مدیریت مزمن افزایش اسید اوریک خون در بیماران مبتلا به نقرس
توضیحات بالینی و کاربردی برای پزشک: داروی فبوگزوستات یک مهار کننده قوی و انتخابی آنزیم گزانتین اکسیداز است. مراجع معتبر این دارو را تنها برای بیمارانی تایید کرده اند که به حداکثر دوز قابل تحمل آلوپورینول پاسخ بالینی مناسبی نداده اند یا دچار عدم تحمل به آلوپورینول هستند. نکته بسیار مهم بالینی این است که مصرف این دارو برای درمان افزایش اسید اوریک بدون علامت به هیچ وجه توصیه نمی شود.
همچنین به دلیل هشدار جدی در خصوص افزایش خطر مرگ و میر ناشی از حوادث قلبی و عروقی در مقایسه با آلوپورینول، فبوگزوستات نباید به عنوان داروی خط اول در درمان نقرس تجویز شود. پزشک باید پیش از تجویز، سابقه بیماری های قلبی و عروقی بیمار را به دقت ارزیابی کند. دوز شروع معمولا 40 میلی گرم در روز است و در صورت عدم رسیدن به هدف درمانی اسید اوریک سرم کمتر از 6 میلی گرم بر دسی لیتر پس از دو هفته، دوز به 80 میلی گرم در روز افزایش می یابد.
موارد مصرف خارج برچسب
پیشگیری از سندرم لیز تومور در بدخیمی های خونی
توضیحات بالینی و کاربردی برای پزشک: در بیمارانی که تحت شیمی درمانی برای بدخیمی های خونی هستند و در معرض خطر متوسط تا بالای ابتلا به سندرم لیز تومور قرار دارند، فبوگزوستات می تواند به عنوان یک گزینه جایگزین و موثر استفاده شود. این کاربرد به ویژه در بیمارانی که دچار نارسایی کلیوی هستند بسیار ارزشمند است، زیرا متابولیسم و دفع فبوگزوستات عمدتا از مسیر کبدی انجام می شود و برخلاف آلوپورینول، نیازی به تنظیم دوز در نارسایی های خفیف تا متوسط کلیه ندارد.
دوز توصیه شده برای پیشگیری از سندرم لیز تومور معمولا 120 میلی گرم در روز است که ترجیحا از دو روز پیش از شروع شیمی درمانی آغاز شده و تا یک هفته الی نه روز ادامه می یابد. نظارت دقیق بر سطح اسید اوریک و عملکرد کلیوی در این بیماران الزامی است.