لوبل با ماده مؤثر لوتیراستام برای کنترل انواع تشنج‌های موضعی و عمومی و پیشگیری از حملات صرع در نوزادان بالای یک ماه تا بزرگسالان تجویز می‌شود. در این راهنما کاربرد، دوزهای ۲۵۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰، عوارض، تداخلات دارویی و نکات مهم مصرف لوبل را به زبان ساده می‌خوانید.
لوبل یک داروی ضدتشنج است که شرکت کوبل دارو آن را در ایران تولید می‌کند. ماده مؤثر آن لوتیراستام است و برای پیشگیری از حملات صرع تجویز می‌شود.
این دارو با اثر بر پروتئینی در محل اتصال سلول‌های عصبی، امواج غیرطبیعی مغز را آرام می‌کند.
لوبل جذب گوارشی سریعی دارد و مقدار آن در خون قابل پیش‌بینی است. این دارو از مسیر آنزیم‌های اصلی کبد عبور نمی‌کند و تداخل دارویی کمی ایجاد می‌کند.
بعد از ضربه شدید به سر، خونریزی مغزی یا جراحی تومور، لوبل برای پیشگیری از تشنج تجویز می‌شود.
مصرف آن در دوران بهبود مغزی با سایر داروها تداخل کمتری دارد.
در میگرن‌های شدید و مقاوم، پزشک ممکن است لوبل تجویز کند، اما این دارو مسکن دردهای عادی نیست. لوبل تب‌بر نیست، اما در کودکانی با سابقه تشنج ناشی از تب ممکن است استفاده شود.
لوبل آرام‌بخش یا خواب‌آور نیست و در درمان اضطراب یا دلشوره نقشی ندارد. کارکرد آن فقط تنظیم امواج الکتریکی مغز است.
مصرف لوبل برای تسکین دردهای ترک اعتیاد پایه علمی ندارد و نباید برای این منظور مصرف شود.
بعضی مصرف‌کنندگان دچار تحریک‌پذیری، کم‌تحملی، خشم ناگهانی یا بی‌قراری می‌شوند. این حالت‌ها در کودکان و افراد با سابقه مشکلات روحی بیشتر دیده می‌شود.
در صورت عصبانیت شدید، بدون تغییر خودسرانه دوز، پزشک را مطلع کنید.
احساس غم مداوم، خستگی روحی و افت خلق از پیامدهای احتمالی لوبل است. پزشک پیش از تجویز، سابقه روحی بیمار را بررسی می‌کند.
در صورت بروز ناامیدی شدید یا فکر آسیب به خود، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
لوبل ۲۵۰ معمولاً دوز شروع درمان در بزرگسالان است تا مغز به آرامی عادت کند. این دوز به پزشک کمک می‌کند مقدار مصرف را مرحله‌ای افزایش دهد.
لوبل ۵۰۰ رایج‌ترین مقدار برای حفظ پایداری دارو در خون است. اگر این دوز حملات را مهار نکند، پزشک مقدار را تا ۱۰۰۰ بالا می‌برد.
تنها تفاوت این دو دوز در میزان ماده مؤثر است و نباید قرص ۱۰۰۰ را بدون خط تقسیم دقیق شکست.
شربت لوبل برای تنظیم دقیق دارو بر اساس وزن نوزادان بالای یک ماه و کودکان ساخته شده است. کودکانی که توانایی بلع قرص را ندارند می‌توانند از محلول خوراکی استفاده کنند.
اندازه‌گیری شربت باید فقط با سرنگ مخصوص همراه دارو انجام شود.
لوبل را می‌توان همراه غذا یا با معده خالی مصرف کرد، زیرا غذا جذب آن را تغییر نمی‌دهد.
قرص را کامل با یک لیوان آب ببلعید و از خرد کردن یا جویدن آن خودداری کنید.
اگر یک نوبت فراموش شد، به محض یادآوری مصرف کنید، مگر اینکه به زمان دوز بعدی نزدیک باشید. در آن صورت نوبت فراموش‌شده را رها کنید.
هرگز برای جبران، دو قرص را هم‌زمان نخورید.
خوردن دوز اضافه می‌تواند کارکرد مغز را مختل کند. نشانه‌های مسمومیت عبارتند از:
در صورت مصرف بیش از حد، فرد باید سریعاً به اورژانس منتقل شود.
بهترین کار، مشخص کردن دو ساعت ثابت در روز مانند صبح و شب است تا سطح دارو پایدار بماند.
اگر در طول روز خواب‌آلودگی دارید، پزشک ممکن است سهم بیشتری از دوز را به شب اختصاص دهد.
فاصله معمول بین دو نوبت قرص، ۱۲ ساعت است تا بدن بدون داروی محافظ نماند. به تعویق انداختن مصرف به بیش از ۱۴ ساعت، خطر تشنج را بالا می‌برد.
حدود یک ساعت پس از خوردن قرص، سطح دارو در خون به اوج می‌رسد و نیمه‌عمر آن حدود ۶ تا ۸ ساعت است.
مصرف دو نوبت در روز باعث می‌شود دارو در کل شبانه‌روز در بدن باقی بماند. این دارو برای توقف تشنج فعال در همان لحظه نیست.
خواب‌آلودگی، خستگی، سبکی سر و سرگیجه از علائم معمول هفته‌های اول است. گاهی تاری دید یا لرزش خفیف دست‌ها دیده می‌شود.
تا برطرف شدن این علائم، از رانندگی و کار با وسایل پرخطر پرهیز کنید.
تهوع، بی‌اشتهایی یا دل‌درد خفیف گاهی بروز می‌کند که با مصرف همراه غذا کمتر می‌شود. لوبل به کبد آسیب نمی‌زند.
در صورت اسهال یا استفراغ شدید، به دلیل احتمال جذب نشدن کامل دارو، با پزشک مشورت کنید.
خارش خفیف یا دانه‌های ریز پوستی ممکن است دیده شود که باید توسط پزشک بررسی شود. ضایعات پوستی شدید یا تاول همراه با تب بسیار نادر است.
تغییرات شدید وزن یا بی‌میلی شدید به غذا را در ویزیت‌های دوره‌ای مطرح کنید.
مصرف هم‌زمان لوبل با خواب‌آورها یا آرام‌بخش‌ها، خواب‌آلودگی و گیجی را دوچندان می‌کند. مسکن‌های قوی همراه این دارو خطر تشنج را بیشتر می‌کنند.
لوبل را می‌توان در کنار کاربامازپین یا لاموتریژین مصرف کرد بدون آنکه اثر یکدیگر را خنثی کنند. اما مصرف چند دارو ممکن است خواب‌آلودگی را تشدید کند.
هنگام اضافه شدن لوبل به درمان، داروی قبلی را به طور ناگهانی قطع نکنید.
لوبل کارکرد داروهای پیشگیری از بارداری را کاهش نمی‌دهد. مصرف الکل همراه لوبل خطرناک است و باعث تشنج می‌شود.
از مکمل‌های محرک مغز در طول درمان با لوبل بپرهیزید.
لوبل نسبت به داروهای قدیمی صرع گزینه ایمن‌تری در بارداری است. در ماه‌های پایانی بارداری، ممکن است سطح دارو در خون پایین بیاید و پزشک مقدار آن را تنظیم کند.
هرگز دارو را در بارداری خودسرانه قطع نکنید، چون تشنج مادر برای جنین خطرناک‌تر است.
مقداری از لوبل وارد شیر مادر می‌شود، اما معمولاً شیردهی زیر نظر پزشک بلامانع است. مادر باید مراقب خواب‌آلودگی غیرعادی یا ضعف در مکیدن نوزاد باشد.
کودکان و نوزادان بالای یک ماه می‌توانند لوبل مصرف کنند و دوز آن بر اساس وزن محاسبه می‌شود. در سالمندان درمان با دوز پایین شروع می‌شود تا از زمین خوردن جلوگیری شود.
لوبل از طریق کلیه دفع می‌شود؛ اگر کلیه‌ها کم‌کار باشند، پزشک دوز را کاهش می‌دهد.
تنها ممنوعیت مطلق، حساسیت شدید به لوتیراستام یا اجزای قرص است. افرادی که قبلاً دچار کهیر شدید، ورم صورت یا تنگی نفس شده‌اند نباید دوباره مصرف کنند.
در مبتلایان به افسردگی شدید درمان‌نشده، لوبل با احتیاط ویژه تجویز می‌شود.
قرص و شربت لوبل را در دمای معمولی اتاق (۱۵ تا ۳۰ درجه) و دور از نور مستقیم خورشید نگه دارید. دارو را در حمام قرار ندهید.
این دارو را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار دهید.
لوبل وابستگی روحی یا اعتیاد ایجاد نمی‌کند. سازگاری مغز با دارو به معنای اعتیاد نیست. لوبل داروی ترک اعتیاد نیست.
قطع ناگهانی لوبل خطرناک است و می‌تواند باعث بازگشت تشنج‌های شدید یا وضعیت صرعی پایدار شود. قطع دارو فقط با نظر متخصص مغز و اعصاب انجام می‌شود.
پزشک دوز را به آرامی در طول چند هفته تا چند ماه کم می‌کند تا مغز دچار شوک نشود. هرگز قرص‌ها را خودسرانه به تکه‌های نامساوی تقسیم نکنید.
لوبل ایرانی و کپرا خارجی هر دو حاوی لوتیراستام هستند و عملکرد ضدتشنج یکسانی دارند. تفاوت در مواد جانبی، بسته‌بندی و قیمت است.
بهترین دارو برای هر فرد توسط پزشک مشخص می‌شود.
اگر بیمار دچار پرخاشگری غیرقابل تحمل یا حساسیت شدید شود، پزشک دارو را تغییر می‌دهد. داروهایی مانند لاموتریژین می‌توانند جایگزین شوند.
تعویض دارو پلکانی است تا فاصله‌ای بدون محافظت نماند.
بسیاری از افراد در ۲ تا ۴ هفته اول احساس خستگی و میل زیاد به خواب دارند. پس از چند هفته مغز عادت کرده و سطح انرژی بازمی‌گردد.
در روزهای ابتدایی دارو را قطع نکنید و به بدن فرصت دهید.
بعضی بیماران از کم‌حوصلگی و عصبانیت ناگهانی در شروع درمان گلایه دارند. تنظیم دوز توسط پزشک یا مشاوره روحی به تسکین این حالات کمک می‌کند.
اگر تغییرات رفتاری شدید شد، با پزشک صحبت کنید.
خیر، طول درمان به علت تشنج و شرایط نوار مغز بستگی دارد. اگر بیمار ۲ تا ۳ سال تشنج نداشته باشد، پزشک ممکن است دارو را قطع کند.
در موارد ضربه به سر یا پس از جراحی، مصرف دارو ممکن است فقط چند ماه باشد.
خیر، لوبل در آزمایش‌های اعتیاد جواب مثبت ایجاد نمی‌کند. این ترکیب ماهیت مخدر ندارد.
همیشه نام داروهای مصرفی خود را به مسئول آزمایشگاه اعلام کنید.
لوبل اثر منفی مستقیمی بر هورمون‌های زنانه، نظم قاعدگی یا باروری ندارد. بی‌نظمی قاعدگی اغلب به دلیل استرس ناشی از بیماری است.
کاهش میل جنسی معمولاً ناشی از خواب‌آلودگی اوایل مصرف است و با گذشت زمان بهبود می‌یابد.
با سلام وخسته نباشید. من داروی لوبل ۲۵۰ چند سال است استفاده میکنم ولی متاسفانه جدیدا در داروخانه ها خیلی کمیاب شده . اگرهم به سختی آنرا فراهم کنم آنرا داروخانه به قیمت گران دردسترس مشتری قرار میده آیا این قرص شامل بیمه نمیشه و مبلغ اصلی آن چند است ؟با تشکر ازشما.