فلوکونازول یک داروی ضد قارچ از خانواده تریآزولها است که به دلیل فراهمی زیستی عالی پس از مصرف خوراکی (بیش از ۹۰% در مقایسه با تزریق وریدی) و نفوذ خوب به مایعات بدن از جمله مایع مغزی نخاعی (CSF)، یک عامل درمانی مهم در مدیریت عفونتهای قارچی سطحی و سیستمیک به شمار میرود.
موارد مصرف تایید شده فلوکونازولفلوکونازول برای درمان طیف گستردهای از عفونتهای قارچی ناشی از گونههای کاندیدا و کریپتوکوکوس تایید شده است. در اینجا موارد مصرف تایید شده به همراه توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک ارائه میشود:
۱. کاندیدیازیس واژینال
- کاربرد بالینی: این شایعترین کاربرد فلوکونازول است. برای درمان عفونتهای مخمری حاد واژن ناشی از کاندیدا، معمولاً به صورت یک دوز خوراکی ۱۵۰ میلیگرمی منفرد تجویز میشود.
- نکته کاربردی: برای موارد عودکننده (چهار یا چند اپیزود در سال)، رژیم درمانی متفاوت شامل دوزهای مکرر یا درمان نگهدارنده هفتگی برای شش ماه پس از درمان موفقیتآمیز فاز حاد، ضروری است.
۲. کاندیدیازیس دهانی و حلقی
- کاربرد بالینی: درمان برفک دهانی و التهاب مری ناشی از کاندیدا، به ویژه در بیماران با نقص ایمنی (مانند مبتلایان به HIV/AIDS یا تحت شیمیدرمانی).
- نکته کاربردی: فلوکونازول یک خط اول درمانی مؤثر است. دوز معمول برای برفک دهانی اغلب ۲۰۰ میلیگرم در روز اول و سپس ۱۰۰ میلیگرم روزانه به مدت حداقل ۲ هفته است. برای کاندیدیازیس مری، درمان حداقل برای ۳ هفته و تا ۲ هفته پس از برطرف شدن علائم ادامه مییابد.
۳. عفونتهای سیستمیک کاندیدا
- کاربرد بالینی: شامل کاندیدمی، کاندیدیازیس منتشر و سایر اشکال تهاجمی کاندیدیازیس (مانند عفونتهای ریوی، ادراری، یا صفاق).
- نکته کاربردی: فلوکونازول به دلیل نفوذ خوب به بافتها و مایعات (مانند ادرار و صفاق)، برای عفونتهای مجاری ادراری کاندیدایی و پریتونیت کاندیدایی (در بیماران دیالیز صفاقی) و همچنین به عنوان درمان قدم پایینبرنده پس از تثبیت اولیه با آمفوتریسین B یا اکینوکاندینها در کاندیدمی، بسیار مفید است. دوز در این موارد ممکن است تا ۴۰۰ میلیگرم روزانه یا بیشتر (تا ۸۰۰ میلیگرم) افزایش یابد، بسته به شدت عفونت و وضعیت بیمار.
۴. مننژیت کریپتوکوکی
- کاربرد بالینی: درمان این عفونت جدی قارچی مغز و نخاع، به ویژه در بیماران با نقص ایمنی (مانند مبتلایان به AIDS).
- نکته کاربردی: فلوکونازول به دلیل نفوذ بالا به مایع مغزی نخاعی (CSF)، برای درمان نگهدارنده (درمان سرکوبکننده) پس از درمان اولیه القایی با آمفوتریسین B، برای جلوگیری از عود، تایید شده است. دوز معمول برای درمان سرکوبکننده ۲۰۰ میلیگرم روزانه است.
۵. پیشگیری از کاندیدیازیس
- کاربرد بالینی: کاهش شیوع کاندیدیازیس در بیمارانی که به دلیل شیمیدرمانی سیتوتوکسیک یا پرتو درمانی در معرض خطر بالای ابتلا به عفونتهای قارچی هستند (به ویژه دریافتکنندگان پیوند مغز استخوان).
- نکته کاربردی: شروع پروفیلاکسی چند روز قبل از شروع نوتروپنی پیشبینی شده و ادامه آن برای ۷ روز پس از افزایش تعداد نوتروفیلها به بیش از ۱۰۰۰ سلول در میلیمتر مکعب توصیه میشود.
موارد مصرف خارج از برچسب فلوکونازول فلوکونازول در بسیاری از شرایط دیگر که توسط سازمانهای نظارتی دارویی به طور رسمی برای آن تایید نشده، اما در عمل بالینی و بر اساس شواهد موجود به طور گستردهای استفاده میشود.
۱. کاندیدیازیس پوست و ناخن
- کاربرد بالینی: درمان کچلیهای قارچی پوست (مانند تینهآ پدیس، تینهآ کورپوریس، تینهآ کروریس)، درماتیت سبورئیک مقاوم و اونیکومایکوزیس (عفونت قارچی ناخن).
- نکته کاربردی: برای کچلیهای پوستی، اغلب ۱۵۰ میلیگرم به صورت هفتگی یا ۵۰ میلیگرم روزانه به مدت ۲ تا ۴ هفته تجویز میشود. در اونیکومایکوزیس (قارچ ناخن)، به دلیل نیاز به درمان طولانیمدت (چند ماه) و خطر سمیت کبدی، به عنوان خط دوم یا در صورت عدم تحمل سایر داروهای سیستمیک، استفاده میشود. درمان اغلب ۱۵۰ میلیگرم یک بار در هفته تا رشد ناخن سالم است.
۲. کاندیدیازیس سینه در مادران شیرده
- کاربرد بالینی: درمان عفونت قارچی پستان که میتواند باعث درد شدید و مداوم نوک پستان شود و به درمانهای موضعی پاسخ نمیدهد.
- نکته کاربردی: این یک مورد مصرف رایج خارج از برچسب است. رژیم درمانی معمولاً شامل ۴۰۰ میلیگرم دوز اولیه و سپس ۲۰۰ میلیگرم روزانه به مدت حداقل دو هفته است. با وجود اینکه فلوکونازول به شیر مادر نفوذ میکند، معمولاً در این دوزها برای نوزادان سالم عوارض جانبی قابل توجهی ندارد.
۳. کوکسیدیوئیدومایکوزیس
- کاربرد بالینی: درمان تب دره یا سایر اشکال تهاجمی ناشی از Coccidioides immitis، به ویژه عفونتهای استخوان، مفاصل، یا مننژیت.
- نکته کاربردی: در حالی که آمفوتریسین B برای بیماریهای شدید استفاده میشود، فلوکونازول (معمولاً با دوز ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیگرم در روز) برای بیماری ریوی مزمن یا پیشگیری از عود مننژیت کوکسیدیوئیدال (که در آن به خوبی به CSF نفوذ میکند) یک گزینه درمانی طولانیمدت و سرکوبکننده است.
۴. هیستوپلاسموزیس و بلاستومایکوزیس
- کاربرد بالینی: در درمان برخی از اشکال غیر تهدیدکننده حیات این عفونتهای قارچی آندمیک، ممکن است به عنوان یک گزینه جایگزین در نظر گرفته شود.
- نکته کاربردی: برای عفونتهای ریوی یا منتشر خفیف تا متوسط، ممکن است استفاده شود، اما آزولهای دیگر مانند ایتراکونازول اغلب ترجیح داده میشوند. در موارد عدم تحمل یا در دسترس نبودن، فلوکونازول میتواند به عنوان جایگزین استفاده شود.