معرفی دارو
این دارو در گروه فرآورده های سلولی، ژنی و مهندسی بافت قرار می گیرد. این دارو در طبقه بندی ای تی سی در دسته بندی های معمول داروهای شیمیایی قرار نمی گیرد، زیرا فرآورده های سلولی معمولا در این نظام به شکل رایج گنجانده نمی شوند.
مقایسه دارو با سایر روش های درمانی آرتروز
- درمان آسیب های مفصلی بر اساس شرایط بیمار متفاوت است. این روش در مقایسه با روش های سنتی تر، ماهیت و هدف متفاوتی دارد.
- روش هایی مانند تزریق پلاسمای غنی از پلاکت بیشتر برای تحریک ترمیم طبیعی استفاده می شوند، در حالی که تزریق اسید هیالورونیک صرفا نقش روان کننده مفصل را دارد. دارو های کورتونی نیز فقط برای کاهش سریع اما موقت درد و التهاب کاربرد دارند. اوزون درمانی و فیزیوتراپی نیز روش های مکمل هستند. در نهایت، جراحی تعویض مفصل یک روش تهاجمی برای موارد بسیار پیشرفته است.
- در مقابل، این دارو با ارائه سلول های زنده، مستقیما به تنظیم التهاب و حمایت از محیط ترمیمی بافت کمک می کند. انتخاب بهترین روش همواره به شدت بیماری و تشخیص دقیق پزشک معالج بستگی دارد.
اطلاعات تخصصی
موارد مصرف سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
- بیماری های تخریب کننده مغز و سیستم عصبی
- بیماری های استخوانی، مفصلی و عضلانی
- ترمیم آسیب های پوستی و بهبود سریع زخم ها
- بیماری های خود ایمنی و التهابی مزمن
- بیماری های قلبی و عروقی
- آسیب های ناشی از فعالیت های ورزشی
موارد کاربرد در درمان آرتروز
تسکین آرتروز زانو
- کاهش درد، بهبود حرکت مفصل و کند کردن روند تخریب غضروف در مراحل اولیه تا متوسط آرتروز.
ترمیم و بازسازی غضروف
- حمایت از بقای سلولهای کندروسیت و تحریک بازسازی ماتریکس خارجسلولی برای ترمیم غضروف آسیبدیده.
ترمیم تاندون و رباطها
- تسریع بهبود پارگیهای روتاتورکاف، تندینوپاتیها و آسیبهای رباطی از طریق اثرات بازسازیکننده و ضدالتهابی.
حمایت از ترمیم شکستگیهای استخوان
- افزایش فعالیت استئوبلاستها و رگزایی (Vascularization) برای تسریع جوشخوردگی و ترمیم شکستگیهای دیرجوش یا غیرجوشخورده.
مدیریت نکروز آواسکولار (AVN)
- تحریک رگسازی (Angiogenesis) و بازسازی استخوان جهت بازگرداندن جریان خون و حفظ ساختار سر استخوان فمور.
کنترل التهاب مفصلی
- اعمال اثرات تعدیلکننده ایمنی برای کاهش التهاب و پیشگیری از تخریب مفصل در آرتریت روماتوئید (RA) و سایر آرتروپاتیهای التهابی.
مکانیسم اثر سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
- سلول های زنده بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف آلوژنیک انسانی اثر درمانی خود را از چند مسیر مهم اعمال می کنند. یکی از اصلی ترین عملکردهای آن ها، تعدیل سیستم ایمنی است. این سلول ها می توانند تکثیر برخی سلول های ایمنی مانند سلول تی را کاهش دهند و با تغییر پاسخ ماکروفاژها به سمت الگوی ضد التهابی، به کنترل التهاب کمک کنند.
- مسیر مهم دیگر، ترشح فاکتورهای زیستی و رشد است. این سلول ها توانایی ترشح مجموعه ای از مواد موثر را دارند که می توانند به کاهش التهاب، محافظت از سلول های اطراف، جلوگیری از مرگ سلولی و حمایت از بازسازی بافت کمک کنند. همچنین این فرآورده از طریق کاهش آزادسازی مواد آسیب رسان و رادیکال های آزاد اکسیژن، به تضعیف روندهای التهابی و محافظت از بافت آسیب دیده کمک می کند.
- به طور خلاصه، این دارو با تنظیم پاسخ ایمنی، کاهش التهاب، جلوگیری از آسیب بیشتر سلولی و پشتیبانی از ترمیم بافت، نقش خود را در بهبود شرایط بیمار ایفا می کند.
فارماکوکینتیک سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
برای سلول های زنده بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف آلوژنیک انسانی، ویژگی های فارماکوکینتیکی مرسوم داروهای شیمیایی مانند جذب، زیست دستیابی، زمان رسیدن به اوج غلظت خونی، حجم توزیع، متابولیسم، نیمه عمر، اتصال پروتئینی و راه دفع کاربرد ندارد. به همین دلیل این شاخص ها برای این فرآورده سلولی قابل تعریف به شکل معمول نیستند.
منع مصرف سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
استفاده از سلول های زنده بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف آلوژنیک انسانی، در برخی شرایط توصیه نمی شود. این موارد شامل عفونت فعال سیستمیک یا عفونت موضعی در محل تزریق، اختلالات شدید ایمنی، سرطان فعال یا سابقه اخیر بدخیمی، اختلالات انعقادی کنترل نشده و نیز دوران بارداری و شیردهی است. پیش از تزریق، بررسی دقیق وضعیت بیمار ضروری است تا مناسب بودن درمان از سوی پزشک تایید شود.
عوارض جانبی سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
سلول های زنده بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف آلوژنیک انسانی، به طور کلی تحمل پذیری بالایی دارد و بر اساس اطلاعات منتشرشده، بیشتر عوارض گزارش شده خفیف و گذرا هستند. شایع ترین واکنش ها معمولا شامل تب خفیف، احساس ناراحتی در محل تزریق، خستگی موقت و التهاب خفیف می شوند. این علائم معمولا کوتاه مدت هستند و در بسیاری از موارد بدون نیاز به مداخله خاص برطرف می شوند.
از نظر ایمنی شناسی، سلول های مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف دارای بیان پایین اچ ال ای نوع یک هستند و به همین دلیل احتمال برانگیختن پاسخ ایمنی شدید در آن ها کمتر است. تا امروز نیز بر اساس اطلاعات موجود، واکنش جانبی شدید یا پاسخ ایمنی جدی برای این فرآورده گزارش نشده است.
تداخلات دارویی سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
تداخلات دارویی و غذایی
مصرف همزمان استروئیدها ممکن است اثربخشی سلول ها را کاهش دهد. به همین دلیل استفاده همزمان از این دسته دارویی باید تنها با نظر پزشک متخصص انجام شود. درباره تداخلات غذایی نیز اطلاعات مشخصی گزارش نشده است، اما رعایت توصیه های درمانگر در طول دوره درمان اهمیت دارد.
هشدار ها سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
هشدارها و احتیاط های مهم در مصرف
استفاده از سلول های زنده بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف آلوژنیک انسانی در صورتی که بسته بندی محصول آسیب دیده باشد یا تاریخ انقضای آن گذشته باشد، توصیه نمی شود. سلامت ظاهری فرآورده و رعایت شرایط مصرف از اصول مهم ایمنی درمان است.
پس از تزریق ممکن است برخی واکنش های حساسیتی خفیف تا متوسط ایجاد شود. همچنین امکان بروز تورم و التهاب موضعی طی چند روز نخست پس از تزریق وجود دارد. اگر این علائم خفیف باشند و برای بیمار مشکل قابل توجهی ایجاد نکنند، معمولا نیاز به اقدام ویژه ای نیست. اما در صورت شدت یافتن علائم، باید ارزیابی و درمان توسط پزشک انجام شود. بر اساس اطلاعات موجود، در برخی موارد ممکن است از داروهای ضد التهابی یا تزریق عضلانی دگزامتازون استفاده شود.
توصیه های دارویی سلولهای استرومایی مزانشیمی آلوژنیک انسانی مشتق از بافت بند ناف
مراقبت های مهم پس از تزریق
- برای کمک به کاهش عوارض و دستیابی به پاسخ بهتر درمانی، رعایت چند نکته پس از تزریق اهمیت دارد. در صورت نیاز می توان برای کاهش تورم یا درد محل تزریق، از کمپرس سرد به مدت 2 تا 3 دقیقه استفاده کرد. محل تزریق باید حداقل تا 24 ساعت شسته نشود. همچنین بهتر است محل تزریق تا 72 ساعت ماساژ داده نشود.
مصرف در بارداری و شیردهی
- سلول های زنده بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت بند ناف آلوژنیک انسانی در زنان باردار و شیرده به طور کافی ارزیابی نشده است. به همین دلیل مصرف آن در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود. در صورت احتمال بارداری یا شیرده بودن بیمار، تصمیم گیری باید با نظر پزشک انجام شود.
مصرف در بارداری ثبت نشده است.
اشکال دارویی ثبت نشده است