ویال وینازول یک داروی ضد قارچ تزریقی با ماده موثره وریکونازول است. این دارو برای درمان برخی عفونت های قارچی جدی و تهاجمی، به ویژه در بیماران دارای ضعف سیستم ایمنی، استفاده می شود.

مشخصات اصلی:

نام تجاری: وینازول.
نام ژنریک: وریکونازول.
مقدار ماده موثره: ۲۰۰ میلی گرم در هر ویال.
تولیدکننده اعلام شده: داروسازی تهران شیمی، ایران.
راه مصرف: انفوزیون وریدی پس از آماده سازی و رقیق کردن توسط کادر درمان.

۲۰۰ میلی گرم، مقدار داروی موجود در ویال است و لزوما برابر با دوز مورد نیاز بیمار در هر نوبت نیست.

وینازول برای چه بیماری هایی تجویز می شود؟

وریکونازول برای درمان عفونت های ناشی از برخی قارچ های حساس کاربرد دارد. موارد مهم مصرف در منابع مرجع عبارت اند از:

آسپرژیلوز تهاجمی: عفونتی جدی که اغلب ریه ها را درگیر می کند و ممکن است به اندام های دیگر گسترش یابد.
برخی عفونت های خون و اندام های داخلی ناشی از کاندیدا: انتخاب دارو به وضعیت بیمار و حساسیت قارچ بستگی دارد.
بعضی عفونت های شدید ناشی از فوزاریوم و سدوسپوریوم: به ویژه در صورت نامناسب بودن یا شکست درمان های دیگر.

وینازول برای همه عفونت های قارچی موثر نیست. برای مثال، وریکونازول درمان مناسبی برای موکورمایکوز محسوب نمی شود. تشخیص عامل عفونت در انتخاب درمان اهمیت زیادی دارد.

آیا وینازول برای قارچ پوست، ناخن یا واژن مناسب است؟

ویال وینازول معمولا انتخاب مناسبی برای درمان معمول قارچ سطحی پوست، قارچ ناخن یا عفونت قارچی ساده واژن نیست. این مشکلات اغلب با داروهای موضعی یا خوراکی مناسب تر درمان می شوند.
تزریقی بودن دارو به معنی بهتر بودن آن برای هر نوع قارچ نیست. وریکونازول ممکن است تداخلات مهم و عوارض قابل توجه ایجاد کند و به پایش نیاز دارد؛ بنابراین، مصرف آن باید با تشخیص و نسخه پزشک باشد.

وریکونازول چگونه قارچ را مهار می کند؟

وریکونازول ساخت ماده ای ضروری به نام ارگوسترول را در غشای سلول قارچ مختل می کند. در نتیجه، عملکرد غشای قارچ آسیب می بیند و رشد آن مهار می شود.

نکات قابل توجه برای مصرف کننده:

وینازول ضد قارچ است، نه آنتی بیوتیک ضد باکتری.
برای سرماخوردگی یا عفونت های ویروسی کاربرد ندارد.
اثر آن به نوع قارچ، محل عفونت و شرایط بدن بیمار وابسته است.

نحوه تزریق ویال وینازول

وینازول باید پس از آماده سازی و رقیق کردن، به صورت انفوزیون وریدی آهسته مصرف شود؛ یعنی دارو طی مدت مشخص از طریق سرم وارد رگ شود.

نکات اصلی:

تزریق مستقیم و سریع داخل رگ مجاز نیست.
این فرآورده برای تزریق عضلانی یا زیرپوستی در نظر گرفته نشده است.
در منابع مرجع، انفوزیون معمولا طی یک تا دو ساعت انجام می شود.
نوع سرم، حجم رقیق سازی و سازگاری دارو باید توسط کادر درمان بررسی شود.
در صورت بروز تنگی نفس، گرگرفتگی شدید، احساس غش یا درد قفسه سینه هنگام تزریق، بلافاصله پرستار را مطلع کنید.

دوز وینازول ۲۰۰ میلی گرم چگونه تعیین می شود؟

دوز وریکونازول تزریقی معمولا بر اساس وزن بیمار محاسبه می شود. سن، نوع عفونت، عملکرد کبد، داروهای همزمان و سطح خونی دارو نیز ممکن است در تعیین مقدار مصرف نقش داشته باشند.

در بسیاری از برنامه های درمانی:

دوز بارگیری در شروع درمان: برای رسیدن سریع تر به غلظت موثر دارو.
دوز نگهدارنده در ادامه درمان: برای حفظ اثر ضد قارچی.

تعداد ویال های مورد نیاز برای هر بیمار متفاوت است. تغییر خودسرانه دوز یا فاصله تزریق می تواند باعث کاهش اثربخشی یا افزایش عوارض شود.

اثر وینازول چه زمانی مشخص می شود؟

دارو پس از تزریق وارد جریان خون می شود، اما بهبود عفونت قارچی جدی ممکن است چند روز یا بیشتر زمان ببرد. بهتر شدن یا نشدن علائم در یک نوبت، به تنهایی برای ارزیابی درمان کافی نیست.

پزشک معمولا موارد زیر را بررسی می کند:

روند تب و وضعیت عمومی.
علائم تنفسی یا علائم عضو درگیر.
نتایج آزمایش ها و کشت.
یافته های تصویربرداری، در صورت نیاز.

بدتر شدن تنگی نفس، کاهش هوشیاری یا افت وضعیت عمومی باید فوری گزارش شود و نباید صرفا به انتظار اثر دارو نادیده گرفته شود.

دوره درمان با وینازول چقدر طول می کشد؟

مدت درمان به نوع و محل عفونت، پاسخ بیمار و وضعیت سیستم ایمنی بستگی دارد. در آسپرژیلوز تهاجمی، درمان اغلب حداقل ۶ تا ۱۲ هفته ادامه دارد و در بعضی بیماران طولانی تر است.
در کاندیدمی بدون عوارض عمقی، مدت درمان بر اساس زمان پاک شدن خون از قارچ و برطرف شدن علائم تعیین می شود؛ بنابراین، یک مدت ثابت برای همه بیماران وجود ندارد.
کاهش تب یا احساس بهبودی به معنی امکان قطع دارو نیست. پایان درمان باید توسط پزشک تعیین شود.

آیا می توان وینازول تزریقی را به وریکونازول خوراکی تبدیل کرد؟

بله، در بعضی بیماران پس از پایدار شدن وضعیت، امکان تبدیل درمان تزریقی به وریکونازول خوراکی وجود دارد.

شرایطی که پزشک بررسی می کند:

توانایی خوردن و نگه داشتن دارو.
نبود استفراغ شدید یا اختلال مهم جذب.
وضعیت پایدار بالینی.
مناسب بودن دوز خوراکی و بررسی تداخلات.

دوز خوراکی لزوما برابر با مقدار تزریقی نیست. تبدیل دارو باید با نسخه و دستور جدید انجام شود.

عوارض شایع وینازول

عوارض احتمالی وریکونازول شامل موارد زیر است:

اختلال بینایی: تاری دید، تغییر در دید رنگ ها یا حساسیت به نور.
علائم گوارشی: تهوع، استفراغ، دل درد یا اسهال.
سردرد و سرگیجه.
بثورات پوستی و حساسیت به آفتاب.
افزایش آنزیم های کبدی.
واکنش هنگام انفوزیون.

همه بیماران این عوارض را تجربه نمی کنند. عوارض خفیف نیز بهتر است گزارش شوند، به ویژه اگر ادامه پیدا کنند یا فعالیت روزانه را مختل کنند.

کدام عوارض وینازول نیاز به اقدام فوری دارند؟

علائم زیر باید فوری به پزشک یا کادر درمان اطلاع داده شوند:

تنگی نفس یا تورم صورت، زبان و گلو.
بثورات گسترده همراه با تاول، زخم دهان یا جدا شدن پوست.
غش، تپش قلب شدید یا درد قفسه سینه.
زرد شدن پوست یا چشم و ادرار تیره.
گیجی شدید، توهم یا تغییر غیرعادی رفتار.
کاهش شدید یا ماندگار بینایی.

در صورت تنگی نفس شدید، تورم گلو، غش یا علائم تهدیدکننده حیات، دریافت کمک اورژانسی ضروری است.

آیا وینازول باعث تاری دید، توهم یا اختلال رانندگی می شود؟

وریکونازول ممکن است بینایی و عملکرد سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار دهد. برخی اختلالات بینایی گذرا هستند، اما علائم شدید یا ماندگار باید بررسی شوند.

توصیه های کاربردی:

در صورت تاری دید، سرگیجه یا گیجی رانندگی نکنید.
از کار با دستگاه های خطرناک خودداری کنید.
کاهش بینایی، درد چشم یا توهم را سریع گزارش کنید.
در درمان بیش از ۲۸ روز، بررسی عملکرد بینایی ممکن است لازم باشد.
این علائم گاهی با افزایش سطح خونی دارو ارتباط دارند و ممکن است نیاز به بررسی دوز یا تداخلات داشته باشند.

چرا هنگام مصرف وینازول باید از آفتاب محافظت کرد؟

وریکونازول می تواند حساسیت پوست به نور خورشید را افزایش دهد. در مصرف طولانی مدت، به ویژه در بیماران دارای ضعف سیستم ایمنی، آسیب نوری و افزایش خطر بعضی سرطان های پوستی گزارش شده است.

برای محافظت از پوست:

از آفتاب مستقیم و طولانی مدت پرهیز کنید.
لباس پوشیده و کلاه استفاده کنید.
ضد آفتاب با محافظت وسیع و ضریب محافظت حداقل ۳۰ بزنید.
ضد آفتاب را مطابق دستور محصول و پس از تعریق یا شستشو تجدید کنید.
از دستگاه های برنزه کننده استفاده نکنید.
ضایعه پوستی جدید، زخم ماندگار، تاول یا قرمزی شدید باید بررسی شود.

مصرف وینازول در بیماران کلیوی و کبدی

بیماری کلیه: در بعضی فرآورده های تزریقی وریکونازول، ماده کمکی حامل دارو ممکن است در نارسایی کلیه تجمع پیدا کند. در این شرایط، پزشک ممکن است شکل خوراکی را ترجیح دهد. نوع ماده کمکی وینازول باید از بروشور اختصاصی آن تایید شود.
بیماری کبد: وریکونازول عمدتا در کبد پردازش می شود و ممکن است آنزیم های کبدی را افزایش دهد. در برخی بیماران، کاهش دوز نگهدارنده لازم است.

پیش از درمان، سابقه نارسایی کلیه، دیالیز، هپاتیت، سیروز یا واکنش کبدی به داروها را اطلاع دهید. این بیماری ها به معنی قطع خودکار درمان نیستند، اما ارزیابی تخصصی ضروری است.

وینازول با چه داروهایی تداخل دارد؟

وریکونازول تداخلات فراوانی دارد. بعضی ترکیب ها ممنوع هستند و برخی دیگر با تنظیم دوز و پایش قابل استفاده اند.

نمونه های مهم:

ریفامپین و کاربامازپین: ممکن است غلظت و اثربخشی وریکونازول را به شدت کاهش دهند.
تاکرولیموس و سیکلوسپورین: نیاز به بررسی دوز و سطح خونی دارند.
وارفارین: ممکن است خطر خونریزی افزایش یابد.
بعضی داروهای قلبی: ممکن است خطر اختلال ریتم بیشتر شود.
برخی داروهای سرطان، ضد ویروس، آرام بخش و مسکن مخدر: نیازمند بررسی اختصاصی هستند.
گیاه علف چای: می تواند اثر دارو را کاهش دهد.

این فهرست کامل نیست. همه داروها، مکمل ها و فرآورده های گیاهی را به پزشک و داروساز اعلام کنید و هیچ داروی همراه را خودسرانه قطع نکنید.

چه آزمایش هایی هنگام مصرف وینازول لازم است؟

پایش درمان برای تشخیص عوارض و اطمینان از دریافت مقدار مناسب دارو اهمیت دارد.

بررسی های احتمالی:

آزمایش های کبدی: پیش از شروع و در طول درمان.
عملکرد کلیه: به ویژه هنگام مصرف تزریقی.
پتاسیم، منیزیم و کلسیم: برای کاهش خطر اختلال ریتم قلب.
نوار قلب: در افراد دارای عوامل خطر.
سطح خونی وریکونازول: در پاسخ ناکافی، احتمال سمیت یا تداخلات مهم.
معاینه پوست و بررسی بینایی: در درمان طولانی مدت یا بروز علائم.

تعداد و فاصله آزمایش ها بر اساس شرایط بیمار تعیین می شود.

مصرف وینازول در بارداری، شیردهی و کودکان

بارداری: وریکونازول می تواند به جنین آسیب برساند و معمولا در بارداری نباید استفاده شود، مگر اینکه در شرایط جدی، پزشک فایده درمان را بیشتر از خطر آن بداند. افراد دارای امکان بارداری باید درباره پیشگیری موثر از بارداری مشورت کنند.
شیردهی: اطلاعات درباره انتقال وریکونازول به شیر انسان محدود است. تصمیم درباره شیردهی و درمان باید با پزشک انجام شود.
کودکان: در منابع مرجع، وریکونازول برای برخی عفونت های جدی در کودکان ۲ ساله و بالاتر کاربرد دارد. دوز کودک متفاوت است و بر اساس سن و وزن تعیین می شود. ایمنی و اثربخشی در کودکان زیر ۲ سال به طور کافی تثبیت نشده است.

شرایط نگهداری وینازول و برخورد با نوبت فراموش شده

ویال بازنشده و محلول آماده شده ممکن است شرایط نگهداری متفاوتی داشته باشند. دستور بروشور تهران شیمی و نوشته های بسته بندی، ملاک نگهداری محصول هستند.

اصول عمومی:

دارو را دور از دسترس کودکان نگه دارید.
از گرمای نامناسب و شرایط خارج از دستور بسته بندی محافظت کنید.
ویال تاریخ گذشته یا آسیب دیده را مصرف نکنید.
آماده سازی باید با روش استریل انجام شود.
محلول دارای ذرات یا ظاهر غیرمجاز نباید استفاده شود.

اگر نوبت تزریق انجام نشد، با مرکز درمانی هماهنگ کنید. دوز بعدی را دو برابر نکنید.

در صورت احتمال دریافت مقدار اضافی، کادر درمان باید فوری مطلع شود؛ وریکونازول پادزهر اختصاصی ندارد.

سوالات متداول درباره ویال وینازول ۲۰۰ میلی گرم

آیا وینازول همان وریکونازول است؟

وینازول نام تجاری فرآورده است و وریکونازول نام ماده موثره آن است.

آیا وینازول را می توان در منزل تزریق کرد؟

فقط در برنامه رسمی درمان در منزل، با نسخه، امکانات مناسب و حضور فرد آموزش دیده. تزریق خودسرانه ایمن نیست.

آیا تزریق وینازول باید ناشتا انجام شود؟

تزریق وریدی به خالی بودن معده وابسته نیست. توصیه فاصله از غذا عمدتا مربوط به شکل خوراکی وریکونازول است.

آیا مصرف الکل هنگام درمان مناسب است؟

به دلیل احتمال تشدید مشکلات کبدی و عصبی، بهتر است از مصرف الکل پرهیز شود.

آیا ادامه تب نشانه بی اثر بودن دارو است؟

لزوما خیر، اما تداوم تب یا بدتر شدن علائم باید بررسی شود. عفونت همزمان، مقاومت قارچ یا سطح ناکافی دارو از علل احتمالی هستند.

آیا وینازول برای پیشگیری از قارچ هم مصرف می شود؟

در بعضی بیماران بسیار پرخطر ممکن است متخصص از وریکونازول برای پیشگیری استفاده کند. این کاربرد برای همه افراد مناسب نیست و به پروتکل درمانی وابسته است.

آیا تعداد بیشتر ویال به معنی بیماری شدیدتر است؟

خیر. تعداد ویال به وزن، دوز و مدت درمان وابسته است و به تنهایی نشان دهنده شدت بیماری نیست.

قیمت وینازول ۲۰۰ میلی گرم چقدر است؟

قیمت به زمان عرضه، پوشش بیمه و شرایط تامین بستگی دارد. برای درج قیمت در صفحه، از اطلاعات به روز و قابل تایید استفاده کنید و تاریخ به روزرسانی را بنویسید.

بخش تخصصی و کاربردی برای پزشکان و داروسازان

جایگاه درمانی

وریکونازول از گزینه های اصلی درمان آسپرژیلوز تهاجمی است. در کاندیدمی، انتخاب دارو باید با توجه به وضعیت بیمار، گونه و حساسیت قارچ انجام شود؛ اکینوکاندین ها در بسیاری از بیماران درمان اولیه ترجیحی هستند.
وریکونازول پوشش مناسبی برای موکورمایکوز ندارد. در شکست درمان، تشخیص افتراقی، شناسایی گونه، حساسیت دارویی، جذب یا مواجهه دارویی و تداخلات بازبینی شوند.

دوز مرجع تزریقی بزرگسالان

رژیم رایج برای آسپرژیلوز تهاجمی:

بارگیری: ۶ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن، هر ۱۲ ساعت، برای دو نوبت نخست.
نگهدارنده: ۴ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن، هر ۱۲ ساعت.

دوز در سایر موارد مصرف یا گروه های خاص ممکن است متفاوت باشد. در کودکان، چاقی و اختلال کبدی، رژیم باید مطابق منبع تخصصی و پروتکل مرکز تعیین شود.

فارماکوکینتیک و پایش غلظت

وریکونازول دارای تغییرپذیری قابل توجه بین بیماران و فارماکوکینتیک غیرخطی در بزرگسالان است. متابولیسم آن تحت تاثیر آنزیم های کبدی، عوامل ژنتیکی و تداخلات دارویی قرار دارد.
پایش غلظت کمینه در عفونت تهاجمی، پاسخ ناکافی، احتمال سمیت، کودکان و تداخلات مهم کاربرد دارد. نمونه پیش از نوبت بعدی و پس از رسیدن به وضعیت نسبتا پایدار گرفته می شود.
در بسیاری از پروتکل ها، غلظت کمینه بیشتر از ۱ تا ۱٫۵ میلی گرم در لیتر برای اثربخشی و کمتر از حدود ۵ تا ۶ میلی گرم در لیتر برای کاهش سمیت هدف گذاری می شود. هدف نهایی باید با محل عفونت و پروتکل مرکز تطبیق یابد.

تنظیم دوز در اختلال اندام ها

در سیروز خفیف تا متوسط، طبقات آ و ب چایلد پو، منابع مرجع حفظ دوز بارگیری و کاهش دوز نگهدارنده به نصف را توصیه می کنند. در اختلال شدید کبدی، داده ها محدود هستند.
در فرآورده مرجع حاوی سولفوبوتیل اتر بتا سیکلودکسترین، هنگام کلیرانس کراتینین کمتر از ۵۰ میلی لیتر در دقیقه، شکل خوراکی ترجیح داده می شود؛ مگر اینکه ارزیابی فایده و خطر، مصرف تزریقی را توجیه کند. وجود این ماده کمکی در وینازول باید تایید شود.

آماده سازی و ایمنی انفوزیون

بازسازی، رقیق سازی، محلول های سازگار و پایداری باید بر اساس بروشور اختصاصی وینازول انجام شوند.
برای فرآورده مرجع، انفوزیون طی یک تا دو ساعت و با حداکثر سرعت ۳ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در ساعت توصیه شده است.
از تزریق سریع وریدی و اختلاط در مسیر مشترک بدون تایید سازگاری خودداری شود.

پایش سمیت و بازبینی تداخلات

آزمایش های کبدی در شروع و دست کم هفتگی در ماه اول بررسی شوند؛ در صورت ثبات، فاصله پایش قابل افزایش است.
اختلالات پتاسیم، منیزیم و کلسیم اصلاح شوند.
عوامل خطر طولانی شدن فاصله کیو تی بررسی شوند.
در درمان بیش از ۲۸ روز، عملکرد بینایی پایش شود.
در مصرف طولانی مدت همراه با درد استخوان، پریوستیت مرتبط با فلوراید مدنظر باشد.
در آسیب نوری یا ضایعات مشکوک، ارزیابی متخصص پوست انجام شود.
تداخلات هنگام شروع و قطع وریکونازول بازبینی شوند؛ نیاز به دوز داروهای همراه ممکن است تغییر کند.