کپسول ادواگرف برای پیشگیری از پس زدن پیوند کلیه و کبد مصرف میشود. عوارض، دوز ۰٫۵ و ۱ میلیگرم، بهترین زمان مصرف، تداخل با ایبوپروفن و گریپفروت، بارداری و قطع مصرف را بخوانید.
کپسول ادواگرف دارویی برای کاهش فعالیت سیستم ایمنی است. این دارو بیشتر در افرادی مصرف میشود که عضو پیوندی دریافت کردهاند. ادواگرف به شکل کپسول سخت با اثر طولانی عرضه میشود و معمولاً روزی یکبار مصرف میشود.
این دارو با کاهش واکنش سیستم ایمنی، به پیشگیری از پس زدن عضو پیوندی کمک میکند. تغییر برند، شکل دارویی یا مقدار مصرف ادواگرف باید فقط با تأیید متخصص پیوند انجام شود.
ماده مؤثره ادواگرف تاکرولیموس است. مقدار تاکرولیموس در خون به عملکرد کبد و کلیه، نوع عضو پیوندی، زمان سپریشده از پیوند و داروهای همزمان بستگی دارد.
تفاوت بین مقدار مؤثر و مقدار سمی تاکرولیموس کم است. به همین دلیل، مصرف این دارو به آزمایش منظم خون و پیگیری پزشکی نیاز دارد.
ادواگرف کپسول سخت با اثر طولانی است و برای مصرف روزانه طراحی شده است. این دارو با کپسولهای تاکرولیموس با اثر سریع، مانند پروگراف، یکسان نیست.
سرعت آزاد شدن و جذب این فرآوردهها با یکدیگر تفاوت دارد. بنابراین، ادواگرف را بدون نظر متخصص پیوند با فرآورده دیگری از تاکرولیموس جایگزین نکنید.
کاربرد اصلی ادواگرف، کمک به پیشگیری از پس زدن عضو پیوندی است. این دارو معمولاً همراه با داروهای دیگر که فعالیت سیستم ایمنی را کاهش میدهند، تجویز میشود.
مدت درمان به نوع پیوند و وضعیت بیمار بستگی دارد. برنامه درمانی هر بیمار توسط تیم پیوند تعیین میشود.
ادواگرف ممکن است پس از پیوند کلیه یا کبد برای کاهش واکنش بدن علیه عضو جدید تجویز شود. مقدار مصرف و محدوده مناسب تاکرولیموس در خون برای همه بیماران یکسان نیست.
نوع پیوند، عملکرد عضو پیوندی، وضعیت کبد و کلیه و داروهای همزمان در تعیین مقدار مصرف نقش دارند.
ادواگرف با کاهش بخشی از واکنش دفاعی بدن، خطر پس زدن عضو پیوندی را کم میکند. اثر مناسب دارو به مصرف منظم، رعایت زمان مصرف، انجام آزمایشها و مراجعههای پزشکی وابسته است.
قطع، کم کردن مقدار مصرف یا تغییر فرآورده بدون هماهنگی میتواند خطر پس زدن عضو پیوندی را افزایش دهد.
مقدار مصرف ادواگرف برای هر بیمار جداگانه تعیین میشود. مقدار مصرف فرد دیگری را برای خود استفاده نکنید و تعداد کپسولها را بدون هماهنگی تغییر ندهید.
عوامل زیر در تعیین مقدار مصرف ادواگرف نقش دارند:
ادواگرف در مقدارهای مختلف، از جمله ۰٫۵ و ۱ میلیگرم، عرضه میشود. پزشک ممکن است برای رسیدن به مقدار مورد نیاز، تعداد یا ترکیبی از کپسولهای مختلف را تجویز کند.
کپسولها را خودسرانه کم یا زیاد نکنید و ادواگرف را با فرآورده دیگری از تاکرولیموس جایگزین نکنید.
مقدار شروع ادواگرف پس از پیوند، بر اساس وزن بدن و نوع عضو پیوندی تعیین میشود. در برخی برنامههای درمانی، مقدار ابتدایی حدود ۰٫۱۰ تا ۰٫۳۰ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است؛ اما این مقدار برای همه بیماران مناسب نیست.
مقدار دقیق دارو فقط باید توسط پزشک تعیین شود. اسهال، بیماری کبدی، تغییر عملکرد کلیه، تغییر داروهای همزمان یا شروع داروی جدید ممکن است به تغییر مقدار مصرف نیاز داشته باشد.
ادواگرف را دقیقاً طبق دستور متخصص پیوند مصرف کنید. کپسول را کامل و با یک لیوان آب ببلعید. آن را نجوید، خرد نکنید و تغییر ندهید.
ادواگرف معمولاً روزی یکبار مصرف میشود. بهتر است دارو را هر روز در ساعت ثابتی مصرف کنید و همیشه از همان برند و همان شکل دارویی استفاده کنید؛ مگر اینکه متخصص پیوند تغییر آن را تأیید کرده باشد.
ادواگرف معمولاً یکبار در صبح مصرف میشود. اگر پزشک زمان دیگری را تعیین کرده است، همان برنامه را رعایت کنید.
مصرف دارو در ساعت ثابت به یکنواخت ماندن مقدار آن در خون کمک میکند. زمان مصرف را بر اساس احساس خود یا تغییر علائم جابهجا نکنید.
ادواگرف را با معده خالی یا حدود دو تا سه ساعت پس از غذا مصرف کنید. تا وعده غذایی بعدی نیز دستکم یک ساعت فاصله بگذارید.
روش مصرف باید در روزهای مختلف یکسان باشد؛ زیرا غذا میتواند جذب دارو را تغییر دهد. در طول درمان، گریپفروت و آب گریپفروت مصرف نکنید، چون ممکن است مقدار ادواگرف را در خون افزایش دهند.
کپسول ادواگرف را باز، خرد یا در آب حل نکنید. آن را بلافاصله پس از خارج کردن از بستهبندی مصرف کنید.
رطوبتگیر داخل بسته خوراکی نیست. دارو را در بستهبندی اصلی و دور از رطوبت، طبق دستور درجشده روی بسته نگهداری کنید.
اگر ظاهر کپسول یا بستهبندی آن با دفعات قبل تفاوت داشت، پیش از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
ادواگرف برای کاهش مداوم فعالیت سیستم ایمنی و پیشگیری از پس زدن عضو پیوندی مصرف میشود. اثر آن مانند داروهای ضددرد با بهتر شدن فوری علائم سنجیده نمیشود.
پزشک اثر درمان را با بررسی وضعیت بیمار، عملکرد عضو پیوندی و آزمایش مقدار دارو در خون ارزیابی میکند.
ادواگرف به دلیل اثر طولانی، برای مصرف روزی یکبار طراحی شده است. مدت اثر آن به مقدار مصرف، جذب دارو، عملکرد کبد، وضعیت گوارش و داروهای همزمان بستگی دارد.
فاصله مصرف را بر اساس احساس شخصی یا تغییر علائم تغییر ندهید.
مدت باقی ماندن ادواگرف در بدن برای همه افراد یکسان نیست. بیماری کبدی، اسهال، تغییر عملکرد کلیه و برخی داروهای همزمان میتوانند مقدار دارو را تغییر دهند.
آزمایش خون برای بررسی مقدار دارو و تنظیم مقدار مصرف انجام میشود. برای تغییر نتیجه آزمایش، نوبت دارو را حذف یا جابهجا نکنید.
ادواگرف فعالیت سیستم ایمنی را کاهش میدهد و میتواند احتمال عفونت را بیشتر کند. عوارض در همه افراد رخ نمیدهند و شدت آنها به مقدار دارو در خون، وضعیت بدن و داروهای همزمان بستگی دارد.
برخی عوارض احتمالی ادواگرف عبارتاند از:
اگر عوارض شدید شدند، اسهال ادامه پیدا کرد یا درد شکمی ایجاد شد، پزشک را در جریان بگذارید.
علائم زیر ممکن است نشانه عفونت یا عارضه جدی باشند و به تماس سریع با پزشک نیاز دارند:
عفونتهای مغزی و برخی عوارض عصبی در مصرفکنندگان داروهای کاهشدهنده فعالیت سیستم ایمنی نادر، اما جدی هستند. در صورت بروز این علائم، فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.
ادواگرف ممکن است فشار خون یا قند خون را افزایش دهد. کنترل منظم فشار خون و انجام آزمایشهای تجویزشده، بهویژه در افراد مبتلا به دیابت یا بیماری کلیوی، اهمیت دارد.
ریزش مو ممکن است به ادواگرف، بیماری زمینهای یا داروهای همزمان مربوط باشد. در صورت گیجی، خوابآلودگی، اختلال تمرکز یا تاری دید، رانندگی و کار با دستگاهها را متوقف کنید و پزشک را مطلع سازید.
ادواگرف ممکن است عملکرد کلیه را کاهش دهد و باعث افزایش کراتینین یا کم شدن ادرار شود. افزایش فشار خون، ورم پا یا صورت، افزایش سریع وزن و تغییر مقدار یا دفعات ادرار را به پزشک اطلاع دهید.
بررسی کراتینین، مقدار ادرار و سطح ادواگرف در خون به شناسایی زودهنگام مشکل کمک میکند.
افراد مبتلا به بیماری کبدی ممکن است به تنظیم دقیقتر مقدار دارو و مراجعههای بیشتر نیاز داشته باشند؛ زیرا تغییر عملکرد کبد میتواند مقدار ادواگرف را در خون تغییر دهد.
تهوع، سوءهاضمه و ناراحتی معده ممکن است رخ دهد. درد شدید یا مداوم شکم، بهویژه همراه با تب، لرز، تهوع یا استفراغ، نیازمند بررسی پزشکی است.
اسهال از عوارض نسبتاً شایع ادواگرف است و میتواند جذب و مقدار دارو در خون را تغییر دهد. اگر اسهال بیش از یک روز ادامه داشت، به پزشک یا تیم پیوند اطلاع دهید.
مقدار ادواگرف را برای کنترل اسهال خودسرانه تغییر ندهید. ورم ناگهانی همراه با کاهش ادرار، تنگی نفس یا افزایش سریع وزن به بررسی فوری نیاز دارد.
پیش از شروع هر داروی نسخهای، بدون نسخه، مکمل یا فرآورده گیاهی، مصرف ادواگرف را به پزشک یا داروساز بگویید.
برخی داروها مقدار ادواگرف را در خون افزایش میدهند و خطر آسیب کلیه، عوارض عصبی و اختلال ضربان قلب را بیشتر میکنند. برخی داروهای دیگر مقدار آن را کاهش میدهند و ممکن است خطر پس زدن عضو پیوندی را افزایش دهند.
برخی داروهای ضدقارچ و آنتیبیوتیکها، مانند فلوکونازول، ایتراکونازول، پوزاکونازول، وریکونازول، کلاریترومایسین، اریترومایسین و آزیترومایسین، میتوانند مقدار ادواگرف را تغییر دهند.
ریفامپیسین، ریفابوتین، ایزونیازید و برخی داروهای ضدعفونت دیگر نیز ممکن است بر مقدار این دارو اثر بگذارند. مصرف همزمان ادواگرف و سیکلوسپورین معمولاً توصیه نمیشود، زیرا میتواند خطر آسیب کلیه را بیشتر کند.
هرگونه تغییر در درمان عفونت باید با اطلاع متخصص پیوند انجام شود.
ایبوپروفن و داروهای مشابه آن ممکن است همراه با ادواگرف خطر آسیب کلیه را افزایش دهند. پیش از مصرف ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک یا مسکنهای مشابه با پزشک مشورت کنید.
در افراد پیوندی، بهویژه بیماران مبتلا به بیماری کبدی، مقدار و مدت مصرف استامینوفن نیز باید با نظر پزشک تعیین شود. هیچ مسکنی را برای مصرف مداوم خودسرانه انتخاب نکنید.
گریپفروت و آب گریپفروت ممکن است مقدار ادواگرف را در خون افزایش دهند و نباید در طول درمان مصرف شوند.
درباره سایر آبمیوهها و مکملهای گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت کنید. فرآوردههای حاوی علف چای ممکن است مقدار ادواگرف را کاهش دهند.
اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید یا احتمال بارداری وجود دارد، پیش از شروع یا ادامه مصرف ادواگرف با متخصص پیوند و متخصص زنان مشورت کنید.
ادواگرف در بارداری فقط زمانی مصرف میشود که پزشک سود و خطر احتمالی آن را بررسی کرده باشد. مصرف این دارو با احتمال زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد و برخی مشکلات نوزادی همراه گزارش شده است.
با این حال، قطع خودسرانه ادواگرف نیز میتواند عضو پیوندی را در معرض خطر قرار دهد.
اثر مستقیم ادواگرف بر باروری زنان و مردان بهطور قطعی مشخص نیست. بیماری زمینهای، نوع پیوند، داروهای همزمان و تغییرات هورمونی نیز میتوانند بر باروری اثر بگذارند.
اگر قصد بارداری دارید یا درباره باروری نگرانی دارید، با پزشک مشورت کنید.
تغییر در پریود، کیفیت اسپرم یا میل جنسی ممکن است به ادواگرف، بیماری زمینهای یا داروهای همزمان مربوط باشد. بروز یا ادامه این علائم را با پزشک در میان بگذارید.
تاکرولیموس موجود در ادواگرف وارد شیر انسان میشود و اثر آن بر نوزاد بهطور کامل مشخص نیست.
درباره ادامه شیردهی و روش تغذیه نوزاد با پزشک یا تیم پیوند مشورت کنید و درمان را خودسرانه تغییر ندهید.
مصرف ادواگرف در کودکان باید فقط با تصمیم تیم تخصصی و بر اساس وضعیت جسمی آنها انجام شود.
در سالمندان، احتمال بروز عوارض کلیوی و عصبی، افزایش فشار خون و تداخل دارویی ممکن است بیشتر باشد. به همین دلیل، پیگیری دقیقتری لازم است.
افراد مبتلا به بیماری کبدی یا کلیوی باید پیش از مصرف ادواگرف پزشک را مطلع کنند. این افراد ممکن است به مقدار مصرف متفاوت و آزمایشهای بیشتری نیاز داشته باشند.
ادواگرف قدرت دفاعی بدن را کاهش میدهد و احتمال عفونتهای باکتریایی، ویروسی، قارچی و انگلی را بیشتر میکند.
در صورت بروز هر یک از علائم زیر، سریعاً به پزشک اطلاع دهید:
در صورت عفونت، آنتیبیوتیک را خودسرانه مصرف نکنید؛ زیرا بسیاری از آنتیبیوتیکها میتوانند مقدار ادواگرف را در خون تغییر دهند.
به دلیل کاهش فعالیت سیستم ایمنی، پاسخ بدن به برخی واکسنها ممکن است کمتر شود. بعضی واکسنهای زنده نیز ممکن است برای بیمار مناسب نباشند.
پیش از هر واکسیناسیون، نوع واکسن و زمان مناسب تزریق آن را با متخصص پیوند هماهنگ کنید.
اگر یک نوبت ادواگرف را فراموش کردید، برای دریافت راهنمایی درباره زمان مصرف با تیم پیوند یا داروساز تماس بگیرید.
نوبت بعدی را دو برابر نکنید و چند کپسول را با فاصله کوتاه مصرف نکنید.
قطع ناگهانی ادواگرف میتواند خطر پس زدن عضو پیوندی را افزایش دهد. حتی در صورت بروز عارضه، مصرف دارو را بدون دستور متخصص پیوند متوقف نکنید.
اگر چند نوبت دارو را بهطور تصادفی مصرف نکردید، سریعاً با تیم درمان تماس بگیرید.
ادواگرف دارویی اعتیادآور به معنای ایجاد وابستگی رفتاری نیست. با این حال، ممکن است برای حفظ عضو پیوندی به مصرف طولانیمدت نیاز داشته باشد.
مدت درمان به نوع پیوند و وضعیت بیمار بستگی دارد. در طول درمان، عفونت، عملکرد کلیه و کبد، فشار خون و قند خون باید پیگیری شوند.
آزمایش خون تاکرولیموس برای اندازهگیری مقدار ادواگرف در خون و کمک به تنظیم مقدار مصرف انجام میشود.
بالا بودن مقدار دارو میتواند خطر آسیب کلیه، لرزش، سردرد، عوارض عصبی، افزایش فشار خون یا اختلال ضربان قلب را بیشتر کند. پایین بودن آن نیز ممکن است خطر پس زدن عضو پیوندی را افزایش دهد.
این آزمایش ممکن است در زمانهای زیر با فاصله نزدیکتری انجام شود:
محدوده مناسب ادواگرف در خون برای همه بیماران یکسان نیست. نوع پیوند، زمان سپریشده از پیوند و وضعیت کبد و کلیه در تعیین این محدوده نقش دارند.
در بسیاری از بیماران، محدوده نگهدارنده حدود ۵ تا ۱۵ نانوگرم در میلیلیتر در نظر گرفته میشود؛ اما پزشک ممکن است محدوده دیگری را مناسب بداند.
نتیجه آزمایش بهتنهایی دلیل کافی برای تغییر مقدار مصرف نیست و باید همراه با علائم، عملکرد عضو پیوندی و سایر آزمایشها بررسی شود.
نمونه خون معمولاً درست پیش از نوبت بعدی ادواگرف گرفته میشود تا کمترین مقدار دارو در خون اندازهگیری شود.
دستور مرکز پیوند را درباره زمان نمونهگیری رعایت کنید. زمان آخرین نوبت دارو، داروهای جدید، مکملها و بروز اسهال را به پزشک یا آزمایشگاه بگویید.
ادواگرف و پروگراف هر دو ماده مؤثره تاکرولیموس دارند، اما شکل آزاد شدن دارو و برنامه مصرف آنها متفاوت است.
ادواگرف اثر طولانی دارد و معمولاً روزی یکبار مصرف میشود. پروگراف اثر سریعتری دارد و معمولاً در دو نوبت روزانه تجویز میشود.
این دو فرآورده از نظر جذب یکسان نیستند و نباید بدون نظر متخصص پیوند جایگزین یکدیگر شوند. تغییر فرآورده به تنظیم مقدار مصرف و آزمایش خون نیاز دارد.
تاکرولیموس ماده مؤثره موجود در ادواگرف است و ادواگرف نام تجاری یک فرآورده با اثر طولانی محسوب میشود.
همه فرآوردههای حاوی تاکرولیموس از نظر شکل دارویی، سرعت آزاد شدن و تعداد دفعات مصرف با ادواگرف یکسان نیستند.
ادواگرف به شرکت استلاس تعلق دارد. شرکت استلاس اروپا در هلند بهعنوان شرکت مرتبط با محصول و بهستان دارو بهعنوان واردکننده معرفی شده است.
برای اطلاع از محل تولید هر سری از دارو، عبارت «ساخت» یا «تولیدکننده» را روی همان بسته بررسی کنید.
جایگزین ادواگرف ممکن است فرآورده دیگری از تاکرولیموس یا دارویی متفاوت برای کاهش فعالیت سیستم ایمنی باشد.
انتخاب جایگزین به نوع پیوند، مقدار دارو در خون، عملکرد کلیه و کبد و داروهای همزمان بستگی دارد. هیچ فرآوردهای را خودسرانه جایگزین ادواگرف نکنید.
تجربه بیماران پس از پیوند کلیه با ادواگرف یکسان نیست. برخی افراد با مصرف منظم دارو و انجام آزمایشها درمان را بهخوبی ادامه میدهند.
برخی دیگر ممکن است لرزش، سردرد، تهوع، اسهال، افزایش فشار خون یا تغییر عملکرد کلیه را تجربه کنند. تجربه یک بیمار را نمیتوان به بیمار دیگر تعمیم داد.
شدت عوارض ادواگرف به مقدار مصرف، مقدار دارو در خون، وضعیت جسمی و داروهای همزمان بستگی دارد. تهوع، سردرد و لرزش ممکن است در بعضی بیماران ایجاد شود و در بعضی دیگر دیده نشود.
تب، گلودرد، سرفه، ضعف شدید، کاهش ادرار، ورم، درد شدید شکم، گیجی، اختلال دید، تشنج یا تغییر هوشیاری به تماس سریع با پزشک نیاز دارد.
بیماران پیوندی معمولاً بر مصرف ادواگرف در ساعت ثابت، انجام آزمایشهای منظم و پرهیز از تغییر خودسرانه برند یا مقدار مصرف تأکید دارند.
با این حال، تجربههای فردی جایگزین توصیه تیم پیوند نیستند و وضعیت هر بیمار باید جداگانه بررسی شود.
تغییر وزن و ریزش مو ممکن است هنگام مصرف ادواگرف دیده شود. بیماری زمینهای، داروهای همزمان، تغییرات هورمونی و وضعیت تغذیه نیز میتوانند در بروز این علائم نقش داشته باشند.
افزایش سریع وزن همراه با ورم یا کاهش ادرار باید سریعاً بررسی شود.
خوابآلودگی عارضه اصلی ادواگرف نیست، اما گیجی، خستگی، اختلال تمرکز یا مشکل بینایی ممکن است رخ دهد.
در صورت بروز این علائم، رانندگی و کار با دستگاهها را انجام ندهید و پزشک را مطلع کنید.
تا زمانی که پزشک مصرف ادواگرف را برای پیشگیری از پس زدن عضو پیوندی لازم بداند، درمان باید ادامه پیدا کند. مدت درمان به نوع پیوند و وضعیت بیمار بستگی دارد.
قطع یا کم کردن مقدار ادواگرف بدون دستور متخصص پیوند میتواند خطر پس زدن عضو پیوندی را افزایش دهد.
