قرص سیکوئل (کوتیاپین) برای درمان اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی تجویز میشود. عوارض رایج شامل خوابآلودگی، سرگیجه و افزایش اشتها است. نحوه مصرف و دوز دارو (۲۵، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلیگرم) باید حتماً توسط پزشک تعیین شود. از قطع ناگهانی دارو و مصرف الکل پرهیز کنید.
قرص سیکوئل نام تجاری داروی کوتیاپین است که توسط شرکت داروسازی تهران شیمی تولید میشود. کوتیاپین در گروه داروهای ضدروانپریشی (داروهایی که برای درمان مشکلات جدی روانی مانند هذیان و توهم به کار میروند) قرار دارد و با توجه به تشخیص پزشک برای درمان یا کنترل بیماری اسکیزوفرنی (نوعی اختلال روانی شدید) و اختلال دوقطبی (بیماری که باعث نوسان شدید خلق بین شادی و افسردگی میشود) تجویز میشود.
دوزهای ۲۰۰ و ۳۰۰ میلیگرم معمولاً در مراحل افزایش تدریجی دوز یا به عنوان مقدار نگهدارنده در درمان اسکیزوفرنی و برخی اختلالات خلقی به کار میروند. انتخاب دوز مناسب به تشخیص پزشک، شدت علائم، واکنش بدن، سن، وضعیت کبد و داروهای دیگری که مصرف میکنید بستگی دارد.
این دوزها برای همه بیماران مناسب نیستند و نباید بدون نظر پزشک جایگزین دوز تجویز شده شوند. در بسیاری از برنامههای درمانی اسکیزوفرنی، درمان با مقدار کمتری مانند ۲۵ میلیگرم دو بار در روز شروع شده و به تدریج افزایش مییابد.
مقدار نگهدارنده در برخی بیماران ممکن است بین ۳۰۰ تا ۸۰۰ میلیگرم در روز باشد، اما این اعداد فقط اطلاعات کلی درباره دارو هستند و نسخهی شخصی شما محسوب نمیشوند.
قرص سیکوئل ۲۵ میلیگرم معمولاً برای شروع درمان، افزایش تدریجی دوز یا تنظیم مقدار مصرف در افرادی که به عوارض دارو حساستر هستند به کار میرود. این دوز ممکن است در روزهای ابتدایی درمان اسکیزوفرنی یا در برخی برنامههای درمانی اختلال دوقطبی استفاده شود.
مصرف دوز ۲۵ میلیگرم به تنهایی به این معنی نیست که دارو برای درمان بیخوابی یا هر مشکل خلقی دیگری مناسب است؛ مصرف آن باید کاملاً بر اساس تشخیص پزشک باشد.
بله، خوابآلودگی و کاهش هوشیاری از عوارض شناختهشدهی کوتیاپین است و ممکن است بهویژه در هفتهی اول درمان یا پس از افزایش دوز بیشتر باشد. تا زمانی که واکنش بدن شما به دارو مشخص نشده، از رانندگی و کار با ابزار یا ماشینآلاتی که به هوشیاری کامل نیاز دارند خودداری کنید.
مصرف الکل میتواند خوابآلودگی، سرگیجه و افت فشار خون را تشدید کند؛ بنابراین بهتر است در طول درمان از مصرف آن پرهیز شود.
کوتیاپین با تأثیر روی گیرندههای مختلف مغز (نقاطی که پیامهای شیمیایی را دریافت میکنند)، از جمله گیرندههای دوپامین و سروتونین (دو نوع پیامرسان شیمیایی در مغز)، به کاهش برخی علائم روانپریشی و اختلالات خلقی کمک میکند. اثر آن بر گیرندههای هیستامین و آلفا آدرنرژیک (گیرندههای دیگری که در مغز وجود دارند) نیز میتواند باعث خوابآلودگی، افزایش اشتها و افت فشار خون هنگام برخاستن از جای خود شود.
شدت و نوع اثر دارو به مقدار مصرف، بیماری زمینهای و واکنش هر فرد بستگی دارد.
خوابآلودگی یا اثر آرامبخش ممکن است در چند ساعت اول پس از مصرف احساس شود، اما این اثر با درمان بیماری اصلی فرق دارد. بهبود علائم روانپریشی یا اختلالات خلقی معمولاً به چند روز تا چند هفته زمان نیاز دارد و ارزیابی کامل پاسخ به درمان ممکن است مدت بیشتری طول بکشد.
اگر اثر دارو دیرتر از حد انتظار ظاهر شد یا عوارضی ایجاد شد، مقدار مصرف را خودسرانه تغییر ندهید و دارو را قطع نکنید.
مقدار مصرف سیکوئل را پزشک بر اساس نوع بیماری، سن، پاسخ به درمان، عوارض مشاهدهشده، وضعیت کبد و داروهای دیگری که مصرف میکنید تعیین میکند. در اسکیزوفرنی، مقدار مصرف معمولاً از دوز پایین شروع شده و با فاصلههای زمانی مناسب افزایش مییابد.
در اختلال دوقطبی نیز برنامهی دوز مصرفی به مرحلهی بیماری و شکل دارو بستگی دارد و یک برنامهی ثابت برای همه بیماران وجود ندارد. اگر بیماری کبدی دارید، سن شما بالا است، داروهای مؤثر بر کبد مصرف میکنید یا به افت فشار و خوابآلودگی حساس هستید، ممکن است درمان با مقدار کمتری شروع شده و افزایش دوز با احتیاط بیشتری انجام شود.
مقدار و نحوه مصرف در کودکان نیز باید فقط توسط پزشک متخصص تعیین شود. دارو را با دیگران به اشتراک نگذارید.
سیکوئل را میتوان همراه با غذا یا بدون آن مصرف کرد، اما بهتر است هر روز در ساعت مشخص و به روش یکسانی مصرف شود. اگر دارو یک بار در روز تجویز شده باشد، پزشک ممکن است با توجه به خوابآلودگی، مصرف آن را در عصر یا نزدیک زمان خواب توصیه کند.
اگر دارو دو یا چند نوبت در روز تجویز شده، همهی مقدار روزانه را یک باره مصرف نکنید و نوبتها را طبق دستور پزشک رعایت کنید.
در طول درمان از مصرف آب گریپفروت یا فرآوردههای حاوی آن خودداری کنید، مگر اینکه پزشک یا داروساز مصرف آن را بیخطر بدانند.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموششده را رها کرده و برنامهی معمول را ادامه دهید. هرگز برای جبران، دو برابر مقدار تجویز شده مصرف نکنید.
در صورت مصرف بیش از مقدار تجویز شده، حتی اگر علامتی ندارید، با پزشک یا مرکز اورژانس تماس بگیرید. خوابآلودگی شدید، تپش قلب، افت فشار خون، گیجی، غش، تشنج یا اختلال تنفس نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارند.
مانند هر داروی دیگری، سیکوئل نیز ممکن است در برخی افراد عوارضی ایجاد کند. همهی عوارض در یک فرد بروز نمیکنند، اما علائم شدید، ناگهانی یا رو به تشدید باید به پزشک اطلاع داده شوند.
عوارض شایعتر شامل خوابآلودگی، سرگیجه، سردرد، خشکی دهان، یبوست، سوءهاضمه، افزایش اشتها، افزایش وزن، تاری دید، افزایش ضربان قلب و افت فشار خون هنگام برخاستن از جای خود هستند.
افزایش قند خون، افزایش چربی خون، اختلال در تعادل و حرکات غیرارادی عضلات نیز ممکن است رخ دهند و باید در ویزیتهای دورهای بررسی شوند.
در صورت بروز هر یک از این علائم، سریعاً با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
افزایش چربی، افزایش وزن و تغییر در قند یا چربی خون از عوارض احتمالی سیکوئل هستند و در همه افراد به یک اندازه رخ نمیدهند. وزن، قند خون و چربی خون باید طبق نظر پزشک بهصورت دورهای بررسی شوند؛ بهویژه اگر دیابت دارید، اضافهوزن دارید یا سابقهی خانوادگی اختلالات متابولیک (مشکلات مربوط به سوختوساز بدن) در خانواده شما وجود دارد.
برای کنترل این عارضه، هرگز دارو را خودسرانه قطع یا جایگزین نکنید.
قطع ناگهانی دارو، بهخصوص پس از مصرف طولانیمدت یا دوزهای بالا، میتواند با بیخوابی، تهوع، استفراغ، سردرد، سرگیجه، تعریق، بیقراری و تحریکپذیری همراه باشد. همچنین ممکن است علائم بیماری اصلی بازگردد یا تشدید شود.
قطع سیکوئل باید با نظر پزشک و معمولاً با کاهش تدریجی دوز انجام شود. سرعت کاهش دوز به مقدار مصرف، مدت درمان، نوع بیماری و وضعیت بیمار بستگی دارد و برای همه افراد یکسان نیست.
اگر به کوتیاپین، سیکوئل یا هر یک از اجزای دیگر آن حساسیت دارید، پیش از مصرف به پزشک اطلاع دهید. همچنین سابقهی مصرف داروهای مغز و اعصاب، مصرف مزمن الکل، بیماری آلزایمر یا زوال عقل (کاهش تواناییهای ذهنی)، دیابت، سرطان پستان یا سابقهی آن، کمآبی بدن، بیماری قلبی-عروقی، سکتهی مغزی، بیماری کبد یا کلیه، کمکاری تیروئید، اختلال بلع، تشنج، افت فشار خون یا اختلال ریتم قلب را حتماً به پزشک بگویید.
برخی داروها با تغییر نحوهی تجزیهی کوتیاپین در کبد، مقدار آن را در خون افزایش یا کاهش میدهند. داروهایی که آنزیم CYP3A4 (یکی از آنزیمهای کبدی که مسئول تجزیهی بسیاری از داروهاست) را به شدت مهار میکنند، مانند کتوکونازول، ایتراکونازول، کلاریترومایسین، اریترومایسین و نفازودون، ممکن است مقدار کوتیاپین را در خون افزایش دهند.
داروهایی مانند فنیتوئین، کاربامازپین، ریفامپین و فرآوردههای حاوی علف چای (یک گیاه دارویی) ممکن است اثر کوتیاپین را کاهش دهند. شروع، قطع یا تغییر این داروها باید با نظر پزشک انجام شود.
مصرف سیکوئل در بارداری باید فقط با تشخیص و نظارت پزشک انجام شود. پزشک شدت بیماری، احتمال بازگشت علائم و خطرهای احتمالی برای جنین را در کنار فایدهی درمان ارزیابی میکند.
مصرف این دارو در ماههای پایانی بارداری ممکن است در نوزاد با خوابآلودگی، بیقراری، لرزش، تغییر در حالت عضلانی، اختلال در تغذیه یا مشکلات تنفسی همراه باشد.
کوتیاپین میتواند وارد شیر مادر شود. دربارهی ادامهی شیردهی در هنگام مصرف سیکوئل باید با پزشک مشورت کنید. اگر پزشک ادامهی درمان و شیردهی را تأیید کرد، خوابآلودگی، بیحالی، اختلال در مکیدن یا وزنگیری ناکافی نوزاد باید به دقت پیگیری شود.
تفاوت قرصهای ۲۵، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلیگرم در مقدار کوتیاپین موجود در هر قرص است و به این معنی نیست که یک دوز برای کاربرد خاصی مناسبتر از دیگری است.
سن، بیماری کبدی، داروهای همزمان، شدت علائم، خوابآلودگی، افت فشار خون و پاسخ بیمار در انتخاب دوز مؤثر هستند. قرص را برای رسیدن به مقدار بالاتر نصف یا چند قسمت نکنید، مگر اینکه پزشک یا شکل دارویی چنین کاری را تأیید کرده باشند.
جایگزینهای سیکوئل ممکن است شامل فرآوردههای دیگر کوتیاپین یا داروهای ضدروانپریشی دیگری مانند ریسپریدون، اولانزاپین، آریپیپرازول و زیپراسیدون باشند. این داروها از نظر اثر، عوارض، خطر افزایش وزن و قند خون، خوابآلودگی، تداخلات و محدودیتهای پزشکی با یکدیگر تفاوت دارند.
انتخاب جایگزین باید بر اساس تشخیص پزشک، سابقهی پاسخ به درمان، وضعیت قلب و کبد، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان انجام شود. سیکوئل را خودسرانه قطع نکنید و بدون نظر روانپزشک داروی دیگری را جایگزین آن نکنید.
تجربهی افراد از مصرف سیکوئل یکسان نیست و به علت مصرف، دوز، مدت درمان، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان بستگی دارد. برخی افراد کاهش بیقراری، راحتتر به خواب رفتن یا بهبود خلق را گزارش میکنند، در حالی که برخی دیگر در روزهای نخست احساس سنگینی، کاهش تمرکز یا خوابآلودگی دارند.
خوابآلودگی ممکن است زودتر از اثر درمانی دارو بر علائم خلقی یا روانپریشی ایجاد شود. بهبود خواب بهتنهایی به معنی کنترل کامل بیماری اصلی نیست و تجربهی یک فرد نمیتواند نتیجهی مصرف را در فرد دیگر پیشبینی کند.
برخی مصرفکنندگان در هفتههای نخست از خوابآلودگی، سرگیجه، خشکی دهان، یبوست، افزایش اشتها، افزایش وزن یا ضعف شکایت دارند. این عوارض ممکن است با ادامهی درمان کاهش یابند، اما در صورت تداوم، تشدید یا ایجاد اختلال در فعالیتهای روزانه باید به پزشک اطلاع داده شوند.
کاهش تدریجی دوز با نظر پزشک معمولاً برای کاهش احتمال علائم قطع یا بازگشت بیماری در نظر گرفته میشود. تب، سفتی شدید عضلات، گیجی، حرکات غیرارادی، تنگی نفس، غش، زردی یا واکنش شدید پوستی نیازمند پیگیری فوری پزشکی است.
خوابآلودگی، یبوست، سردرد، ضعف، خشکی دهان، افزایش اشتها، افزایش وزن، تاری دید و افت فشار خون هنگام برخاستن از عوارض احتمالی دوز ۲۵ میلیگرم هستند. دوز پایینتر ممکن است احتمال عوارض را کاهش دهد، اما آنها را بهطور کامل از بین نمیبرد.
تنگی نفس، غش، ضربان قلب نامنظم، تب و سفتی عضلات، حرکات غیرقابل کنترل، زردی یا بثورات شدید پوستی نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
سیکوئل معمولاً در گروه داروهای اعتیادآور کلاسیک مانند مواد مخدر قرار نمیگیرد و معمولاً میل شدید به مصرف ایجاد نمیکند. با این حال، مصرف نادرست، افزایش خودسرانهی مقدار یا استفاده از آن برای خواب میتواند خطرساز باشد.
پس از مصرف مداوم، قطع ناگهانی ممکن است علائم قطع یا بازگشت بیماری را ایجاد کند. وابستگی جسمی (نیاز بدن به دارو برای جلوگیری از علائم ناخوشایند) با اعتیاد (مصرف اجباری و مضر) تفاوت دارد، اما مصرف دارو باید دقیقاً طبق نسخه باشد.
قطع ناگهانی ممکن است باعث بیخوابی، تهوع، استفراغ، سردرد، سرگیجه، تعریق، بیقراری و تحریکپذیری شود و همچنین ممکن است علائم بیماری اصلی را برگرداند یا تشدید کند. کاهش دوز باید بر اساس مدت درمان، مقدار مصرف و شرایط بیمار، با نظر پزشک انجام شود.
بیخوابی شدید، گیجی، علائم روانپریشی یا افکار آسیب به خود یا دیگران نیازمند کمک فوری پزشکی است.
خوابآلودگی یا اثر آرامبخش ممکن است در چند ساعت اول احساس شود، اما اثر درمانی بر علائم خلقی و روانپریشی معمولاً به چند روز تا چند هفته زمان نیاز دارد. اگر اثر دارو کافی نبود یا عارضهای ایجاد شد، مقدار مصرف را خودسرانه افزایش ندهید و دارو را قطع نکنید.
زمان مصرف به علت تجویز و نسخهی پزشک بستگی دارد. در مصرف یکبار در روز، ممکن است مصرف عصر یا نزدیک خواب به دلیل خوابآلودگی مناسب باشد؛ اما در صورت تجویز چند نوبت، دارو باید در فواصل تعیینشده مصرف شود.
سیکوئل را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، به شرط آنکه روش مصرف روزانه منظم و ثابت باشد. پس از مصرف، در صورت خوابآلودگی یا سرگیجه رانندگی نکنید و الکل مصرف نکنید.
باسلام ، روانپزشک برام ترانکوپین نوشته ولی رفتم داروخانه گفت نداریم بجاش سیکوئل داد ، میخوام بدونم از نظر محتویات داخل این قرص و از نظر کیفیت اثر روی اعصاب و روان ، ترانکوپین بهتره یا سیکوئل ؟ بعدشم این قرص اصلا چه ربطی به افسردگی و بیخوابی و اضطراب داره ؟ دکتر سرترالین هم داده و آریپیپرازول ، گفته این سه قرص رو یکبار صبح و یکبار شب بخور
سلام سیکویل همان کویتیاپین هست و یکی از موارد مصرفش درمان افسردگی و بیخوابی ناشی از افسردگیه