ترکیب دارویی پرتوزومب و تراستوزومب یک رویکرد هدفمند و دوگانه برای مهار گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی نوع دو است که بر اساس معتبرترین دستورالعملهای بینالمللی انکولوژی، جایگاه ویژهای در درمان بدخیمیهای خاص دارد. در ادامه کاربردهای تایید شده و خارج از برچسب این ترکیب همراه با نکات بالینی برای مدیریت درمان آورده شده است.
موارد مصرف تایید شده سرطان پستان متاستاتیک با بیان بیش از حد گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی نوع دو
- نکات بالینی برای پزشک: این ترکیب دارویی به همراه داروی دوستاکسل به عنوان استاندارد خط اول درمان برای بیماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک که پیشتر درمان ضد گیرنده مذکور یا شیمیدرمانی برای بیماری متاستاتیک دریافت نکردهاند، توصیه میشود. مهار دوگانه گیرندهها توسط این دو دارو باعث همافزایی در توقف مسیرهای سیگنالینگ سلولی شده و بقای کلی و بقای بدون پیشرفت بیماری را به طور چشمگیری نسبت به استفاده از تراستوزومب به تنهایی افزایش میدهد.
سرطان پستان در مراحل اولیه (نئوادجوانت و ادجوانت)
- درمان نئوادجوانت (پیش از جراحی): این ترکیب در بیماران مبتلا به سرطان پستان موضعی پیشرفته، التهابی، یا در مراحل اولیه (معمولاً تومورهای بزرگتر از 2 سانتیمتر یا دارای درگیری غدد لنفاوی) به همراه شیمیدرمانی تجویز میشود. هدف بالینی اصلی، دستیابی به پاسخ کامل پاتولوژیک پیش از جراحی است که با بهبود پیشآگهی درازمدت همراه است.
- درمان ادجوانت (پس از جراحی): برای بیمارانی که در معرض خطر بالای عود قرار دارند، استفاده از این ترکیب ترکیبی پس از جراحی تایید شده است. در پروتکلهای بالینی، این رژیم معمولاً برای تکمیل یک دوره کامل 1 ساله (شامل دورههای قبل و بعد از جراحی) ادامه مییابد تا خطر عود بیماری به حداقل برسد.
موارد مصرف خارج از برچسباستفادههای خارج از برچسب این ترکیب بر اساس شواهد فازهای دوم کارآزماییهای بالینی و توصیههای شبکه ملی جامع سرطان برای تومورهایی که بیان بیش از حد گیرنده هدف را دارند، صورت میگیرد:
سرطان کولورکتال پیشرفته یا متاستاتیک
- نکات بالینی برای پزشک: در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ متاستاتیک که تومور آنها از نظر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی نوع دو مثبت بوده و ژنهای مسیرهای دیگر (مانند تیپ وحشی ژنهای مربوط به پروتئینهای پیامرسان درونسلولی) جهش نیافتهاند، این ترکیب دوگانه در خطوط بعدی درمان (پس از شکست شیمیدرمانی استاندارد) پاسخ بالینی قابل توجهی نشان داده است. ارزیابی دقیق پروفایل مولکولی تومور پیش از تجویز در این اندیکاسیون الزامی است.
سرطانهای غدد بزاقی (راجع یا متاستاتیک)
- نکات بالینی برای پزشک: در کارسینومهای مجاری غدد بزاقی که تمایل بالایی به بیان بیش از حد این گیرندههای خاص دارند، در صورت عدم امکان جراحی یا پیشرفت بیماری، ترکیب پرتوزومب و تراستوزومب میتواند به عنوان یک گزینه درمانی سیستمیک مد نظر قرار گیرد. شواهد نشان میدهد که مهار دوگانه در این تومورهای نادر میتواند به کنترل موضعی و سیستمیک بیماری کمک کند.
سرطانهای مجاری صفراوی
- نکات بالینی برای پزشک: در موارد پیشرفته یا متاستاتیک سرطانهای سیستم صفراوی که با تقویت یا بیان بیش از حد گیرنده همراه هستند، در صورتی که بیماری پس از خط اول درمان پیشرفت کرده باشد، دستورالعملهای معتبر جهانی این ترکیب را به عنوان یک گزینه هدفمند و نجاتبخش پیشنهاد میکنند.