قرص بیزوفار برای کنترل فشار خون، ضربان قلب و بعضی مشکلات قلبی مصرف میشود. درباره نحوه مصرف، دوزهای ۲.۵، ۵ و ۱۰، عوارض، سرگیجه، تداخلات، بارداری و خطر قطع ناگهانی بخوانید.
قرص بیزوفار یک داروی قلب و عروق است. این دارو توسط شرکت داروسازی تهران شیمی در ایران تولید میشود.
بیزوفار نام تجاری داروی بیزوپرولول است.
بیزوفار از گروه داروهای بتابلاکر است. بتابلاکر یعنی دارویی که اثر بعضی پیامهای بدن روی قلب را کمتر میکند.
این دارو بیشتر برای پایین آوردن فشار خون و کمک به کنترل بعضی مشکلات قلبی مصرف میشود.
بیزوفار به شکل قرص تولید میشود.
این قرص در چند دوز در دسترس است:
انتخاب دوز مناسب باید توسط پزشک انجام شود.
مصرف دوز بالاتر به معنی درمان بهتر نیست.
پزشک ممکن است بیزوفار را برای این موارد تجویز کند:
بیزوفار باعث میشود قلب آرامتر کار کند.
این دارو میتواند تعداد ضربان قلب را کمتر کند.
همچنین میتواند فشار واردشده به قلب را کاهش دهد.
در نتیجه، قلب با فشار کمتری خون را پمپ میکند.
خیر. بیزوفار داروی آرامبخش نیست.
این دارو برای درمان مستقیم اضطراب، بیخوابی یا مشکلات اعصاب ساخته نشده است.
اثر اصلی بیزوفار روی قلب، فشار خون و ضربان قلب است.
فشار خون بالا میتواند به بدن آسیب بزند.
گاهی فرد هیچ علامت واضحی ندارد.
اما فشار خون بالا در طول زمان میتواند به قلب، مغز، کلیه و رگها فشار وارد کند.
اگر فشار خون بالا کنترل نشود، خطر این مشکلات بیشتر میشود:
هدف فقط پایین آوردن عدد فشار خون نیست.
هدف مهمتر، کم کردن خطر آسیبهای طولانیمدت است.
وقتی فشار خون بهتر کنترل شود، قلب با فشار کمتری کار میکند.
درمان فشار خون فقط با دارو کامل نمیشود.
سبک زندگی سالم بخش مهمی از درمان است.
خیر. بیزوفار جایگزین رژیم غذایی سالم نمیشود.
این دارو معمولاً وقتی بهتر اثر میکند که همراه با سبک زندگی سالم مصرف شود.
بیزوفار کمک میکند قلب آرامتر بزند.
همچنین میتواند فشار خون را پایین بیاورد.
این دو اثر باعث میشوند قلب سبکتر کار کند.
بیزوفار میتواند تعداد ضربان قلب را کمتر کند.
این اثر برای بعضی بیماران مفید است.
اما اگر ضربان قلب بیش از حد کم شود، باید پیگیری شود.
بیزوفار به پایین آمدن فشار خون کمک میکند.
اثر دارو همیشه فوری و ناگهانی نیست.
در بسیاری از افراد، نتیجه بهتر با مصرف منظم دیده میشود.
بیزوفار اثر بعضی پیامهای بدن را روی قلب کمتر میکند.
این پیامها معمولاً در زمان استرس، ضربان قلب و فشار خون را بالا میبرند.
وقتی اثر این پیامها کمتر شود، قلب آرامتر کار میکند.
در نتیجه، فشار خون هم میتواند کمتر شود.
بیزوفار در بعضی بیماران میتواند به چند شکل به قلب کمک کند:
گاهی در نسخه یا توضیحات پزشکی، چند واژه تخصصی دیده میشود.
اگر این واژهها در پرونده شما نوشته شدهاند، بهتر است معنی دقیق آنها را از پزشک خود بپرسید.
در بعضی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی پایدار، پزشک ممکن است بیزوفار را تجویز کند.
نارسایی قلبی یعنی قلب نمیتواند به اندازه کافی خون را به بدن برساند.
در این بیماران، شروع دارو باید با دقت انجام شود.
افزایش دوز هم باید آهسته و زیر نظر پزشک باشد.
بعضی افراد در روزهای اول کمی تغییر در فشار خون یا ضربان قلب حس میکنند.
برخی افراد هم ممکن است خستگی یا سرگیجه داشته باشند.
برای دیدن نتیجه بهتر، مصرف منظم دارو مهم است.
اگر علائم شدید یا غیرعادی بود، باید با پزشک تماس گرفت.
بیزوفار باید دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شود.
دوز دارو، زمان مصرف و مدت درمان را پزشک تعیین میکند.
نباید مقدار دارو را خودسرانه کم یا زیاد کرد.
بیزوفار معمولاً روزی یک بار مصرف میشود.
بهتر است هر روز در یک ساعت مشخص مصرف شود.
مصرف منظم کمک میکند اثر دارو پایدارتر باشد.
در بسیاری از موارد، مصرف صبح رایجتر است.
اما زمان مصرف برای همه یکسان نیست.
اگر پزشک زمان خاصی گفته است، همان را رعایت کنید.
بیزوفار را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
اگر با مصرف دارو ناراحتی معده دارید، این موضوع را با پزشک یا داروساز مطرح کنید.
مهم این است که روش مصرف شما ثابت باشد.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، دو قرص را با هم نخورید.
اگر به نوبت بعدی نزدیک هستید، معمولاً نوبت فراموششده کنار گذاشته میشود.
برای تصمیم دقیق، بهتر است طبق دستور پزشک یا داروساز عمل کنید.
خیر. تغییر دوز بیزوفار باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
کم کردن ناگهانی دوز ممکن است علائم قلبی را برگرداند.
زیاد کردن خودسرانه دوز هم میتواند باعث افت فشار یا کند شدن زیاد ضربان قلب شود.
تفاوت اصلی این قرصها مقدار دارو در هر قرص است.
بیزوفار ۱۰ مقدار بیشتری دارو نسبت به بیزوفار ۵ دارد.
بیزوفار ۵ هم مقدار بیشتری دارو نسبت به بیزوفار ۲.۵ دارد.
اما دوز بالاتر همیشه برای همه مناسبتر نیست.
گاهی پزشک درمان را با دوز پایینتر شروع میکند.
این کار ممکن است برای بعضی افراد مناسبتر باشد:
بیزوفار ۵ یکی از دوزهای رایج این دارو است.
پزشک ممکن است آن را برای کنترل فشار خون یا ضربان قلب تجویز کند.
انتخاب این دوز به وضعیت بیمار بستگی دارد.
بیزوفار ۱۰ میلیگرم دوز بالاتری است.
این دوز فقط زمانی مصرف میشود که پزشک آن را لازم بداند.
مصرف خودسرانه بیزوفار ۱۰ میتواند خطر عوارض را بیشتر کند.
قرص بیزوفار هم مثل داروهای دیگر میتواند عارضه ایجاد کند.
همه افراد دچار عوارض نمیشوند.
بعضی عوارض خفیف هستند و با ادامه درمان کمتر میشوند.
بعضی عوارض هم نیاز به پیگیری دارند.
عوارض شایع بیزوفار میتواند شامل این موارد باشد:
سینوزیت یعنی التهاب سینوسها.
سینوسها فضاهایی در اطراف بینی و صورت هستند.
این حالت میتواند با گرفتگی بینی، درد صورت یا ترشح بینی همراه باشد.
بیزوفار میتواند در بعضی افراد ضربان قلب را بیش از حد کم کند.
به این حالت برادیکاردی گفته میشود. یعنی ضربان قلب خیلی کند شده است.
این دارو ممکن است در بعضی بیماران قدرت پمپاژ قلب را هم کمتر کند.
اگر ضعف شدید، غش یا تنگی نفس ایجاد شد، باید سریع پیگیری شود.
بعضی عوارض ممکن است با دوزهای بالاتر بیشتر دیده شوند.
این علائم باید جدی گرفته شوند:
اگر بعد از مصرف بیزوفار علائم زیر ایجاد شد، باید سریع پیگیری شود:
بله. بیزوفار ممکن است در بعضی افراد باعث سرگیجه، گیجی یا خوابآلودگی شود.
این علائم بیشتر در شروع مصرف دیده میشوند.
گاهی هم بعد از افزایش دوز بیشتر احساس میشوند.
سرگیجه ممکن است به دلیل پایین آمدن فشار خون باشد.
گاهی هم به کند شدن ضربان قلب مربوط میشود.
اگر سرگیجه شدید یا طولانی شد، باید با پزشک مطرح شود.
بیزوفار داروی خوابآور نیست.
اما ممکن است در بعضی افراد باعث خستگی یا خوابآلودگی شود.
این حالت معمولاً در روزهای اول مصرف بیشتر دیده میشود.
اگر با مصرف بیزوفار سرگیجه دارید، این نکات مهم است:
بیزوفار ممکن است در بعضی افراد عوارض گوارشی ایجاد کند.
این عوارض در همه افراد دیده نمیشود.
شدت آن هم از فردی به فرد دیگر فرق دارد.
تهوع یکی از عوارضی است که ممکن است با بیزوفار دیده شود.
اگر تهوع خفیف باشد، گاهی با گذشت زمان کمتر میشود.
اگر تهوع شدید یا طولانی شد، باید با پزشک یا داروساز مشورت شود.
بعضی افراد بعد از مصرف بیزوفار دچار ناراحتی معده میشوند.
این حالت میتواند به شکل دلآشوبی، تهوع یا سنگینی معده باشد.
اگر این مشکل ادامه داشت، نباید خودسرانه دارو را قطع کرد.
خشکی دهان ممکن است در بعضی مصرفکنندگان دیده شود.
نوشیدن آب کافی میتواند کمککننده باشد.
اگر خشکی دهان شدید بود، بهتر است موضوع را با پزشک مطرح کنید.
یبوست هم ممکن است در بعضی افراد رخ دهد.
مصرف آب کافی، فیبر و تحرک بدنی میتواند کمک کند.
اگر یبوست شدید یا طولانی شد، باید پیگیری شود.
بله. در بعضی شرایط ممکن است پزشک بیزوفار را برای کنترل تپش قلب تجویز کند.
اما همه موارد تپش قلب با بیزوفار درمان نمیشوند.
اول باید علت تپش قلب مشخص شود.
در بعضی افراد، بیزوفار میتواند ضربان قلب را آرامتر کند.
به همین دلیل ممکن است احساس تپش قلب کمتر شود.
اما مصرف خودسرانه آن برای تپش قلب توصیه نمیشود.
اگر اضطراب باعث بالا رفتن ضربان قلب شود، بیزوفار ممکن است بعضی علائم بدنی را کمتر کند.
اما این دارو درمان اصلی اضطراب نیست.
برای اضطراب، پزشک ممکن است روشهای دیگری را پیشنهاد کند.
تپش قلب میتواند علتهای مختلفی داشته باشد:
در حالت معمول، بیزوفار برای کم کردن ضربان قلب به کار میرود.
اما اگر ناگهانی قطع شود، ممکن است تپش قلب ایجاد شود.
مصرف نامنظم دارو هم میتواند باعث برگشت علائم شود.
بیزوفار برای همه افراد مناسب نیست.
در بعضی شرایط مصرف آن ممنوع است.
در بعضی شرایط هم باید فقط با تصمیم پزشک مصرف شود.
مصرف بیزوفار در این موارد میتواند خطرناک باشد:
شوک قلبی یعنی قلب نمیتواند خون کافی را به بدن برساند.
این وضعیت خطرناک و اورژانسی است.
در چنین شرایطی، درمان باید فوری انجام شود.
کندی ضربان قلب یعنی قلب کمتر از حد لازم میزند.
بلوک قلبی یعنی پیامهای الکتریکی قلب درست منتقل نمیشوند.
در این شرایط، مصرف بیزوفار ممکن است مشکل را بدتر کند.
به همین دلیل، تصمیم درباره مصرف باید با پزشک باشد.
قبل از مصرف بیزوفار باید همه بیماریها و داروهای مصرفی خود را به پزشک بگویید.
این کار به کمتر شدن خطر عوارض کمک میکند.
حتی داروهای گیاهی و مکملها هم بهتر است گفته شوند.
اگر یکی از شرایط زیر را دارید، حتماً به پزشک اطلاع دهید:
اگر بیماری کبدی یا کلیوی دارید، مصرف بیزوفار باید با احتیاط باشد.
در این شرایط، بدن ممکن است دارو را متفاوت دفع کند.
گاهی پزشک دوز دارو را کمتر یا با فاصله بیشتر تنظیم میکند.
در نارسایی قلبی، مصرف بیزوفار باید با دقت انجام شود.
پزشک معمولاً درمان را با دوز پایین شروع میکند.
افزایش دوز باید آرام و مرحلهبهمرحله باشد.
تغییر ناگهانی دوز در این بیماران میتواند خطرناک باشد.
بیزوفار ممکن است بعضی نشانههای افت قند خون را پنهان کند.
برای مثال، تند شدن ضربان قلب یکی از نشانههای افت قند خون است.
با مصرف بیزوفار، ممکن است این نشانه کمتر احساس شود.
افراد دیابتی باید قند خون خود را با دقت بیشتری کنترل کنند.
در بیماریهای تیروئید، مصرف بیزوفار باید با احتیاط باشد.
این دارو ممکن است بعضی نشانههای پرکاری تیروئید را کمتر نشان دهد.
مثلاً ممکن است تپش قلب کمتر حس شود.
اما علت اصلی بیماری تیروئید با بیزوفار درمان نمیشود.
اگر آسم یا مشکل تنفسی دارید، باید قبل از مصرف بیزوفار به پزشک بگویید.
این دارو در بعضی افراد ممکن است تنگی نفس را بدتر کند.
اگر خسخس سینه یا تنگی نفس ایجاد شد، باید پیگیری شود.
در بعضی افراد، بیزوفار ممکن است سردی دست و پا را بیشتر کند.
این موضوع در افرادی که مشکل خونرسانی دارند مهمتر است.
اگر انگشتان در سرما سفید، کبود یا دردناک میشوند، به پزشک اطلاع دهید.
پسوریازیس یک بیماری پوستی مزمن است.
این بیماری معمولاً با لکههای قرمز و پوستهریزی همراه است.
در بعضی افراد، داروهای این گروه ممکن است علائم پوستی را بدتر کنند.
اگر سابقه پسوریازیس دارید، قبل از مصرف بیزوفار به پزشک بگویید.
اگر بیماری ضعف عضلانی دارید، مصرف بیزوفار باید با احتیاط باشد.
بعضی بیماریهای عضلانی ممکن است با مصرف برخی داروها بدتر شوند.
اگر ضعف عضلات شدیدتر شد، باید پزشک را مطلع کنید.
بعضی تومورهای نادر میتوانند فشار خون را خیلی بالا ببرند.
در این شرایط، مصرف بیزوفار باید فقط با نظر پزشک باشد.
گاهی لازم است قبل از آن داروهای دیگری مصرف شوند.
بعضی دردهای قلبی به دلیل تنگ شدن ناگهانی رگ قلب ایجاد میشوند.
در این حالت، مصرف بیزوفار باید با احتیاط باشد.
تشخیص نوع درد قلبی فقط با پزشک است.
اگر قرار است جراحی یا بیهوشی داشته باشید، باید مصرف بیزوفار را به پزشک بگویید.
پزشک جراح و متخصص بیهوشی باید از مصرف این دارو باخبر باشند.
اگر مدت طولانی بیزوفار مصرف کردهاید، آن را خودسرانه قبل از جراحی قطع نکنید.
قطع ناگهانی بیزوفار میتواند حال بیمار را بدتر کند.
ممکن است فشار خون بالا برود.
ممکن است تپش قلب یا درد قفسه سینه برگردد.
به همین دلیل، قطع دارو باید معمولاً آهسته و با نظر پزشک انجام شود.
مصرف بیزوفار در بارداری و شیردهی باید با احتیاط زیاد انجام شود.
این دارو در این دوران نباید خودسرانه مصرف شود.
اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید یا شیرده هستید، حتماً به پزشک اطلاع دهید.
مصرف بیزوفار در بارداری فقط زمانی انجام میشود که پزشک آن را لازم بداند.
پزشک باید سود و خطر دارو را برای مادر و جنین بررسی کند.
قطع یا شروع خودسرانه دارو در بارداری توصیه نمیشود.
مصرف بیزوفار در دوران شیردهی معمولاً نیاز به احتیاط دارد.
پزشک باید بررسی کند که مصرف دارو برای مادر لازم است یا نه.
مادر شیرده نباید این دارو را خودسرانه شروع یا قطع کند.
مصرف بیزوفار در همه افراد یکسان نیست.
سن، بیماریهای زمینهای و داروهای دیگر روی تصمیم پزشک اثر دارند.
بیزوفار معمولاً برای افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمیشود.
مصرف آن در کودکان فقط باید با تشخیص پزشک باشد.
دوز و ایمنی دارو در کودکان باید دقیق بررسی شود.
سالمندان ممکن است به بیزوفار حساستر باشند.
در این گروه، احتمال سرگیجه و افت فشار بیشتر است.
کند شدن ضربان قلب هم باید جدی گرفته شود.
اگر سالمند مشکل کلیوی یا کبدی دارد، تنظیم دوز مهمتر میشود.
افراد دیابتی باید هنگام مصرف بیزوفار مراقب افت قند خون باشند.
این دارو ممکن است بعضی نشانههای افت قند را پنهان کند.
کنترل منظم قند خون اهمیت دارد.
در این بیماران، مصرف بیزوفار باید با دقت بیشتری انجام شود.
گاهی لازم است دوز دارو تغییر کند.
گاهی هم پزشک داروی دیگری را مناسبتر میداند.
بیزوفار ممکن است با بعضی داروها و نوشیدنیها تداخل داشته باشد.
تداخل یعنی مصرف همزمان دو ماده میتواند اثر دارو را تغییر دهد.
گاهی تداخل باعث بیشتر شدن عوارض میشود.
اگر این داروها را مصرف میکنید، به پزشک یا داروساز اطلاع دهید:
بیزوفار نباید بدون نظر پزشک همراه داروهای مشابه مصرف شود.
مصرف همزمان ممکن است ضربان قلب را بیش از حد کم کند.
همچنین ممکن است فشار خون بیش از حد پایین بیاید.
مصرف همزمان بیزوفار با بعضی داروهای فشار خون نیاز به مراقبت دارد.
رزرپین و گوانتیدین از این داروها هستند.
این داروها ممکن است اثر بیزوفار روی فشار خون و ضربان قلب را بیشتر کنند.
اگر بیزوفار همراه کلونیدین مصرف شود، قطع داروها باید با نظر پزشک باشد.
قطع خودسرانه میتواند باعث بالا رفتن فشار خون شود.
همچنین ممکن است علائم قلبی بدتر شوند.
وراپامیل و دیلتیازم از داروهای قلبی هستند.
مصرف همزمان آنها با بیزوفار باید با احتیاط باشد.
چون ممکن است ضربان قلب را خیلی کند کنند.
همچنین خطر افت فشار خون بیشتر میشود.
بعضی داروها برای کنترل ضربان نامنظم قلب مصرف میشوند.
مصرف این داروها همراه بیزوفار باید با نظر پزشک باشد.
چون ممکن است اثر آنها روی ضربان قلب روی هم جمع شود.
دیژیتالیس یا داروهای مشابه آن برای بعضی مشکلات قلبی مصرف میشوند.
مصرف همزمان با بیزوفار ممکن است ضربان قلب را کندتر کند.
در این شرایط، پزشک ممکن است ضربان قلب را بیشتر بررسی کند.
ریفامپین یک آنتیبیوتیک است.
این دارو ممکن است باعث شود بیزوفار زودتر از بدن دفع شود.
در نتیجه، اثر بیزوفار ممکن است کمتر شود.
بیزوفار ممکن است بعضی نشانههای افت قند خون را پنهان کند.
این موضوع برای افراد دیابتی مهم است.
اگر داروی دیابت مصرف میکنید، قند خون خود را منظمتر بررسی کنید.
الکل میتواند سرگیجه و افت فشار را بیشتر کند.
به همین دلیل، مصرف الکل همراه بیزوفار توصیه نمیشود.
اگر با دارو سرگیجه دارید، این موضوع اهمیت بیشتری دارد.
قهوه و نوشیدنیهای کافئیندار ممکن است در بعضی افراد تپش قلب را بیشتر کنند.
اگر برای تپش قلب بیزوفار مصرف میکنید، مصرف زیاد کافئین میتواند مشکلساز شود.
بهتر است درباره مقدار مجاز مصرف با پزشک مشورت کنید.
بعضی مسکنها ممکن است روی فشار خون اثر بگذارند.
اگر بیماری قلبی یا فشار خون دارید، مسکنها را خودسرانه و طولانیمدت مصرف نکنید.
بهتر است قبل از مصرف مسکن، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
بیزوفار میتواند از همان ساعتهای اول روی بدن اثر بگذارد.
اما نتیجه کاملتر معمولاً با مصرف منظم بهتر دیده میشود.
زمان اثر دارو در همه افراد یکسان نیست.
ممکن است اثر بیزوفار در همان روز شروع شود.
اما کنترل بهتر فشار خون و ضربان قلب ممکن است زمان بیشتری بخواهد.
به همین دلیل نباید بدون نظر پزشک دارو را قطع کرد.
بیزوفار معمولاً روزی یک بار مصرف میشود.
در بسیاری از بیماران، اثر دارو تا نوبت بعدی ادامه دارد.
با این حال، زمان دقیق اثر به شرایط بدن و دوز دارو بستگی دارد.
در آزمایشهای معمولی، بیزوفار معمولاً جداگانه بررسی نمیشود.
اما در برخی آزمایشهای تخصصی، امکان بررسی داروها وجود دارد.
اگر آزمایش خاصی دارید، مصرف دارو را به پزشک یا آزمایشگاه اطلاع دهید.
بیزوفار نباید ناگهانی قطع شود.
قطع ناگهانی ممکن است باعث برگشت علائم شود.
در بعضی افراد، قطع ناگهانی میتواند خطرناک باشد.
قطع ناگهانی بیزوفار ممکن است باعث این مشکلات شود:
قطع بیزوفار باید با نظر پزشک انجام شود.
معمولاً پزشک مقدار دارو را کمکم کاهش میدهد.
این کار ممکن است چند روز یا چند هفته طول بکشد.
مدت دقیق کاهش دوز به شرایط بیمار بستگی دارد.
خیر. بیزوفار اعتیادآور نیست.
اما چون روی قلب و فشار خون اثر دارد، قطع آن باید حسابشده باشد.
نباید دارو را فقط به دلیل بهتر شدن حال، خودسرانه قطع کرد.
مصرف بیش از حد بیزوفار میتواند خطرناک باشد.
این وضعیت باید جدی گرفته شود.
در صورت مصرف اشتباهی مقدار زیاد، نباید منتظر شدید شدن علائم ماند.
مصرف زیاد بیزوفار ممکن است این علائم را ایجاد کند:
باید سریع با اورژانس یا مرکز درمانی تماس گرفت.
نباید برای جبران، داروی دیگری خودسرانه مصرف کرد.
اگر بسته دارو در دسترس است، آن را همراه بیمار به مرکز درمانی ببرید.
بیزوفار ممکن است روی حال عمومی بدن اثر بگذارد.
این اثر در همه افراد یکسان نیست.
بعضی افراد هیچ تغییر واضحی حس نمیکنند.
بعضی افراد هم در شروع درمان دچار خستگی یا خوابآلودگی میشوند.
بیزوفار معمولاً به عنوان داروی چاقکننده شناخته نمیشود.
اما افزایش وزن ناگهانی باید بررسی شود.
اگر افزایش وزن با ورم پا یا تنگی نفس همراه بود، باید جدی گرفته شود.
بعضی افراد هنگام مصرف بیزوفار بیخوابی را تجربه میکنند.
بعضی افراد هم برعکس، احساس خوابآلودگی دارند.
اگر مشکل خواب ادامه داشت، بهتر است با پزشک مطرح شود.
بله. در بعضی افراد ممکن است احساس خستگی یا کمانرژی بودن ایجاد شود.
این حالت بیشتر در شروع درمان یا بعد از افزایش دوز دیده میشود.
اگر خستگی شدید یا طولانی شد، باید بررسی شود.
بیزوفار باید در جای خشک و خنک نگهداری شود.
دارو باید دور از نور مستقیم باشد.
همچنین باید دور از دسترس کودکان قرار گیرد.
بهتر است دارو در بستهبندی اصلی خود نگهداری شود.
از نگهداری دارو در محیط مرطوب مثل حمام خودداری کنید.
دارو را در معرض گرمای زیاد قرار ندهید.
خیر. بیزوفار تاریخگذشته نباید مصرف شود.
داروی تاریخگذشته ممکن است اثر کافی نداشته باشد.
همچنین ممکن است ایمنی آن قابل اطمینان نباشد.
فقط اگر پزشک یا داروساز اجازه داده باشد.
نصف کردن خودسرانه ممکن است مقدار مصرف را به هم بزند.
اگر قرص خطدار نیست، حتماً قبل از نصف کردن سؤال کنید.
تجربه مصرف بیزوفار در افراد مختلف فرق دارد.
بعضی افراد از کنترل بهتر فشار خون یا ضربان قلب رضایت دارند.
بعضی افراد هم در شروع مصرف، عوارضی مثل خستگی یا سرگیجه را گزارش میکنند.
بعضی مصرفکنندگان میگویند فشار خونشان با مصرف منظم بهتر کنترل شده است.
این اثر معمولاً با مصرف پیوسته و رعایت توصیههای پزشک بهتر دیده میشود.
قطع و وصل کردن دارو میتواند کنترل فشار خون را سختتر کند.
برخی افراد میگویند تپش قلبشان کمتر شده است.
اما نتیجه برای همه یکسان نیست.
علت تپش قلب باید مشخص شود تا درمان مناسب انتخاب شود.
برخی کاربران در روزهای اول مصرف، خستگی یا خوابآلودگی دارند.
در بعضی افراد این حالت با گذشت زمان کمتر میشود.
اگر خستگی شدید باشد، باید با پزشک مطرح شود.
بعضی افراد تغییر واضحی در وزن خود احساس نمیکنند.
اما اگر وزن ناگهانی بالا رفت، باید علت آن بررسی شود.
افزایش وزن همراه ورم یا تنگی نفس مهم است.
بعضی افراد بعد از قطع ناگهانی، برگشت تپش قلب یا بالا رفتن فشار خون را گزارش میکنند.
به همین دلیل، قطع بیزوفار باید تدریجی و با نظر پزشک باشد.
بیزوفار داروی خوابآور نیست.
اما ممکن است در بعضی افراد خوابآلودگی یا خستگی ایجاد کند.
خیر. بیزوفار اعتیادآور نیست.
اما نباید ناگهانی قطع شود.
بیزوفار درمان اصلی اضطراب نیست.
اما گاهی ممکن است بعضی علائم بدنی اضطراب، مثل تپش قلب، را کمتر کند.
مصرف آن برای اضطراب باید فقط با نظر پزشک باشد.
بله. بیزوفار میتواند فشار خون را پایین بیاورد.
اگر افت فشار شدید، سرگیجه شدید یا غش رخ داد، باید پیگیری شود.
بیزوفار معمولاً برای کودکان و افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمیشود.
مصرف آن در این گروه فقط باید با تشخیص پزشک باشد.
گاهی بله، اما با احتیاط و زیر نظر پزشک.
چون بیزوفار ممکن است بعضی نشانههای افت قند خون را پنهان کند.
خیر. این دارو نباید ناگهانی قطع شود.
قطع آن باید معمولاً بهتدریج و با نظر پزشک انجام شود.
در بعضی موارد بله.
اما علت تپش قلب باید مشخص شود.
مصرف خودسرانه بیزوفار برای تپش قلب توصیه نمیشود.
بیزوفار ۱۰ مقدار داروی بیشتری نسبت به بیزوفار ۵ دارد.
اما دوز بالاتر همیشه بهتر نیست.
دوز مناسب باید توسط پزشک انتخاب شود.
در بعضی افراد ممکن است تنگی نفس ایجاد یا بدتر شود.
این موضوع در افراد دارای مشکلات تنفسی مهمتر است.
اگر تنگی نفس شدید شد، باید سریع پیگیری شود.
بله. سرگیجه ممکن است در شروع مصرف یا بعد از افزایش دوز دیده شود.
اگر سرگیجه شدید یا همراه غش بود، باید جدی گرفته شود.
قهوه ممکن است در بعضی افراد تپش قلب را بیشتر کند.
اگر برای تپش قلب یا فشار خون بیزوفار مصرف میکنید، درباره مقدار مصرف قهوه با پزشک مشورت کنید.
مصرف بیزوفار در بارداری باید فقط با نظر پزشک باشد.
پزشک باید سود و خطر دارو را بررسی کند.
در دوران شیردهی، مصرف بیزوفار باید با احتیاط باشد.
مادر شیرده نباید دارو را خودسرانه مصرف یا قطع کند.
آیا مصرف قرص بیزوفار همراه با قص آ اس آ که برای غلظت خون هستش تداخل دارد یا نه ?
چندروزه قرص بیزوفار2/5 تمام کردم ازقرص کنکور2/5 استفاده میکنم زیادعرق میکنم آیابه خاطر عوض کردن قرص است درضمن سنگ کلیه دارم وقندم روی 126 است هردوازده ساعت نصف قرص متفورمین میخورم
آیا استفاده از بیزوفار و قرص زالربان تداخل ایجاد میکند