قرص تراولین برای پیشگیری از ماشینگرفتگی و کاهش حالت تهوع، استفراغ و سرگیجه مصرف میشود. نحوه مصرف قرص تراولین ۵۰، عوارضی مانند خوابآلودگی و خشکی دهان، تداخل با الکل و قرص خواب و هشدارهای بارداری را بخوانید.
تراولین، محصول شرکت داروسازی تهران دارو، قرصی حاوی ۵۰ میلیگرم دیمنهیدرینات است. این دارو برای پیشگیری و کاهش تهوع، استفراغ و سرگیجه ناشی از بیماری حرکت به کار میرود.
تراولین ممکن است علائم بعضی اختلالات تعادل مرتبط با گوش داخلی را نیز کاهش دهد، اما درمان همه علتهای تهوع و سرگیجه نیست.
دیمنهیدرینات ماده مؤثر تراولین است. این ماده پیامهای عصبی میان بخش تعادلی گوش داخلی و مرکز کنترل استفراغ در مغز را کاهش میدهد.
این نحوه اثر ممکن است باعث خوابآلودگی، خشکی دهان، تاری دید و کاهش تمرکز شود.
تراولین برای پیشگیری و کنترل بیماری حرکت در سفرهای زمینی، دریایی یا هوایی استفاده میشود. نشانههای این وضعیت عبارتاند از:
مصرف دارو پیش از شروع حرکت معمولاً مؤثرتر است. زمان و مقدار مصرف باید با توجه به سن و وضعیت فرد تعیین شود.
تراولین بیشتر برای تهوع و استفراغ ناشی از حرکت یا تحریک بخش تعادلی گوش مناسب است.
استفراغ مداوم، خونی یا سبزرنگ، درد شدید شکم، تب بالا، گیجی، کاهش ادرار یا نشانههای کمآبی به بررسی پزشکی نیاز دارد.
تراولین ممکن است احساس چرخش، تهوع و اختلال تعادل ناشی از بعضی بیماریهای گوش داخلی را کاهش دهد. این دارو برای درمان همه علتهای سرگیجه مناسب نیست.
تراولین گاهی برای کنترل کوتاهمدت علائم بعضی اختلالات بخش تعادلی گوش تجویز میشود. ادامه سرگیجه، اختلال مداوم تعادل، درد یا ترشح گوش باید بررسی شود.
بروز هر یک از این علائم به ارزیابی فوری پزشکی نیاز دارد.
تراولین درمان اختصاصی وزوز گوش نیست. اگر وزوز با سرگیجه و تهوع ناشی از اختلال تعادل همراه باشد، دارو ممکن است علائم همراه را کمتر کند، اما لزوماً صدای گوش را از بین نمیبرد.
وزوز ناگهانی، ضرباندار، یکطرفه یا همراه با کاهش شنوایی باید بررسی شود.
تراولین داروی اصلی درمان یا پیشگیری از میگرن نیست. پزشک ممکن است در شرایط خاص آن را برای کاهش تهوع همراه با میگرن در نظر بگیرد. سردرد نیز میتواند از عوارض این دارو باشد.
سردرد بسیار شدید یا همراه با تب، سفتی گردن، ضعف اندام، اختلال بینایی یا کاهش هوشیاری به رسیدگی فوری نیاز دارد.
تراولین معمولاً برای تهوع ناشی از سفر و تحریک بخش تعادلی گوش مناسبتر است. عفونت، بارداری، میگرن، مسمومیت، انسداد گوارشی و بعضی داروها نیز میتوانند باعث تهوع شوند و درمان متفاوتی دارند.
در بیماری حرکت، ناهماهنگی پیامهای چشم و گوش داخلی میتواند باعث تهوع، استفراغ و سرگیجه شود. تراولین با کاهش این پیامها به پیشگیری از علائم کمک میکند.
تراولین ممکن است تهوع را بهطور موقت کاهش دهد، اما زخم، التهاب، عفونت یا انسداد دستگاه گوارش را درمان نمیکند.
درد شدید شکم، مدفوع سیاه، استفراغ خونی، ورم شکم یا قطع دفع گاز و مدفوع نباید با مصرف خودسرانه داروی ضد تهوع پنهان شود.
شدت عوارض تراولین به مقدار مصرف، سن، حساسیت فردی، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان بستگی دارد. کودکان و سالمندان ممکن است به این دارو حساستر باشند.
بعضی کودکان و سالمندان ممکن است بهجای خوابآلودگی، دچار بیقراری، تحریکپذیری یا هیجان غیرعادی شوند.
برای کاهش خشکی دهان میتوان آب نوشید یا از آدامس و آبنبات بدون قند استفاده کرد. خشکی مداوم دهان ممکن است خطر پوسیدگی دندان و بیماری لثه را افزایش دهد.
درد چشم، دیدن هاله دور نور یا تاری ناگهانی دید، بهویژه در فرد مبتلا به آبسیاه چشم، باید سریع بررسی شود.
تراولین ممکن است حرکات روده را کاهش دهد و باعث یبوست شود. یبوست شدید همراه با درد، استفراغ یا توقف دفع به ارزیابی پزشکی نیاز دارد.
تپش قلب مداوم، ضربان نامنظم، درد قفسه سینه، غش یا تنگی نفس نیز باید سریع بررسی شود.
در صورت بروز این علائم باید فوری کمک پزشکی دریافت شود.
در صورت مصرف عمدی، تصادفی یا مقدار نامشخصی از تراولین، باید بیدرنگ با اورژانس یا مرکز اطلاعرسانی داروها و سموم تماس گرفت؛ حتی اگر هنوز علامتی ایجاد نشده باشد.
در کودکان ممکن است تحریکپذیری، هیجان و توهم آشکارتر باشد.
تراولین باید در بسته اصلی، دور از نور و رطوبت، در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد و دور از دید و دسترس کودکان نگهداری شود.
خوابآلودگی ناشی از تراولین ممکن است از خستگی خفیف تا کاهش محسوس هوشیاری متغیر باشد. این اثر در سالمندان و هنگام مصرف داروهای آرامبخش ممکن است شدیدتر شود.
پس از مصرف تراولین نباید رانندگی کرد، در ارتفاع کار کرد یا با ابزار و ماشینآلات خطرناک کار کرد. احساس بیداری لزوماً به معنای بازگشت کامل تمرکز و سرعت واکنش نیست.
خوابآلودگی شدید، تنفس آهسته، گیجی قابلتوجه یا دشواری در بیدارشدن به رسیدگی فوری نیاز دارد. تراولین نباید خودسرانه فقط برای خواب مصرف شود.
تراولین باید دقیقاً طبق دستور پزشک، داروساز یا راهنمای دارو مصرف شود. قرص را میتوان با آب و همراه یا بدون غذا مصرف کرد.
اگر دارو باعث ناراحتی معده میشود، مصرف آن همراه غذا ممکن است این مشکل را کمتر کند.
برای پیشگیری از بیماری حرکت، نخستین نوبت معمولاً ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از شروع سفر مصرف میشود. زمان و مقدار دقیق مصرف باید بر اساس سن و شرایط فرد تعیین شود.
خط روی قرص ممکن است تقسیم آن را آسان کند، اما نصفکردن قرص باید فقط برای دریافت مقدار تأییدشده انجام شود.
تقسیم غیردقیق قرص، بهویژه برای کودکان، میتواند باعث دریافت مقدار نامناسب دارو شود.
دو قرص تراولین در مجموع حاوی ۱۰۰ میلیگرم دیمنهیدرینات است. این مقدار فقط زمانی باید مصرف شود که با دستور دارو و شرایط فرد مطابقت داشته باشد.
برای جبران نوبت فراموششده یا افزایش اثر دارو نباید مقدار مصرف را دو برابر کرد.
دوز تراولین به سن، علت مصرف، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان بستگی دارد. مقدارهای عمومی زیر جایگزین توصیه فردی پزشک یا داروساز نیستند.
مقدار معمول دیمنهیدرینات برای افراد ۱۲ سال به بالا، ۵۰ تا ۱۰۰ میلیگرم هر ۴ تا ۶ ساعت در صورت نیاز است. مجموع مصرف در ۲۴ ساعت نباید از ۴۰۰ میلیگرم بیشتر شود.
مقدار معمول ۲۵ تا ۵۰ میلیگرم هر ۶ تا ۸ ساعت در صورت نیاز است. مجموع مصرف در ۲۴ ساعت نباید از ۱۵۰ میلیگرم بیشتر شود.
مقدار معمول دیمنهیدرینات ۱۲٫۵ تا ۲۵ میلیگرم هر ۶ تا ۸ ساعت در صورت نیاز است. مجموع مصرف در ۲۴ ساعت نباید از ۷۵ میلیگرم بیشتر شود.
دوز کودک باید با نظر پزشک یا داروساز و با استفاده از فرآورده مناسب سن او تعیین شود.
دیمنهیدرینات برای کودکان زیر ۲ سال فقط با دستور مستقیم پزشک قابل استفاده است. استفاده خودسرانه از بخشی از قرص بزرگسالان برای این گروه ایمن نیست.
اگر دارو طبق برنامه منظم مصرف میشود، نوبت فراموششده را پس از یادآوری مصرف کنید؛ مگر اینکه به زمان نوبت بعدی نزدیک باشید.
در این حالت، نوبت فراموششده را کنار بگذارید و مقدار نوبت بعدی را دو برابر نکنید.
افرادی که به دیمنهیدرینات، دیفنهیدرامین یا اجزای قرص حساسیت دارند، نباید تراولین مصرف کنند.
وجود این شرایط همیشه به معنای ممنوعیت مصرف نیست، اما ممکن است به انتخاب داروی دیگر، تنظیم مقدار یا مراقبت بیشتر نیاز داشته باشد.
تراولین ممکن است واکنش پوست در آزمایش حساسیت را کاهش دهد و نتیجه را تغییر دهد. پیش از انجام آزمایش، مسئول درمان باید از مصرف این دارو مطلع شود.
مصرف تراولین در بارداری باید پس از بررسی نیاز مادر و خطرهای احتمالی انجام شود. بارداری یا احتمال آن باید پیش از مصرف به پزشک یا داروساز اطلاع داده شود.
دیمنهیدرینات ممکن است در بعضی شرایط برای تهوع بارداری در نظر گرفته شود، اما انتخاب دارو، مقدار و مدت مصرف باید با نظر پزشک باشد.
استفراغ مداوم، کاهش وزن، کاهش ادرار، سرگیجه شدید یا ناتوانی در نگهداشتن مایعات به بررسی پزشکی نیاز دارد.
پزشک باید از مصرف تراولین در تمام مراحل بارداری، از جمله روزهای نزدیک به زایمان، مطلع باشد.
مقداری از دیمنهیدرینات ممکن است وارد شیر مادر شود و در شیرخوار خوابآلودگی یا تحریکپذیری ایجاد کند.
این دارو اثر کمکننده بعضی ترشحات بدن دارد و ممکن است مقدار شیر را نیز کاهش دهد، بهویژه اگر شیردهی هنوز بهخوبی برقرار نشده باشد.
مصرف تراولین در شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود. خوابآلودگی غیرعادی، بیقراری، تغذیه ضعیف یا تغییر تنفس شیرخوار باید پیگیری شود.
کودکان ممکن است نسبت به عوارض عصبی دارو حساستر باشند. گاهی بهجای خوابآلودگی، بیقراری، تحریکپذیری یا هیجان غیرعادی ایجاد میشود.
تشنج، توهم، بیقراری شدید، تنفس غیرطبیعی یا دشواری در بیدارشدن کودک به رسیدگی فوری نیاز دارد.
سالمندان بیشتر در معرض گیجی، خوابآلودگی، تاری دید، یبوست، احتباس ادرار و زمینخوردن قرار دارند.
مصرف منظم دیمنهیدرینات در سالمندان ممکن است مناسب نباشد، مگر اینکه پزشک ضرورت آن را تأیید کند.
بیماری قلبی، آبسیاه چشم، بزرگی پروستات و مصرف داروهای آرامبخش باید پیش از مصرف بررسی شوند.
فهرست داروهای نسخهای و بدون نسخه، مکملها و فرآوردههای گیاهی باید پیش از مصرف تراولین در اختیار پزشک یا داروساز قرار گیرد.
این مواد ممکن است خوابآلودگی، کاهش هوشیاری و اختلال تنفس را تشدید کنند. هنگام مصرف تراولین نباید الکل نوشید.
دیفنهیدرامین و بعضی داروهای ضد افسردگی، درمان اختلالات روانی، ضد اسپاسم یا درمان مثانه ممکن است اثری مشابه تراولین داشته باشند.
مصرف همزمان این داروها میتواند خشکی دهان، تاری دید، یبوست و احتباس ادرار را بیشتر کند.
مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز (گروهی از داروهای مورد استفاده برای درمان بعضی انواع افسردگی و بیماریهای دیگر) میتوانند عوارض خوابآور و خشککننده تراولین را تشدید کنند.
مصرف داروهایی مانند فنلزین، ترانیلسیپرومین، ایزوکربوکسازید یا سلژیلین در ۱۴ روز گذشته باید پیش از استفاده از تراولین به پزشک یا داروساز اطلاع داده شود.
تراولین ممکن است وزوز گوش ناشی از مصرف زیاد سالیسیلاتها (گروهی از داروها که آسپرین نیز در آن قرار دارد) را پنهان کند. کاهش وزوز به معنای برطرفشدن مسمومیت نیست.
تهوع، تعریق، تنفس سریع، گیجی یا اختلال شنوایی هنگام مصرف آسپرین به ارزیابی پزشکی نیاز دارد.
شروع و مدت اثر تراولین به مقدار مصرف، سن، وضعیت کبد و کلیه، مصرف غذا و داروهای همزمان بستگی دارد.
اثر خوراکی تراولین معمولاً طی حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه آغاز میشود. به همین دلیل، دارو اغلب پیش از شروع سفر مصرف میشود.
اگر فرد بلافاصله پس از خوردن قرص استفراغ کند، مقدار جذبشده مشخص نیست. در این شرایط نباید بدون مشورت، قرص دیگری مصرف شود.
اثر دارو در بسیاری از افراد حدود ۴ تا ۶ ساعت باقی میماند. خوابآلودگی ممکن است بیشتر از اثر ضد تهوع ادامه پیدا کند.
پایان اثر محسوس به معنای دفع کامل دارو نیست. دفع آن ممکن است در سالمندان یا افراد مبتلا به بیماری کبدی یا کلیوی طولانیتر شود.
برای رانندگی یا مصرف دارویی که با تراولین تداخل دارد، نباید فقط به برطرفشدن خوابآلودگی تکیه کرد.
تراولین داروی مخدر نیست، اما مصرف مکرر با مقدار زیاد یا استفاده از آن برای خواب یا ایجاد احساس خاص میتواند به تحمل دارویی (نیاز به مقدار بیشتر برای رسیدن به همان اثر) و سوءمصرف منجر شود.
کمشدن اثر خوابآور دارو با گذشت زمان، افزایش مقدار مصرف را ایمن نمیکند.
پس از مصرف کوتاهمدت معمولاً علائم ترک مشخصی انتظار نمیرود. با این حال، مصرف طولانی یا مقدارهای زیاد ممکن است با وابستگی و بروز علائم پس از قطع همراه باشد.
در این شرایط، برنامه مصرف نباید بدون ارزیابی پزشک تغییر کند. بیقراری شدید، توهم، تشنج یا اختلال هوشیاری به رسیدگی فوری نیاز دارد.
تراولین ممکن است باعث تپش، افزایش ضربان یا نامنظمشدن ضربان قلب شود. گاهی ضعف یا تغییر فشار خون نیز رخ میدهد.
درد قفسه سینه، غش یا تپش شدید و مداوم به رسیدگی فوری نیاز دارد.
تراولین ممکن است شروع ادرار یا تخلیه مثانه را دشوار کند. این خطر در افراد مبتلا به بزرگی پروستات یا انسداد مسیر ادرار بیشتر است.
درد و احساس پری زیر شکم، کاهش واضح ادرار یا ناتوانی کامل در دفع ادرار باید سریع بررسی شود.
تنگی نفس، خسخس یا تورم صورت و زبان ممکن است نشانه واکنش حساسیتی شدید باشد.
تنفس آهسته همراه با خوابآلودگی شدید نیز ممکن است بر اثر مسمومیت یا تداخل دارویی رخ دهد. در صورت بروز این نشانهها باید فوری کمک پزشکی دریافت شود.
انتخاب دارو به علت تهوع یا سرگیجه، سن، بیماریهای همراه و احتمال بروز عوارض بستگی دارد. داروهای زیر جایگزین مستقیم تراولین نیستند.
تراولین یک برند حاوی دیمنهیدرینات است. مصرف همزمان آن با فرآورده دیگری که همین ماده مؤثر را دارد، ممکن است باعث دریافت ناخواسته مقدار زیاد دارو شود.
دیفنهیدرامین داروی دیگری با آثار خوابآور و خشککننده مشابه است. مصرف همزمان این دو دارو میتواند عوارض را تشدید کند.
بتاهیستین برای بعضی اختلالات گوش داخلی تجویز میشود. این دارو جایگزین مستقیم تراولین برای پیشگیری از ماشینگرفتگی نیست.
متوکلوپرامید برای بعضی انواع تهوع و اختلال حرکت معده استفاده میشود. این دارو ممکن است بیقراری، گرفتگی عضلات یا حرکات غیرارادی ایجاد کند.
اندانسترون برای بعضی انواع دیگر تهوع به کار میرود و ممکن است باعث سردرد، یبوست یا اختلال ضربان قلب شود. انتخاب یا ترکیب این داروها باید با نظر پزشک باشد.
جایگزین مناسب تراولین به علت علائم، سن، بارداری، بیماریهای همراه و داروهای مصرفی بستگی دارد. تعویض خودسرانه یا ترکیب چند داروی ضد تهوع میتواند خطر عوارض را افزایش دهد.
در سرگیجه وضعیتی، بعضی حرکتهای درمانی که فرد آموزشدیده انجام میدهد ممکن است مؤثر باشند. تمرینهای بازتوانی تعادل یا داروهایی مانند بتاهیستین نیز فقط برای بعضی علتها در نظر گرفته میشوند.
درمان ممکن است شامل جبران مایعات و برطرفکردن علت اصلی باشد. پزشک میتواند بر اساس علت، داروهای دیگری مانند اندانسترون یا متوکلوپرامید را در نظر بگیرد.
استفراغ مکرر، درد شدید شکم، نشانههای کمآبی یا ناتوانی در نگهداشتن مایعات به مراجعه پزشکی نیاز دارد.
تجربه یک فرد، اثربخشی یا ایمنی تراولین را برای دیگران ثابت نمیکند. پاسخ به دارو به علت علائم، مقدار مصرف، سن و داروهای همزمان بستگی دارد.
برخی افراد کاهش احساس چرخش و تهوع را گزارش میکنند. خوابآلودگی، تاری دید یا اختلال تعادل نیز ممکن است همزمان ایجاد شود.
ادامه سرگیجه یا بروز کاهش شنوایی و علائم عصبی باید بررسی شود.
اثر پیشگیرانه تراولین معمولاً در صورت مصرف پیش از شروع حرکت بیشتر است. بعضی افراد در کنار کاهش تهوع، خشکی دهان یا خوابآلودگی را تجربه میکنند.
اثرنکردن دارو دلیلی برای افزایش مقدار یا کوتاهکردن فاصله مصرف نیست.
شدت خوابآلودگی در افراد متفاوت است. الکل، داروهای آرامبخش و مسکنهای مخدر میتوانند آن را تشدید کنند.
بعضی کودکان و سالمندان بهجای خوابآلودگی دچار بیقراری میشوند. خوابآلودگی شدید یا اختلال تنفس به رسیدگی فوری نیاز دارد.
اثر تراولین معمولاً طی ۱۵ تا ۳۰ دقیقه آغاز میشود و حدود ۴ تا ۶ ساعت ادامه دارد. خوابآلودگی ممکن است بیشتر باقی بماند.
خیر. تراولین ممکن است تمرکز، بینایی، هماهنگی حرکتی و سرعت واکنش را مختل کند. پس از مصرف آن نباید رانندگی یا با ماشینآلات کار کرد.
مقدار دارو را دو برابر نکنید و فاصله نوبتها را کاهش ندهید. ادامه یا شدیدترشدن علائم باید با پزشک یا داروساز مطرح شود.
خیر. خوابآلودگی یکی از عوارض تراولین است و این دارو نباید خودسرانه برای خواب مصرف شود. استفاده مکرر ممکن است به تحمل دارویی و سوءمصرف منجر شود.
سلام این دارو برا گوش چه مزایایی دارد؟
من بخاطر سرگیجه که داشتم برای چند روز هر ۱۲ ساعت یک قرص خوردم ولی به شدت یبوست شدید شدم که بسیار آزاردهنده بود و ۱۲ ساعت بعد از قطع دارو به حالت نرمال برکشتم امروز با دکتر مشورت میکنم روزها گذشته پنجشنبه و جمعه بود دسترسی به دکتر نداشتم موفق باشید