اسپری استنشاقی آئروکورت 50/100 برای کنترل آسم، تنگی نفس و سرفه استفاده میشود. این دارو حاوی کورتون است. نحوه مصرف صحیح، دوز روزانه، عوارض شایع مانند تپش قلب و تداخلات آن با سالبوتامول را در این راهنما بخوانید.
استنشاقی آئروکورت یک داروی ترکیبی برای کنترل بعضی بیماریهای تنفسی است. هر پاف از این اسپری، ۵۰ میکروگرم بکلومتازون دیپروپیونات و ۵۰ میکروگرم لوسالبوتامول دارد.
بکلومتازون التهاب راههای هوایی را کم میکند. لوسالبوتامول نیز با باز کردن راههای هوایی، تنفس را آسانتر میسازد. دارو با کمک پیشرانه هیدروفلوئوروآلکان ۱۳۴آ به ریهها میرسد.
بله. آئروکورت حاوی بکلومتازون است. بکلومتازون نوعی کورتون است که بهصورت استنشاقی مصرف میشود و التهاب راههای هوایی را کاهش میدهد.
اثر این کورتون بیشتر در ریههاست و معمولاً مانند کورتونهای خوراکی در سراسر بدن پخش نمیشود. با این حال، مصرف طولانیمدت یا دوزهای بالای آن همچنان به مراقبت پزشکی نیاز دارد.
ماده مؤثر این دارو ترکیبی از بکلومتازون و لوسالبوتامول است. آئروکورت نام تجاری محصول شرکت سیپلا در هند است که شرکت بهستان دارو آن را در بازار ایران عرضه میکند.
محصولات داخلی ممکن است نام تجاری یا شکل دارویی متفاوتی داشته باشند. هنگام جایگزینی، مقدار و نوع ماده مؤثر باید بررسی شود. تغییر محصول بهتر است با نظر پزشک یا داروساز انجام گیرد.
آئروکورت برای کنترل روزانه آسم در بیمارانی استفاده میشود که هم به باز شدن راههای هوایی و هم به کاهش التهاب نیاز دارند.
لوسالبوتامول به باز شدن راههای هوایی کمک میکند و بکلومتازون التهاب آنها را کاهش میدهد. این دارو باید طبق برنامه پزشک مصرف شود و جایگزین اسپری نجاتبخش در حمله شدید آسم نیست.
آئروکورت ممکن است برای بعضی بیماریهای همراه با تنگی نفس، خسخس سینه و سرفه مداوم تجویز شود. لوسالبوتامول عضلات اطراف راههای هوایی را شل میکند و بکلومتازون التهاب را کاهش میدهد.
هر سرفه یا برونشیتی به این دارو نیاز ندارد. مصرف آئروکورت باید پس از تشخیص پزشک انجام شود.
برخی افراد ممکن است پس از مصرف آئروکورت دچار لرزش خفیف دست، بیقراری، سرگیجه، سردرد، خشکی یا درد گلو و تغییر صدا شوند.
آبریزش یا گرفتگی بینی نیز ممکن است رخ دهد. این عوارض در بسیاری از افراد خفیف هستند و با ادامه درمان کمتر میشوند. اگر عارضه شدید یا مداوم بود، با پزشک مشورت کنید.
مصرف طولانیمدت، بهویژه با دوز بالا، ممکن است باعث کاهش تراکم استخوان، کاهش فعالیت غده فوقکلیوی غدهای که هورمونهای مهم بدن را میسازد و در موارد نادر آبمروارید یا افزایش فشار چشم شود.
رشد قد کودکان باید در طول درمان بررسی شود. بعضی بزرگسالان نیز ممکن است به بررسی دورهای چشم و استخوان نیاز داشته باشند.
پیش از مصرف، اسپری را بهخوبی تکان دهید. سپس تا حد امکان بازدم کنید؛ اما درون دهانه اسپری نفس نکشید.
دهانه اسپری را بین دندانها بگذارید و لبها را کاملاً دور آن ببندید. همزمان با شروع یک دم آرام و عمیق، قوطی اسپری را فشار دهید و به دم ادامه دهید.
پس از خارج کردن دهانه اسپری، چند ثانیه نفس خود را نگه دارید و سپس بهآرامی بازدم کنید. اگر هماهنگ کردن دم و فشار دادن اسپری دشوار است، پزشک یا داروساز ممکن است استفاده از محفظه واسط وسیلهای که مصرف اسپری را آسانتر و رسیدن دارو به ریه را بیشتر میکند توصیه کند.
باقی ماندن بکلومتازون در دهان و گلو میتواند باعث برفک دهان رشد بیش از حد قارچی به نام کاندیدا، گرفتگی صدا یا تحریک گلو شود.
پس از هر بار مصرف، دهان خود را با آب بشویید یا غرغره کنید و آب را بیرون بریزید. آب شستوشو را نبلعید.
مصرف آئروکورت به وعدههای غذایی وابسته نیست و باید طبق برنامه تجویزشده انجام شود.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، بهمحض یادآوری آن را مصرف کنید؛ مگر اینکه زمان نوبت بعدی نزدیک باشد. در این حالت، نوبت فراموششده را رها کنید و برای جبران، دو برابر مصرف نکنید.
دوز معمول برای بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۲ سال، دو پاف در هر نوبت و سه یا چهار نوبت در روز است. با این حال، تعداد پافها و دفعات مصرف باید بر اساس وضعیت بیمار و نسخه پزشک تعیین شود.
پزشک معمولاً کمترین دوزی را انتخاب میکند که بتواند بیماری را کنترل کند. مصرف منظم دارو برای حفظ اثر آن اهمیت دارد.
اگر پزشک دو پاف در هر نوبت تجویز کرده باشد، مصرف همان مقدار بهمعنای مصرف بیش از حد نیست.
اما افزایش خودسرانه تعداد پافها میتواند باعث تپش قلب، ضربان نامنظم قلب و کاهش پتاسیم خون شود. در صورت مصرف بیشتر از مقدار تجویزشده یا بروز علائم شدید، فوراً با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
مصرف آئروکورت در بارداری، بهویژه سهماهه اول، باید با نظر پزشک انجام شود. پزشک زمانی آن را تجویز میکند که فایده کنترل بیماری برای مادر بیشتر از خطر احتمالی برای جنین باشد.
کنترلنشدن آسم نیز میتواند برای مادر و جنین خطرناک باشد و احتمال فشار خون شدید بارداری یا زایمان زودرس را افزایش دهد. دارو را خودسرانه قطع یا مقدار آن را تغییر ندهید.
میزان ورود ترکیبات آئروکورت به شیر مادر بهطور دقیق مشخص نیست. چون مقدار جذب دارو در بدن پس از مصرف استنشاقی معمولاً کم است، ممکن است پزشک مصرف آن را ادامه دهد.
با این حال، مصرف آئروکورت در دوران شیردهی باید با نظر مستقیم پزشک انجام شود.
آئروکورت خود حاوی لوسالبوتامول است. به همین دلیل، مصرف همزمان آن با اسپریهای بازکننده سریع راههای هوایی، مانند ونتولین، باید با نظر پزشک باشد.
مصرف بیش از حد این داروها میتواند خطر تپش قلب و عوارض قلبی را بیشتر کند. پزشک ممکن است در حملههای حاد، استفاده کوتاهمدت از اسپری نجاتبخش را در کنار آئروکورت توصیه کند.
داروهای مسدودکننده گیرنده بتا، مانند پروپرانولول و آتنولول، ممکن است اثر لوسالبوتامول را کم کنند و در بعضی افراد تنگی نفس را افزایش دهند.
داروهای ادرارآور ممکن است همراه با لوسالبوتامول، کاهش پتاسیم خون را بیشتر کنند. بعضی داروهای ضدقارچ و ضدویروس نیز میتوانند مقدار بکلومتازون در بدن را افزایش دهند.
اگر بیماری قلبی، فشار خون یا بیماری دیگری دارید، پیش از شروع دارو فهرست داروهای مصرفی خود را به پزشک بگویید.
اگر از قرصهای کورتون مانند پردنیزولون استفاده میکنید و قرار است آئروکورت را شروع کنید، پزشک باید روند تغییر درمان را تنظیم کند.
قطع ناگهانی قرص کورتون میتواند باعث نارسایی غده فوقکلیوی ناتوانی بدن در ساخت مقدار کافی از هورمونهای ضروری شود. هرگونه کاهش یا قطع کورتون خوراکی باید تدریجی و با نظر پزشک باشد.
لوسالبوتامول معمولاً چند دقیقه پس از استنشاق اثر خود را نشان میدهد و میتواند عبور هوا را بهتر کند.
بکلومتازون برای کاهش التهاب به مصرف منظم نیاز دارد. بنابراین اثر کامل بخش ضدالتهابی دارو معمولاً پس از چند روز بهتر مشخص میشود.
اثر بازکننده راههای هوایی معمولاً حدود چهار تا شش ساعت ادامه دارد. به همین دلیل، پزشک ممکن است دارو را سه یا چهار بار در روز تجویز کند.
مدت اثر در افراد مختلف یکسان نیست و به شدت بیماری، مقدار مصرف و پاسخ بدن بستگی دارد.
آئروکورت بیشتر برای کنترل روزانه آسم است و درمان اصلی حمله شدید آسم به شمار نمیرود.
در زمان حمله، طبق برنامه پزشک از اسپری نجاتبخش استفاده کنید. اگر تنگی نفس شدید است، با اسپری نجاتبخش بهتر نمیشود یا تنفس دشوارتر میشود، فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.
لوسالبوتامول میتواند باعث لرزش خفیف دستها و تپش قلب شود. در موارد نادر، درد قفسه سینه نیز گزارش شده است.
اگر تپش قلب یا درد قفسه سینه شدید، مداوم یا همراه با سرگیجه، ضعف، تنگی نفس یا ضربان نامنظم بود، فوراً به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کنید.
تهوع و سوءهاضمه بهندرت پس از مصرف آئروکورت رخ میدهد. این دارو معمولاً آسیب مستقیم و شدیدی به معده وارد نمیکند.
اگر دارو بهجای رسیدن به ریه، مقدار زیادی بلعیده شود، احتمال ناراحتی گوارشی بیشتر میشود. رعایت روش صحیح مصرف به کاهش این مشکل کمک میکند.
لوسالبوتامول در بعضی افراد باعث بیقراری، افزایش هوشیاری، سردرد یا بیخوابی میشود. مصرف دارو در ساعات پایانی شب ممکن است خواب بعضی افراد را مختل کند.
اگر بیخوابی یا سردرد ادامه داشت، درباره زمان مصرف و برنامه درمانی با پزشک مشورت کنید.
باقی ماندن بکلومتازون روی تارهای صوتی و مخاط گلو میتواند باعث گرفتگی صدا یا برفک دهان و گلو شود.
شستوشوی دهان پس از هر بار مصرف و استفاده از محفظه واسط، در صورت توصیه پزشک، احتمال بروز این عوارض را کم میکند.
ایمنی و اثرگذاری آئروکورت در کودکان زیر چهار سال تأیید نشده است. در کودکان بزرگتر نیز مصرف دارو باید فقط با نظر پزشک و با کمترین مقدار مؤثر انجام شود.
درمان طولانیمدت میتواند سرعت رشد قد را کمی کاهش دهد. به همین دلیل، رشد کودکان باید بهطور منظم بررسی شود. والدین نباید مقدار یا دفعات مصرف را خودسرانه تغییر دهند.
در سالمندان، پزشک مقدار دارو را با احتیاط انتخاب میکند؛ زیرا احتمال بیماریهای قلبی، کلیوی یا کبدی در این گروه بیشتر است.
دوزهای بالای آئروکورت ممکن است قند خون را افزایش دهد. افراد مبتلا به دیابت باید قند خون خود را طبق نظر پزشک بررسی کنند.
افراد مبتلا به پرکاری تیروئید یا صرع نیز باید پیش از مصرف دارو، پزشک را در جریان بیماری خود بگذارند.
خیر. آئروکورت اعتیادآور نیست و وابستگی به معنای اعتیاد ایجاد نمیکند.
با این حال، دارو آسم را کنترل میکند و بیماری را بهطور قطعی از بین نمیبرد. بنابراین ممکن است پس از قطع آن، تنگی نفس یا دیگر نشانههای بیماری دوباره ظاهر شوند.
قطع ناگهانی آئروکورت ممکن است باعث برگشت شدید علائم آسم شود. این خطر در افرادی که دوز بالا مصرف میکنند یا اخیراً کورتون خوراکی را قطع کردهاند، بیشتر است.
کاهش مقدار مصرف یا قطع دارو باید طبق برنامه پزشک انجام شود. دارو را بدون مشورت پزشک متوقف نکنید.
جایگزین آئروکورت به شدت بیماری، داروهای همزمان و پاسخ بدن به درمان بستگی دارد. ممکن است پزشک یک اسپری ضدالتهاب، یک داروی بازکننده راههای هوایی یا یک اسپری ترکیبی دیگر را انتخاب کند.
هیچ جایگزینی را خودسرانه شروع نکنید. مقدار ماده مؤثر، تعداد دفعات مصرف و نقش دارو در کنترل یا تسکین نشانهها میتواند متفاوت باشد.
اسپری بکلومتازون فقط داروی ضدالتهاب دارد. ونتولین نیز فقط راههای هوایی را باز میکند. آئروکورت هر دو ماده، یعنی بکلومتازون و لوسالبوتامول، را در یک اسپری دارد.
آئروکورت جایگزین خودکار بکلومتازون یا ونتولین نیست. انتخاب یا تغییر دارو باید بر اساس تشخیص پزشک انجام شود.
برخی مصرفکنندگان گفتهاند که با مصرف منظم آئروکورت، حملههای شبانه آسم و نیازشان به اسپری فوری کمتر شده است. بعضی افراد نیز تنفس آسانتر هنگام فعالیت را تجربه کردهاند.
اثر دارو در همه افراد یکسان نیست. شدت بیماری، روش صحیح استفاده و منظم بودن مصرف، بر نتیجه درمان اثر میگذارد.
برخی افراد پس از مصرف آئروکورت دچار لرزش دست یا تپش قلب میشوند. این عوارض ممکن است در آغاز درمان بیشتر باشند و بعداً کاهش پیدا کنند.
تپش قلب شدید، ضربان نامنظم یا درد قفسه سینه طبیعی نیست و باید توسط پزشک بررسی شود.
برخی مادرانی که با نظر پزشک از آئروکورت استفاده کردهاند، بر اهمیت کنترل آسم در بارداری تأکید داشتهاند.
تجربه دیگران جایگزین بررسی پزشکی نیست. مصرف دارو در بارداری باید فقط با نظر پزشک و در مقدار تجویزشده انجام شود.
خیر. آئروکورت معمولاً خوابآور نیست. در بعضی افراد، لوسالبوتامول میتواند باعث بیخوابی، بیقراری یا افزایش موقت هوشیاری شود.
آئروکورت را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید. دارو نباید یخ بزند.
قوطی فلزی را سوراخ نکنید و حتی پس از خالی شدن در آتش نیندازید. پیش از مصرف، تاریخ انقضای درجشده روی بسته را بررسی کنید.
افرادی که به بکلومتازون، لوسالبوتامول یا هر یک از مواد تشکیلدهنده دارو حساسیت شدید دارند، نباید از آئروکورت استفاده کنند.
در حمله بسیار شدید آسم، آئروکورت نباید تنها درمان باشد. این وضعیت به درمان فوری و مراقبت پزشکی نیاز دارد.
اگر آئروکورت مانند گذشته اثر نمیکند یا برای کنترل تنگی نفس به پافهای بیشتری نیاز دارید، ممکن است بیماری بدتر شده باشد. مقدار دارو را خودسرانه افزایش ندهید و با پزشک تماس بگیرید.
روش استنشاق، سالم بودن اسپری و رعایت زمان مصرف را بررسی کنید. اگر تنگی نفس شدید است یا با اسپری نجاتبخش بهتر نمیشود، مراجعه فوری به مرکز درمانی ضروری است.
