اسپری سیمبیکورت برای کنترل آسم، تنگی نفس، سرفه، خس خس سینه و بیماری مزمن انسدادی ریه مصرف میشود. درباره سیمبیکورت ۱۶۰/۴.۵، نحوه مصرف، عوارض، تداخل دارویی، بارداری و قطع مصرف بخوانید.
سیمبیکورت یک داروی استنشاقی برای کنترل آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه (بیماری طولانیمدت ریه که باعث تنگی نفس، سرفه، خسخس سینه و سختتر شدن خروج هوا از ریه میشود) است. این دارو در شکل سیمبیکورت توربوهالر عرضه میشود و طبق بروشور، شرکت سازنده آن آسترازنکا و شرکت واردکننده آن کوبل دارو است. سیمبیکورت حاوی بودزوناید و فورموترول است؛ یعنی یک بخش آن التهاب راههای هوایی را کم میکند و بخش دیگر به باز شدن راههای تنفسی کمک میکند.
سیمبیکورت خوراکی یا تزریقی نیست و نباید بلعیده شود. این دارو باید از راه تنفس وارد ریه شود. در نوع توربوهالر، دارو به شکل پودر استنشاقی است؛ یعنی با نفس عمیق و محکم، پودر دارو وارد راههای هوایی میشود.
دوز رایج مطرحشده در بروشور، سیمبیکورت ۱۶۰/۴.۵ است. این عددها نشان میدهند در هر بار استنشاق، مقدار مشخصی از دو جزء دارو وارد ریه میشود. انتخاب دوز مناسب فقط با پزشک است و نباید بر اساس تجربه دیگران تغییر کند.
سیمبیکورت بیشتر برای کنترل طولانیمدت آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه تجویز میشود. در آسم، هدف اصلی کاهش التهاب و حساسیت راههای هوایی است تا تنگی نفس، خسخس سینه و سرفه کمتر شود. در بیماری مزمن انسدادی ریه، سیمبیکورت میتواند به کاهش تنگی نفس، سرفه و دورههای بدتر شدن بیماری کمک کند.
اگر سرفه، خسخس سینه یا تنگی نفس به دلیل آسم یا بیماری مزمن انسدادی ریه باشد، پزشک ممکن است سیمبیکورت را در برنامه درمان قرار دهد. اما سیمبیکورت برای هر نوع سرفهای مناسب نیست. سرفه میتواند به دلیل عفونت، حساسیت، رفلاکس معده، سینوزیت یا مشکلات دیگر ایجاد شود؛ بنابراین علت سرفه باید مشخص شود.
سیمبیکورت دو کار مهم را همزمان انجام میدهد. اول اینکه التهاب داخل راههای هوایی را کم میکند. التهاب باعث ورم، تنگ شدن مسیر هوا و حساس شدن ریه به دود، گردوغبار، هوای سرد و عطرهای تند میشود. وقتی التهاب کمتر شود، راه هوا آرامتر و بازتر میماند.
کار دوم سیمبیکورت این است که عضلات اطراف راههای هوایی را شل میکند. وقتی این عضلات بیش از حد منقبض شوند، مسیر عبور هوا تنگ میشود و فرد دچار تنگی نفس یا خسخس میشود. سیمبیکورت با شل کردن این عضلات کمک میکند هوا راحتتر وارد ریه و از آن خارج شود.
به زبان ساده، سیمبیکورت هم ریشه التهاب را آرامتر میکند و هم مسیر نفس کشیدن را بازتر نگه میدارد. به همین دلیل، مصرف منظم آن میتواند علائم روزمره را کمتر کند و احتمال حملات شدید آسم را کاهش دهد.
بخشی از اثر سیمبیکورت ممکن است زود احساس شود، اما کنترل التهاب زمان میخواهد. اگر دارو نامنظم مصرف شود، ریه دوباره حساس و ملتهب میشود و علائم برمیگردد. به همین دلیل، حتی اگر حال بیمار بهتر شد، قطع یا کم کردن دارو باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
سیمبیکورت در دوزهای مختلف وجود دارد. دوز ۱۶۰/۴.۵ یعنی هر بار مصرف، مقدار مشخصی داروی ضدالتهاب و مقدار مشخصی داروی بازکننده راه هوایی وارد ریه میشود. عدد بالاتر همیشه به معنی مناسبتر بودن دارو نیست؛ دوز مناسب به سن، شدت بیماری، تعداد حملات، پاسخ بدن و داروهای همزمان بستگی دارد.
در بعضی بیماران، دوز کمتر کافی است و در بعضی دیگر پزشک دوز قویتر را انتخاب میکند. افزایش خودسرانه تعداد پافها یا تغییر دوز میتواند خطر عوارضی مثل تپش قلب، لرزش دست، بیخوابی یا کاهش پتاسیم خون را بیشتر کند.
عبارتهای سیمبیکورت ۱۶۰ و سیمبیکورت ۳۲۰ معمولاً به قدرتهای متفاوت دارو اشاره دارند. تفاوت اصلی در مقدار داروی ضدالتهاب است، اما تعداد پاف و روش مصرف باید بر اساس نسخه همان بیمار تعیین شود. اگر بیمار نداند کدام دوز را دارد، باید نام و عدد روی دستگاه یا جعبه را با پزشک یا داروساز بررسی کند.
سیمبیکورت معمولاً برای بیمارانی مطرح میشود که آسم آنها با داروهای سادهتر خوب کنترل نشده، علائم مکرر دارند، شبها با سرفه یا تنگی نفس بیدار میشوند، یا سابقه حملات آسم دارند. در بیماری مزمن انسدادی ریه نیز ممکن است برای بیمارانی تجویز شود که تنگی نفس، خسخس یا دورههای بدتر شدن بیماری را تجربه میکنند.
توربوهالر سیمبیکورت یک دستگاه پودر استنشاقی خشک است. در این دستگاه، دارو به صورت پودر داخل دستگاه قرار دارد و با نفس عمیق و محکم بیمار وارد ریه میشود. به همین دلیل، در توربوهالر معمولاً دکمهای برای پاشیدن دارو مثل اسپریهای فشاری وجود ندارد.
در اسپریهای فشاری، بیمار معمولاً باید همزمان با نفس کشیدن، اسپری را فشار دهد. اما در توربوهالر، کار اصلی این است که دستگاه درست آماده شود و بیمار با قدرت کافی از راه دهان نفس بکشد. اگر نفس خیلی آرام باشد، ممکن است دارو به اندازه کافی به ریه نرسد.
اگر نوع دستگاه بیمار با توربوهالر فرق دارد، باید دقیقاً طبق بروشور همان دستگاه عمل کند. روش تکان دادن و فشار دادن بیشتر برای بعضی اسپریهای فشاری است و برای همه انواع سیمبیکورت کاربرد ندارد.
روش درست مصرف سیمبیکورت بسیار مهم است. اگر دستگاه درست آماده نشود یا بیمار درست نفس نکشد، دارو به ریه نمیرسد و اثر آن کمتر میشود. مراحل زیر برای سیمبیکورت توربوهالر است و اگر دستگاه شما نوع دیگری است، باید بروشور همان دستگاه را دنبال کنید.
برای توربوهالر معمولاً تکان دادن لازم نیست. همچنین نباید داخل دهانی دستگاه فوت کنید یا آن را با آب بشویید. رطوبت میتواند پودر داخل دستگاه را خراب کند. برای تمیز کردن دهانی، از دستمال خشک استفاده کنید.
در سیمبیکورت توربوهالر ممکن است بیمار طعم یا بوی خاصی حس نکند. حس نکردن طعم دارو الزاماً به معنی مصرف نشدن دارو نیست. اگر درباره درست کار کردن دستگاه یا روش مصرف شک دارید، آن را به پزشک یا داروساز نشان دهید.
دوز دقیق سیمبیکورت را پزشک تعیین میکند. مقدار دارو برای همه بیماران یکسان نیست و به شدت بیماری، سن، سابقه حملات، داروهای دیگر و پاسخ بدن بستگی دارد. دوزهایی که در بروشور یا منابع عمومی گفته میشوند، جایگزین نسخه پزشک نیستند.
در برخی بیماران مبتلا به آسم، ممکن است ۱ تا ۲ پاف، یک یا دو بار در روز تجویز شود. در بعضی برنامههای درمانی، پزشک ممکن است اجازه دهد بیمار در زمان بدتر شدن خفیف علائم، طبق دستور مشخص از سیمبیکورت استفاده اضافه داشته باشد. این کار باید کاملاً روشن و با نسخه پزشک باشد.
در بیماری مزمن انسدادی ریه، ممکن است ۲ پاف، دو بار در روز تجویز شود. با این حال، مقدار دقیق به وضعیت بیمار بستگی دارد. بیمار نباید به دلیل تنگی نفس، تعداد پافها را خودسرانه زیاد کند؛ چون ممکن است به جای کمک، خطر عوارض بیشتر شود.
اگر پزشک بیش از یک پاف در هر نوبت تجویز کرده باشد، باید هر پاف با روش درست انجام شود. بهتر است بین پافها کمی فاصله بگذارید و مراحل آمادهسازی دستگاه را طبق بروشور تکرار کنید. بعد از پایان نوبت مصرف، دهان را با آب بشویید و آب را قورت ندهید.
سیمبیکورت معمولاً باید در ساعتهای منظم مصرف شود. بسیاری از بیماران آن را صبح و شب استفاده میکنند، اما زمان دقیق باید طبق نسخه پزشک باشد. منظم بودن زمان مصرف کمک میکند ریه در طول شبانهروز کنترل بهتری داشته باشد.
مصرف سیمبیکورت معمولاً به غذا وابسته نیست، چون دارو از راه ریه وارد بدن میشود، نه از راه معده. با این حال، بهتر است هر روز در زمانهای ثابت مصرف شود تا فراموشی کمتر شود.
اگر بیمار هنگام ورزش دچار تنگی نفس میشود، نباید خودسرانه قبل از ورزش از سیمبیکورت بیشتر استفاده کند. برنامه مصرف دارو پیش از فعالیت بدنی باید با پزشک تنظیم شود، بهخصوص اگر بیمار سابقه تپش قلب، فشار خون بالا یا بیماری قلبی دارد.
سیمبیکورت در بعضی بیماران میتواند نسبتاً زود باعث بازتر شدن راههای هوایی شود، اما اثر کامل آن برای کنترل التهاب و کاهش حملات به مصرف منظم نیاز دارد. ممکن است بیمار در روزهای اول کمی بهتر نفس بکشد، اما کاهش پایدار حملات و علائم معمولاً با گذشت زمان بهتر ارزیابی میشود.
بخشی از اثر سیمبیکورت ممکن است پس از مصرف احساس شود، اما نباید انتظار داشت همیشه در چند ثانیه همه علائم را برطرف کند. سیمبیکورت بیشتر برای کنترل و پیشگیری است، نه فقط برای خاموش کردن فوری علائم.
اثر بازکنندگی راههای هوایی در بسیاری از بیماران تا چندین ساعت باقی میماند. با این حال، مدت اثر در همه افراد یکسان نیست و به شدت بیماری، روش درست مصرف، داروهای همزمان و وضعیت ریه بستگی دارد.
در بعضی برنامههای درمانی، پزشک ممکن است سیمبیکورت را هم برای مصرف روزانه و هم برای بدتر شدن خفیف علائم در نظر بگیرد. اما این موضوع برای همه بیماران درست نیست. هر بیمار باید دقیقاً بداند کدام دارو برای مصرف روزانه و کدام دارو برای وضعیت اورژانسی اوست.
اگر تنگی نفس شدید، کبودی لب یا صورت، درد قفسه سینه، ناتوانی در حرف زدن، خوابآلودگی غیرعادی یا خسخس شدید دارید، باید فوراً به اورژانس مراجعه کنید.
سیمبیکورت مانند هر داروی دیگری میتواند عارضه ایجاد کند، اما همه افراد دچار عارضه نمیشوند. بسیاری از عوارض آن خفیف و قابل کنترل هستند، بهخصوص اگر دارو با روش درست مصرف شود.
بیشتر عوارض شایع سیمبیکورت خطرناک نیستند و با اصلاح روش مصرف یا تنظیم درمان بهتر میشوند. اما اگر تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، تنگی نفس ناگهانی یا واکنش حساسیتی ایجاد شود، باید موضوع را جدی گرفت.
بعضی علائم پس از مصرف سیمبیکورت نیاز به بررسی فوری دارند. این علائم ممکن است به دلیل حمله شدید آسم، عفونت ریه، حساسیت دارویی یا مشکل قلبی رخ دهند.
در بعضی بیماران، بهخصوص افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه، احتمال عفونت ریه ممکن است بیشتر شود. اگر تب، افزایش خلط، درد هنگام نفس کشیدن یا بدتر شدن ناگهانی سرفه دارید، باید بررسی شوید.
سیمبیکورت یک جزء ضدالتهاب از خانواده کورتونهای استنشاقی دارد. کورتون استنشاقی (داروی ضدالتهاب که بیشتر در ریه اثر میکند و با کورتون خوراکی یا تزریقی فرق دارد) معمولاً نسبت به کورتون خوراکی، عوارض کلی کمتری دارد؛ چون مقدار اصلی دارو در ریه اثر میگذارد و مقدار کمتری وارد خون میشود.
در آسم، کنترل نشدن التهاب ریه میتواند خطرناکتر از مصرف درست داروی ضدالتهاب باشد. التهاب کنترلنشده میتواند باعث حملات شدید، مراجعه به اورژانس و آسیب به عملکرد ریه شود. به همین دلیل، پزشک تلاش میکند کمترین دوز مؤثر را انتخاب کند؛ یعنی دوزی که بیماری را کنترل کند و عوارض را تا حد ممکن پایین نگه دارد.
احتمال این مشکلات با کورتونهای خوراکی بیشتر است. در مصرف استنشاقی، این نگرانی معمولاً کمتر است، اما در مصرف طولانیمدت، دوزهای بالا، سالمندان یا افرادی که داروهای مشابه دیگری مصرف میکنند، پزشک ممکن است وضعیت استخوان، قند خون و فشار خون را بیشتر پیگیری کند.
در کودکان، داروهای ضدالتهاب استنشاقی ممکن است در برخی موارد روی سرعت رشد اثر خفیف داشته باشند. اما آسم کنترلنشده هم میتواند خواب، فعالیت، رشد و سلامت کودک را مختل کند. بنابراین اگر سیمبیکورت برای کودک یا نوجوان تجویز شود، باید رشد قدی، وزن، خواب و فعالیت او زیر نظر پزشک پیگیری شود.
سیمبیکورت میتواند با بعضی داروها تداخل داشته باشد. تداخل دارویی (وقتی مصرف همزمان دو دارو باعث تغییر اثر یا عوارض یکی از آنها میشود) ممکن است باعث زیاد شدن عوارض یا کم شدن اثر درمان شود. بیمار باید فهرست همه داروها، مکملها و داروهای گیاهی خود را به پزشک و داروساز بگوید.
مصرف همزمان سیمبیکورت با اسپریهای دیگر باید طبق برنامه پزشک باشد. بعضی اسپریها برای مصرف روزانه هستند و بعضی برای زمان تنگی نفس ناگهانی. استفاده زیاد یا ناهماهنگ از داروهای بازکننده راه هوایی میتواند خطر تپش قلب، لرزش، اضطراب و کاهش پتاسیم خون را بیشتر کند.
بعضی داروهای قلب و فشار خون، بهخصوص بتابلوکرها (داروهایی که ضربان قلب را کم میکنند و برای بعضی بیماریهای قلبی یا فشار خون استفاده میشوند)، ممکن است روی اثر سیمبیکورت اثر بگذارند یا در برخی بیماران آسمی تنگی نفس را بدتر کنند. پروپرانولول یکی از داروهایی است که باید حتماً به پزشک درباره مصرف آن اطلاع داده شود.
بعضی داروهای ضدقارچ، بعضی آنتیبیوتیکها، بعضی داروهای ضدویروس، داروهای ادرارآور (داروهایی که باعث دفع بیشتر آب و نمک از بدن میشوند)، برخی داروهای ضدافسردگی و داروی تئوفیلین ممکن است با سیمبیکورت تداخل داشته باشند. اگر چنین داروهایی مصرف میکنید، پزشک باید از آن اطلاع داشته باشد.
قهوه و نوشیدنیهای محرک ممکن است در بعضی افراد حس تپش قلب یا لرزش را بیشتر کنند. سیگار کنترل آسم و بیماریهای ریوی را سختتر میکند و اثر درمان را کاهش میدهد. درباره مصرف الکل نیز بهتر است با پزشک مشورت شود، بهخصوص اگر داروهای دیگری هم مصرف میکنید.
قبل از شروع سیمبیکورت، پزشک باید از بیماریها و حساسیتهای مهم بیمار خبر داشته باشد. بعضی شرایط نیاز به احتیاط بیشتر دارند و ممکن است پزشک دوز، نوع دارو یا برنامه پیگیری را تغییر دهد.
اگر بلافاصله بعد از مصرف سیمبیکورت دچار خسخس شدید، تنگی نفس ناگهانی یا بدتر شدن تنفس شدید، این حالت باید فوری بررسی شود. مصرف دوزهای بیشتر برای حل این وضعیت بدون نظر پزشک کار درستی نیست و ممکن است خطرناک باشد.
مصرف سیمبیکورت در گروههای خاص باید با دقت بیشتری بررسی شود. تصمیم درباره ادامه، قطع یا تغییر دارو باید بر اساس وضعیت تنفس، شدت بیماری و نظر پزشک باشد.
کنترل آسم در بارداری بسیار مهم است، چون حملات شدید آسم میتواند برای مادر و جنین خطرناک باشد. در بارداری معمولاً هدف این است که بیماری با کمترین دوز مؤثر کنترل شود. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، نباید خودسرانه سیمبیکورت را قطع کنید و باید با پزشک ریه و پزشک زنان مشورت کنید.
در شیردهی، مقدار کمی از داروهای استنشاقی ممکن است وارد شیر شود. در بسیاری از موارد، پزشک با توجه به نیاز مادر و وضعیت نوزاد تصمیم میگیرد که مصرف ادامه پیدا کند یا تغییر کند. تصمیم نهایی باید فردی و بر اساس شرایط بیمار باشد.
در بروشور ارائهشده، مصرف سیمبیکورت برای آسم در بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال و بالاتر مطرح شده است. در کودکان کمسنتر، مصرف باید فقط با نظر پزشک متخصص انجام شود. والدین باید روش مصرف را به کودک آموزش دهند، مصرف منظم را پیگیری کنند و رشد، خواب و فعالیت کودک را زیر نظر داشته باشند.
سالمندان ممکن است همزمان داروهای قلب، فشار خون، دیابت یا داروهای ادرارآور مصرف کنند. به همین دلیل، احتمال تداخل دارویی یا عوارضی مثل تپش قلب، سرگیجه و تغییر قند خون در آنها باید بیشتر بررسی شود.
سیمبیکورت نباید بدون نظر پزشک ناگهانی قطع شود. حتی اگر علائم بهتر شده باشد، ممکن است التهاب ریه هنوز نیاز به کنترل داشته باشد. قطع ناگهانی میتواند باعث برگشت سرفه، خسخس، تنگی نفس و حمله آسم شود.
مصرف بیش از حد سیمبیکورت میتواند باعث تپش قلب، لرزش، سردرد، اضطراب، بیخوابی، گرفتگی عضلات و کاهش پتاسیم خون شود. اگر بیشتر از مقدار تجویزشده مصرف کردهاید یا علائم غیرعادی دارید، باید با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
سیمبیکورت اعتیادآور نیست. اما چون آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه بیماریهای طولانیمدت هستند، ممکن است بیمار برای کنترل علائم به مصرف طولانیمدت نیاز داشته باشد. این موضوع با اعتیاد فرق دارد.
پزشک برای بررسی اثر سیمبیکورت فقط به حس بیمار اکتفا نمیکند. تعداد حملات، بیدار شدن شبانه با سرفه یا تنگی نفس، نیاز به داروی اورژانسی، توان فعالیت روزانه و نتیجه تست تنفس میتواند در ارزیابی درمان مهم باشد.
تست تنفس یا اسپیرومتری (آزمایشی که نشان میدهد ریه چقدر هوا را وارد و خارج میکند و سرعت خروج هوا چقدر است) ممکن است برای بررسی وضعیت ریه انجام شود. چون سیمبیکورت میتواند راههای هوایی را بازتر کند، باید درباره مصرف یا عدم مصرف آن قبل از تست از پزشک یا مرکز انجام تست سوال کنید.
در بیشتر بیماران، آزمایش خون خاصی به دلیل مصرف سیمبیکورت لازم نیست. اما در افراد دیابتی، بیماران قلبی، سالمندان یا کسانی که داروهای مؤثر بر پتاسیم مصرف میکنند، پزشک ممکن است قند خون، پتاسیم یا موارد دیگر را پیگیری کند.
سیمبیکورت زمانی بهتر اثر میکند که بیمار در کنار مصرف درست دارو، از محرکهای تنفسی هم دوری کند. دارو به تنهایی کافی نیست اگر بیمار هر روز در معرض دود سیگار، گردوغبار یا مواد تحریککننده باشد.
سیمبیکورت با بعضی اسپریهای دیگر از نظر کاربرد کلی شباهت دارد، اما ترکیب، مدت اثر، سرعت اثر و جایگاه درمانی آنها یکسان نیست. بنابراین نباید سیمبیکورت را خودسرانه با داروی دیگری جایگزین کرد.
سالبوتامول و ونتولین معمولاً برای باز کردن سریع راههای هوایی در زمان تنگی نفس استفاده میشوند. سیمبیکورت بیشتر برای کنترل بیماری و پیشگیری از بدتر شدن علائم است، هرچند در بعضی برنامههای درمانی خاص ممکن است پزشک استفاده متفاوتی برای آن در نظر بگیرد. بیمار باید دقیقاً بداند داروی روزانه و داروی اورژانسی او کدام است.
اسپریهای فقط کورتونی بیشتر التهاب را کم میکنند. سیمبیکورت علاوه بر کاهش التهاب، به باز شدن راههای هوایی هم کمک میکند. به همین دلیل، ممکن است در برخی بیماران با آسم متوسط تا شدید یا علائم مکرر انتخاب شود.
این داروها هم در درمان بیماریهای تنفسی استفاده میشوند، اما ترکیب دارویی، قدرت، نوع دستگاه و روش مصرف آنها فرق دارد. تجربه خوب یا بد یک بیمار با یک اسپری، دلیل مناسبی برای تغییر داروی بیمار دیگر نیست. تصمیم باید با پزشک باشد.
سیمبیکورت باید طبق بروشور نگهداری شود. در اطلاعات ارائهشده، نگهداری در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد ذکر شده است. دستگاه باید دور از رطوبت، گرمای زیاد و دسترس کودکان باشد.
تجربه بیماران از سیمبیکورت میتواند متفاوت باشد. بعضی افراد با مصرف منظم، کاهش سرفه شبانه، کمتر شدن خسخس و تنفس راحتتر را گزارش میکنند. بعضی دیگر ممکن است در روزهای اول تغییر زیادی حس نکنند یا به دلیل روش نادرست مصرف، اثر کافی نگیرند.
شدت آسم، سیگار، آلرژی، عفونتهای تنفسی، چاقی، مصرف نامنظم دارو، روش اشتباه استفاده از دستگاه و داروهای همزمان میتوانند نتیجه درمان را تغییر دهند. بنابراین اگر دارو برای یک نفر بسیار مؤثر بوده یا برای فرد دیگری عارضه داشته، به معنی یکسان بودن نتیجه برای همه نیست.
برخی مصرفکنندگان از گرفتگی صدا، تحریک گلو، تپش قلب خفیف یا برفک دهان شکایت میکنند. شستن دهان بعد از مصرف، استفاده درست از دستگاه و بررسی دوز با پزشک میتواند این مشکلات را کمتر کند.
خیر، قطع خودسرانه توصیه نمیشود. بهتر شدن علائم ممکن است به دلیل اثر دارو باشد. اگر دارو ناگهانی قطع شود، التهاب ریه میتواند دوباره فعال شود و علائم برگردد. هر تغییر در دوز یا قطع دارو باید با نظر پزشک باشد.
سیمبیکورت درمان اختصاصی کرونا یا سرماخوردگی نیست. اگر عفونت ویروسی باعث بدتر شدن آسم یا تنگی نفس شود، پزشک ممکن است درباره ادامه یا تنظیم دارو تصمیم بگیرد. مصرف خودسرانه سیمبیکورت برای هر نوع سرفه یا سرماخوردگی درست نیست.
در بعضی افراد ممکن است بیخوابی، بیقراری یا تپش قلب رخ دهد. اگر این علائم شدید یا آزاردهنده است، باید با پزشک مطرح شود تا زمان مصرف، دوز یا برنامه درمان بررسی شود.
افزایش وزن با سیمبیکورت استنشاقی معمولاً مثل کورتون خوراکی شایع نیست. با این حال، در مصرف طولانیمدت یا دوزهای بالا، پزشک ممکن است وضعیت وزن، قند خون و استخوانها را پیگیری کند.
ادامه تنگی نفس میتواند به دلیل روش نادرست مصرف، شدت بیماری، عفونت، تماس با محرکها، مصرف نامنظم یا نیاز به تغییر درمان باشد. اگر تنگی نفس شدید، ناگهانی یا رو به بدتر شدن است، باید فوری بررسی شوید.
خیر. انتخاب سیمبیکورت به سن، شدت بیماری، سابقه حملات، بیماریهای همراه، بارداری، شیردهی، حساسیتها و داروهای همزمان بستگی دارد. پزشک باید تصمیم بگیرد این دارو برای هر بیمار مناسب است یا نه.
خیر. سیمبیکورت آنتیبیوتیک نیست و برای کشتن میکروبها استفاده نمیشود. این دارو التهاب راههای هوایی را کم میکند و به بازتر شدن مسیر تنفس کمک میکند.
در بیشتر بیماران، مصرف درست و منظم سیمبیکورت برای محافظت از ریه و پیشگیری از حملات آسم استفاده میشود. آسم کنترلنشده میتواند به ریه آسیب بزند. البته مصرف طولانیمدت باید زیر نظر پزشک و با کمترین دوز مؤثر باشد.
