موارد مصرف تایید شده والگانسیکلوویر به عنوان پیشداروی گانسیکلوویر، دارای تاییدیه از مراجع معتبر جهانی برای موارد زیر است:
۱. درمان رتینیت سایتومگالوویروس در بیماران مبتلا به ایدز
- این دارو برای القای درمان و همچنین نگهداری درمان در بیماران مبتلا به نقص ایمنی اکتسابی که دچار التهاب شبکیه ناشی از سایتومگالوویروس هستند، استفاده میشود. از نظر بالینی، فراهمی زیستی خوراکی بالای این دارو اجازه میدهد تا در بسیاری از موارد به عنوان جایگزین تزریق وریدی گانسیکلوویر در نظر گرفته شود، مگر در مواردی که عفونت تهدیدکننده فوری بینایی باشد و نیاز به غلظتهای سریع وریدی وجود داشته باشد.
۲. پیشگیری از بیماری سایتومگالوویروس در پیوند اعضای جامد
- والگانسیکلوویر برای پیشگیری در بیماران با خطر بالا که پیوند کلیه، قلب یا پانکراس دریافت کردهاند، تایید شده است. این مورد به ویژه در شرایطی که دهنده عضو از نظر ویروس مثبت و گیرنده منفی باشد، اهمیت حیاتی دارد. دوزاژ بالینی معمولاً از زمان پیوند شروع شده و تا ۱۰۰ یا ۲۰۰ روز پس از عمل ادامه مییابد. پزشکان باید توجه داشته باشند که تاییدیه رسمی برای پیوند کبد به دلیل تفاوت در دادههای اثربخشی در برخی منابع بینالمللی با احتیاط ذکر شده است.
۳. پیشگیری از بیماری سایتومگالوویروس در کودکان
- این دارو برای کودکان و نوزادانی که تحت پیوند کلیه (از سن ۴ ماهگی تا ۱۶ سالگی) یا پیوند قلب (از سن ۱ ماهگی تا ۱۶ سالگی) قرار گرفتهاند و در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند، تاییدیه رسمی دارد. محاسبه دوز در این جمعیت باید بر اساس سطح بدن و عملکرد کلیه با دقت بسیار بالا انجام شود.
موارد مصرف خارج برچسب پزشکان در شرایط بالینی خاص بر اساس شواهد موجود در منابع معتبر بینالمللی، والگانسیکلوویر را در موارد زیر نیز تجویز میکنند:
۱. پیشگیری در پیوند کبد و سایر اعضا
- اگرچه تاییدیه رسمی ممکن است محدود باشد، اما در پروتکلهای بینالمللی بسیاری از مراکز پیوند، از والگانسیکلوویر برای پیشگیری از عفونت سایتومگالوویروس در گیرندگان پیوند کبد، ریه و روده نیز استفاده میشود. شواهد بالینی نشان میدهند که مدیریت دوز بر اساس عملکرد کلیه در این بیماران برای جلوگیری از سمیت خونی ضروری است.
۲. درمان عفونت سایتومگالوویروس در پیوند سلولهای بنیادی خونساز
- در بیمارانی که تحت پیوند مغز استخوان قرار گرفتهاند، والگانسیکلوویر ممکن است به عنوان درمان پیشگیرانه یا درمانی برای عفونتهای فعال (زمانی که بار ویروسی در خون شناسایی میشود) استفاده شود. پزشکان باید در این مورد به شدت مراقب سرکوب مغز استخوان و کاهش گلبولهای سفید باشند که از عوارض جدی این دارو در این جمعیت حساس است.
۳. عفونت مادرزادی سایتومگالوویروس در نوزادان
- در نوزادانی که با عفونت علامتدار سایتومگالوویروس متولد میشوند (به ویژه مواردی که درگیری سیستم عصبی مرکزی یا کاهش شنوایی دارند)، والگانسیکلوویر خوراکی ممکن است به مدت ۶ ماه تجویز شود. مطالعات بینالمللی نشان دادهاند که این مداخله زودهنگام میتواند پیامدهای شنوایی و تکاملی را در این نوزادان بهبود بخشد.
۴. پیشگیری پس از درمان عفونتهای پیشرفته
- در بیمارانی که دوره درمان وریدی با گانسیکلوویر را برای عفونتهای تهاجمی سایتومگالوویروس (مانند التهاب مری یا روده) به پایان رساندهاند، والگانسیکلوویر اغلب برای جلوگیری از عود مجدد بیماری به صورت طولانیمدت تجویز میگردد.
۵. پیشگیری در بیماریهای خودایمنی تحت درمان با داروهای سرکوبگر ایمنی
- در مواردی که بیماران مبتلا به بیماریهای روماتولوژیک یا خودایمنی، دوزهای بسیار بالای داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی دریافت میکنند، پزشکان ممکن است برای دورههای کوتاه جهت جلوگیری از فعال شدن ویروسهای خفته، این دارو را تجویز کنند.
نکات بالینی ویژه پزشک: - پایش کلیوی: به دلیل دفع کلیوی، دوز دارو در تمام موارد فوق باید بر اساس شاخص پاکسازی کراتینین تعدیل شود.
- سمیت خونی: پایش منظم شمارش کامل سلولهای خون برای شناسایی زودهنگام کمخونی، کاهش نوتروفیلها و کاهش پلاکتها الزامی است.
- توصیه غذایی: برای افزایش فراهمی زیستی، دارو حتماً باید همراه با غذا مصرف شود.
