دانترولن چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف دانترولن

موارد مصرف تایید شده داروی دانترولن

مدیریت و درمان هایپرترمی بدخیم

• این دارو به عنوان درمان انتخابی و اورژانسی برای بحران هایپرترمی بدخیم ناشی از دارو های بیهوشی استنشاقی و شل کننده های عضلانی استفاده می شود. در فاز حاد، تجویز وریدی سریع و بدون وقفه تا زمان تثبیت علائم حیاتی بیمار، کاهش دمای بدن و رفع سفتی عضلانی ضروری است. همچنین از فرم خوراکی یا وریدی آن برای پیشگیری از بروز این سندرم در بیماران با سابقه اثبات شده یا مشکوک پیش از انجام عمل های جراحی استفاده می گردد. پزشک باید در حین تزریق، وضعیت اسید و باز خون و الکترولیت ها را به دقت پایش کند.

درمان اسپاستیسیته مزمن

• دانترولن برای کنترل اسپاسم و گرفتگی های شدید عضلانی ناشی از ضایعات سیستم عصبی مرکزی تجویز می شود. این موارد بالینی شامل آسیب های طناب نخاعی، فلج مغزی، سکته مغزی و بیماری ام اس است. اثربخشی این دارو در بهبود عملکرد حرکتی بیمار، کاهش درد و تسهیل اقدامات توانبخشی باید ارزیابی شود. توصیه بالینی این است که درمان با کمترین دوز ممکن آغاز شده و به تدریج افزایش یابد. در صورت عدم مشاهده پاسخ بالینی مناسب پس از چهل و پنج روز، مصرف دارو باید قطع گردد تا از خطرات سمیت کبدی جلوگیری شود.

موارد مصرف خارج برچسب داروی دانترولن

سندرم بدخیم نورولپتیک

در مواردی که بیمار به دلیل مصرف دارو های ضد روان پریشی دچار سفتی شدید عضلانی، تب بسیار بالا و ناپایداری سیستم عصبی خودمختار می شود، این دارو به عنوان یک درمان کمکی موثر در کنار قطع داروی عامل و اقدامات حمایتی تجویز می گردد. دارو با مهار آزاد سازی کلسیم در عضلات اسکلتی، به کنترل سفتی و کاهش دمای بدن کمک می کند و خطر آسیب حاد کلیوی ناشی از تخریب عضلات را کاهش می دهد.

مسمومیت شدید با مواد محرک

• در بیماران مبتلا به مسمومیت های خطرناک ناشی از آمفتامین ها یا مواد مشابه که با افزایش پیش رونده و تهدید کننده حیات دمای بدن همراه است، از فرم وریدی این دارو برای جلوگیری از آسیب های جبران ناپذیر عضلانی و نارسایی ارگان ها استفاده می شود.

سندرم سروتونین

• در موارد بسیار شدید سندرم سروتونین که با سفتی عضلانی مقاوم به درمان و تب بالا همراه است و بیمار به دارو های خط اول و آرام بخش ها پاسخ مناسبی نمی دهد، ممکن است از این دارو برای کنترل انقباضات عضلانی و کاهش خطر مرگ استفاده شود.

سندرم قطع ناگهانی باکلوفن

• در بیمارانی که به دلیل خرابی پمپ داخل نخاعی یا قطع ناگهانی دارو دچار علائم شدید مانند تب بالا، تغییر وضعیت ذهنی و سفتی عضلانی می شوند، دانترولن وریدی می تواند به عنوان یک پل درمانی تا زمان برقراری مجدد دوز مناسب باکلوفن، علائم حاد و خطرناک را کنترل نماید.

مکانیسم اثر دانترولن

• داروی دانترولن یک شل کننده عضلات اسکلتی با اثر مستقیم است. برخلاف سایر دارو های شل کننده عضلانی که بر سیستم عصبی مرکزی یا گیرنده های عصبی عضلانی اثر می گذارند، مکانیسم اثر این دارو مستقیما در داخل سلول عضله اسکلتی اعمال می شود. این دارو با اتصال به گیرنده های ریانودین نوع یک در شبکه سارکوپلاسمی، از آزاد سازی یون های کلسیم به داخل سیتوپلاسم جلوگیری می کند.
• کاهش سطح کلسیم داخل سلولی باعث مهار تعامل بین اکتین و میوزین شده و در نتیجه انقباض عضلانی را کاهش می دهد. در سندرم هایپرترمی بدخیم، این مکانیسم سلولی بسیار حیاتی است، زیرا از تجمع بیش از حد کلسیم داخل سلولی جلوگیری کرده و باعث توقف روند کاتابولیک شدید، کاهش سریع دمای بدن و رفع سفتی عضلانی می گردد. شایان ذکر است که این دارو در دوز های درمانی استاندارد، اثر قابل توجهی بر عضلات صاف یا عضله قلب ندارد و عملکرد تنفسی را به طور مستقیم مختل نمی کند، اگرچه ضعف عضلانی ناشی از آن باید در نظر گرفته شود.

فارماکوکینتیک دانترولن

جذب

• پس از مصرف خوراکی، جذب دارو از دستگاه گوارش کند و ناقص است و تنها حدود سی و پنج درصد آن جذب می شود. حداکثر غلظت پلاسمایی دارو معمولا بین چهار تا شش ساعت پس از مصرف خوراکی به دست می آید. در تجویز وریدی که برای شرایط اورژانسی مانند هایپرترمی بدخیم استفاده می شود، غلظت درمانی و اثرات بالینی دارو بلافاصله پس از تزریق آغاز می گردد.

توزیع

• این دارو حلالیت بالایی در چربی دارد و به میزان قابل توجهی، حدود نود درصد، به پروتئین های پلاسمایی که عمدتا آلبومین است، متصل می شود. این ویژگی حلالیت در چربی باعث می شود که دارو به خوبی در بافت های مختلف توزیع شده و به بافت هدف یعنی عضلات اسکلتی برسد.

متابولیسم

• متابولیسم این دارو عمدتا در کبد توسط آنزیم های میکروزومی کبدی انجام می شود. دارو تحت فرآیند های هیدروکسیلاسیون و استیلاسیون قرار می گیرد. مهم ترین متابولیت آن، پنج هیدروکسی دانترولن است که از نظر داروشناسی فعال بوده و دارای اثرات شل کنندگی عضلانی مشابه اما ضعیف تر از داروی اصلی است. تولید این متابولیت ها نقش مهمی در اثربخشی طولانی مدت و همچنین خطر سمیت کبدی دارو ایفا می کند.

دفع

• دفع دارو و متابولیت های فعال و غیر فعال آن عمدتا از طریق کلیه ها و ادرار صورت می گیرد. البته بخش کوچکی از دارو نیز از طریق صفرا و مدفوع دفع می شود. نیمه عمر دفع دارو متغیر است؛ در مصرف خوراکی نیمه عمر بین چهار تا هشت ساعت و در فرم تجویز وریدی معمولا بین چهار تا دوازده ساعت گزارش شده است. این زمان در بیماران مبتلا به نارسایی های کلیوی یا کبدی ممکن است طولانی تر شود که نیازمند تنظیم دقیق دوز توسط پزشک معالج است.

منع مصرف دانترولن

موارد منع مصرف در بیماری ها

• مصرف داروی دانترولن در فرم خوراکی برای کنترل اسپاسم عضلانی، در بیماران مبتلا به بیماری های فعال کبدی مانند هپاتیت و سیروز کبدی به طور مطلق ممنوع است. دلیل این ممنوعیت، خطر بالای سمیت کبدی شدید و گاهی کشنده است که با مصرف این دارو به ویژه در مصارف مزمن گزارش شده است. پزشکان باید پیش از آغاز درمان، آنزیم های کبدی را به دقت ارزیابی کنند.
• همچنین، در بیمارانی که برای حفظ تعادل حرکتی و وضعیت ایستاده بدن خود به حالت اسپاستیک عضلات وابسته هستند، استفاده از این دارو ممنوع می باشد، زیرا کاهش تون عضلانی می تواند منجر به از دست رفتن توانایی حرکتی و افتادن مکرر بیمار شود.
• حساسیت مفرط شناخته شده به این دارو یا ترکیبات موجود در فرمولاسیون آن، از دیگر موارد منع مصرف قطعی است. در بیماران مبتلا به اختلالات شدید تنفسی یا نارسایی های قلبی عروقی، مصرف این دارو به دلیل ایجاد ضعف عضلانی که می تواند عضلات تنفسی را درگیر کند، باید با احتیاط فراوان و تنها در صورت ضرورت مطلق صورت گیرد. لازم به ذکر است که در موارد اورژانسی مانند هایپرترمی بدخیم، به دلیل ماهیت تهدید کننده حیات این سندرم، موارد منع مصرف نسبی در نظر گرفته نمی شوند و نجات جان بیمار با تزریق وریدی دارو در اولویت قرار دارد.

موارد منع مصرف در دوران بارداری و شیردهی

دوران بارداری

• در ارزیابی های دوران بارداری، این دارو در دسته خطر بارداری قرار می گیرد و مطالعات حیوانی نشان دهنده بروز آسیب ها و عوارض جانبی بر روی جنین بوده است. مصرف فرم خوراکی این دارو در زنان باردار تنها در شرایطی مجاز است که منافع درمان به وضوح بر خطرات احتمالی برای جنین برتری داشته باشد و جایگزین ایمن تری در دسترس نباشد. با این حال، در صورت بروز اورژانس هایپرترمی بدخیم در حین جراحی زنان باردار، تزریق وریدی این دارو به عنوان درمان نجات دهنده حیات کاملا ضروری است و در این شرایط ویژه، هیچ گونه منع مصرفی برای نجات جان مادر در نظر گرفته نمی شود.

دوران شیردهی

• در خصوص دوران شیردهی، شواهد علمی تایید می کنند که این دارو و متابولیت های آن در شیر مادر ترشح می شوند. به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی جدی در نوزاد شیرخوار، از جمله ضعف عضلانی، بی حالی و عوارض تنفسی، تغذیه با شیر مادر در طول دوره مصرف این دارو به طور مطلق ممنوع است. پزشک معالج باید بسته به اهمیت تداوم مصرف دارو برای مادر، در مورد قطع کامل شیردهی یا انتخاب یک روش درمانی جایگزین تصمیم گیری نماید.

موارد منع مصرف در کودکان

• مصرف فرم خوراکی این دارو برای مدیریت و درمان اسپاسم مزمن عضلانی در کودکان زیر پنج سال توصیه نمی شود، زیرا ایمنی و اثربخشی آن در این گروه سنی هنوز در مطالعات بالینی معتبر و منابع مرجع به اثبات نرسیده است. در کودکان بزرگتر از پنج سال که نیازمند مصرف خوراکی دارو هستند، دوز درمانی باید بر اساس وزن کودک به دقت محاسبه شده و عملکرد کبدی آن ها به صورت منظم و دوره ای پایش گردد تا از بروز آسیب های کبدی پیشگیری شود.
• با این وجود، باید توجه داشت که برای مدیریت اورژانس سندرم هایپرترمی بدخیم، هیچ گونه محدودیت سنی برای تجویز این دارو وجود ندارد. تزریق سریع و وریدی این دارو در نوزادان، اطفال و کودکان مبتلا به این سندرم کشنده، کاملا ضروری و تایید شده است و دوز آن منحصرا بر مبنای وزن بیمار به سرعت محاسبه و اعمال می گردد.

عوارض جانبی دانترولن

عوارض شایع سیستم عصبی مرکزی

بیشترین عوارض گزارش شده از این دارو مربوط به سیستم عصبی مرکزی است. خواب آلودگی در حدود 22 درصد بیماران مشاهده می شود. ضعف عضلانی نیز با شیوع مشابه، یعنی حدود 22 درصد، از عوارض بسیار شایع است که می تواند بر عملکرد حرکتی بیمار تاثیر بگذارد. احساس کسالت عمومی و خستگی هر کدام در حدود 9 درصد موارد و سرگیجه در حدود 7 درصد بیماران بروز می کند.

عوارض سیستم گوارشی

• عوارض گوارشی نیز در طول درمان با این دارو شایع هستند. اسهال در حدود 13 درصد بیماران رخ می دهد و در مواردی ممکن است به قدری شدید باشد که نیازمند قطع موقت درمان گردد. تهوع در حدود 9 درصد و استفراغ در حدود 4 درصد بیماران گزارش شده است.

عوارض کبدی و هشدارهای حیاتی

• مهم ترین و خطرناک ترین عارضه این دارو سمیت کبدی است. افزایش بدون علامت آنزیم های کبدی ممکن است در تا 20 درصد بیماران تحت درمان مزمن رخ دهد. هپاتیت علامت دار با خطر مرگ در حدود 1.8 درصد بیماران مشاهده شده است که این موضوع ضرورت پایش دقیق و دوره ای عملکرد کبد را نشان می دهد.

سایر عوارض جانبی

• عوارض قلبی عروقی مانند تاکی کاردی و نوسانات فشار خون، و همچنین عوارض تنفسی شامل ضعف عضلات تنفسی با درصد شیوع کمتری رخ می دهند اما از نظر بالینی بسیار حائز اهمیت هستند. در موارد تزریق وریدی، واکنش های محل تزریق از جمله فلبیت و قرمزی و آسیب بافتی در صورت نشت خارج عروقی نیز گزارش شده است.
• پزشکان باید با ارزیابی دقیق منافع در برابر خطرات، به ویژه در بیماران با سابقه اختلالات کبدی یا ریوی، این دارو را تجویز نموده و بیماران را به طور مستمر پایش کنند.

تداخلات دارویی دانترولن

مشخصات کلی تداخلات:

• تشدید اثرات تضعیف‌کننده‌ CNS

تداخلات رده X (پرهیز):

آزلاستین (نازال)، برومپریدول، مسدودکننده ‌های کانال کلسیمی (غیردی‌هیدروپیریدینی)، اورفنادرین، اوکسوممازین، پارالدهید، تالیدومید

کاهش اثرات داروها توسط دانترولن:

تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است.

کاهش اثرات دانترولن توسط داروها:

القاکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4، دابرافنیب، دفراسیروکس، انزالوتامید، اردافیتینیب، ایووسیدنیب، میتوتان، ساریلومب، سیلتوکسیمب، توسیلیزومب

افزایش اثرات داروها توسط دانترولن:

الکل (اتیل)، آزلاستین (نازال)، بلونانسرین، برکسانولون، بوپرنورفین، مسدودکننده ‌های کانال کلسیمی (غیردی‌هیدروپیریدینی)، داروهای تضعیف‌کننده‌ CNS، فلونیترازپام، متوتری‌مپرازین، متی‌روسین، آگونیست های اپیوئید، اورفنادرین، اکسی کدون، پارالدهید، پیریبدیل، پرامی‌پکسول، روپینیرول، روتیگوتین، سوورکسانت، تالیدومید، وکرونیوم، زولپیدم
 

افزایش اثرات دانترولن توسط داروها:

آلیزاپرید، بریمونیدین (موضعی)، بروموپرید، برومپریدول، کانابیدیول، ماری‌جوانا (شاهدانه)، کلرمتیازول، کلرفنسین کاربامات، دکس کتوپروفن، دایمتیندن (موضعی)، دوکسیلامین، درونابینول، دروپریدول، اسکتامین، مشتقات استروژن، هیدروکسی زین، گیاه کاوا، لاسیدیپین، لمبورکسانت، لوفکسیدین، منیزیم سولفات، متوتری‌مپرازین، مینوسیکلین (سیستمیک)، نابیلون، اوکسوممازین، پرامپانل، روفینامید، سدیم اکسیبات، تتراهیدروکانابینول، تتراهیدروکانابینول وکانابیدیول، تری‌مپرازین

تداخلات دارویی مهم و مکانیسم آن ها

تداخل با مسدود کننده های کانال کلسیم

• تجویز همزمان فرم وریدی دانترولن با داروهایی مانند وراپامیل و دیلتیازم اکیدا ممنوع است. این ترکیب می تواند به فیبریلاسیون بطنی، کلاپس شدید قلبی عروقی، کاهش شدید قدرت انقباضی عضله قلب و افزایش کشنده پتاسیم خون منجر شود. در صورت نیاز به کنترل آریتمی در بیماران مستعد، باید از دسته های دارویی جایگزین استفاده کرد.

تداخل با داروهای تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی

• مصرف همزمان با داروهایی مانند دیازپام، کلونازپام، مورفین، متادون و سایر داروهای خواب آور باعث تشدید اثرات تضعیف کننده مرکزی می شود. این تداخل می تواند خطر سرکوب تنفسی، افت فشار خون و خواب آلودگی شدید را افزایش دهد و نیازمند تنظیم دوز دقیق است.

تداخل با استروژن ها

• تجویز همزمان این دارو با داروهای حاوی استروژن، به ویژه در زنان بالای سی و پنج سال، خطر بروز آسیب های شدید و سمیت کبدی را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. در این گروه از بیماران پایش دقیق آنزیم های کبدی الزامی است.

تداخل با داروهای مسدود کننده عصبی عضلانی

• دانترولن می تواند اثرات شل کننده های عضلانی مانند پانکرونیوم و وکورونیوم را تشدید کرده و زمان ریکاوری بیمار را طولانی تر کند.

تداخل با غذا

• مصرف فرم خوراکی این دارو تداخل بالینی شناخته شده ای با مواد غذایی ندارد و جذب آن تحت تاثیر غذا قرار نمی گیرد، بنابراین می توان آن را با معده پر یا خالی تجویز کرد. با این حال، مصرف نوشیدنی های الکلی در طول دوره درمان به دلیل تشدید شدید اثرات سرکوب کننده سیستم عصبی مرکزی، اکیدا ممنوع است.

تداخل در آزمایشات بالینی و پارامترهای بیوشیمیایی

تداخل در تست های عملکرد کبد

• این دارو می تواند باعث افزایش قابل توجه آنزیم های کبدی از جمله آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز و بیلی روبین کل شود. این تغییرات آزمایشگاهی نشان دهنده خطر هپاتیت سمی است و نیازمند قطع سریع دارو در صورت بروز علائم بالینی است.

تداخل در تست های عملکرد کلیه

• در برخی موارد، مصرف این دارو می تواند منجر به افزایش سطح نیتروژن اوره خون و کراتینین در آزمایشات سرمی شود.

تغییرات الکترولیتی

• به ویژه در فرم تزریقی، تغییرات گذرا در سطح الکترولیت ها مانند افزایش پتاسیم خون در آزمایشات گزارش شده است که پایش دقیق الکترولیت ها را در بخش مراقبت های ویژه ضروری می سازد.

هشدار ها دانترولن

هشدارها و احتیاط های بالینی
مصرف داروی دانترولن با هشدارهای جدی همراه است که پزشکان باید پیش از تجویز و در طول دوره درمان به دقت به آن ها توجه کنند. این هشدارها بر اساس داده های مراجع معتبر بین المللی تدوین شده اند:

سمیت کبدی

• مهم ترین هشدار مرتبط با این دارو، احتمال بروز آسیب ها و سمیت کبدی کشنده و غیر کشنده است. خطر بروز این عارضه در زنان، بیماران بالای 35 سال و افرادی که سایر داروهای با پتانسیل آسیب کبدی را مصرف می کنند، بسیار بیشتر است. انجام آزمایش های پایه و دوره ای عملکرد کبد برای تمامی بیماران الزامی است. در صورت مشاهده هرگونه اختلال در آنزیم های کبدی، مصرف دارو باید بلافاصله قطع شود.

ضعف عضلات تنفسی و اختلال بلع

• این دارو با کاهش قدرت انقباض عضلات اسکلتی، می تواند منجر به ضعف شدید عضلات تنفسی و اختلال در بلع شود. در بیماران مبتلا به بیماری های انسدادی ریه یا اختلالات عصبی عضلانی قبلی، این عارضه می تواند تهدید کننده حیات باشد و خطر آسپیراسیون را به شدت افزایش دهد.

عوارض سیستم عصبی مرکزی

• افت سطح هوشیاری، گیجی و خواب آلودگی شدید از عوارض شایع هستند. مصرف همزمان با سایر داروهای سرکوب کننده سیستم عصبی مرکزی باید با احتیاط فراوان و تعدیل دوز انجام گیرد و به بیمار در خصوص عدم انجام کارهای نیازمند هوشیاری بالا هشدار داده شود.

آسیب بافتی در تزریق وریدی

• در زمان استفاده از فرم وریدی برای درمان اورژانسی، خطر بروز فلبیت و آسیب شدید بافتی در اثر نشت خارج عروقی به دلیل ماهیت قلیایی بالای محلول دارو وجود دارد. تزریق باید از طریق یک رگ بزرگ و با اطمینان کامل از باز بودن مسیر وریدی انجام شود.

عوارض ریوی و قلبی

• در مصرف مزمن این دارو، مواردی از تجمع مایع در پرده جنب و پریکاردیت گزارش شده است که نیازمند معاینات دوره ای بالینی، تصویربرداری و قطع دارو در صورت تایید تشخیص می باشد.

مسمومیت دارویی و اقدامات درمانی
در صورت مصرف بیش از حد داروی دانترولن، نشانه های بالینی به سرعت ظاهر می شوند و نیازمند مداخله فوری و دقیق پزشکی هستند.

نشانه های بالینی مسمومیت

• علائم شامل ضعف شدید و فراگیر عضلانی، اختلالات حاد تنفسی و فلج عضلات تنفسی، کاهش سطح هوشیاری تا حد کما، افت فشار خون، تهوع، استفراغ و بروز کریستال در ادرار می باشد.

اقدامات درمانی و حمایتی

هیچ پادزهر اختصاصی برای مسمومیت با این دارو در منابع پزشکی معرفی نشده است و اساس درمان بر پایه اقدامات حمایتی شدید قرار دارد:

حفظ راه هوایی و تنفس

• اولین و مهم ترین اقدام، اطمینان از باز بودن راه هوایی و در صورت لزوم، لوله گذاری تراشه و استفاده از تهویه مکانیکی برای مقابله با ضعف عضلات تنفسی است.

پاکسازی دستگاه گوارش

• در صورتی که زمان کوتاهی از مصرف خوراکی دارو گذشته باشد و بیمار از نظر راه هوایی کاملا محافظت شده باشد، شستشوی معده می تواند برای کاهش جذب دارو مفید واقع شود.

حمایت قلبی عروقی

• پایش مداوم نوار قلب و علائم حیاتی الزامی است. برای مقابله با افت فشار خون، تزریق مایعات وریدی مناسب و در صورت نیاز داروهای بالابرنده فشار خون توصیه می شود.

پیشگیری از آسیب کلیوی

• به دلیل احتمال بالای تشکیل کریستال در ادرار، تجویز مقادیر فراوان مایعات وریدی برای افزایش حجم ادرار و حفظ عملکرد کلیه ها بسیار حیاتی است.
• نقش دیالیز در پاکسازی این دارو از خون هنوز در مطالعات بالینی به طور قطعی اثبات نشده است، اما تمرکز اصلی تیم درمان باید بر روی اقدامات حمایتی دقیق و پایش مداوم بیمار استوار باشد.

توصیه های دارویی دانترولن

توصیه های دارویی مخصوص پزشک

مدیریت سمیت کبدی

• دانترولن دارای هشدار جعبه سیاه برای سمیت شدید کبدی است. خطر بروز هپاتیت کشنده در مصرف طولانی مدت، به ویژه در زنان بالای سی و پنج سال و بیمارانی که به طور همزمان داروهای حاوی استروژن مصرف می کنند، به شدت افزایش می یابد. اندازه گیری پایه آنزیم های کبدی پیش از شروع درمان و پایش دوره ای آن ها در طول مصرف دارو الزامی است. در صورت مشاهده هرگونه افزایش غیر طبیعی در آنزیم های کبد، مصرف دارو باید فورا متوقف شود.

الزامات تزریق وریدی

• محلول آماده شده دانترولن برای تزریق وریدی به شدت قلیایی است. نشت دارو به بافت های اطراف رگ می تواند منجر به نکروز شدید بافتی شود. تزریق باید با احتیاط کامل و ترجیحا از طریق ورید های بزرگ مرکزی یا محیطی انجام گیرد تا از آسیب های بافتی جلوگیری شود.

درمان هایپرترمی بدخیم

• در شرایط بروز هایپرترمی بدخیم، زمان طلایی بسیار کوتاه است. دانترولن وریدی باید به صورت تزریق سریع و مداوم تجویز شود تا زمانی که علائم بالینی مانند تاکی کاردی، سفتی عضلات و افزایش دمای بدن فروکش کند. مانیتورینگ مداوم نوار قلب و علائم حیاتی در حین و پس از تزریق حیاتی است.

تداخلات خطرناک

• تجویز همزمان فرم وریدی این دارو با مسدود کننده های کانال کلسیم اکیدا ممنوع است. این ترکیب می تواند به سرعت باعث کلاپس قلبی عروقی، اختلالات ریتم قلب و افزایش کشنده پتاسیم خون شود.

ارزیابی ضعف عضلانی

• از آنجا که مکانیسم اثر دارو بر پایه کاهش انقباض عضلات اسکلتی است، پزشک باید به صورت مداوم قدرت عضلات تنفسی و توانایی بلع بیمار را ارزیابی کند. خطر نارسایی تنفسی در بیماران مبتلا به بیماری های انسدادی ریه یا ضعف عضلانی زمینه ای بیشتر است.

توصیه های دارویی بیمار

شناخت علائم آسیب کبدی

• به بیمار آموزش دهید که در صورت مشاهده هرگونه نشانه ای از آسیب کبد مانند زرد شدن سفیدی چشم یا پوست، تیره شدن رنگ ادرار، درد در ناحیه فوقانی و سمت راست شکم، از دست دادن اشتها یا خستگی غیر معمول، فورا مصرف دارو را قطع کرده و به پزشک مراجعه کند.

احتیاط در فعالیت های روزمره

• این دارو می تواند باعث سرگیجه، ضعف شدید و خواب آلودگی شود. به بیمار تاکید کنید که تا زمان مشخص شدن اثر کامل دارو بر بدن، از رانندگی، کار با ماشین آلات خطرناک و هرگونه فعالیتی که نیاز به هوشیاری کامل دارد پرهیز کند.

ممنوعیت مصرف الکل

• مصرف همزمان نوشیدنی های الکلی با این دارو می تواند عوارض سرکوب کننده سیستم عصبی را به شدت افزایش دهد و باعث بروز مشکلات تنفسی یا بیهوشی شود. بیمار باید از مصرف هرگونه الکل خودداری کند.

توجه به ضعف عضلانی

• بیمار باید آگاه باشد که در صورت احساس ضعف شدید در عضلات پا و دست، مشکل در راه رفتن، اختلال در بلع غذا یا احساس تنگی نفس، بلافاصله تیم درمان را در جریان بگذارد.

پیروی از دستورات دارویی

• دارو باید دقیقا مطابق با دوز تجویز شده توسط پزشک مصرف شود. از بیمار بخواهید که دوز دارو را به صورت خودسرانه کاهش یا افزایش ندهد و در صورت فراموش کردن یک دوز، از دو برابر کردن دوز بعدی خودداری کند. در ضمن، برای جلوگیری از عوارض گوارشی، دارو می تواند همراه با غذا مصرف شود.