قرص سینازین با ماده مؤثره سیناریزین برای کنترل سرگیجه ناشی از اختلال گوش داخلی، بهبود تعادل، درمان کمکی وزوز گوش و بیماری منیر و پیشگیری از تهوع سفر و میگرن تجویز می‌شود.
قرص سینازین دارویی شناخته‌شده با ماده مؤثره سیناریزین است که شرکت داروسازی امین آن را تولید می‌کند. این دارو با تنظیم ورود کلسیم به داخل سلول‌ها و مهار اثرات ماده‌ای به نام هیستامین در بدن، به بهبود اختلالات تعادلی و مشکلات گردش خون کمک می‌کند.
کاربردهای اصلی قرص سینازین شامل موارد زیر است:
این دارو با کم کردن حساسیت سلول‌های حسی گوش داخلی و کنترل نوسانات مایع درون آن، جلوی تحریک بیش از اندازه سیستم تعادل بدن را می‌گیرد. این ویژگی به‌ویژه برای مهار حملات بیماری منیر (اختلال مایع گوش داخلی که با سرگیجه شدید، وزوز گوش و افت شنوایی همراه است) بسیار سودمند است.
اثرات درمانی قرص سینازین در اختلالات گوش شامل موارد زیر است:
سینازین با اثرگذاری بر مرکز تنظیم حالت تهوع در مغز و تعدیل پیام‌های عصبی گوش داخلی، از بیماری حرکت (بروز تهوع، سرگیجه و ناآرامی در اثر حرکت خودرو، قطار، کشتی یا هواپیما) پیشگیری می‌کند.
این فرآورده در مدیریت سردردهای ضربان‌دار عروقی هم نقش کمکی دارد:
قرص سینازین مانع ورود بیش از حد یون‌های کلسیم به درون سلول‌های حسی گوش داخلی می‌شود. این کار تحریک‌پذیری گیرنده‌های تعادلی را در برابر تکان‌های ناگهانی کم کرده و از ارسال پیام‌های گمراه‌کننده به مغز جلوگیری می‌کند.
نقش سینازین در مهار سرگیجه به این ترتیب است:
این دارو با شل کردن عضلات دیواره رگ‌ها، مویرگ‌های باریک را بازتر می‌کند و جریان خون را در بافت مغز و سیستم شنوایی آسان‌تر می‌سازد. خون‌رسانی بهتر، موجب رسیدن اکسیژن و غذای کافی به سلول‌ها می‌شود.
مزایای بهبود گردش خون توسط این دارو عبارتند از:
قرص سینازین ۲۵ میلی‌گرم دوز شروع استاندارد برای کنترل مشکلات تعادلی خفیف تا متوسط و پیشگیری از حالت تهوع در مسافرت است. پزشک معمولاً درمان را با این مقدار آغاز می‌کند تا میزان سازگاری بدن سنجیده شود.
مشخصات دوز ۲۵ میلی‌گرم:
قرص سینازین ۷۵ میلی‌گرم مقدار دارویی بالاتری دارد و برای درمان‌های طولانی‌مدت نگهدارنده، اختلالات عروقی پیشرفته مغز یا حملات مقاوم منیر تجویز می‌شود. مصرف آن نیازمند نظارت دقیق پزشک است.
نکات مهم پیرامون دوز ۷۵ میلی‌گرم:
قرص سینازین باید با یک لیوان کامل آب میل شود. مصرف منظم دارو در ساعت‌های تعیین‌شده توسط پزشک، غلظت لازم را در خون حفظ کرده و مانع از بازگشت دوباره حملات سرگیجه می‌شود.
دستورات کلی مصرف دارو:
برای مهار بیماری حرکت، دارو باید پیش از شروع تکان‌های وسیله نقلیه مصرف شود تا فرصت کافی برای جذب در دستگاه گوارش و اثرگذاری بر مراکز تعادل را داشته باشد.
نکات مصرف پیش از سفر:
در صورت فراموشی یک نوبت، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. اما اگر زمان بسیار کمی تا نوبت بعدی باقی مانده است، نوبت جاافتاده را نادیده گرفته و روال عادی را ادامه دهید.
نکات ایمنی هنگام فراموشی نوبت:
این فرآورده ممکن است در برخی افراد باعث آزردگی خفیف معده شود. مصرف قرص بلافاصله پس از صرف وعده غذایی یا همراه با یک میان‌وعده ساده، این عارضه را کاهش می‌دهد.
فواید مصرف دارو پس از غذا:
احساس خواب‌آلودگی از اثرات شناخته‌شده این دارو است. هماهنگ کردن ساعت‌های مصرف با برنامه خواب روزانه، سپری کردن درمان را آسان‌تر می‌کند.
روش‌های مدیریت زمان مصرف:
غلظت داروی سینازین در خون بین ۲ تا ۴ ساعت پس از مصرف به اوج خود می‌رسد، هرچند آرام شدن سیستم تعادلی گوش معمولاً از ساعت اول آغاز می‌گردد.
ویژگی‌های ماندگاری دارو در بدن:
به دلیل خواص ضدحساسیتی این دارو، در ابتدای مصرف ممکن است واکنش‌های خفیفی دیده شود که معمولاً با گذشت چند روز خودبه‌خود برطرف می‌شوند.
عوارض شایع ابتدای درمان:
مصرف مداوم و طولانی این دارو، به‌ویژه در افراد سالمند، ممکن است به دلیل مهار پیام‌رسان دوپامین در مغز، نشانه‌های حرکتی ایجاد کند.
نشانه‌هایی که نیازمند مراجعه فوری به پزشک هستند:
این فرآورده با اثرگذاری بر مرکز تنظیم اشتها در مغز می‌تواند میل به غذا را افزایش دهد که در صورت عدم مراقبت، منجر به بالا رفتن وزن خواهد شد.
سایر تأثیرات جسمی دارو:
این دارو با اثرگذاری مستقیم بر مغز و خاموش کردن گیرنده‌های پیام‌رسان بیداری (هیستامین) در سیستم عصبی، فعالیت بخش‌های هوشیاری را ملایم می‌کند و به همین دلیل حالت رخوت و خواب‌آلودگی پدید می‌آورد.
نشانه‌های این حالت در بدن:
سینازین سرعت عمل مغز و دقت بینایی را کم می‌کند؛ به همین دلیل پرداختن به کارهای حساس در زمان مصرف آن خطرساز است.
توصیه‌های مهم ایمنی:
سینازین اثر سایر ترکیبات تضعیف‌کننده هوشیاری را به شدت تقویت می‌کند. مصرف مشترک آن‌ها خطر سستی شدید و برهم خوردن تعادل را در پی دارد.
موارد مهم تداخلات آرام‌بخش:
استفاده هم‌زمان این دارو با داروهای ضدافسردگی قدیمی (مانند آمی‌تریپتیلین) به دلیل اثرات تجمعی، عوارضی همچون خشکی شدید دهان، یبوست، تاری دید و افت هوشیاری را بیشتر می‌کند؛ بنابراین فهرست تمام داروهای مصرفی را به پزشک اطلاع دهید.
از آنجا که سینازین رگ‌های خونی را باز می‌کند، ممکن است اثر داروهای کاهنده فشار خون را تقویت کند و باعث افت ناگهانی فشار خون در هنگام برخاستن شود. پایش منظم فشار خون در شروع درمان الزامی است.
به دلیل نبود اطلاعات کافی در مورد بی‌خطر بودن دارو برای جنین، مصرف سینازین در دوران بارداری توصیه نمی‌شود مگر با تشخیص اضطراری متخصص. همچنین به دلیل احتمال ورود دارو به شیر مادر و ایجاد خواب‌آلودگی در نوزاد، مصرف آن در شیردهی باید زیر نظر مستقیم پزشک ارزیابی شود.
در افراد بالای ۶۵ سال به دلیل کند شدن فرآیند پاکسازی دارو در بدن، احتمال تجمع دارویی، گیجی و خطر زمین خوردن بیشتر است و شروع درمان با کمترین دوز ممکن صورت می‌گیرد. مصرف این دارو در کودکان زیر ۵ سال بدون نظر متخصص اطفال ممنوع است.
این فرآورده به دلیل مهار دوپامین، در مبتلایان به بیماری پارکینسون ممنوعیت مطلق دارد و علائم لرزش و سفتی عضلات را وخیم‌تر می‌کند. همچنین در بیماران مبتلا به آب‌سیاه چشم (افزایش فشار داخل چشم) و مردان مبتلا به بزرگی پروستات به دلیل خطر احتباس ادرار، با احتیاط شدید تجویز می‌شود.
خیر، سینازین دارویی اعتیادآور نیست و هیچ‌گونه وابستگی روانی مشابه مواد مخدر ایجاد نمی‌کند و تمایلی برای مصرف افراطی در بیمار پدید نمی‌آورد.
قطع ناگهانی دارو پس از درمان‌های درازمدت می‌تواند به بازگشت ناگهانی و شدیدتر حملات سرگیجه و تهوع منجر شود. به همین دلیل، پایان دادن به درمان باید حتماً به صورت کاهش گام‌به‌گام دوز در طول چند هفته و با برنامه تنظیمی پزشک معالج صورت پذیرد.
سینازین کنترل‌کننده نشانه‌های بیماری است و عامل زمینه‌ای (مانند نوسان مایع گوش در بیماری منیر یا عفونت فعال) را از بین نمی‌برد؛ در نتیجه با خروج کامل دارو از بدن، در صورت عدم درمان ریشه‌ای، علائم سرگیجه ممکن است مجدداً بازگردند.
سینازین نام تجاری داروی سیناریزین است که در شرکت داروسازی امین تولید می‌شود و از لحاظ ماده مؤثره تفاوتی با نوع ژنریک ندارد. در مقایسه با فلوناریزین، سینازین برای مهار حملات حاد سرگیجه و بیماری حرکت گزینه‌ای سریع‌تر و رایج‌تر است، در حالی که فلوناریزین نیمه‌عمر طولانی‌تری داشته و بیشتر در پیشگیری بلندمدت از میگرن به کار می‌رود.
بسیاری از بیماران از آرام شدن سریع چرخش کاذب محیط و قطع حالت تهوع در ساعات اولیه مصرف ابراز رضایت کرده‌اند. با این حال، در مواردی که سرگیجه به دلیل عفونت چرکی یا التهاب حاد عصب بوده، مصرف این دارو به تنهایی کافی نبوده و نیاز به درمان‌های اختصاصی‌تر وجود داشته است.
برخی بیماران از کمتر شدن صدای سوت و زنگ گوش پس از چند هفته مصرف مداوم گزارش داده‌اند، اما در گروهی دیگر تغییری حاصل نشده است؛ این موضوع نشان می‌دهد که منشأ وزوز گوش در همه افراد یکسان نیست و نیاز به بررسی دقیق سیستم شنوایی دارد.
احساس سستی، گیجی و تمایل مداوم به خوابیدن، شایع‌ترین شکایت مصرف‌کنندگان در هفته نخست درمان بوده است. همچنین بیمارانی که دارو را برای چندین ماه مصرف کرده‌اند، از افزایش مداوم اشتها و بالا رفتن تدریجی وزن خبر داده‌اند که با اصلاح رژیم غذایی قابل مهار است.
خیر، این فرآورده وابستگی دارویی یا کشش روانی اعتیادگونه پدید نمی‌آورد، اما به دلیل خطرات بازگشت ناگهانی سرگیجه، نباید به یک‌باره قطع شود.
اثر تسکین‌بخش دارو معمولاً ظرف یک تا دو ساعت پس از بلعیدن قرص آغاز شده و در بازه ۲ تا ۴ ساعت به بیشترین مقدار خود می‌رسد.
این دارو با اثر مهاری بر گیرنده‌های هیستامینی در مغز که مسئول حفظ بیداری و تمرکز هستند، سرعت فعالیت سیستم عصبی را ملایم کرده و رخوت پدید می‌آورد.
خیر، تا زمانی که از میزان خواب‌آلودگی و افت تمرکز دارو در بدن خود آگاه نشده‌اید، رانندگی و کار با ابزارهای پرخطر به هیچ وجه مجاز نیست.
بله، در برخی مصرف‌کنندگان با تحریک مراکز اشتها در مغز، تمایل به غذا افزایش یافته و در صورت مصرف مداوم می‌تواند به اضافه وزن بینجامد.
تنها در صورتی که قرص دارای خط شکست کارخانه‌ای باشد و پزشک دوز نصف را تجویز کرده باشد مجاز به تقسیم هستید؛ در غیر این صورت باید از خرد کردن یا نصف کردن آن بپرهیزید.
مصرف بیش از حد مجاز می‌تواند موجب افت شدید فشار خون، گیجی عمیق، لرزش عضلانی یا تشنج شود. در این وضعیت، فوراً با اورژانس تماس بگیرید و هرگز فرد را وادار به استفراغ نکنید.
