داروی اوزانیمود یک تعدیل کننده انتخابی گیرنده های اسفینگوزین یک فسفات است که با جلوگیری از خروج لنفوسیت ها از غدد لنفاوی نقش مهمی در کنترل بیماری های خود ایمنی ایفا می کند. اگاهی دقیق از اندیکاسیون های رسمی و کاربرد های نوین این دارو به همکاران پزشک در انتخاب بهترین رویکرد درمانی کمک شایانی می نماید. در ادامه بر اساس معتبرترین منابع بین المللی موارد مصرف این دارو شرح داده شده است.
موارد مصرف تایید شده بالینیبیماری مولتیپل اسکلروزیس عود کننده (ام اس)
- اوزانیمود برای درمان فرم های عود کننده بیماری ام اس در بزرگسالان تایید شده است. این موارد شامل سندرم بالینی ایزوله، بیماری عود کننده فروکش کننده و بیماری پیشرونده ثانویه فعال می باشد. از نظر بالینی این دارو با کاهش میزان عود سالیانه و کند کردن روند پیشرفت ناتوانی فیزیکی کیفیت زندگی بیماران را بهبود می بخشد. پزشک معالج باید توجه داشته باشد که شروع درمان با اوزانیمود نیازمند یک برنامه افزایش تدریجی دوز در هفت روز ابتدایی است تا خطر کاهش ضربان قلب و اختلالات هدایتی قلب به حداقل برسد. انجام نوار قلب پایه، بررسی تست های عملکردی کبد، معاینه کامل چشم پزشکی برای رد ادم ماکولا و شمارش کامل سلول های خونی پیش از تجویز این دارو کاملا الزامی است.
بیماری کولیت اولسراتیو متوسط تا شدید
- این دارو به عنوان یک خط درمانی پیشرفته خوراکی برای بیماران بزرگسال مبتلا به کولیت اولسراتیو با شدت متوسط تا شدید تایید شده است. کاربرد بالینی ان به ویژه در بیمارانی است که به درمان های متداول مانند کورتیکواستروئید ها، دارو های سرکوب کننده سیستم ایمنی یا مهار کننده های فاکتور نکروز تومور پاسخ کافی نداده اند یا دچار عدم تحمل شده اند. اوزانیمود می تواند به القا و حفظ بهبودی بالینی و بهبود وضعیت مخاط روده کمک کند. پایش دقیق بیمار از نظر بروز عفونت های فرصت طلب در طول دوره درمان از توصیه های مهم برای پزشکان است.
موارد مصرف خارج برچسب بیماری کرون متوسط تا شدید
- اگر چه اوزانیمود هنوز تاییدیه نهایی مراجع نظارتی را برای درمان بیماری کرون دریافت نکرده است اما مطالعات بالینی متعدد کارایی ان را در کاهش التهاب گوارشی این بیماران نشان داده اند. پزشکان متخصص گوارش در موارد خاص و مقاوم به سایر درمان های بیولوژیک ممکن است با بررسی دقیق نسبت سود به زیان، این دارو را به صورت خارج برچسب برای کنترل شعله ور شدن بیماری و حفظ فاز خاموشی در بیماران مبتلا به کرون تجویز کنند. پایش عوارض جانبی مشابه انچه در کولیت اولسراتیو ذکر شد در این بیماران نیز ضروری است.
