خوابآلودگی شوند. تداوم این نشانهها یا همراهی آنها با گزگز، بیحسی یا ضعف اندامها باید به پزشک گزارش شود.
تهوع، استفراغ، اسهال، دلدرد، ناراحتی معده و بیاشتهایی از عوارض احتمالی لراوا به شمار میروند. این عوارض ممکن است خفیف و موقتی باشند.
اسهال طولانیمدت، درد مداوم شکم، کاهش وزن چشمگیر یا ناتوانی در خوردن و آشامیدن کافی، نیازمند پیگیری پزشکی است.
لراوا ممکن است فشار خون را بالا ببرد؛ بنابراین کنترل فشار خون پیش از شروع و در حین درمان اهمیت دارد.
تورم صورت یا لب، کهیر (برجستگیهای قرمز و خارشدار روی پوست)، خارش شدید، تنگی نفس، تاول یا تب همراه با ضایعات پوستی میتواند نشانهٔ آلرژی شدید باشد و به رسیدگی فوری نیاز دارد.
سرفهٔ خشک، تنگی نفس یا درد در ناحیهٔ قفسهٔ سینه نیز باید سریعاً وارسی شود؛ زیرا گاهی میتواند نشانهٔ درگیری ریوی باشد.
ریزش یا نازکشدن مو ممکن است در حین مصرف لراوا رخ دهد. درجهٔ این عارضه در افراد گوناگون متفاوت است.
بیماری زمینهای، استرس، کمبودهای تغذیهای و سایر داروها نیز میتوانند در ریزش مو نقش داشته باشند. ریزش مداوم یا شدید باید بهوسیلهٔ پزشک ارزیابی شود.
خارش، خشکی پوست، ضایعات پوستی و زخم دهان ممکن است در زمان مصرف لراوا مشاهده شوند. اغلب این علائم خفیف هستند، ولی برخی واکنشهای پوستی میتوانند جدی باشند.
ضایعات گسترده، دردناک یا توأم با تاول، بهویژه اگر همراه با تب باشند، باید فوراً معاینه شوند. زخم دهان مداوم همراه با تب یا ضعف نیز نیازمند توجه پزشکی است.
لراوا میتواند سطح آنزیمهای کبدی را افزایش دهد و در مواردی به کبد صدمه بزند. زردی پوست یا چشم، ادرار تیره و درد در ناحیهٔ فوقانی شکم از نشانههای هشداردهنده هستند.
بیاشتهایی، تهوع مزمن، خارش گسترده یا رنگپریدگی غیرعادی مدفوع نیز باید جدی گرفته شوند.
بیماری کبدی، مصرف الکل و برخی داروهای همزمان خطر آسیب کبدی را تشدید میکنند. در صورت بروز علائم مشکوک، باید سریعاً با پزشک تماس گرفت.
پیش از شروع و در طول درمان، آزمایش آنزیمهای کبدی (موادی که وضعیت سلامت کبد را نشان میدهند) و شمارش سلولهای خون انجام میشود. این آزمایشها به تشخیص زودهنگام عوارض یاری میرسانند.
بازهٔ زمانی انجام آزمایشها برای همه یکسان نیست و پزشک آن را بر اساس شرایط بیمار و داروهای همزمان مشخص میکند.
لراوا ممکن است تعداد گلبولهای سفید (یاختههای دفاعی)، گلبولهای قرمز یا پلاکتها (یاختههای لختهکنندهٔ خون) را کاهش دهد. این تغییرات میتوانند احتمال عفونت، کمخونی یا خونریزی را افزایش دهند.
تب، عفونتهای مکرر، کبودی یا خونریزی غیرعادی، رنگپریدگی و ضعف مفرط باید به پزشک اطلاع داده شوند.
مصرف همزمان لراوا و متوترکسات ممکن است خطر آسیب کبدی، عفونت و کاهش سلولهای خون را بیفزاید. این ترکیب فقط با تجویز پزشک مجاز است.
پردنیزولون نیز ممکن است همراه لراوا تجویز گردد، ولی میتواند احتمال عفونت را بالا ببرد. مصرف همزمان به بررسی و پایش مرتب نیاز دارد.
دربارهٔ مصرف فلوکستین و سایر داروهای اعصاب و روان، نام و دُز همهٔ داروها باید به پزشک یا داروساز اعلام شود.
مصرف بیش از اندازهٔ استامینوفن میتواند فشار بیشتری به کبد وارد آورد. هنگام مصرف لراوا، دُز مجاز آن باید با پزشک یا داروساز چک شود.
برخی آنتیبیوتیکها، از جمله ریفامپین، ممکن است بر سطح لراوا در بدن یا عوارض آن تأثیر بگذارند.
نوع داروی فشار خون نیز حائز اهمیت است. پیش از شروع هر داروی تازه، نام آن باید در اختیار پزشک یا داروساز قرار گیرد.
نوشیدن الکل همراه با لراوا خطر آسیب کبدی را افزایش میدهد و بهتر است در طول درمان از آن خودداری شود.
مکملها، داروهای گیاهی، دمنوشها و فرآوردههای ورزشی نیز ممکن است بر کبد یا دستگاه ایمنی تأثیر بگذارند. فهرست آنها باید به پزشک یا داروساز ارائه گردد.
مصرف لراوا در تمام مراحل بارداری، از جمله سهماههٔ نخست، اکیداً ممنوع است. این دارو میتواند صدمات جدی به جنین وارد کند.
پیش از شروع درمان باید از عدم بارداری فرد اطمینان حاصل شود. در طول درمان و دورهٔ پاکسازی دارو نیز استفاده از روش مطمئن پیشگیری از بارداری ضروری است.
اگر در حین مصرف لراوا بارداری رخ داد، باید مصرف دارو قطع شود و فرد سریعاً با پزشک تماس بگیرد. پزشک ممکن است فرایند پاکسازی سریع دارو را آغاز نماید.
قطع لراوا بهتنهایی به معنی خروج کامل دارو از بدن نیست. بدون پاکسازی، کاهش سطح دارو ممکن است زمان بسیار زیادی به طول انجامد.
پزشک میتواند با داروهای ویژه، فرایند پاکسازی را تسریع نماید. سپس با آزمایش خون بررسی میشود که میزان دارو برای اقدام به بارداری بهحد کافی کاهش یافته است.
تأثیر مستقیم لراوا بر قدرت باروری زنان و مردان بهطور کامل روشن نیست. بااینحال، به دلیل خطر دارو برای جنین، برنامهریزی برای بارداری باید با پزشک هماهنگ شود.
زنان مصرفکنندهٔ لراوا و مردانی که قصد بچهدار شدن دارند، باید پیش از اقدام دربارهٔ زمان مناسب و لزوم پاکسازی دارو مشورت نمایند.
شیردهی در طول درمان با لراوا پیشنهاد نمیگردد؛ زیرا احتمال آسیب به نوزاد وجود دارد. دربارهٔ توقف شیردهی یا انتخاب درمان دیگر، پزشک باید تصمیمگیری کند.
مادر شیرده نباید بدون هماهنگی با پزشک، لراوا را شروع، قطع یا با داروی دیگری عوض کند.
بیخطری (ایمنی) و تأثیرگذاری (اثربخشی) لراوا در کودکان بهخوبی اثبات نشده است. بنابراین مصرف آن در این گروه سنی فقط با تشخیص پزشک متخصص ممکن است.
سالمندان ممکن است بیشتر در معرض عفونت، آسیب کبدی، تغییرات خونی یا آسیب عصبی در دست و پا قرار داشته باشند. پایش دقیقتر در این افراد اهمیت ویژای دارد.
اشخاص مبتلا به بیماری کبدی یا با آنزیمهای کبدی بالا باید پیش از مصرف لراوا ارزیابی شوند. سابقهٔ هپاتیت، مصرف الکل و داروهای آسیبرسان به کبد باید به پزشک گفته شود.
در بیماری کلیوی نیز پزشک باید میزان اختلال و داروهای همزمان را بررسی کند.
سابقهٔ سل، عفونت شدید، بیماری ریوی، نقص ایمنی یا اختلال مغز استخوان نیز باید پیش از شروع درمان به اطلاع پزشک برسد.
لراوا معمولاً موجب افزایش وزن نمیشود. در برخی افراد، کاهش اشتها یا مشکلات گوارشی ممکن است به کاهش وزن منجر گردد.
کاهش وزن همراه با اسهال مزمن، ضعف یا نشانههای آسیب کبدی باید بررسی شود. تغییر وزن میتواند به رژیم غذایی، کمتحرکی یا سایر داروها نیز ارتباط داشته باشد.
برخی افراد ممکن است در طول مصرف لراوا با تغییر یا نامنظمی قاعدگی مواجه شوند. عوامل دیگری نیز میتوانند در این تغییرات نقش داشته باشند.
تأخیر طولانی قاعدگی، خونریزی غیرعادی یا احتمال بارداری باید فوراً به پزشک اطلاع داده شود؛ زیرا مصرف این دارو در بارداری ممنوع است.
کاهش میل جنسی یا اختلال نعوظ از عوارض شایع و ثابتشدهٔ لراوا به شمار نمیرود. درد مزمن، خستگی، اضطراب و داروهای همزمان نیز میتوانند بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارند.
اگر این مشکل ادامه یافت، علت آن باید بهوسیلهٔ پزشک بررسی شود. دارو نباید خودسرانه قطع یا تعویض گردد.
اگر یک نوبت فراموش شد، بهمحض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، دُز فراموششده را مصرف ننمایید و برنامهٔ عادی را پی بگیرید.
برای جبران نوبت فراموششده، دو دُز را یکجا مصرف نکنید. اگر از خوردن قرص مطمئن نیستید، پیش از مصرف مجدد با پزشک یا داروساز مشورت نمایید.
مصرف بیش از میزان تجویزشده میتواند احتمال عوارض، بهویژه آسیب کبدی و اختلالات خونی، را افزایش دهد.
در صورت مصرف دُز اضافی، با پزشک یا مرکز اطلاعرسانی داروها و سموم تماس بگیرید. تهوع شدید، درد شکم، ضعف مفرط، زردی یا ادرار تیره نیازمند رسیدگی فوری است.
لراوا معمولاً علائم محرومیتی (ترک) ایجاد نمیکند. بااینحال، قطع ناگهانی آن ممکن است به بازگشت یا تشدید درد، تورم و سفتی مفاصل بینجامد.
قطع، کاهش یا جایگزینی دارو باید با نظر پزشک صورت گیرد. در صورت عفونت، آسیب کبدی یا نیاز به جراحی نیز پزشک باید برنامهٔ درمانی را تنظیم کند.
لراوا اعتیادآور نیست و وابستگی جسمی یا روانی ایجاد نمیکند. نیاز به ادامهٔ مصرف دارو به کنترل بیماری زمینهای مربوط است، نه اعتیاد.
با وجود این، بیمار نباید درمان را خودسرانه قطع کند؛ زیرا نشانههای بیماری ممکن است دوباره عود کنند.
مادهٔ مؤثر لراوا بهکندی از بدن دفع میگردد. به همین دلیل، ممکن است پس از قطع دارو نیز مدتی طولانی در بدن باقی بماند.
در شرایطی مانند بارداری، آسیب شدید کبدی یا بروز عوارض خطرناک، پزشک ممکن است روش پاکسازی سریع دارو را در پیش گیرد. این کار با داروهای ویژه و آزمایش خون انجام میشود.
لراوا، متوترکسات و هیدروکسی کلروکین همگی برای کنترل بیماریهای روماتیسمی به کار میروند، اما نحوهٔ اثرگذاری و موارد مصرف آنها با هم تفاوت دارد.
متوترکسات در بسیاری از بیماران بهعنوان یکی از داروهای اصلی درمان محسوب میشود. هیدروکسی کلروکین نیز ممکن است در موارد خفیفتر یا همراه با سایر داروها تجویز گردد.
انتخاب دارو به شدت بیماری، نتیجهٔ آزمایشها، بیماریهای همراه و میزان تحمل بیمار وابسته است.
برای قیاس لراوا با محصولی به نام آرافن، باید نام دقیق مادهٔ مؤثر و دُز درجشده روی بستهبندی را بررسی کرد. تشابه اسمی داروها به معنی یکی بودن آنها نیست.
لراوا حاوی لفلونوماید است. جایگزینی آن با هر فرآوردهٔ دیگر تنها پس از تأیید پزشک یا داروساز مجاز است.
لراوا یکی از برندهای حاوی لفلونوماید است. فرآوردههای دیگر ممکن است همین مادهٔ فعال را داشته باشند، اما در کارخانهٔ سازنده، مواد جانبی، ظاهر و بستهبندی با آن متفاوت باشند.
برای تغییر برند باید مادهٔ مؤثر، دُز دارو، شرایط بیمار و سابقهٔ عوارض مدنظر قرار گیرد. جایگزینی بدون مشورت توصیه نمیشود.
برخی مصرفکنندگان پس از چند هفته، کاهش درد، تورم و خشکی صبحگاهی مفاصل را گزارش میدهند. در عین حال، بعضی افراد برای مشاهدهٔ بهبودی به زمان بیشتری نیاز دارند.
تجربهٔ یک بیمار نمیتواند نتیجهٔ درمان در فرد دیگر را پیشبینی کند. پاسخ به دارو باید بر اساس علائم، معاینه بالینی و نتایج آزمایشها ارزیابی شود.
ریزش مو، تهوع، دلدرد، اسهال و کاهش اشتها از جمله مشکلاتی هستند که برخی مصرفکنندگان عنوان کردهاند.
در صورت شدت یا تداوم این عوارض، یا همراهی آنها با ضعف، کاهش وزن و علائم کبدی، مراجعه به پزشک ضروری است.
لراوا معمولاً سریعالاثر نیست. برخی بیماران پس از چند هفته و برخی دیگر پس از چند ماه متوجه کاهش نشانههای بیماری میشوند.
ادامه داشتن علائم در مراحل اولیهٔ درمان، بهتنهایی نشانهٔ بیاثری دارو محسوب نمیشود. تصمیم دربارهٔ ادامهٔ درمان باید توسط پزشک گرفته شود.
لراوا به مهار التهاب و کُند کردن سیر پیشرفت بیماری یاری میرساند، ولی معمولاً درمان قطعی روماتیسم به شمار نمیرود.
هدف از درمان، کاهش درد و تورم، حفظ دامنهٔ حرکت مفاصل و جلوگیری از آسیب بیشتر است.
تهوع، سرگیجه، ضعف، دلدرد یا ناراحتی معده میتوانند عامل بدحالی پس از مصرف دارو باشند. بیماری زمینهای یا سایر داروها نیز ممکن است در این حالت نقش داشته باشند.
بدحالی شدید یا مداوم، بهویژه اگر همراه با زردی، تب، تنگی نفس یا ضایعات پوستی باشد، نیازمند وارسی سریع پزشکی است.
خوابآلودگی از عوارض شایع لراوا به شمار نمیرود، ولی برخی افراد ممکن است دچار خستگی، ضعف یا سرگیجه شوند.
در صورتی که این علائم بر رانندگی یا فعالیتهای روزمره تأثیر بگذارند، باید احتیاط کرد و موضوع را با پزشک در میان گذاشت.
ایا قرص لروا به شبکیه چشم صدمه میزند چون من به تازگى تزریق چشم براى شبکه داشتم قبلا قرص هیدروکى کلر کین مصرف میکردم باعث پوسیدگى شبکیه شد
بهترین زمان مصرف قرص چه موقعی از روز است؟ ممنون میشم پاسخ دهید
دکتر عطیه سادات رستمیان - داروساز (1399/3/24)
قرص را به صورت کامل همراه با یک لیوان آب ببلعید مصرف این دارو با غذا تداخلی ندارد و می توانید آن را قبل یا بعد از غذا نیز میل کنید.سعی کنید لفلونوماید را به صورت منظم در ساعت مشخصی از شبانه روز مصرف نمایید چرا که مصرف منظم دارو در تسریع روند بهبودی بسیار موثر است.
عوارض قرص لراوا چیست ممنون
دکتر مهرنوش زاده محمد - داروساز (1399/1/1)
عوارض کبدی،سردرد،ریزش مو،هایپرتنشن(افزایش فشارخون)،راش و کهیر پوست،اسهال،تهوع،برونشیت،کاهش گلبول سفید و پلاکت و... البته عوارض در همه ی افراد اتفاق نخواهد افتاد درصورتیکه تحت نظر پزشک مصرف گردد و آزمایش و چکاپ کلی صورت پذیرد جای نگرانی نخواهد بود.
سلام وقت بخیر.درصورت خوردن کلا سرگیجه خواب اور ومعده ام بهم میریزه دلیلش چیه
سلام وادب..این موارد میتوانند از آثار این دارو باشند..بهتر است این موضوع را با پزشک تجویزکننده در میان بگذارید.