آزلاستین چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف آزلاستین

آزلاستین یک داروی ضد حساسیت نسل دوم است که به عنوان مسدودکننده قوی گیرنده‌های هیستامین عمل کرده و همچنین دارای خواص تثبیت‌کننده سلول‌های ماست‌سل و اثرات ضد التهابی است.

موارد مصرف تایید شده و دارای شواهد قوی
آزلاستین در اشکال دارویی اسپری بینی و قطره چشمی برای مدیریت شرایط آلرژیک تایید شده است:

۱. رینیت آلرژیک فصلی و دائمی

• این دارو برای تسکین علائم بینی در بزرگسالان و کودکان (معمولاً بالای ۲ یا ۶ سال بسته به نوع محصول) تایید شده است.
• توضیح بالینی: آزلاستین به سرعت علایمی نظیر عطسه، خارش بینی، آبریزش و گرفتگی بینی را برطرف می‌کند. بر خلاف آنتی‌هیستامین‌های خوراکی، شروع اثر آزلاستین بسیار سریع (حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه) است. این دارو به دلیل مهار واسطه‌های التهابی غیر از هیستامین، در درمان گرفتگی بینی نسبت به سایر آنتی‌هیستامین‌ها موثرتر عمل می‌کند.

۲. رینیت غیر آلرژیک (وازوموتور)

• اسپری بینی آزلاستین برای درمان رینیت غیر آلرژیک در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال تایید شده است.
• توضیح بالینی: این دارو برای بیمارانی که دچار رینیت مزمن هستند اما تست‌های حساسیت آن‌ها منفی است، انتخابی عالی است. آزلاستین با کاهش پاسخ‌دهی بیش از حد مخاط بینی به محرک‌های محیطی مانند تغییرات دما یا بوهای تند، ترشحات را کنترل می‌کند.

۳. ملتحمه آلرژیک (خارش و قرمزی چشم)

• فرم قطره چشمی این دارو برای درمان خارش چشم ناشی از حساسیت فصلی یا دائمی تایید شده است.
• توضیح بالینی: آزلاستین با مهار گیرنده‌های هیستامین در ملتحمه و جلوگیری از آزادسازی مواد التهابی از سلول‌های ماست‌سل، قرمزی و ورم چشم را به سرعت کاهش می‌دهد.

موارد مصرف خارج برچسب
در برخی شرایط بالینی، آزلاستین بر اساس تجربه بالینی و مطالعات معتبر بین‌المللی به عنوان یک انتخاب مکمل تجویز می‌شود:

۱. کنترل ترشحات پشت حلق

• بسیاری از پزشکان از آزلاستین برای مدیریت سرفه‌های مزمن ناشی از ترشحات پشت حلق استفاده می‌کنند.
• توضیح بالینی: با کاهش تولید مخاط در سینوس‌ها و مخاط بینی، تحریک گلو ناشی از ریزش ترشحات کاهش یافته و در نتیجه سرفه‌های تحریکی بیمار بهبود می‌یابد.

۲. رینیت ناشی از دارو

• در بیمارانی که به دلیل مصرف بیش از حد داروهای ضد احتقان موضعی دچار احتقان بازگشتی شده‌اند، آزلاستین می‌تواند به عنوان جایگزین برای باز کردن مجاری تنفسی استفاده شود.
• توضیح بالینی: آزلاستین برخلاف ضد احتقان‌ها، باعث ایجاد وابستگی یا تورم ثانویه مخاط نمی‌شود و می‌تواند در دوره گذار برای قطع داروهای قبلی کمک‌کننده باشد.

۳. پولیپ بینی (به عنوان درمان کمکی)

• در برخی پروتکل‌ها، آزلاستین در کنار استروئیدهای بینی برای کاهش التهاب موضعی در بیماران دارای پولیپ کوچک تجویز می‌شود.
• توضیح بالینی: اثرات ضد التهابی گسترده آزلاستین می‌تواند به کاهش حجم پولیپ و بهبود تنفس بیمار در ترکیب با داروهای کورتونی کمک کند.

نکات کلیدی برای مدیریت بالینی توسط پزشک

• طعم تلخ دارو: یکی از شکایات شایع بیماران، احساس طعم تلخ در دهان پس از مصرف اسپری بینی است.
• آموزش صحیح: به بیمار بیاموزید که هنگام اسپری کردن، سر را کمی به جلو خم کند و از پاشش مستقیم به سمت تیغه وسط بینی خودداری نماید تا از خونریزی بینی و انتقال دارو به حلق جلوگیری شود.
• خواب‌آلودگی: اگرچه آزلاستین یک داروی نسل دوم است، اما در درصد کمی از بیماران (حدود ۱ تا ۴ درصد) ممکن است باعث خواب‌آلودگی خفیف شود، که در صورت مصرف همزمان با الکل یا داروهای مضعف سیستم عصبی تشدید می‌گردد.

مکانیسم اثر آزلاستین

آزلاستین یک مشتق فتالازینون است که به عنوان یک آنتی‌هیستامین نسل دوم شناخته می‌شود. عملکرد این دارو فراتر از مسدود کردن ساده گیرنده‌ها است و شامل سه سطح اصلی است:

۱. مهار رقابتی گیرنده‌های هیستامین نوع یک

• آزلاستین با تمایل بسیار بالا به گیرنده‌های هیستامین نوع یک متصل شده و از اتصال هیستامین به این گیرنده‌ها جلوگیری می‌کند. این عمل باعث کاهش فوری علائم آلرژیک مانند خارش، عطسه و ترشحات مخاطی می‌شود.

۲. تثبیت سلول‌های ماست‌سل

• این دارو از آزادسازی واسطه‌های التهابی از سلول‌های ماست‌سل جلوگیری می‌کند. برخلاف برخی آنتی‌هیستامین‌های قدیمی، آزلاستین مانع از دگرانولاسیون این سلول‌ها شده و در نتیجه از شروع فاز اولیه واکنش حساسیت پیشگیری می‌کند.

۳. اثرات ضد التهابی گسترده

• آزلاستین تولید و آزادسازی واسطه‌های شیمیایی دیگر مانند لکوترین‌ها، کینین‌ها و فاکتور فعال‌کننده پلاکت را مهار می‌کند. همچنین این دارو باعث کاهش بیان مولکول‌های چسبندگی در سلول‌های پوششی بینی می‌شود که نتیجه آن کاهش مهاجرت سلول‌های التهابی مانند ائوزینوفیل‌ها به بافت مخاطی است. این ویژگی باعث می‌شود آزلاستین در درمان گرفتگی بینی بسیار موثرتر از سایر آنتی‌هیستامین‌ها عمل کند.

فارماکوکینتیک آزلاستین

۱. جذب و فراهمی زیستی

• پس از مصرف به صورت اسپری بینی، آزلاستین به سرعت از طریق مخاط جذب شده و حدود ۴۰ درصد آن وارد گردش خون سیستمیک می‌شود. شروع اثر دارو بسیار سریع است و معمولا ظرف ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از مصرف موضعی ظاهر می‌شود. در مصرف چشمی، جذب سیستمیک بسیار ناچیز است.

۲. توزیع و اتصال به پروتئین

• آزلاستین پس از جذب سیستمیک به میزان بالایی (حدود ۸۸ درصد) به پروتئین‌های پلاسما، به ویژه آلبومین، متصل می‌شود. این دارو دارای حجم توزیع بالایی است که نشان‌دهنده توزیع گسترده آن در بافت‌های محیطی است. همچنین آزلاستین توانایی عبور از سد خونی-مغزی را دارد، اما در دوزهای معمول اثرات تسکینی آن بر سیستم عصبی مرکزی نسبت به نسل‌های اول بسیار کمتر است.

۳. متابولیسم کبدی

• آزلاستین به طور گسترده در کبد و توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم متابولیزه می‌شود. متابولیت اصلی آن، دسمتیل آزلاستین است که خود دارای فعالیت آنتی‌هیستامینی مشابه داروی اصلی است. این موضوع باعث طولانی شدن اثرات درمانی دارو می‌شود.

۴. دفع و نیمه‌عمر

• نیمه‌عمر حذف پلاسما برای آزلاستین حدود ۲۲ ساعت و برای متابولیت فعال آن حدود ۵۴ ساعت است. این نیمه‌عمر طولانی اجازه می‌دهد که دارو به صورت یک یا دو بار در روز تجویز شود. دفع دارو عمدتا از طریق مدفوع (حدود ۷۵ درصد) و به میزان کمتری از طریق ادرار صورت می‌گیرد.

نکات کاربردی برای مدیریت بالینی توسط پزشک

• دوام اثر: به دلیل وجود متابولیت فعال با نیمه‌عمر طولانی، اثرات دارو حتی پس از قطع مصرف ممکن است تا مدتی در بدن باقی بماند.
• تنظیم دوز در بیماران خاص: در بیماران با نارسایی شدید کبدی به دلیل متابولیسم گسترده دارو در کبد، و در بیماران با نارسایی کلیوی به دلیل احتمال تجمع متابولیت‌ها، باید احتیاط‌های لازم در نظر گرفته شود.
• سرعت پاسخ‌دهی: سرعت شروع اثر آزلاستین در مقایسه با استروئیدهای بینی (مانند فلوتیکازون) بسیار بالاتر است، لذا برای تسکین فوری علائم حاد گزینه مناسب‌تری محسوب می‌شود.

منع مصرف آزلاستین

موارد منع مصرف در بیماری‌ها و شرایط خاص
آزلاستین به طور کلی دارویی ایمن با جذب سیستمیک محدود است، اما در شرایط زیر محدودیت مصرف دارد:

۱. حساسیت مفرط و واکنش‌های آلرژیک

• تنها منع مصرف مطلق و قطعی این دارو، سابقه حساسیت شدید به آزلاستین هیدروکلراید یا هر یک از اجزای فرمولاسیون آن است.
• تحلیل بالینی: در صورت مشاهده واکنش‌های پوستی شدید، ورم صورت یا تنگی نفس پس از اولین مصرف، درمان باید فوراً قطع شده و از گزینه‌های درمانی با ساختار شیمیایی متفاوت استفاده شود.

۲. اختلالات عملکرد سیستم عصبی مرکزی

• اگرچه آزلاستین یک آنتی‌هیستامین نسل دوم است، اما به دلیل پتانسیل ایجاد خواب‌آلودگی در برخی بیماران، در افراد دچار تضعیف سیستم عصبی باید با احتیاط مصرف شود.
• تحلیل بالینی: در بیمارانی که داروهای آرام‌بخش یا مضعف سیستم عصبی مصرف می‌کنند، اثرات خواب‌آوری آزلاستین می‌تواند تشدید شود که این موضوع در فعالیت‌های نیازمند هوشیاری بالا اهمیت حیاتی دارد.

۳. آسیب‌های فیزیکی مخاط بینی

• در بیماران مبتلا به زخم‌های تازه داخل بینی، جراحی‌های اخیر بینی یا سوراخ شدن تیغه بینی، مصرف اسپری باید تا بهبودی کامل به تعویق بیفتد.
• تحلیل بالینی: وجود زخم‌های باز می‌تواند جذب سیستمیک دارو را به طور غیرقابل پیش‌بینی افزایش داده و باعث تحریک شدید بافت و تأخیر در ترمیم زخم شود.

موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
مدیریت مصرف آزلاستین در دوران بارداری و شیردهی نیازمند ارزیابی دقیق سود به زیان است:

۱. دوران بارداری

• وضعیت ایمنی: آزلاستین در رده بارداری سی قرار دارد. مطالعات کافی و کنترل‌شده در زنان باردار انجام نشده است.
• تحلیل بالینی: مطالعات حیوانی با دوزهای بسیار بالاتر از دوز انسانی نشان‌دهنده برخی سمیت‌های جنینی و ناهنجاری‌های اسکلتی بوده است. بنابراین، مصرف آزلاستین در دوران بارداری تنها در صورتی توصیه می‌شود که مزایای درمانی برای مادر، خطرات بالقوه برای جنین را توجیه کند. استفاده از گزینه‌های ایمن‌تر در سه ماهه اول بارداری ترجیح داده می‌شود.

۲. دوران شیردهی

• وضعیت انتقال: مشخص نیست که آیا آزلاستین در مقادیر بالینی در شیر انسان ترشح می‌شود یا خیر.
• تحلیل بالینی: با توجه به اینکه بسیاری از داروها در شیر ترشح می‌شوند، باید هنگام تجویز برای زنان شیرده احتیاط شود. در صورت نیاز به مصرف، نوزاد باید از نظر علائمی مانند خواب‌آلودگی غیرطبیعی یا بی‌قراری پایش شود. با توجه به دوز پایین موضعی، خطر برای نوزاد معمولاً کم ارزیابی می‌شود اما قطع شیردهی یا دارو در موارد حساس توصیه می‌گردد.

موارد منع مصرف در کودکان
محدودیت‌های سنی برای آزلاستین بر اساس نوع فرمولاسیون و مورد مصرف متفاوت است:

۱. رینیت آلرژیک فصلی

• مصرف اسپری بینی در کودکان زیر ۲ سال توصیه نمی‌شود. ایمنی و اثربخشی دارو در این رده سنی به طور کامل اثبات نشده است.

۲. رینیت غیر آلرژیک (وازوموتور)

• برای درمان رینیت غیر آلرژیک، مصرف آزلاستین در کودکان زیر ۱۲ سال تایید نشده است.

۳. ملتحمه آلرژیک (قطره چشمی)

• استفاده از قطره چشمی آزلاستین در کودکان زیر ۳ سال ممنوع است و توصیه‌های بالینی برای این رده سنی وجود ندارد.

نکته بالینی برای کودکان: به دلیل احتمال بروز خواب‌آلودگی یا تغییرات رفتاری، پایش کودکان در طول دوره درمان ضروری است. همچنین آموزش نحوه صحیح استفاده از اسپری به والدین برای جلوگیری از بلعیده شدن دارو توسط کودک اهمیت دارد.

نکات کلیدی برای مدیریت بالینی توسط پزشک

• تعدیل دوز: در افراد سالمند به دلیل احتمال بیشتر اختلالات کبدی یا کلیوی و حساسیت بالاتر سیستم عصبی، شروع درمان با کمترین دوز موثر پیشنهاد می‌شود.
• الکل و داروها: پزشک باید به بیمار هشدار دهد که مصرف همزمان الکل با آزلاستین می‌تواند سطح هوشیاری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد، حتی اگر دارو به صورت موضعی مصرف شود.

عوارض جانبی آزلاستین

عوارض جانبی اسپری بینی (رینیت آلرژیک و غیرآلرژیک)
در مطالعات بالینی بر روی بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال، عوارض زیر با درصد فراوانی مشخص گزارش شده است:

۱. عوارض بسیار شایع (بیش از ۱۰ درصد)

• طعم تلخ: این شایع‌ترین عارضه گزارش شده است که در حدود ۱۹.۷ درصد از بیماران مشاهده می‌شود. این اتفاق معمولاً به دلیل تخلیه دارو از مجرای بینی به حلق رخ می‌دهد.

۲. عوارض شایع (۱ تا ۱۰ درصد)

• خواب‌آلودگی و تسکین: حدود ۱۱.۵ درصد از بیماران درجاتی از خواب‌آلودگی را گزارش کرده‌اند. این درصد در دوزهای بالاتر ممکن است افزایش یابد.
• سوزش یا ناراحتی بینی: در حدود ۴.۸ درصد از مصرف‌کنندگان گزارش شده است.
• عطسه: حدود ۳.۹ درصد از بیماران بلافاصله پس از مصرف دچار عطسه می‌شوند.
• خونریزی بینی: در حدود ۲ درصد از بیماران مشاهده شده است.
• سردرد: در حدود ۱.۴ درصد تا ۷.۵ درصد از بیماران (بسته به طول دوره درمان) گزارش شده است.
• خستگی و بی‌حالی: در حدود ۲.۳ درصد از موارد دیده می‌شود.
• خشکی دهان: در حدود ۲.۸ درصد از بیماران گزارش شده است.

 

عوارض جانبی قطره چشمی (ملتحمه آلرژیک)

عوارض مربوط به فرم چشمی عمدتاً موضعی بوده و درصد فراوانی آن‌ها به شرح زیر است:

۱. عوارض شایع (۱ تا ۱۰ درصد)

• سوزش یا گزش موقت چشم: در حدود ۳۰ درصد از بیماران بلافاصله پس از چکاندن قطره گزارش شده است که معمولاً گذراست.
• طعم تلخ: حدود ۱۰ درصد از بیماران حتی با مصرف چشمی، طعم تلخ را حس می‌کنند.
• سردرد: در حدود ۱۵ درصد از مصرف‌کنندگان قطره چشمی گزارش شده است.
• تاری دید: در حدود ۱ تا ۵ درصد موارد مشاهده می‌شود.
• احساس جسم خارجی در چشم: در حدود ۱ تا ۳ درصد موارد گزارش شده است.

تحلیل بالینی و مدیریت عوارض برای پزشک

• مدیریت طعم تلخ: به پزشکان توصیه می‌شود تکنیک صحیح استفاده از اسپری بینی را به بیمار آموزش دهند. خم کردن سر به سمت جلو (نگاه به نوک پا) هنگام اسپری کردن، از ریزش دارو به حلق و بروز طعم تلخ تا حد زیادی جلوگیری می‌کند.
• پایش خواب‌آلودگی: اگرچه آزلاستین یک آنتی‌هیستامین نسل دوم است، اما پتانسیل ایجاد خواب‌آلودگی سیستمیک در آن بیشتر از داروهایی مثل لوراتادین است. در بیماران سالمند یا کسانی که داروهای مضعف سیستم عصبی مصرف می‌کنند، پایش دقیق الزامی است.
• واکنش‌های مخاطی: در صورت بروز خونریزی مداوم بینی، پزشک باید وضعیت مخاط و احتمال وجود زخم یا آسیب به تیغه بینی را بررسی کند.

تداخلات دارویی آزلاستین

تداخلات دارویی مهم
آزلاستین به عنوان یک آنتی‌هیستامین نسل دوم، علی‌رغم مصرف موضعی، پتانسیل جذب سیستمیک و ایجاد تداخل با داروهای موثر بر سیستم عصبی را دارد. مهم‌ترین تداخلات عبارتند از:

۱. داروهای مضعف سیستم عصبی مرکزی

• داروهایی مانند آلپرازولام، دیازپام، زولپیدم و سایر داروهای خواب‌آور و ضد اضطراب.
• نوع تداخل: مصرف همزمان می‌تواند منجر به افزایش شدید خواب‌آلودگی، گیجی و کاهش تمرکز شود. آزلاستین اثرات تسکینی این داروها را تشدید می‌کند.
• مدیریت: پزشک باید به بیمار هشدار دهد که در صورت مصرف همزمان، از انجام فعالیت‌های نیازمند هوشیاری کامل خودداری کند.

۲. داروهای ضد افسردگی و ضد روان‌پریشی

• داروهایی مانند آمی‌تریپتیلین، نورتریپتیلین و سرتالین.
• نوع تداخل: برخی از این داروها می‌توانند اثرات آرام‌بخش آزلاستین را تقویت کنند. همچنین پتانسیل ایجاد خشکی دهان و یبوست (اثرات آنتی‌کولینرژیک) در صورت ترکیب با برخی ضد افسردگی‌های قدیمی افزایش می‌یابد.

۳. شل‌کننده‌های عضلانی

• داروهایی مانند باکلوفن و سیکلوبنزاپرین.
• نوع تداخل: افزایش ریسک خواب‌آلودگی و اختلال در هماهنگی عضلات.
• مدیریت: در بیماران سالمند که ریسک سقوط دارند، این تداخل باید با حساسیت بالایی پایش شود.

۴. سایر آنتی‌هیستامین‌ها

• داروهایی مانند دیفن‌هیدرامین یا هیدروکسی‌زین (به ویژه انواع خوراکی).
• نوع تداخل: تجمع اثرات جانبی مانند خشکی مخاط و تسکین بیش از حد سیستم عصبی.

تداخل با غذا و مواد خوراکی

• تداخل با الکل: این مهم‌ترین تداخل غیردارویی است. مصرف الکل همراه با آزلاستین (حتی اسپری بینی) می‌تواند توانایی ذهنی و مهارت‌های حرکتی را به میزان قابل توجهی بیش از اثر هر یک از آن‌ها به تنهایی کاهش دهد. پزشک باید اکیداً بیمار را از مصرف همزمان منع کند.
• اثر بر جذب: به دلیل مصرف موضعی (بینی یا چشمی)، مواد غذایی تأثیر مستقیمی بر سرعت یا میزان جذب این دارو ندارند. با این حال، بروز طعم تلخ در دهان پس از مصرف اسپری بینی می‌تواند بر چشایی بیمار در هنگام صرف غذا تأثیر منفی بگذارد.

تداخل در آزمایش‌های تشخیصی و آزمایشگاهی

• تست‌های حساسیت پوستی: مانند سایر آنتی‌هیستامین‌ها، آزلاستین می‌تواند پاسخ به تست‌های پوستی آلرژی را مهار کند و منجر به نتایج منفی کاذب شود.
• توصیه بالینی: لازم است بیمار حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت پیش از انجام تست‌های حساسیت پوستی، مصرف آزلاستین را قطع کند تا نتایج آزمایش دقیق باشد.
• تداخل در سایر آزمایش‌های خون: تا به امروز تداخل سیستمیک معناداری از آزلاستین در نتایج آزمایش‌های بیوشیمیایی خون، آنزیم‌های کبدی یا سنجش‌های ادراری گزارش نشده است.

هشدار ها آزلاستین

هشدارهای جامع و کاربردی بالینی برای پزشکان
اگرچه آزلاستین یک درمان موضعی محسوب می‌شود، اما جذب سیستمیک و اثرات فارماکولوژیک آن نیازمند توجه به هشدارهای زیر است:

۱. تضعیف سیستم عصبی مرکزی و خواب‌آلودگی

• آزلاستین می‌تواند باعث ایجاد خواب‌آلودگی شود، حتی زمانی که به صورت اسپری بینی استفاده می‌شود. این اثر در صورت مصرف همزمان با الکل یا سایر داروهای سرکوب‌کننده سیستم عصبی به شدت تشدید می‌شود.
• نکته کاربردی: به بیمارانی که مشاغل حساس مانند رانندگی یا کار با ماشین‌آلات سنگین دارند، هشدار دهید که پاسخ بدن خود را به دارو بسنجند. از تجویز همزمان با داروهای خواب‌آور، ضد اضطراب و آرام‌بخش‌های عضلانی بدون پایش دقیق خودداری کنید.

۲. اثرات موضعی بر مخاط بینی

• استفاده طولانی‌مدت یا نادرست از اسپری بینی می‌تواند منجر به بروز عوارض در بافت بینی شود.
• نکته کاربردی: مواردی از زخم شدن مخاط بینی، خونریزی بینی و در موارد نادر سوراخ شدن تیغه میان بینی گزارش شده است. معاینه دوره‌ای مخاط بینی در بیمارانی که بیش از شش ماه از این دارو استفاده می‌کنند، الزامی است.

۳. تحریک چشمی در مصرف قطره

• در مورد قطره‌های چشمی، ماده نگهدارنده موجود در دارو (بنزالکونیوم کلراید) می‌تواند توسط لنزهای تماسی نرم جذب شود.
• نکته کاربردی: به بیماران آموزش دهید که لنزها را پیش از مصرف خارج کرده و حداقل پانزده دقیقه بعد مجدداً استفاده کنند. در صورت بروز التهاب یا درد شدید چشم، مصرف باید فوراً قطع شود.

۴. آموزش تکنیک صحیح برای کاهش بلع دارو

• بخش قابل توجهی از عوارض سیستمیک و طعم تلخ ناشی از بلعیده شدن دارو است.
• نکته کاربردی: به بیمار بیاموزید که هنگام اسپری کردن، سر را به سمت جلو (نگاه به نوک پا) خم کند و از متمایل کردن سر به عقب خودداری نماید تا دارو به سمت گلو حرکت نکند.

مسمومیت(اوردوز) و مدیریت درمانی
بیش‌مصرفی با آزلاستین معمولاً در نتیجه بلع اتفاقی بطری اسپری بینی یا قطره چشمی، به ویژه در کودکان، رخ می‌دهد. مسیر اصلی سمیت در این موارد از طریق دستگاه گوارش و جذب سیستمیک سریع است.

۱. نشانه‌های بالینی مسمومیت

نشانه‌های اصلی مسمومیت با آزلاستین ناشی از اثرات آنتی‌هیستامینی شدید بر سیستم عصبی است و شامل موارد زیر می‌شود:

• خواب‌آلودگی بسیار شدید و عمیق.
• در برخی موارد، به‌ویژه در کودکان، ممکن است برعکس خواب‌آلودگی، تحریک‌پذیری عصبی، بی‌قراری و توهم رخ دهد.
• تپش قلب و افت فشار خون در صورت جذب مقادیر بسیار زیاد.

۲. اقدامات درمانی و مدیریت اورژانسی

هیچ پادتن یا آنتی‌دوت اختصاصی برای مسمومیت با آزلاستین وجود ندارد. مدیریت بیمار کاملاً حمایتی و بر اساس علائم بالینی است:

• تثبیت وضعیت بیمار: حفظ باز بودن راه‌های هوایی و کنترل وضعیت تنفسی اولویت اول است.
• تخلیه گوارشی: در صورت بلع مقدار زیاد و در ساعت اول، استفاده از زغال فعال برای جلوگیری از جذب بیشتر دارو توصیه می‌شود.
• پایش قلبی و عصبی: کنترل نوار قلب و فشار خون در بیمارانی که علائم شدید دارند الزامی است.
• کنترل تشنج یا بی‌قراری: در صورت بروز تحریک‌پذیری شدید یا تشنج ناشی از مسمومیت، استفاده از بنزودیازپین‌های وریدی تحت نظارت دقیق پیشنهاد می‌شود.
• دیالیز: به دلیل اتصال بالای پروتئینی و حجم توزیع گسترده آزلاستین، دیالیز یا روش‌های مشابه برای خارج کردن دارو از خون موثر نخواهند بود.

توصیه های دارویی آزلاستین

توصیه‌های دارویی برای ارائه به بیمار
آموزش صحیح نحوه استفاده از این دارو، کلید اصلی در کاهش عوارض جانبی موضعی و افزایش پذیرش درمان توسط بیمار است:

۱. تکنیک صحیح استفاده از اسپری بینی

• به بیمار بیاموزید که پیش از استفاده، ظرف دارو را به خوبی تکان دهد. هنگام اسپری کردن، سر باید کمی به سمت جلو (نگاه به سمت انگشتان پا) متمایل باشد. بیمار باید خروجی اسپری را به سمت دیواره خارجی بینی (دور از تیغه وسط) نشانه برود. این کار مانع از زخم شدن تیغه بینی و همچنین جلوگیری از ریزش دارو به حلق و ایجاد طعم تلخ می‌شود.

۲. مدیریت طعم تلخ

• به بیمار توضیح دهید که طعم تلخ گذرا پس از مصرف طبیعی است. نوشیدن یک لیوان آب یا استفاده از آدامس بلافاصله پس از مصرف می‌تواند به رفع این حس کمک کند. همچنین تأکید کنید که نباید پس از اسپری کردن، سر را به عقب برگرداند.

۳. هشدار در مورد هوشیاری

• بیمار باید بداند که این دارو ممکن است باعث خواب‌آلودگی شود. به او توصیه کنید تا زمانی که از اثر دارو بر بدن خود مطمئن نشده، از رانندگی یا کار با ماشین‌آلات خطرناک خودداری کند. همچنین بر پرهیز از مصرف همزمان الکل تأکید جدی داشته باشید.

۴. استفاده از قطره چشمی و لنز

• اگر بیمار از فرم چشمی استفاده می‌کند، باید بداند که لنزهای تماسی نرم را پیش از مصرف خارج کرده و حداقل ۱۵ دقیقه بعد مجدداً استفاده کند. در صورت بروز درد یا قرمزی شدید چشم، مصرف باید قطع شود.

توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
مدیریت بالینی آزلاستین مستلزم توجه به نکات زیر برای بهینه‌سازی نتایج درمانی است:

۱. ارزیابی اولیه و پایش مخاط

• در بیمارانی که به صورت طولانی‌مدت از اسپری بینی استفاده می‌کنند، معاینه دوره‌ای مخاط بینی برای بررسی وجود زخم یا خون‌مردگی ضروری است. در صورت مشاهده آسیب‌های بافتی، درمان باید موقتاً قطع گردد.

۲. مدیریت در بیماران با مشاغل حساس

• با توجه به اینکه آزلاستین نسبت به سایر آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم (مانند لوراتادین) پتانسیل بالاتری برای ایجاد خواب‌آلودگی سیستمیک دارد، در افراد نظامی، رانندگان ترانزیت و خلبانان باید با احتیاط فراوان تجویز شود. شروع درمان در این افراد بهتر است در ساعات عصر یا شب باشد.

۳. استفاده در ترکیب با استروئیدها

• تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده همزمان آزلاستین با استروئیدهای داخل بینی (مانند فلوتیکازون) اثربخشی بیشتری نسبت به مصرف هر کدام به تنهایی دارد. در موارد رینیت مقاوم، این ترکیب درمانی می‌تواند به عنوان یک استراتژی موثر در نظر گرفته شود.

۴. پایش در کودکان و سالمندان

• در کودکان، پایش دقیق جهت بروز تغییرات رفتاری یا خواب‌آلودگی غیرطبیعی الزامی است. در سالمندان، به دلیل احتمال بالاتر اختلالات کلیوی و حساسیت بیشتر به اثرات آرام‌بخش داروها، شروع درمان با دوزهای پایین‌تر و نظارت بر خطر سقوط و گیجی توصیه می‌شود.

۵. زمان‌بندی تست‌های آلرژی

• به عنوان یک پزشک، به یاد داشته باشید که بیمار باید حداقل ۷۲ ساعت پیش از انجام تست‌های حساسیت پوستی، مصرف آزلاستین را قطع کند تا از بروز نتایج منفی کاذب جلوگیری شود.