پنتازوسین چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف پنتازوسین

پنتازوسين، براي كنترل درد‌هاي متوسط تا شديد تجويز مي‌شود.

مکانیسم اثر پنتازوسین

-‌آگونیست اپیوئیدی؛ با مهار مسیر های صعودی درد موجب تغییر پاسخ به درد می گردد و تولید بی دردی، سرکوب تنفسی و خواب آلودگی می گردد.

فارماکوکینتیک پنتازوسین

اين دارو از طريق خوراكي و تزريقي بخوبي جذب مي‌شود. اين دارو در كبد متابوليزه و از طريق كليه‌ها دفع مي‌شود. نيمه عمر دارو 3-2 ساعت و پيوند دارو به پروتئين ‌پلاسما متوسط مي‌باشد. زمان شروع اثر دارو از راه عضلاني 30-15 دقيقه و از راه وريدي 3-2 دقيقه مي‌باشد. طول مدت اثر دارو 3-2 ساعت است.

منع مصرف پنتازوسین

اين دارو در صورت وجود اسهال شديد همراه با كوليت‌پسودوممبران ناشي از مصرف سفالوسپورين‌ها و پني‌سيلين‌ها ، اسهال ناشي از مسموميت و ضعف حاد تنفسي نبايد مصرف شود.

عوارض جانبی پنتازوسین

*
سایر عوارض (درصد نامشخص):
قلبی عروقی: تضعیف گردش خون، ادم صورت، گرگرفتگی، افزایش فشارخون، افت فشارخون، افزایش مقاومت عروق محیطی، شوک، سنکوپ، تاکی کاردی
سیستم اعصاب مرکزی: سرکوب سیستم اعصاب مرکزی، لرز، گیجی، دیس اورینتیشن (اختلال در تشخیص موقعیت)، سرگیجه، خواب آلودگی، وابستگی به دارو (جسمی و روانی)، سرخوشی، هیجان، توهم، سردرد، بی خوابی، تحریک پذیری، کسالت، کابوس شبانه، خواب رفتگی اندام، سدیشن
پوستی: درماتیت، افزایش تعریق، اریتم مولتی فرم، خارش، راش پوستی، سندرم استیونس جانسون، نکروز توکسیک اپیدرمال، کهیر
گوارشی: درد شکمی، بی اشتهایی، یبوست، اسهال، اختلال چشایی، تهوع، استفراغ، خشکی دهان
ادراری تناسلی: احتباس ادرار
هماتولوژی و انکولوژی: آگرانولوسیتوز (نادر)، کاهش گلبول های سفید، افزایش سطح ائوزینوفیل
ازدیاد حساسیت: آنافیلاکسی
موضعی: واکنش محل تزریق (آسیب بافتی و تحریک)
عصبی، عضلانی و اسکلتی: لرزش، ضعف
چشمی: تاری دید، دوبینی، تنگی مردمک، نیستاگموس (حرکت غیرارادی چشم)
گوشی: وزوز گوش
تنفسی: تنگی نفس، دپرسیون تنفسی (نادر)

تداخلات دارویی پنتازوسین

*
مشخصات کلی تداخلات:
- اثرات شبه آنتی کولینرژیک
- تشدید اثرات تضعیف‌کننده CNS
- ایجاد تأخیر در تخلیه معدی
- تشدید اثرات کاهنده فشارخون
- کاهش‌ آستانه تشنج
- آگونیست/ آنتاگونیست اپیوئیدی
- تشدید اثرات سروتونرژیک

تداخلات رده X (پرهیز):
آزلاستین (نازال)، برومپریدول، بوپرنورفین، الوکسادولین، آگونیست های اپیوئید، اورفنادرین، اوکسوممازین، پارالدهید، تالیدومید

کاهش اثرات داروها توسط پنتازوسین:
بوپرنورفین، دیورتیک ها، داروهای معدی - روده‌ای (پروکینتیک)، آگونیست های اپیوئید، پگ‌ویزومانت، سینکالید

کاهش اثرات پنتازوسین توسط داروها:
نالمیفن، نالتروکسون، تنباکو (دود کردن)

افزایش اثرات داروها توسط پنتازوسین:
آلویموپان، آزلاستین (نازال)، بلونانسرین، دسموپرسین، دیورتیک ها، الوکسادولین، فلونیترازپام، متوتری‌مپرازین، متی‌روسین، اورفنادرین، پارالدهید، پیریبدیل، پرامی‌پکسول، راموسترون، روپینیرول، روتیگوتین، داروهای سروتونرژیک (با خطر بالا)، سوورکسانت، تالیدومید، زولپیدم

افزایش اثرات پنتازوسین توسط داروها:
آلیزاپرید، آمفتامین‌ها، داروهای آنتی کولینرژیک، بریمونیدین (موضعی)، بروموپرید، برومپریدول، کانابیدیول، ماری‌جوانا (شاهدانه)، کلرمتیازول، کلرفنسین کاربامات، تضعیف‌کننده‌های CNS، دایمتیندن (موضعی)، درونابینول، دروپریدول، گیاه کاوا، لمبورکسانت، لیسورید، لوفکسیدین، منیزیم سولفات، متوتری‌مپرازین، مینوسیکلین (سیستمیک)، نابیلون، اوکسوممازین، پرامپانل، روفینامید، سدیم اکسیبات، سوکسینیل کولین، تتراهیدروکانابینول، تتراهیدروکانابینول و کانابیدیول

تداخلات با غذا:
ذکر نشده است.

هشدار ها پنتازوسین

. اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان صورت گیرد.
حمله شديد آسم، بيماري تنفسي، بيماري التهاب روده و انفاركتوس ميوكارد.
2. مصرف اين داور در افراد وابسته به ساير اپيوئيد‌ها بايد با احتياط صورت گيرد ، چون موجب بروز علائم قطع مصرف مي‌شود.

توصیه های دارویی پنتازوسین

. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه‌شده مصرف شود.
2. اگر پس از چند هفته مصرف دارو ، پاسخ مطلوب حاصل نشد، بدون مشورت با پزشك مقدار مصرف دارو نبايد افزايش يابد.
3. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، به محض به يادآوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، مگر اينكه تقریبا زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اين صورت مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دو برابر گردد.
4. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري شود.
5. در صورت بروز سرگيجه، خواب آلودگي، منگي و احساس كاذب سرخوشي بايد احتياط نمود.
6. هنگام برخاستن ناگهاني از حالت خوابيده يا نشسته بايد احتياط نمود.
7. قبل ازقطع مصرف دارو پس از مصرف طولاني مدت، بايد با پزشك مشورت شود. قطع تدريجي مصرف دارو ممكن است ضروري باشد