زبرال با کم کردن بار کاری قلب، از عضله قلب پس از سکته قلبی محافظت می‌کند و دردهای قفسه سینه ناشی از گرفتگی رگ‌های قلب را کاهش می‌دهد. این دارو در نارسایی قلبی نیز به تقویت پمپاژ قلب کمک می‌کند.
قرص زبرال دارویی تخصصی از دسته مسدودکننده‌های بتا (داروهایی که مانع اثر شدید هورمون‌های استرس بر عضلات قلب می‌شوند) است.
این دارو توسط شرکت البرز دارو در ایران تولید می‌شود و ماده مؤثر آن بیزوپرولول نام دارد.
پزشکان زبرال را برای بهبود کارکرد قلب، تنظیم ضربان و کنترل فشار خون تجویز می‌کنند و مصرف آن فقط با نسخه پزشک مجاز است.
زبرال اثر هورمون‌های استرس روی گیرنده‌های قلب را مهار می‌کند تا فعالیت قلب آرام‌تر شود.
با مصرف این دارو، ریتم ضربان قلب منظم‌تر شده و فشار خون در رگ‌ها کاهش می‌یابد.
این اثر مانع جهش‌های ناگهانی ضربان قلب شده و گردش خون یکنواختی در بدن ایجاد می‌کند.
زبرال برای کنترل و درمان مشکلات مختلف قلبی و عروقی به کار می‌رود:
زبرال در برخی افراد برای پیشگیری از حملات میگرن مزمن تجویز می‌شود.
این دارو با تنظیم جریان خون رگ‌ها، تعداد و شدت حملات سردرد را در طول زمان کمتر می‌کند.
توجه داشته باشید که زبرال مسکن فوری برای سردرد شروع‌شده نیست و اثر محافظتی آن نیاز به مصرف منظم دارد.
زبرال داروی اختصاصی بیماری‌های گوش نیست، اما نوسانات ناشی از فشار خون بالا را برطرف می‌کند.
اگر وزوز گوش یا سبکی سر به علت فشار خون بالا یا اضطراب باشد، این دارو می‌تواند به تخفیف علائم کمک کند.
در صورتی که سبکی سر ناشی از افت شدید فشار خون باشد، وضعیت باید حتماً توسط پزشک بررسی شود.
قرص زبرال در سه مقدار مختلف تولید و عرضه می‌شود:
مقدار دقیق مصرف زبرال تنها توسط پزشک و بر اساس شرایط بالینی بیمار تعیین می‌شود.
در درمان فشار خون بالا، مقدار شروع معمولاً ۵ میلی‌گرم است و می‌تواند تا حداکثر ۲۰ میلی‌گرم در روز افزایش یابد.
در نارسایی قلبی درمان با دوزهای پایین مثل ۱.۲۵ یا ۲.۵ میلی‌گرم شروع شده و بسیار تدریجی افزایش می‌یابد.
برای بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبد یا کلیه، سقف مصرف روزانه نباید از ۱۰ میلی‌گرم بیشتر شود.
زبرال معمولاً روزی یک نوبت و در ساعت معینی مصرف می‌شود.
غذا اثری روی جذب دارو ندارد؛ بنابراین می‌توانید آن را همراه غذا یا با معده خالی میل کنید.
قرص را همراه با یک لیوان کامل آب ببلعید و از خرد کردن یا جویدن آن پرهیز کنید.
در صورت فراموش کردن یک نوبت، به محض یادآوری در همان روز دارو را مصرف کنید.
اگر زمان کمی تا نوبت بعدی مانده، دوز فراموش‌شده را رها کرده و طبق برنامه پیش بروید.
هرگز برای جبران نوبت جاافتاده، دو قرص را همزمان با هم مصرف نکنید.
مصرف بیش از حد زبرال خطرناک است و کارکرد قلب را به شدت ضعیف می‌کند.
مهم‌ترین نشانه‌های مسمومیت دارویی عبارتند از:
در صورت مشاهده این علائم، بلافاصله با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.
بهترین زمان مصرف زبرال صبح‌ها است تا پوشش پایداری در طول فعالیت‌های روزانه ایجاد کند.
در روزهای ابتدایی درمان، به علت احتمال افت فشار و سبکی سر، از رانندگی و کارهای نیازمند دقت بالا خودداری کنید.
اثر آغازین دارو معمولاً ۲ تا ۳ ساعت بعد از مصرف در بدن ظاهر می‌شود.
ماندگاری اثر زبرال در بدن ۲۴ ساعت است و به همین دلیل مصرف روزی یک عدد قرص کفایت می‌کند.
طول دوره درمان به وضعیت بیماری بستگی دارد و در مشکلات فشار خون و قلبی معمولاً طولانی‌مدت است.
هیچ‌گاه بدون دستور پزشک مصرف دارو را متوقف نکنید، زیرا پایداری کارکرد قلب به تداوم دارو وابسته است.
در اوایل مصرف ممکن است علائمی مانند خستگی، سبکی سر، سرگیجه یا احساس سردی دست و پا ایجاد شود.
این علائم معمولاً موقت هستند و پس از مدتی با عادت کردن بدن به دارو کمتر می‌شوند.
اگر این حالت‌ها پایدار ماندند یا شدیدتر شدند، به پزشک خود اطلاع دهید.
برخی افراد ممکن است عوارض ملایمی نظیر دل‌پیچه، تهوع، اسهال یا یبوست را تجربه کنند.
مصرف قرص همراه وعده غذایی یا یک میان‌وعده سبک به بهبود این ناراحتی‌ها کمک می‌کند.
در صورت تداوم تهوع شدید یا اسهال غیرعادی، باید با پزشک مشورت کنید.
زبرال در حالت عادی آسیبی به کبد و کلیه سالم وارد نمی‌کند، اما افراد دیابتی باید علائم قند خون را با دقت پایش کنند؛ زیرا این دارو ممکن است تپش قلب ناشی از افت قند را بپوشاند.
علائمی مثل تورم لب‌ها، زبان، کهیر یا تنگی نفس ناگهانی نشانه حساسیت دارویی هستند و نیاز به رسیدگی فوری پزشکی دارند.
مصرف همزمان زبرال با برخی داروهای قلبی ممکن است ضربان قلب را بیش از حد کند کند:
همیشه پیش از شروع هر داروی قلبی جدید، پزشک را از مصرف زبرال آگاه کنید.
مصرف همزمان با داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور ممکن است احساس گیجی و خواب‌آلودگی را تشدید کند.
همچنین مصرف مسکن‌های ضدالتهابی مانند ایبوپروفن ممکن است اثر ضد فشار خون زبرال را کاهش دهد و باید زیر نظر پزشک باشد.
مصرف زبرال در دوران بارداری تنها با نظر قطعی پزشک مجاز است؛ چون ممکن است جریان خون جفت و وزن‌گیری جنین را کاهش دهد.
ترشح زبرال در شیر مادر مشخص نیست؛ بنابراین در دوران شیردهی بدون صلاحدید پزشک نباید مصرف شود.
سالمندان بیشتر مستعد افت فشار خون و خطر زمین‌خوردن هستند و معمولاً درمان آن‌ها با دوز پایین‌تر آغاز می‌شود.
اثربخشی و ایمنی زبرال در کودکان ثابت نشده است و تنها با دستور متخصص قلب اطفال تجویز می‌شود.
دفع دارو از طریق کبد و کلیه انجام می‌شود، بنابراین در نارسایی‌های پیشرفته دوز مصرفی باید محدود باشد.
بیماران با اختلال شدید عملکرد کبد یا کلیه نباید روزانه بیش از ۱۰ میلی‌گرم مصرف کنند.
زبرال دارویی اعتیادآور نیست و وابستگی ذهنی یا احساس نیاز روانی ایجاد نمی‌کند.
با این حال، بافت قلب به اثر تنظیمی آن عادت می‌کند و نباید ناگهانی رها شود.
قطع مصرف ناگهانی زبرال خطرناک است و هرگز نباید بدون دستور پزشک انجام شود.
کنار گذاشتن یکباره دارو ممکن است عوارض زیر را ایجاد کند:
قطع دارو باید به آرامی و طی یک تا دو هفته زیر نظر پزشک انجام گیرد.
زبرال برای کاهش ضربان و فشار خون از طریق مهار گیرنده‌های بتا در قلب عمل می‌کند.
نیمودیپین متعلق به دسته دیگری است و مستقیماً با گشاد کردن عروق مغز مانع گرفتگی شریان‌ها پس از خونریزی مغزی می‌شود.
مسدودکننده‌های کانال کلسیم با شل کردن عضلات دیواره رگ‌ها باعث گشادی آن‌ها می‌شوند، اما زبرال با کنترل گیرنده‌های قلبی کار می‌کند.
فلوناریزین نیز دارویی متفاوت برای کنترل سرگیجه و حملات میگرن مقاوم است و داروی قلبی محسوب نمی‌شود.
بسیاری از بیماران در روزهای اول هنگام بلند شدن سریع احساس سبکی سر دارند.
تجربه مصرف‌کنندگان نشان می‌دهد تغییر وضعیت آهسته و نوشیدن آب کافی به رفع این حالت کمک شایانی می‌کند.
بیمارانی که برای پیشگیری از میگرن زبرال دریافت کرده‌اند، از کاهش شدت تپش در ناحیه شقیقه‌ها خبر می‌دهند.
معمولاً پس از ۳ تا ۴ هفته مصرف مرتب، کاهش دفعات حملات ماهانه میگرن احساس می‌شود.
این دارو اثر هورمون‌های استرس بر قلب را مهار کرده و فشار پمپاژ خون به رگ‌ها را تنظیم می‌کند.
زبرال مستقیماً عامل چاقی نیست، اما ممکن است به دلیل کندتر شدن سوخت‌وساز بدن وزن کمی اضافه شود.
کاهش وزن ناگهانی ناشی از مصرف این دارو رایج نیست.
در موارد اندکی ممکن است باعث کاهش موقت میل جنسی یا اختلال در نعوظ شود.
در صورت بروز این مشکل، وضعیت را با پزشک مطرح کنید و از قطع خودسرانه دارو بپرهیزید.
ورم مچ پا عارضه مستقیم دارو نیست، اما می‌تواند نشانه تجمع مایعات ناشی از عملکرد نامناسب قلب باشد.
اگر ورم مچ پا همراه با تنگی نفس و احساس خستگی بود، فوراً به پزشک معالج مراجعه فرمایید.
