آمپول آتگام چیست و چه ترکیباتی دارد؟
آتگام یک داروی تخصصی مهار کننده سیستم ایمنی است که در شرایط مشخص، برای درمان کم خونی آپلاستیک و رد پیوند کلیه استفاده می شود. این دارو از پادتن های به دست آمده از اسب ساخته شده است و باید پس از رقیق سازی، به صورت انفوزیون وریدی در مرکز درمانی مجهز تجویز شود.
نام دقیق ماده موثره آتگام، «ایمونوگلوبولین ضد تیموسیت اسبی» است. عنوان «ایمونوگلوبولین ضد لنفوسیت» نیز برای توصیف این گروه به کار می رود، اما برای معرفی دقیق آتگام، ذکر منشأ اسبی اهمیت دارد. آتگام با فرآورده های ضد تیموسیت خرگوشی یکسان نیست.
مشخصات اصلی فرآورده:
- نام تجاری: آتگام.
- ماده موثره: ایمونوگلوبولین ضد تیموسیت اسبی.
- قدرت: ۲۵۰ میلی گرم در ۵ میلی لیتر.
- غلظت: ۵۰ میلی گرم در هر میلی لیتر.
- شکل دارویی: محلول استریل برای رقیق سازی و انفوزیون وریدی.
- شرکت صاحب برند: فایزر.
این محصول در ویال عرضه می شود، هرچند در جستجوهای مصرف کنندگان ممکن است «آمپول آتگام» نامیده شود. آتگام داروی تزریق عضلانی یا تزریق سریع وریدی نیست.
آتگام برای چیست؟
در اطلاعات تجویزی رسمی آمریکا، کاربردهای اصلی آتگام شامل موارد زیر هستند:
- درمان رد پیوند کلیه: برای مهار پاسخ ایمنی علیه کلیه پیوندی، با تصمیم تیم پیوند.
- درمان کم خونی آپلاستیک متوسط تا شدید: در بیمارانی که برای پیوند مغز استخوان مناسب تشخیص داده نشده اند، مطابق ارزیابی متخصص.
در بعضی مراکز، دارو ممکن است در شرایط دیگر و بر اساس پروتکل تخصصی استفاده شود. این کاربردها لزوما در برچسب رسمی آمریکا تایید نشده اند.
آتگام برای کم خونی ناشی از کمبود آهن، کمبود ویتامین یا هر نوع کاهش سلول های خونی مناسب نیست.
آتگام چگونه سیستم ایمنی را مهار می کند؟
پادتن های موجود در آتگام به اهدافی روی سلول های ایمنی متصل می شوند و تعداد یا فعالیت برخی از این سلول ها را کاهش می دهند.
این اثر می تواند:
- حمله سیستم ایمنی به بافت پیوندی را کاهش دهد.
- در کم خونی آپلاستیک ایمنی، حمله به سلول های سازنده خون در مغز استخوان را مهار کند.
- فرصت بهبود عملکرد مغز استخوان را فراهم کند.
در مقابل، همین مهار ایمنی می تواند خطر عفونت را افزایش دهد. بنابراین، اثر درمانی دارو و خطرهای آن باید هم زمان پایش شوند.
آتگام در درمان کم خونی آپلاستیک چه نقشی دارد؟
در برخی بیماران مبتلا به کم خونی آپلاستیک، سیستم ایمنی به سلول های بنیادی خون ساز آسیب می زند. نتیجه ممکن است کاهش گلبول قرمز، گلبول سفید و پلاکت باشد.
آتگام با کاهش این حمله ایمنی می تواند به بازیابی خون سازی کمک کند. در درمان کم خونی آپلاستیک شدید، ترکیب ضد تیموسیت اسبی با سیکلوسپورین و در بیماران مناسب با الترومبوپگ، یکی از رویکردهای مهم درمانی است.
نکات مهم:
- انتخاب میان پیوند و درمان مهار کننده ایمنی به سن، وضعیت بیمار و دسترسی به اهدا کننده مناسب بستگی دارد.
- همه بیماران به درمان پاسخ نمی دهند.
- پاسخ ممکن است چند ماه زمان ببرد.
- مراقبت حمایتی، تزریق فرآورده های خونی و پیشگیری از عفونت ممکن است همچنان لازم باشند.
آتگام برای رد پیوند کلیه چگونه استفاده می شود؟
در رد پیوند، سیستم ایمنی به کلیه پیوندی حمله می کند. آتگام ممکن است برای مهار این واکنش، بر اساس نوع و شدت رد پیوند، استفاده شود. پیش از انتخاب درمان، تیم پیوند ممکن است موارد زیر را بررسی کند:
- تغییر کراتینین و عملکرد کلیه.
- نتایج نمونه برداری از کلیه پیوندی.
- نوع رد پیوند.
- پاسخ به درمان های قبلی.
- وجود عفونت یا سایر علت های اختلال عملکرد پیوند.
آتگام درمان یکسان برای همه انواع رد پیوند نیست. در رد پیوند وابسته به پادتن، ممکن است درمان های دیگری نیز ضرورت داشته باشند.
تفاوت آتگام اسبی با داروی ضد تیموسیت خرگوشی
آتگام منشأ اسبی دارد، در حالی که بعضی فرآورده های دیگر این گروه از خرگوش تهیه می شوند. این داروها از نظر موارد زیر تفاوت دارند:
- منشأ و ترکیب پادتن ها.
- مقدار مصرف بر حسب وزن.
- کاربردهای تایید شده.
- شواهد اثربخشی در بیماری های مختلف.
- شدت و مدت اثر بر سلول های ایمنی.
- احتمال واکنش های حساسیتی.
آتگام و فرآورده خرگوشی نباید با مقدار مساوی یا به صورت خودکار جایگزین یکدیگر شوند. در کم خونی آپلاستیک، شواهد درمان خط اول برای فرآورده اسبی اهمیت ویژه ای دارند.
نحوه تزریق آتگام
آتگام پس از رقیق سازی، از راه ورید و به صورت انفوزیون آهسته تجویز می شود.
در اطلاعات رسمی فایزر:
- مدت انفوزیون باید حداقل چهار ساعت باشد.
- دارو باید از طریق فیلتر مناسب داخل مسیر تزریق عبور کند.
- استفاده از ورید پرجریان یا مسیر وریدی مناسب برای کاهش عوارض موضعی اهمیت دارد.
- بیمار باید حین تزریق از نظر حساسیت و سایر واکنش ها پایش شود.
- تزریق مستقیم محتویات ویال، تزریق سریع وریدی، تزریق عضلانی و مصرف در منزل بدون امکانات تخصصی مناسب نیست.
مقدار مصرف آتگام و تعداد روزهای درمان چقدر است؟
مقدار مصرف بر اساس وزن، علت تجویز، پروتکل درمانی و تحمل بیمار تعیین می شود.
برای آگاهی مصرف کننده:
- درمان معمولا شامل چند نوبت انفوزیون در یک دوره مشخص است.
- برنامه درمان کم خونی آپلاستیک با رد پیوند کلیه یکسان نیست.
- بعضی رژیم های رایج تخصصی با رژیم نوشته شده در برچسب رسمی تفاوت دارند.
- عدد ۲۵۰ میلی گرم روی ویال، مقدار داروی هر ویال است؛ نه مقدار ثابت مورد نیاز هر بیمار.
- کاهش یا افزایش مقدار مصرف، حذف یک نوبت یا تغییر سرعت انفوزیون باید فقط توسط تیم درمان انجام شود. رژیم های مرجع در بخش تخصصی انتهای متن آمده اند.
قبل از تزریق آتگام چه آزمایش ها و بررسی هایی لازم است؟
بررسی های اولیه بر اساس وضعیت بیمار انتخاب می شوند و معمولا شامل موارد زیر هستند:
- شمارش کامل سلول های خون و پلاکت.
- آزمایش های عملکرد کبد و کلیه.
- بررسی عفونت فعال.
- ارزیابی سابقه حساسیت به پروتئین های اسبی.
- بررسی داروهای مهار کننده ایمنی و واکسن های اخیر.
- ارزیابی بارداری در صورت لزوم.
- در بیماران مناسب، بررسی عفونت های قابل فعال شدن مجدد، مانند هپاتیت ها، نیز بر اساس پروتکل مرکز انجام می شود.
فایزر پیش از درمان، تست پوستی را برای شناسایی بعضی افراد در معرض خطر حساسیت توصیه می کند. این تست باید توسط کادر آموزش دیده انجام شود و نتیجه منفی آن، حساسیت شدید را به طور کامل رد نمی کند.
چرا قبل از آتگام داروی ضد حساسیت یا کورتون تجویز می شود؟
برای کاهش واکنش های ناشی از انفوزیون، تیم درمان ممکن است پیش داروهایی مانند موارد زیر تجویز کند:
- داروی تب بر.
- آنتی هیستامین.
- کورتون.
این داروها می توانند احتمال یا شدت برخی علائم، مانند تب، لرز و بثورات را کاهش دهند. کورتون در بعضی پروتکل ها برای پیشگیری یا کنترل بیماری سرم نیز استفاده می شود.
با این حال، پیش داروها مانع قطعی آنافیلاکسی نیستند. وجود تجهیزات احیا و پایش همچنان ضروری است.
عوارض شایع آتگام
عوارض گزارش شده شامل موارد زیر هستند:
- تب و لرز.
- بثورات پوستی و خارش.
- درد مفاصل.
- سردرد.
- تهوع یا ناراحتی گوارشی.
- تغییر فشار خون یا ضربان قلب.
- درد و التهاب در محل تزریق.
- کاهش پلاکت یا گلبول سفید.
بعضی از این علائم ممکن است از بیماری زمینه ای یا داروهای همراه نیز ناشی شوند. برای تعیین علت، ارزیابی تیم درمان لازم است.
درصد عوارض به جمعیت مطالعه و برنامه درمان وابسته است؛ بنابراین، نباید یک درصد را برای همه مصرف کنندگان آتگام قطعی دانست.
حساسیت شدید و واکنش حین تزریق آتگام چه علائمی دارد؟
آتگام می تواند باعث آنافیلاکسی یا واکنش شدید مرتبط با انفوزیون شود.
علائم هشدار:
- تنگی نفس یا خس خس.
- احساس گرفتگی گلو.
- تورم لب، زبان یا صورت.
- کهیر گسترده.
- افت فشار خون، سرگیجه شدید یا غش.
- درد قفسه سینه.
- تب و لرز شدید همراه با ناپایداری وضعیت عمومی.
در صورت بروز این علائم حین تزریق، بلافاصله به پرستار یا پزشک اطلاع دهید. توقف یا تغییر سرعت انفوزیون و درمان واکنش بر عهده کادر درمان است.
در اطلاعات فایزر، پایش از نظر آنافیلاکسی حین انفوزیون و حداقل ۲۴ ساعت پس از آن توصیه شده است.
بیماری سرم بعد از آتگام چیست؟
بیماری سرم نوعی واکنش ایمنی تاخیری به پروتئین خارجی است. این عارضه ممکن است حدود یک تا دو هفته پس از شروع درمان ظاهر شود، هرچند زمان بروز متغیر است.
علائم احتمالی:
- تب.
- بثورات یا کهیر.
- درد و تورم مفاصل.
- درد عضلات.
- احساس ناخوشی.
- گاهی درگیری کلیه یا تغییر آزمایش ها.
بیماری سرم با حساسیت فوری حین تزریق یکسان نیست. همچنین تب پس از آتگام نباید بدون بررسی به بیماری سرم نسبت داده شود، زیرا عفونت نیز ممکن است وجود داشته باشد.
درمان بر اساس شدت، ممکن است شامل کورتون و سایر اقدامات حمایتی باشد.
آیا آتگام خطر عفونت را افزایش می دهد؟
بله. آتگام فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می دهد و بسیاری از بیماران هم زمان داروهای مهار کننده ایمنی دیگری دریافت می کنند.
خطرهای احتمالی شامل:
- عفونت های باکتریایی.
- عفونت های قارچی.
- عفونت های ویروسی.
- فعال شدن مجدد بعضی عفونت های نهفته.
بسته به بیماری و پروتکل، داروهای پیشگیری از عفونت یا پایش ویروس هایی مانند سیتومگالوویروس ممکن است لازم باشند.
در بیمار دچار کاهش شدید گلبول سفید، تب ۳۸ درجه یا بالاتر باید فورا به تیم درمان گزارش شود و نباید برای برطرف شدن خودبه خودی آن منتظر ماند.
آتگام چه تاثیری بر پلاکت، کبد و کلیه دارد؟
در طول درمان ممکن است کاهش پلاکت یا گلبول سفید و تغییر آزمایش های کبدی یا کلیوی رخ دهد.
پایش اهمیت دارد، زیرا:
- کاهش پلاکت می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.
- کاهش گلبول سفید می تواند خطر عفونت را بیشتر کند.
- تغییر آنزیم های کبدی نیازمند بررسی علت است.
- اختلال کلیه ممکن است به بیماری زمینه ای، داروهای همراه یا واکنش درمانی مربوط باشد.
- کبودی غیرعادی، خونریزی لثه، خون در ادرار، زردی یا کاهش واضح ادرار را گزارش کنید.
- تصمیم درباره ادامه، وقفه یا تغییر درمان باید بر اساس وضعیت بالینی و آزمایش ها گرفته شود.
آتگام با چه داروها و واکسن هایی تداخل دارد؟
- مهم ترین نگرانی، افزایش اثر مهار ایمنی با داروهای همراه است.
- سیکلوسپورین، تاکرولیموس و کورتون ها: ممکن است عمدا در برنامه درمان استفاده شوند، اما نیاز به پایش عفونت و عوارض دارند.
- سایر داروهای کاهش دهنده سلول های خون: می توانند خطر افت شمارش سلولی را افزایش دهند.
- داروهای آسیب رسان به کلیه یا کبد: ارزیابی مجموع خطر، به ویژه در درمان های ترکیبی، لازم است.
- واکسن های زنده در دوره مهار شدید ایمنی معمولا مناسب نیستند. زمان واکسیناسیون باید با تیم درمان هماهنگ شود.
- واکسن های غیرزنده ممکن است پاسخ ایمنی ضعیف تری ایجاد کنند، اما زمان مناسب تزریق آن ها به شرایط بیمار بستگی دارد.
- غذا یا مکمل خاصی نمی تواند اثر مهار ایمنی آتگام را خنثی کند.
مصرف آتگام در بارداری و شیردهی
بارداری
- داده های انسانی محدود هستند و در مطالعات حیوانی نگرانی هایی درباره آسیب جنینی مطرح شده است. استفاده باید بر اساس ضرورت درمان و ارزیابی منفعت و خطر انجام شود.
- پیش از شروع درمان، بارداری، احتمال بارداری یا برنامه باردار شدن را به پزشک اطلاع دهید.
شیردهی
- اطلاعات کافی درباره ورود آتگام به شیر انسان و اثر آن بر شیرخوار وجود ندارد. تصمیم درباره ادامه شیردهی یا وقفه در آن باید با توجه به ضرورت درمان و داروهای همراه گرفته شود.
- با توجه به ماهیت تخصصی درمان، تعیین یک مدت ثابت برای قطع شیردهی بدون بررسی نسخه و شرایط بیمار مناسب نیست.
مراقبت های بعد از آتگام و زمان مشاهده پاسخ درمانی
بعد از پایان انفوزیون، اثر دارو و خطر بعضی عوارض ادامه دارد.
مراقبت های مهم:
- آزمایش های برنامه ریزی شده را انجام دهید.
- داروهای پیشگیری از عفونت را مطابق نسخه مصرف کنید.
- تب، بثورات جدید، درد مفاصل و خونریزی را گزارش کنید.
- از تماس نزدیک با افراد بیمار پرهیز کنید.
- داروهای مهار کننده ایمنی را خودسرانه قطع نکنید.
در کم خونی آپلاستیک، پاسخ معمولا فوری نیست و ارزیابی های مهم اغلب در حدود سه و شش ماه انجام می شوند. بهبود زودتر یا دیرتر ممکن است رخ دهد.
در رد پیوند کلیه، زمان و معیار پاسخ متفاوت است و با عملکرد کلیه، آزمایش ها و در صورت لزوم بررسی بافتی سنجیده می شود.
آتگام چگونه نگهداری می شود و مصرف بیش از حد چه خطرهایی دارد؟
نگهداری ویال باز نشده:
- در یخچال، در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتی گراد نگهداری شود.
- از یخ زدگی جلوگیری شود.
- ویال برای حفظ پایداری پروتئین تکان شدید داده نشود.
- حمل و نگهداری مطابق زنجیره سرد و دستور سازنده انجام شود.
- شرایط نگهداری و زمان مجاز استفاده از محلول رقیق شده باید توسط داروساز بیمارستان و بر اساس بروشور رسمی تعیین شود.
مصرف بیش از حد
- ممکن است خطر مهار شدید ایمنی، عفونت و کاهش سلول های خونی را افزایش دهد. اطلاعات درباره مسمومیت با این دارو محدود است و پادزهر اختصاصی شناخته شده ای وجود ندارد.
- در خطای مقدار یا سرعت انفوزیون، تیم درمان باید فورا مطلع شود تا پایش و اقدامات حمایتی مناسب انجام گیرد.
سوالات متداول درباره آمپول آتگام
آیا آتگام همان داروی ضد تیموسیت است؟
آتگام یکی از فرآورده های ضد تیموسیت با منشأ اسبی است. همه داروهای این گروه آتگام نیستند و فرآورده اسبی با خرگوشی تفاوت دارد.
آیا آتگام داروی شیمی درمانی است؟
آتگام معمولا در گروه داروهای مهار کننده ایمنی قرار می گیرد، نه شیمی درمانی متداول ضد سرطان. با این حال، درمان آن نیازمند پایش تخصصی است.
آیا تزریق آتگام درد دارد؟
قرار دادن مسیر وریدی ممکن است درد مختصری داشته باشد. درد، سوزش یا تورم در امتداد رگ هنگام انفوزیون باید گزارش شود تا مسیر بررسی شود.
آیا برای دریافت آتگام باید بستری شد؟
در بسیاری از برنامه های درمانی، به ویژه برای کم خونی آپلاستیک، درمان در بیمارستان انجام می شود. شکل مراقبت به پروتکل، وضعیت بیمار و نیاز به پایش بستگی دارد؛ این دارو برای تزریق خودسرانه در منزل مناسب نیست.
آیا تب بعد از آتگام طبیعی است؟
تب از واکنش های شناخته شده است، اما می تواند نشانه عفونت نیز باشد. به ویژه در کاهش گلبول سفید، نباید آن را بی اهمیت دانست.
آیا بعد از آتگام می توان داروهای دیگر را قطع کرد؟
خیر. داروهایی مانند سیکلوسپورین یا داروهای پیشگیری از عفونت ممکن است برای مدت طولانی تری لازم باشند. قطع یا کاهش آن ها باید با دستور متخصص باشد.
آیا یک دوره آتگام همیشه کافی است؟
خیر. پاسخ، عود یا نیاز به درمان بعدی به بیماری و شرایط فرد وابسته است. دوره دوم یا تغییر درمان نیازمند ارزیابی تخصصی است.
بخش تخصصی برای پزشکان و داروسازان
شناسایی فرآورده و جلوگیری از خطای جایگزینی
آتگام، ایمونوگلوبولین ضد تیموسیت اسبی با غلظت ۵۰ میلی گرم در میلی لیتر است. هر ویال ۵ میلی لیتری حاوی ۲۵۰ میلی گرم دارو است. در نسخه و دستور آماده سازی، موارد زیر صریح ثبت شوند:
- نام فرآورده.
- منشأ اسبی.
- مقدار بر حسب میلی گرم به ازای هر کیلوگرم.
- وزن مبنای محاسبه.
- مقدار کل هر نوبت.
- حجم و نوع رقیق کننده.
- مدت انفوزیون.
جایگزینی با ضد تیموسیت خرگوشی بر اساس مقدار برابر ممنوع است و نیاز به دستور جدید دارد.
رژیم های موجود در اطلاعات تجویزی رسمی فایزر
- رد پیوند کلیه: مقدار مرجع ۱۰ تا ۱۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در روز، به مدت ۱۴ روز است. در بعضی برنامه ها، نوبت های اضافی یک روز در میان داده می شوند تا مجموع نوبت ها به ۲۱ برسد.
- کم خونی آپلاستیک: مقدار درج شده در برچسب آمریکا ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در روز، به مدت ۸ تا ۱۴ روز است. نوبت های اضافی یک روز در میان ممکن است تا رسیدن به مجموع ۲۱ نوبت تجویز شوند.
- رژیم رایج تخصصی کم خونی آپلاستیک شدید: در بسیاری از پروتکل ها، ضد تیموسیت اسبی با مقدار ۴۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در روز، برای چهار روز، همراه سیکلوسپورین و در بیماران مناسب الترومبوپگ استفاده می شود. این رژیم با رژیم درج شده در برچسب آمریکا متفاوت است و باید به عنوان برنامه مبتنی بر شواهد و پروتکل تخصصی شناخته شود.
حساسیت، تست پوستی و پایش انفوزیون
سابقه واکنش آنافیلاکتیک به آتگام یا سایر فرآورده های گاماگلوبولین اسبی، منع مصرف مهم است. اطلاعات فایزر انجام تست پوستی پیش از درمان را توصیه می کند، اما:
- نتیجه منفی، آنافیلاکسی را رد نمی کند.
- تست، بیماری سرم تاخیری را پیش بینی نمی کند.
- نتیجه مثبت نیازمند ارزیابی دقیق منفعت و خطر و تصمیم تخصصی است.
- تجهیزات و داروهای احیا باید در دسترس باشند.
- پایش حین انفوزیون و حداقل ۲۴ ساعت پس از آن، مطابق اطلاعات رسمی، انجام شود.
- واکنش های شدید باید از آنافیلاکسی، واکنش مرتبط با انفوزیون، عفونت و عوارض قلبی یا تنفسی افتراق داده شوند.
رقیق سازی، فیلتر و سازگاری
در اطلاعات تجویزی رسمی:
- غلظت نهایی محلول نباید از ۴ میلی گرم در میلی لیتر بیشتر باشد.
- سدیم کلراید ۰٫۹ درصد، سدیم کلراید ۰٫۴۵ درصد و محلول های مشخص دکستروز همراه سدیم کلراید از رقیق کننده های ذکر شده هستند.
- دکستروز خالص برای رقیق سازی توصیه نمی شود؛ کاهش اسیدیته محلول از نظر عددی، یعنی اسیدی تر شدن آن، می تواند به رسوب پروتئین منجر شود.
- برای مخلوط کردن، ظرف به آرامی چرخانده یا وارونه شود؛ از تکان شدید جلوگیری شود.
- فیلتر داخل مسیر با اندازه منفذ ۰٫۲ تا ۱ میکرومتر استفاده شود.
- انفوزیون حداقل طی چهار ساعت انجام شود.
- ترکیب با سایر داروها در یک کیسه یا مسیر مشترک بدون تایید سازگاری انجام نشود.
- زمان مجاز نگهداری محلول رقیق شده و محدودیت کل زمان تا پایان انفوزیون با آخرین نسخه بروشور تطبیق داده شود.
پایش آزمایشگاهی و پیشگیری از عفونت
پایش بر اساس وضعیت بیمار شامل شمارش سلول های خون، پلاکت، عملکرد کبد و کلیه و علائم عفونت است. در درمان ترکیبی، برنامه پیشگیری یا پایش موارد زیر بر اساس پروتکل مرکز تعیین شود:
- عفونت پنوموسیستیس.
- عفونت های هرپس.
- عفونت سیتومگالوویروس، به ویژه در پیوند.
- عفونت قارچی در بیماران پرخطر.
- فعال شدن مجدد هپاتیت ب در افراد مستعد.
کاهش سلول های خونی باید با وضعیت پایه بیمار و داروهای همراه تفسیر شود. آستانه های قطع یا کاهش مقدار یک فرآورده خرگوشی نباید بدون پشتوانه به آتگام منتقل شوند.
ارزیابی پاسخ در کم خونی آپلاستیک
- پاسخ بر اساس شمارش سلول های خون، کاهش نیاز به انتقال خون و معیارهای استاندارد هماتولوژی سنجیده شود.
- پایش طولانی مدت باید عود و تحول کلونال، از جمله تغییرات میلودیسپلاستیک یا سایر اختلالات مرتبط، را نیز در نظر بگیرد. عدم پاسخ زودهنگام به تنهایی نباید بدون توجه به زمان مورد انتظار پاسخ و وضعیت بالینی، مبنای تصمیم عجولانه باشد.
میخواستم بدونم آمپول آتگام ۲۵۰ همان ATG بوده و اگر اینطور هست در استان مازندران کدام شهرها و کدام داروخانه ها آنرا دارند
داروی ATG-FRESENIUSS و آتگام هر دو، برندهای یک دارو هستند. با شماره ۱۹۰ در خصوص کمبود دارو تماس بگیرید