قرص آربیکور 20 میلیگرم برای کنترل فشار خون و کاهش خطر مشکلات قلبی تجویز میشود. با نحوه صحیح مصرف، دوز دارو، تداخلات دارویی و عوارض آن آشنا شوید. هشدار: مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمیشود و باید حتماً تحت نظر پزشک مصرف شود.
قرص آربیکور از داروهای کاهنده فشار خون است. ماده مؤثره این دارو تلمیزارتان است و معمولاً برای مصرف بزرگسالان تجویز میشود.
آربیکور به پایین آوردن و کنترل فشار خون بالا کمک میکند. کنترل درست فشار خون میتواند احتمال بروز سکته مغزی، حمله قلبی و آسیب به کلیهها را کاهش دهد.
این دارو در بیشتر موارد روزی یک بار مصرف میشود. مقدار مصرف و ساعت مصرف باید طبق نسخه پزشک تعیین شود.
نام ژنریک یا نام اصلی آربیکور، تلمیزارتان است. ژنریک یعنی همان ماده اصلی و اثرگذار دارو.
تلمیزارتان در دستهای از داروهای فشار خون قرار میگیرد که با بازتر شدن رگها به کاهش فشار خون کمک میکنند. وقتی رگها کمتر منقبض باشند، خون راحتتر عبور میکند و فشار داخل رگها پایینتر میآید.
در بدن مادهای وجود دارد که میتواند باعث تنگ شدن رگها شود. این تنگی رگها یکی از دلایل بالا رفتن فشار خون است.
در برخی بیماران دیابتی، کلیهها حساستر هستند و بیشتر در معرض آسیب قرار دارند. بالا بودن فشار خون میتواند این آسیب را شدیدتر کند.
کنترل فشار خون یکی از راههای مهم مراقبت از قلب است. وقتی فشار خون بالا باشد، قلب باید با نیروی بیشتری کار کند.
آربیکور هم مانند سایر داروها ممکن است در بعضی افراد عارضه ایجاد کند. البته بسیاری از مصرفکنندگان هیچ عارضه مهمی تجربه نمیکنند.
برخی عوارض معمولاً خفیف هستند و ممکن است پس از چند روز یا چند هفته مصرف کمتر شوند.
در روزهای اول درمان یا بعد از افزایش دوز، احتمال دارد فشار خون بیش از حد پایین بیاید.
در این وضعیت، بیمار ممکن است دچار سرگیجه، سیاهی رفتن چشم، سبکی سر یا ضعف شود. این علائم معمولاً هنگام بلند شدن ناگهانی از حالت نشسته یا خوابیده بیشتر دیده میشوند.
اگر افت فشار شدید باشد، تکرار شود یا با غش همراه باشد، باید با پزشک تماس گرفته شود.
بسیاری از بیماران آربیکور را برای مدت طولانی بدون مشکل جدی مصرف میکنند. با این حال، در مصرف طولانیمدت ممکن است پزشک آزمایشهای دورهای تجویز کند.
این آزمایشها بیشتر برای بررسی عملکرد کلیه و مقدار پتاسیم خون هستند. پتاسیم برای بدن لازم است، اما افزایش زیاد آن میتواند روی قلب و ضربان آن اثر بگذارد.
افزایش پتاسیم خون (یعنی بالا رفتن مقدار پتاسیم در خون که ممکن است برای ضربان قلب خطرساز شود) در بعضی بیماران ممکن است دیده شود.
حساسیت دارویی به آربیکور شایع نیست، اما احتمال آن وجود دارد.
اگر علائم زیر ایجاد شد، پیگیری فوری پزشکی لازم است:
قرص آربیکور بیشتر برای درمان فشار خون بالا تجویز میشود.
این دارو فشار خون را به شکل تدریجی کنترل میکند. اثر کامل آن ممکن است بعد از چند هفته مصرف منظم بهتر مشخص شود.
بنابراین نباید بعد از چند روز مصرف، درباره بیاثر بودن دارو تصمیم گرفت. بررسی اثر دارو باید با اندازهگیری فشار خون و نظر پزشک انجام شود.
در افراد مبتلا به دیابت، کنترل فشار خون اهمیت زیادی دارد. دیابت میتواند به رگها، کلیه، قلب و چشمها آسیب بزند.
آربیکور در بعضی بیماران دیابتی برای کاهش فشار خون و کمک به مراقبت از کلیهها استفاده میشود.
این تصمیم باید بر اساس آزمایش خون و ادرار، وضعیت کلیه، فشار خون و داروهای مصرفی بیمار گرفته شود.
بعضی افراد به دلیل دیابت، سابقه سکته، بیماری قلبی یا عوامل خطر دیگر بیشتر در معرض مشکلات قلبیعروقی هستند.
در این افراد، کنترل دقیق فشار خون میتواند احتمال عوارض جدی را کمتر کند.
پزشک ممکن است برای کاهش این خطرها آربیکور را تجویز کند. انتخاب این دارو به شرایط عمومی بیمار و سایر داروهای او بستگی دارد.
آربیکور برای همه بیماران مناسب نیست. در برخی شرایط، مصرف آن ممنوع است یا باید با احتیاط بیشتری انجام شود.
آربیکور معمولاً یک بار در روز مصرف میشود. بهتر است بیمار دارو را هر روز در ساعت مشخصی بخورد.
مصرف منظم باعث میشود فشار خون در طول شبانهروز بهتر کنترل شود.
دوز آربیکور را پزشک تعیین میکند. مقدار مصرف به عدد فشار خون، سن، بیماریهای همراه، داروهای دیگر و نتیجه آزمایشها بستگی دارد.
دوز دارو را بدون مشورت با پزشک کم یا زیاد نکنید. تغییر خودسرانه دوز ممکن است باعث افت فشار یا کنترل نشدن فشار خون شود.
آربیکور را میتوان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
قرص باید با آب کافی بلعیده شود. اگر پزشک یا داروساز توصیه خاصی درباره زمان یا روش مصرف داده است، همان دستور باید رعایت شود.
اگر یک نوبت دارو فراموش شد، در صورت یادآوری زودهنگام میتوان همان نوبت را مصرف کرد.
اما اگر زمان مصرف نوبت بعدی نزدیک است، بهتر است نوبت فراموششده مصرف نشود.
برای جبران نوبت فراموششده، نباید دو قرص را با هم خورد. این کار میتواند خطر افت فشار را افزایش دهد.
مصرف مقدار زیاد آربیکور ممکن است باعث افت شدید فشار خون شود.
علائم احتمالی شامل سرگیجه شدید، ضعف، غش، تپش قلب یا بیحالی قابل توجه است.
اگر دارو به اشتباه بیش از مقدار تجویزشده مصرف شد، باید فوری با پزشک، اورژانس یا مرکز مسمومیتها تماس گرفته شود.
دوز ۳۰۰ میلیگرمی برای آربیکور جزو دوزهای رسمی و رایج این دارو نیست.
دوزهای معمول آربیکور معمولاً ۴۰ و ۸۰ میلیگرم هستند.
اگر روی نسخه یا بسته دارو عدد ۳۰۰ نوشته شده است، باید نام دارو و ماده مؤثره آن دوباره بررسی شود. ممکن است نام یا دوز دارو با داروی دیگری اشتباه گرفته شده باشد.
مصرف دوزهای بالاتر از نسخه پزشک میتواند خطرناک باشد.
همه قرصها برای نصف شدن ساخته نشدهاند. حتی اگر قرص خط داشته باشد، بهتر است قبل از نصف کردن آن از داروساز سؤال شود.
کم یا زیاد کردن مقدار دارو بدون نظر پزشک میتواند باعث افت فشار یا کنترل نشدن فشار خون شود.
آربیکور میتواند صبح یا شب مصرف شود. نکته مهم این است که هر روز در ساعت ثابتی خورده شود.
فشار خون بعضی بیماران در ساعات صبح زود یا در شب بیشتر بالا میرود.
داروهای دیگری نیز برای کاهش فشار خون وجود دارند که از نظر اثر، تا حدی شبیه آربیکور هستند. این داروها معمولاً با کمک به باز شدن رگها، فشار خون را پایین میآورند.
لوزارتان و آربیکور هر دو برای کاهش فشار خون تجویز میشوند.
والزارتان نیز از داروهای مشابه آربیکور در درمان فشار خون است.
در بعضی شرایط ممکن است پزشک تصمیم بگیرد داروی فشار خون را تغییر دهد.
آربیکور ۴۰ میلیگرم یکی از دوزهای متداول این دارو است.
این مقدار ممکن است برای شروع درمان یا کنترل فشار خون در برخی بیماران کافی باشد.
آربیکور ۸۰ میلیگرم دوز بالاتر و رایجتر در برخی بیماران است.
این دوز ممکن است زمانی تجویز شود که فشار خون با دوز پایینتر به اندازه کافی کنترل نشود.
مصرف آربیکور ۸۰ باید طبق نسخه باشد. افزایش خودسرانه دوز میتواند خطر افت فشار و عوارض دیگر را بیشتر کند.
آربیکور ۷۵ میلیگرمی جزو دوزهای رسمی رایج این دارو محسوب نمیشود.
اگر این عدد روی نسخه یا بسته دارو دیده میشود، بهتر است با داروساز بررسی شود.
گاهی شباهت نام داروها یا خواندن اشتباه نسخه باعث سردرگمی میشود.
آربیکور ۱۵۰ یا ۳۰۰ میلیگرم از دوزهای استاندارد این دارو نیست.
دوزهای شناختهشده آربیکور معمولاً ۴۰ و ۸۰ میلیگرم هستند.
در صورت مشاهده دوزهای غیرمعمول، پیش از مصرف باید نسخه و بسته دارو با پزشک یا داروساز چک شود.
برخی مسکنها ممکن است اثر کاهنده فشار خون آربیکور را کمتر کنند. همچنین در بعضی بیماران میتوانند فشار بیشتری به کلیه وارد کنند.
آربیکور ممکن است سطح پتاسیم خون را افزایش دهد.
داروهای ادرارآور انواع مختلفی دارند. بعضی باعث دفع آب و نمک میشوند و بعضی دیگر میتوانند پتاسیم را در بدن نگه دارند.
مصرف همزمان این داروها با آربیکور باید با دقت و زیر نظر پزشک انجام شود.
اسپیرونولاکتون از داروهایی است که میتواند پتاسیم خون را بالا ببرد. مصرف آن همراه با آربیکور ممکن است به آزمایش خون و پایش پزشکی نیاز داشته باشد.
خیر. آربیکور در دوران بارداری نباید مصرف شود.
اگر هنگام مصرف آربیکور بارداری مشخص شد، باید سریع با پزشک تماس گرفته شود.
مصرف آربیکور در دوران شیردهی معمولاً توصیه نمیشود.
در سالمندان معمولاً همیشه نیازی به تغییر دوز اولیه نیست. با این حال، وضعیت بیمار باید پیش از شروع یا ادامه درمان بررسی شود.
عملکرد کلیه و کبد، عدد فشار خون، احتمال کمآبی بدن و داروهای مصرفی در انتخاب دوز اهمیت دارند.
سالمندان نباید مقدار آربیکور را بدون نظر پزشک تغییر دهند.
در سالمندان احتمال سرگیجه و افت فشار بیشتر است.
این حالت معمولاً هنگام بلند شدن از تخت، صندلی یا بعد از نشستن طولانی بیشتر احساس میشود.
برای کاهش خطر زمین خوردن، بهتر است فرد بهآرامی بلند شود. اگر سرگیجه شدید بود یا زمین خوردن اتفاق افتاد، باید پزشک مطلع شود.
در سالمندان، بررسی دورهای عملکرد کلیه و پتاسیم خون اهمیت دارد.
این پیگیریها کمک میکند عوارض احتمالی زودتر شناسایی شوند.
اگر سالمند دچار ضعف شدید، گیجی، بیحالی، کاهش ادرار یا تپش قلب شد، باید موضوع به پزشک گفته شود.
آربیکور در برخی بیماران، بهخصوص بعضی افراد دیابتی، ممکن است به محافظت از کلیهها کمک کند.
آربیکور با کاهش فشار خون، فشار وارد بر قلب را کمتر میکند.
آربیکور با کمک به شل شدن رگها باعث میشود خون راحتتر در رگها حرکت کند.
سرگیجه از علائمی است که ممکن است در شروع مصرف آربیکور دیده شود.
بعضی افراد در روزهای ابتدایی مصرف آربیکور احساس ضعف یا خستگی میکنند.
تپش قلب از عوارض شایع آربیکور نیست، اما در برخی شرایط ممکن است رخ دهد.
ورم پا در همه مصرفکنندگان آربیکور دیده نمیشود.
آربیکور در مقایسه با بعضی داروهای فشار خون، کمتر با اختلالات جنسی همراه است.
با این حال، در موارد نادر ممکن است اختلال نعوظ (ناتوانی در ایجاد یا حفظ نعوظ کافی برای رابطه جنسی) گزارش شود.
این مشکل همیشه ناشی از دارو نیست. فشار خون بالا، دیابت، استرس، بیماری قلبی و مصرف برخی داروهای دیگر هم میتوانند در آن نقش داشته باشند.
کاهش میل جنسی با آربیکور شایع نیست، اما در برخی افراد ممکن است دیده شود.
گاهی خستگی، افت فشار خون یا بیماری زمینهای میتواند باعث کاهش میل جنسی شود.
اگر این مشکل بعد از شروع آربیکور ایجاد شده است، بهتر است با پزشک مطرح شود تا علت دقیق بررسی شود.
خیر. قطع خودسرانه داروی فشار خون میتواند خطرناک باشد.
اگر مشکل جنسی ایجاد شود، پزشک میتواند داروها، بیماریهای زمینهای و دوز مصرفی را بررسی کند. در صورت نیاز، دارو یا مقدار آن تغییر داده میشود.
در بسیاری از موارد میتوان مشکل را مدیریت کرد و نیازی به قطع ناگهانی دارو نیست.
بله. قطع ناگهانی آربیکور بدون نظر پزشک ممکن است باعث برگشت فشار خون بالا شود.
فشار خون بالا گاهی هیچ علامتی ندارد، اما همچنان میتواند به قلب، مغز و کلیه آسیب برساند.
به همین دلیل، حتی اگر بیمار احساس خوبی دارد یا فشار خون او طبیعی شده است، نباید دارو را خودسرانه قطع کند.
اگر فشار خون دوباره بالا برود، ممکن است بعضی علائم ظاهر شوند.
اگر لازم باشد آربیکور قطع شود، پزشک روش مناسب را مشخص میکند.
گاهی دارو کمکم کاهش داده میشود و گاهی داروی دیگری جایگزین آن میشود.
هدف این است که فشار خون ناگهان بالا نرود و بدن دچار نوسان شدید فشار نشود.
خیر. آربیکور داروی اعتیادآور نیست.
این دارو وابستگی جسمی یا روانی ایجاد نمیکند. یعنی مصرف آن مانند مواد اعتیادآور باعث وابستگی نمیشود.
اما چون فشار خون بالا معمولاً یک بیماری مزمن و طولانیمدت است، بعضی بیماران ممکن است برای مدت طولانی به مصرف دارو نیاز داشته باشند.
کاهش اثر آربیکور با گذشت زمان معمولاً شایع نیست.
اگر فشار خون بعد از مدتی دوباره بالا رفت، ممکن است علتهای دیگری مطرح باشند.
در مصرف طولانیمدت، اندازهگیری منظم فشار خون اهمیت دارد.
پزشک ممکن است برای بررسی کلیه و پتاسیم خون، آزمایش دورهای درخواست کند.
این بررسیها کمک میکنند دارو با اثر بهتر و خطر کمتر ادامه پیدا کند.
اثر آربیکور معمولاً طولانی است. به همین دلیل، در بیشتر بیماران مصرف روزانه یک بار کافی است.
تلمیزارتان برای مدت نسبتاً زیادی در بدن باقی میماند و میتواند در طول شبانهروز به کنترل فشار خون کمک کند.
با این حال، مدت اثر دارو در همه افراد دقیقاً یکسان نیست و به دوز مصرفی، شرایط بدن و داروهای همزمان بستگی دارد.
اثر اولیه آربیکور ممکن است چند ساعت بعد از مصرف شروع شود.
اما اثر کامل دارو معمولاً فوری نیست. برای رسیدن به کنترل پایدار فشار خون، ممکن است چند هفته مصرف منظم لازم باشد.
به همین دلیل، دارو نباید زودهنگام قطع شود. ارزیابی اثر آن باید با اندازهگیری فشار خون و نظر پزشک انجام شود.
آربیکور ممکن است روی بعضی نتایج آزمایش خون اثر بگذارد.
مهمترین موارد، مقدار پتاسیم خون و عملکرد کلیه هستند.
پزشک با بررسی آزمایشهایی مانند کراتینین (عددی در آزمایش خون که به ارزیابی کارکرد کلیه کمک میکند) وضعیت بیمار را پیگیری میکند.
تجربه بیماران از مصرف آربیکور یکسان نیست. بعضی افراد با دوز ۴۰ میلیگرم به کنترل مناسب فشار خون میرسند.
برخی بیماران ممکن است به دوز ۸۰ میلیگرم نیاز داشته باشند. این موضوع به شدت فشار خون، سن، بیماریهای همراه و پاسخ بدن هر فرد بستگی دارد.
تعیین دوز باید توسط پزشک انجام شود و تجربه دیگران نباید دلیل تغییر مقدار دارو باشد.
بعضی مصرفکنندگان گزارش میکنند که با مصرف منظم آربیکور، فشار خونشان پایدارتر شده است.
به دلیل طولانی بودن اثر دارو، در برخی افراد نوسان فشار خون در طول روز کمتر میشود.
با این حال، نتیجه درمان برای همه یکسان نیست. برای کنترل بهتر، دارو باید منظم مصرف شود و فشار خون در خانه یا مطب پیگیری شود.
برخی افراد در ابتدای مصرف آربیکور دچار سرگیجه، ضعف یا خستگی میشوند.
این علائم معمولاً در روزهای اول بیشتر هستند و ممکن است با گذشت زمان کاهش پیدا کنند.
آرام بلند شدن از حالت نشسته یا خوابیده و مصرف کافی مایعات، در برخی افراد به کاهش سرگیجه کمک میکند.
اگر عوارض شدید یا ادامهدار باشد، یا با غش، تنگی نفس، تورم صورت یا کاهش ادرار همراه شود، باید با پزشک مشورت شود.
خیر. تجربه دیگران فقط میتواند یک تصویر کلی از مصرف دارو بدهد و برای تصمیم درمانی کافی نیست.
شرایط بدنی، بیماریها، داروهای همزمان و عدد فشار خون در هر فرد متفاوت است.
شروع مصرف، تغییر دوز یا قطع آربیکور باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
بهتر است آربیکور هر روز در ساعت ثابتی مصرف شود.
این دارو را میتوان صبح یا شب خورد. مهمترین نکته، منظم بودن مصرف روزانه است.
اگر پزشک ساعت مشخصی برای مصرف تعیین کرده است، همان زمان باید رعایت شود.
اگر مدت زیادی از زمان مصرف نگذشته است، میتوان دوز فراموششده را مصرف کرد.
اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموششده را رها کنید.
برای جبران، نباید مقدار دارو دو برابر شود. مصرف دو دوز با هم ممکن است باعث افت فشار خون شود.
خیر. سرفه خشک از عوارض شایع آربیکور نیست.
این مشکل بیشتر با بعضی داروهای دیگر فشار خون دیده میشود.
اگر بیمار با داروی قبلی دچار سرفه خشک شده باشد، پزشک ممکن است دارویی مانند آربیکور را بهعنوان گزینه جایگزین بررسی کند.
مصرف گاهبهگاه بعضی مسکنها ممکن است برای برخی بیماران مشکلی ایجاد نکند، اما باید با احتیاط باشد.
مسکنهایی مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک و ناپروکسن میتوانند اثر آربیکور را کاهش دهند و در بعضی افراد به کلیه فشار وارد کنند.
اگر بیمار به مسکن نیاز دارد، بهتر است درباره انتخاب مسکن مناسب از پزشک یا داروساز سؤال کند.
آربیکور حاوی تلمیزارتان است. لوزارتان نیز داروی فشار خون است و در گروهی مشابه قرار دارد.
تلمیزارتان معمولاً مدت اثر طولانیتری دارد. به همین دلیل، در بعضی بیماران ممکن است فشار خون را در طول ۲۴ ساعت پایدارتر کنترل کند.
با این حال، نمیتوان گفت یک دارو برای همه افراد بهتر است. انتخاب دارو باید بر اساس شرایط بیمار و نظر پزشک باشد.
بله. آربیکور در برخی افراد میتواند باعث افزایش پتاسیم خون شود.
این موضوع در بیماران کلیوی، سالمندان و افرادی که مکمل پتاسیم یا بعضی داروهای ادرارآور مصرف میکنند، اهمیت بیشتری دارد.
پزشک ممکن است برای بررسی پتاسیم و عملکرد کلیه، آزمایش خون تجویز کند.
مصرف آربیکور برای کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال معمولاً توصیه نمیشود.
اگر کودک یا نوجوان فشار خون بالا دارد، باید توسط پزشک متخصص بررسی شود.
در این سنین، انتخاب دارو و مقدار مصرف به علت فشار خون، سن، وزن و شرایط پزشکی بستگی دارد.
خیر. قطع خودسرانه آربیکور ممکن است باعث بالا رفتن دوباره فشار خون شود.
حتی اگر عدد فشار خون طبیعی باشد، ممکن است این طبیعی بودن به دلیل اثر دارو باشد.
برای قطع، کاهش دوز یا تغییر دارو باید با پزشک مشورت شود.
سلام من ۳۸ سالم هست و العان یک ماه هست که استفاده میکنم فشارم خوبه ایا امکانش هست من شماره ۲۰ یا نصف استفاده کنم هر روز ؟؟؟؟؟؟جوابش برام مهم هست ممنون
سلام، باید تحت نظر متخصص قلب و عروق باشید. دوز داروها رو خودسرانه تغییر ندین.